Οι τράπεζες συνεχίζουν με ακόμη μεγαλύτερη ένταση τη λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων |
Οι ισολογισμοί για το α΄ τρίμηνο του 2006 που δημοσίευσαν οι 6 μεγάλοι όμιλοι (Εθνική, Eurobank, Alpha, Πειραιώς, Εμπορική και Αγροτική) αποκαλύπτουν τα παρακάτω:
Το μέγεθος της λεηλασίας λαϊκών εισοδημάτων και της ανακατανομής σε όφελος της πλουτοκρατίας δίνουν τα επίσημα στοιχεία της «Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών» και οι δημοσιευμένοι ισολογισμοί τους: Στην 6ετία 2000-2005, τα προ φόρων κέρδη -πάντα για αυτές τις 6 τράπεζες - ξεπέρασαν τα 12 δισ. ευρώ. Κέρδη που απέσπασαν απομυζώντας την πελατεία τους, τα λαϊκά νοικοκυριά. Και, βέβαια, η επέκταση του ντόπιου τραπεζικού κεφαλαίου στην ευρύτερη ζώνη - και στο πλαίσιο του γενικότερου στρατηγικού καταμερισμού, του ξαναμοιράσματος αγορών και κρατών - είναι το νομοτελειακό αποτέλεσμα της υπερσυσσώρευσης κερδών. Στη βαλκανική αγορά ο Ομιλος της Εθνικής Τράπεζας δραστηριοποιείται ήδη σε Βουλγαρία, Ρουμανία, ΠΓΔΜ, Αλβανία, Σερβία - Μαυροβούνιο με περισσότερα από 260 καταστήματα, 4.500 εργαζόμενους και συνολικό ενεργητικό πάνω από 3 δισ. ευρώ. Οι μπίζνες τους σε αυτές τις χώρες έχουν να κάνουν με τη λεγόμενη «λιανική τραπεζική» (δάνεια - καταθέσεις νοικοκυριών), τις αποκρατικοποιήσεις και άλλες τραπεζικές δουλιές. Εν ολίγοις, σε Βαλκάνια, Τουρκία και Ελλάδα κάνουν την ίδια ακριβώς «μπίζνα»: Αποσπούν μερίδια από τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο.
Οι τράπεζες, αυτά τα λησταρχεία του λαϊκού μόχθου, αξιοποιούν στο έπακρο την εφαρμοζόμενη αντιλαϊκή πολιτική από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και συνεχίζουν με ακόμη μεγαλύτερη ένταση τη λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων. Εκατοντάδες χιλιάδες μικροκαταθέτες διαπιστώνουν πως οι λογαριασμοί τους ξαλαφρώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Οι αετονύχηδες του τραπεζικού κεφαλαίου, με διάφορα κόλπα, καταφέρνουν όχι μόνο να μη δίνουν ούτε λεπτό για τόκους καταθέσεων (άλλωστε βρίσκονται σε πρακτικά ανύπαρκτα επίπεδα), αλλά επιπλέον χρεώνουν και πρόσθετα χαράτσια με τη μορφή προμηθειών, εξόδων διαχείρισης και πάει λέγοντας. Από πάνω επιστρατεύουν κάθε είδους κόλπα προκειμένου να βάλουν στο χέρι τις αποταμιεύσεις, να αυξήσουν την τοκογλυφία πάνω στα δάνεια, με κρυφές και φανερές χρεώσεις, να χαρατσώσουν οτιδήποτε κινείται, αλλά ακόμη και ό,τι δεν κινείται, όπως τους καταθετικούς λογαριασμούς, που οι ίδιες - με το έτσι θέλω - χαρακτηρίζουν σε «ακινησία». Εκτός από τα ανύπαρκτα επιτόκια των καταθετικών λογαριασμών και την τοκογλυφία πάνω στα δάνεια των νοικοκυριών, υπάρχει και σωρεία άλλων χρεώσεων με τη μορφή προμηθειών και κρυφών επιβαρύνσεων, οι οποίες με τις πλάτες κυβερνήσεων και «εποπτικών αρχών» περνάνε στα «ψιλά γράμματα» των συμβάσεων.
Η απόλυτη καχυποψία είναι η μοναδική συνταγή που πρέπει απέναντι στις διάφορες «προσφορές» και τα άλλα κελεπούρια που κατά καιρούς διαφημίζουν οι τράπεζες. Τέτοιο εξόφθαλμο κρούσμα είναι και τα μετρητά που «χαρίζουν», τάχα, σε πελάτες που θα πάρουν στεγαστικό δάνειο ή σε όσους το μεταφέρουν από άλλη τράπεζα. Η ιστορία είναι μάλλον για γέλια: Η μια τράπεζα ισχυρίζεται πως σε κάθε 100.000 ευρώ «δίνει στο χέρι» 4.000 ευρώ, στη συνέχεια η άλλη εμφανίζεται περισσότερο... γαλαντόμα με 5.000 ευρώ κ.ο.κ. Η πραγματικότητα βέβαια δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τις τηλεοπτικές διαφημίσεις και καταχωρήσεις. Η κάθε τράπεζα, έχοντας κάνει τους σχετικούς υπολογισμούς, έχει ενσωματώσει το «δώρο» στο ύψος του επιτοκίου. Στην πραγματικότητα δηλαδή τα «δωράκια» έχουν τιμολογηθεί, είναι κανονικότατο δάνειο, το οποίο βέβαια ενσωματώνεται στις τοκοχρεολυτικές δόσεις. Η παραπλανητική διαφήμιση ήταν τόσο καλοστημένη, ώστε ακόμα και η ηγεσία της Τράπεζας της Ελλάδας για δικούς της λόγους «θορυβήθηκε» από το ενδεχόμενο πτώσης των επιτοκίων. Μετά από σχετική έρευνα διαπίστωσαν πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει...