Στο στόχαστρο της απεργιακής αναμέτρησης που προκηρύχθηκε από τα Εργατικά Κέντρα σε Πειραιά και Ελευσίνα - Δυτική Αττική, δύο περιοχές με μεγάλους χώρους δουλειάς, με χιλιάδες εργαζόμενους, βαριά βιομηχανία και στρατηγικούς κλάδους μεταφορών - αποθήκευσης - Ενέργειας, βρίσκεται η λεηλασία στο εισόδημα, το τσάκισμα δικαιωμάτων των εργαζομένων από κυβερνήσεις - κράτος - επιχειρηματικούς ομίλους για τη στήριξη των κερδών και την πολεμική προετοιμασία, που έχει ισχυρό αποτύπωμα και στα μεγάλα αυτά αστικά κέντρα.

Η πολιτική δηλαδή που θυσιάζει ζωές εργατών στα μεροκάματα του θανάτου, όπως αποδείχθηκε και στη βιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, πριν λίγες μέρες με την πυρκαγιά στα καζάνια του θανάτου στο Πέραμα κ.ά.

Αποφάσεις συμμετοχής στην απεργία και τις απεργιακές συγκεντρώσεις έχουν πάρει τα Συνδικάτα Ενέργειας Αττικής, Οικοδόμων Αθήνας, Μετάλλου Αττικής (η απόφασή του αφορά τους εργαζόμενους της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης Περάματος και της Δυτικής Αττικής), Χημικής Βιομηχανίας, Τύπου - Χάρτου, Ηλεκτρολόγων Αττικής. Τα Σωματεία Ναυπηγοξυλουργών Πειραιά, Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής, τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», η Ενωση Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά (ΕΝΕΔΕΠ), Παράρτημα Πειραιά του Συνδικάτου Τηλεπικοινωνιών - Πληροφορικής Αττικής.

Από τη Δυτική Αττική, σωματεία σε επιχειρήσεις και χώρους δουλειάς του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, που παίρνουν θέση στο απεργιακό μέτωπο είναι, μεταξύ άλλων: Το Σωματείο ΕΛΠΕ (για τη Δυτική Αττική), Εργατοϋπαλλήλων Καπνοβιομηχανίας «Παπαστράτου», η Α' ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής, ο Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ Ελευσίνας, Ασπροπύργου και Μάνδρας - Ειδυλλίας, το Σωματείο Εργαζομένων ΓΝΕ «Θριάσιο», το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής.

Να κλείσουν τα μαγαζιά μέχρι και την ολοκλήρωση της απεργιακής συγκέντρωσης στην Ελευσίνα και να συμμετάσχουν σε αυτήν καλεί τους επαγγελματίες και εμπόρους της περιοχής η Ενωση Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων Ελευσίνας - Μάνδρας.

Απόφαση για απεργία στο Δημόσιο για όσους εργάζονται σε Πειραιά και Δυτική Αττική έχει πάρει επίσης η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ.

Στον Πειραιά θα πραγματοποιηθεί απεργιακή συγκέντρωση τη μέρα της απεργίας στις 10.30 π.μ. στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου, και στην Ελευσίνα στις 10.30 π.μ. στην πλατεία Ηρώων.

Υπενθυμίζεται ότι η Παρασκευή 6 Φλεβάρη έχει οριστεί ως Κοινή Μέρα Δράσης των λιμενεργατών στις χώρες Ιταλία, Ελλάδα, Χώρα των Βάσκων, Τουρκία και Μαρόκο, με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο».

Ο «Ριζοσπάστης» συζητά με συνδικαλιστές από την περιοχή του Θριασίου για τους λόγους που οι εργαζόμενοι και ο λαός της περιοχής πρέπει να δώσουν μαζική απεργιακή απάντηση την ερχόμενη Παρασκευή.

«Απεργούμε γιατί πίσω από το έγκλημα με τις 5 νεκρές εργαζόμενες στα Τρίκαλα βρίσκεται ο ακήρυχτος πόλεμος με τον οποίο αναμετριόμαστε όλοι σε κάθε χώρο δουλειάς, που έφερε 201 νεκρούς σε χώρους δουλειάς το 2025», τονίζει ο Δημήτρης Λαρδάς, μέλος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής, και συμπληρώνει: «Βρίσκεται η ασυδοσία των εργοδοτών με τη σφραγίδα της νομοθεσίας όλων των κυβερνήσεων, να ξεχειλώνουν τον εργάσιμο χρόνο και να σμπαραλιάζουν τη ζωή ολόκληρων οικογενειών με εντατικοποίηση της δουλειάς μέρα - νύχτα, με καταστρατήγηση κάθε μέτρου ασφάλειας για να μην διακόπτεται η παραγωγή των κερδών.

Απεργούμε γιατί είμαστε αντιμέτωποι με ένα κράτος που θεωρεί κόστος την ανάπτυξη αντιπλημμυρικού σχεδιασμού στη Δυτική Αττική - στην πολύπαθη Μάνδρα που γίνεται Βενετία σε κάθε βροχή, γιατί στην περιοχή που ξεφυτρώνουν οι επιχειρήσεις σαν τα μανιτάρια λείπουν οι καθηγητές από τα σχολεία και οι γιατροί και οι νοσηλευτές από το "Θριάσιο" Νοσοκομείο και τα Κέντρα Υγείας. Απεργούμε γιατί ενώ για τη δική μας μετακίνηση δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για μέσα σταθερής τροχιάς και νέο ασφαλές οδικό δίκτυο, δισεκατομμύρια θα ξοδευτούν για τους στρατιωτικούς διαδρόμους και την αναβάθμιση της στρατιωτικής κινητικότητας.

Απεργούμε και συντονιζόμαστε με τους εργαζόμενους του Πειραιά, τους λιμενεργάτες όλης της Ευρώπης, γιατί η μετατροπή της Ελευσίνας σε ενεργειακό - πολεμικό κόμβο με την επέκταση της δραστηριότητας της ΟΝΕΧ στην παραγωγή πολεμικού υλικού, στην αποθήκευση LNG, στα logistics, η παραχώρηση όλου του παραλιακού μετώπου στα αμερικανικά μονοπώλια μαζί με τους σχεδιασμούς για τη διασύνδεση με τον μεγαλύτερο εμπορευματικό σταθμό των Βαλκανίων στον Ασπρόπυργο, μετατρέπουν ολόκληρη τη Δυτική Αττική σε κρίκο της πολεμικής εμπλοκής και σε Ειδική Οικονομική Ζώνη. Σε απέραντο εργασιακό γκέτο όπου δεν θα ισχύουν ούτε οι ελάχιστες προστατευτικές διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας. Που θα καταστρατηγούνται οι Συλλογικές Συμβάσεις των εργαζομένων, η υποχρέωση καταβολής δώρων και επιδομάτων - όπως ήδη συμβαίνει στα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Που θα βρει έδαφος η νομοθεσία για τη 13ωρη δουλειά για την τροφοδοσία των πολεμικών μετώπων. Με την αυξημένη καταστολή και τον αυταρχισμό κράτους και εργοδοτών, που θα αξιοποιούν την αντεργατική νομοθεσία περί "προστασίας των κρίσιμων υποδομών" απέναντι στη συνδικαλιστική δράση, για να μη σηκώνει κεφάλι κανείς απέναντι στην εργασιακή γαλέρα και την εμπλοκή».

«Εχουμε πείρα», επισημαίνει, «για να αντιμετωπίσουμε όσους για άλλη μια φορά πλασάρουν αυτά τα σχέδια σαν προοπτική που θα εξασφαλίσει καλές θέσεις εργασίας στον λαό της περιοχής. Σήμερα δοκιμάζουμε τις "καλές θέσεις" εργασίας του κατώτατου μισθού, του ελαστικού ωραρίου και εκατοντάδων εργατικών "ατυχημάτων" στις αποθήκες των logisitics που θα έφερναν και φθηνά εμπορεύματα για τη λαϊκή κατανάλωση. Ηδη δοκιμάζουμε την ανεξέλεγκτη δραστηριότητα των ΕΛΠΕ, που τάχα θα εξασφάλιζε φθηνά καύσιμα και καλές θέσεις εργασίας. Το μόνο που εξασφάλισε είναι 33% μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου στη Δυτική Αττική, βιομηχανική ρύπανση ατμόσφαιρας και υδροφόρου ορίζοντα και έναν χώρο δουλειάς που επιτρέπονται με τη σφραγίδα του υπουργείου Εργασίας πάνω από 65.000 ώρες δουλειάς πέραν των νόμιμων, μαζί με το χτύπημα στα κατεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων, όπως επιδιώκεται μέσα στη διαπραγμάτευση για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας».

Τονίζει στο ίδιο πνεύμα πως «δεν θα γίνουμε "ουρά" σε όσους βάζουν το δίλημμα "πού θα πάει το λιμάνι της Ελευσίνας;" για να κρύψουν ότι η παράδοση του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας και των κρίσιμων υποδομών στους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ υπηρετεί τον ανταγωνισμό με το λιμάνι του Πειραιά και την κινεζική COSCO. Καμία δουλειά δεν έχουμε να διαλέξουμε αν θα μας κλέβουν τον κόπο αμερικανικοί ή κινέζικοι επιχειρηματικοί κολοσσοί, ή αν θα μας σέρνουν στον πόλεμο με κρατική ιδιοκτησία στα λιμάνια και τα ναυπηγεία».

«Απεργούμε γιατί σε κάθε πλευρά αυτής της καθημερινότητας πρέπει να απαντήσουμε το δίλημμα: `Η οι ζωές μας ή τα κέρδη τους!

Με τις ζωές μας λοιπόν στα μπλοκ των συνδικάτων στις 6 του Φλεβάρη - Δυναμώνουμε τη διεθνιστική δράση, την οργάνωση στα σωματεία και τον συλλογικό αγώνα για δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια», καταλήγει ο Δ. Λαρδάς.

«Η απεργία στις 6 Φλεβάρη πρέπει να γίνει θέμα συζήτησης και προβληματισμού μέσα σε κάθε αποθήκη και logistics στη Δυτική Αττική», επισημαίνει από την πλευρά του ο Γιάννης Παπαδάς, πρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής, μέλος της διοίκησης της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων.

«Ολες οι εξελίξεις», συνεχίζει, «δείχνουν ότι την περιοχή την έχουν διαλέξει ΗΠΑ - ΝΑΤΟ με τη στήριξη της κυβέρνησης της ΝΔ και των κομμάτων της συστημικής και της δήθεν "αντισυστημικής" αντιπολίτευσης, για να δημιουργήσουν ένα συνολικό κεντρικό σημείο αποθήκευσης και μεταφοράς που θα εξυπηρετεί όχι μόνο τις γύρω χώρες, αλλά και θα παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην παγκόσμια μεταφορά προϊόντων και θα είναι το αντίπαλο δέος στον Πειραιά και την COSCO.

Ακόμα όμως στα σχέδιά τους που είναι σε εξέλιξη, θέλουν να κάνουν την περιοχή μια τεράστια στρατιωτική βάση που θα εξυπηρετεί τα σχέδιά τους, με αποθήκευση, μεταφορά, κατασκευή και επισκευή πολεμικού υλικού για τους πολέμους στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και όχι μόνο».

Το σύνθημα «καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους», τονίζει, «αφορά και τον κλάδο μας, όπου ήδη εδώ και χρόνια νιώθουμε τις επιπτώσεις της εργατικής νομοθεσίας, στην οποία όλες οι κυβερνήσεις έχουν βάλει το λιθαράκι τους για την κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων με τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς. Είναι αυταπόδεικτο πως η ανάπτυξη για τα κέρδη των ομίλων προϋποθέτει το τσάκισμα των δικαιωμάτων μας. Μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε μια απέραντη Ειδική Οικονομική Ζώνη, είτε νομοθετώντας, είτε στην πράξη που το όποιο εργασιακό δικαίωμα, ο χρόνος δουλειάς, τα μέτρα υγείας και ασφάλειας δεν θα έχουν ισχύ».

Κλείνοντας ο Γ. Παπαδάς αναφέρει:

«Αντιμετωπίζουμε σκληρές εργοδοσίες στον κλάδο: Το "καλές δουλειές" είναι οι χιλιάδες εργολαβικοί εργαζόμενοι χωρίς άδειες και δώρα, η "ανάπτυξη" είναι οι απολύσεις και η τρομοκρατία σε οποίον αντιδράει και προσπαθεί να διεκδικήσει.

Αν αυτά συμβαίνουν σήμερα, τι θα γίνει αύριο μέσα σε τέτοιες συνθήκες πολύ μεγάλων ανταγωνισμών και πολεμικών προετοιμασιών;

Για αυτό στις 6 Φλεβάρη απεργούμε ενάντια στο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Απεργούμε για αυτά που ζούμε σήμερα, απεργούμε γιατί δεν έχουμε καμία δουλειά να φορτώνουμε, να διακινούμε, να κουβαλάμε πολεμικό υλικό και μέσα που σκορπούν τον θάνατο, να διευκολύνουμε επεμβάσεις και αποκλεισμούς λαών».

Τέλος ο Δήμος Κουμπούρης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ Ελλάδας και κάτοικος Ελευσίνας, τονίζει πως «η απεργία της 6ης Φλεβάρη μπορεί και πρέπει να αποτελέσει μια ακόμη δυναμική απάντηση με βάση την αγωνιστική παράδοση του λαού και των εργαζομένων του Θριασίου».

Σημειώνει ακόμη πως «η επικίνδυνη κατάσταση που διαμορφώνεται στην πόλη μας και την περιοχή μας, μόνο μέσα από έναν μαζικό, ενωτικό, αποφασιστικό αγώνα του λαού και των εργαζομένων μπορεί να αντιμετωπιστεί. Η απεργία να είναι μια δυναμική απάντηση και ταυτόχρονα εφαλτήριο συνέχισης του αγώνα».

«Να χτίσουμε έναν αδιαπέραστο ανθρώπινο τοίχο στα σχέδια των μονοπωλίων των ΗΠΑ και της Κίνας να μας κάνουν παρανάλωμα στους πολεμικούς, αιματηρούς ανταγωνισμό τους», συμπληρώνει.

«Να συνεχίσουμε την παράδοση των αγώνων της πόλης μας που την έκαναν γνωστή στο πανελλήνιο» αναφέρει και θυμίζει «αγώνες που έφεραν αποτελέσματα, που υποχρέωσαν τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους της περιοχής μας να πάρουν μέτρα για τη ρύπανση, τη μόλυνση, μέτρα ασφάλειας στην εργασία, καταβολή ανθυγιεινών επιδομάτων. Με τον αγώνα τους οι εργαζόμενοι και ο λαός της περιοχής επέβαλαν το χτίσιμο του "Θριάσιου" Νοσοκομείου, πολλά ακόμα, αλλά και αυτό που θεωρούνταν ακατόρθωτο, να απελευθερώσουν την πόλη από την "κατοχή" των Αμερικανών που ήταν ο φόβος και ο τρόμος για τους κατοίκους της πόλης μας. Μπορούμε και σήμερα να τους εμποδίσουμε να μην εκπληρωθούν οι επικίνδυνοι στόχοι τους, νικώντας τον φόβο, την επικίνδυνη λογική του "δεν γίνεται τίποτα"».