Σε εκδήλωση των ΚΟ Ναυτεργατών - Λιμενεργατών - Ναυτιλιακών Εταιρειών - Πανεπιστημίου Πειραιά και Δήμου Πειραιά, με θέμα «Καμιά θυσία για τον πόλεμο των ιμπεριαλιστών! Εξω τώρα η Ελλάδα από τον πόλεμο! Καράβια, λιμάνια, μεταφορές στην υπηρεσία των εργατικών - λαϊκών αναγκών, όχι για τα κέρδη των ομίλων και των εφοπλιστών», μίλησε χθες το απόγευμα ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Πλήθος κόσμου έδωσε το «παρών» στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου Πειραιά. Ανάμεσά τους εργαζόμενοι και κάτοικοι του δήμου Πειραιά, λιμενεργάτες στις προβλήτες του ΟΛΠ, ναυτεργάτες διάφορων ειδικοτήτων, υπάλληλοι στον κλάδο της ναυτιλίας, αλλά και η ερχόμενη «βάρδια», σπουδαστές της ΑΕΝ και φοιτητές του ΠΑΠΕΙ. Την εκδήλωση άνοιξε ο Γιώργος Θειόπουλος, μέλος της ΕΠ Αττικής του ΚΚΕ. Παρευρέθηκαν ο Μάκης Μακρής, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ και Γραμματέας της ΤΟ Πειραιά και τα μέλη της ΚΕ Γιάννης Μανουσογιαννάκης, Αννα Αγαθοκλέους και Μάρκος Μπεκρής. Μετά την ομιλία, έγινε πλούσια συζήτηση. Ακολουθούν αποσπάσματα από την ομιλία του Γ. Μαρίνου.

Δεν έχουμε μπροστά μας συγκυριακές εντάσεις και στρατιωτικές συγκρούσεις, που θα πει κάποιος «μπόρα είναι, θα περάσει». Ο Περσικός Κόλπος και η ευρύτερη περιοχή καίγονται, οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία συνεχίζονται για 4 χρόνια και καθημερινά οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί αλληλοδιαπλέκονται και τροφοδοτούνται από νέα καύσιμη ύλη στην κούρσα για τον έλεγχο των αγορών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών.

Είναι σε εξέλιξη νέο μοίρασμα του κόσμου με απρόβλεπτες συνέπειες, διαμορφώνονται όροι που φέρνουν πιο κοντά έναν Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως προειδοποιεί η Πολιτική Απόφαση του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ.

(...) Μέσα σ' αυτόν τον ορυμαγδό, που δεν ξέρεις τι θα ξημερώσει, η «διπλωματία» στην οποία ορκίζονται φιλελεύθερες, σοσιαλδημοκρατικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις, χρησιμοποιείται για άδικες, προσωρινές διευθετήσεις στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης, που ετοιμάζει τις επόμενες αναμετρήσεις. Το «διεθνές δίκαιο» είναι στην υπηρεσία των «ισχυρών», βάση αυταπατών που αναπαράγουν τον μύθο του «ανθρώπινου καπιταλισμού».

(...) Στην πράξη αποδεικνύεται πόσο επικίνδυνη είναι η ενεργή συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και των άλλων κομμάτων και πόσο σημαντικός είναι ο διαρκής και στοχευμένος αγώνας του ΚΚΕ για την απεμπλοκή της χώρας. Εχουμε δώσει πολλές μάχες και συνεχίζουμε πιο αποφασιστικά.

Καταρρίπτουμε τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς και την ύπουλη προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων κομμάτων της σοσιαλδημοκρατίας πως η Ελλάδα δεν εμπλέκεται τώρα και «προς θεού» να μην εμπλακεί στη συνέχεια.

(...) Οι τοποτηρητές των συμφερόντων του κεφαλαίου είναι αδίσταχτοι και δεν πρέπει να δείξει ο λαός καμία εμπιστοσύνη ούτε στο αστικό κράτος ούτε στην κυβέρνηση και τα κόμματα του συστήματος. Είναι δεσμευμένοι στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ, και γι' αυτό η κυβέρνηση καλλιεργεί την «κουλτούρα των φερέτρων», διαφημίζει την «Ατζέντα 2030» για εξοπλισμούς διεθνούς εμβέλειας, υποτάσσει την έρευνα στους πολεμικούς σκοπούς, προωθώντας επικίνδυνα προγράμματα στα πανεπιστήμια, που δυναμώνουν τις σχέσεις τους με τον ευρωατλαντισμό.

(...) Τα καράβια, το λιμάνι του Πειραιά και τα άλλα λιμάνια, τα ναυπηγεία στη Ζώνη, στην Ελευσίνα και τον Σκαραμαγκά του μεγαλοεφοπλιστή Προκοπίου είναι ενταγμένα στους αστικούς σχεδιασμούς της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας, πεδίο σκληρού ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και στόχος αντιποίνων, όπως επιβεβαιώνει και η άσκηση της κυβέρνησης στην Ελευσίνα για την περίπτωση επίθεσης Drones ή πυραύλων σε δεξαμενόπλοια ή σχετικές υποδομές.

Το μονοπώλιο της κινεζικής COSCO ελέγχει το 67% του μετοχικού πακέτου του ΟΛΠ και βγάζει τρελά κέρδη, εκπληρώνει ιδιαίτερο ρόλο στη μετατροπή του Πειραιά σε ισχυρό διαμετακομιστικό κέντρο που συνδέει την Ασία με την Ευρώπη και είναι στο στόχαστρο της αμφισβήτησης των αμερικανικών συμφερόντων.

Η κυβέρνηση μετατρέπει το λιμάνι της Ελευσίνας και το Ναυπηγείο που εκμεταλλεύεται το μονοπώλιο της ΟΝΕΧ σε αμερικανικό ενεργειακό, εμπορικό και διαμετακομιστικό κέντρο, κόμβο logistic, ως αντίβαρο και σε αντιπαράθεση με την COSCO.

(...) Η σύμπλευση των αστικών κομμάτων δεν κρύβεται, στηρίζουν τη στρατηγική της ΕΕ για τη «ναυτιλιακή βιομηχανία και τα λιμάνια της ΕΕ» που δημοσιεύτηκε αρχές του Μάρτη και στοχεύει σε νέα οργανωμένη επίθεση κατά των εργαζομένων όλων των συναφών κλάδων στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, της βιωσιμότητας, της απανθρακοποίησης, της ασφάλειας και της ανθεκτικότητας στον ευρύτερο τομέα των πλωτών μεταφορών της ΕΕ και της Ναυπηγικής Βιομηχανίας.

Μιλάει για εξωτερικές απειλές, αλλά δεν εννοεί τις απειλές που προκαλεί η συμμετοχή στους πολέμους και τα αντίποινα, στοχεύει στα πολιτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, προβλέπει «διενέργεια ελέγχων ιστορικού των λιμενεργατών», κλιμάκωση της καταστολής και θα τους πολεμήσουμε με όλα τα μέσα.

(...) Οι Ελληνες εφοπλιστές ελέγχουν το 20% του παγκόσμιου στόλου. 5.670 πλοία τον Αύγουστο του 2025 αξίας εκατοντάδων δισ. ευρώ, πάμπλουτοι από την εκμετάλλευση των εργατών της θάλασσας που θαλασσοπνίγονται. Απολαμβάνουν πλήρη φορολογική ασυλία, καρπώνονται τεράστια προνόμια, κατοχυρωμένα στο αστικό Σύνταγμα. Το 2025 παρήγγειλαν 84 νέα πλοία και αρχές του 2026 48, ενώ τρέχει μεγάλος αριθμός παραγγελιών προηγούμενων χρόνων, ο στόλος πολλαπλασιάζεται.

Αυτά σημαδεύουν τη ναυτιλιακή πολιτική όλων των κυβερνήσεων που εντείνει την επιδείνωση της κατάστασης των ναυτεργατών, οξύνει την ανασφάλεια, μειώνει τις οργανικές συνθέσεις και τον αριθμό των Ελλήνων ναυτεργατών, εκτινάσσει την εντατικοποίηση της δουλειάς και απαξιώνει τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

Τώρα, στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής τα ναύλα εκτινάχθηκαν σε ασύλληπτα ύψη, 700.000, 500.000, 250.000 δολάρια την ημέρα.

Στην παγίδα του θανάτου, στον Περσικό, είναι εγκλωβισμένα εκατοντάδες πλοία και χιλιάδες ναυτεργάτες, 170 τουλάχιστον ελληνόκτητα, υποφέρουν οι ναυτεργάτες και οι σπουδαστές που ζούνε μέσα στην αγωνία, σε πυρά που διασταυρώνονται, σε πυραύλους και Drones που τους απειλούν και κινδυνεύουν κάθε λεπτό να τιναχθούν στον αέρα. Εχουμε ήδη επιθέσεις σε καράβια και θανάτους, οξύνονται τα προβλήματα της έλλειψης τροφίμων και νερού, δεν υπάρχει στοιχειώδης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και το διαμέρισμα των Οwners, των πλοιοκτητών είναι άδειο, μετράνε απολαμβάνουν τα πλούτη τους στις βιλάρες και τα σκάφη τους, στα ταξίδια αναψυχής.

Το ΚΚΕ, οι κομμουνιστές ναυτεργάτες, τα ταξικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» πρωταγωνιστούν στον αγώνα και έχουν αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες. Αποκάλυψαν τη σχεδιασμένη είσοδο των πλοίων στη φωτιά του πολέμου, καταδίκασαν τους εφοπλιστικούς εκβιασμούς, την πίεση που ασκήθηκε για να υπογράψουν τα πληρώματα υπεύθυνη δήλωση, τα γνωστά «θανατόχαρτα» και να αναλάβουν ατομική ευθύνη για το πέρασμα από τα στενά του Ορμούζ.

Απαίτησαν να χαρακτηριστούν ο Περσικός Κόλπος, η Ερυθρά Θάλασσα και κάθε περιοχή πολεμικών συγκρούσεων, όπως η Μαύρη Θάλασσα, ως εμπόλεμες ζώνες, να κατοχυρωθεί το δικαίωμα επαναπατρισμού των πληρωμάτων και η εξασφάλιση του δικαιώματος δουλειάς, σε σύγκρουση με το αστικό κράτος, την κυβέρνηση, τα αστικά κόμματα, που συνειδητά δουλεύουν για τα εφοπλιστικά κέρδη, θυσιάζοντας τη ζωή των ναυτεργατών. Η επιτυχημένη απεργία των πλοίων στις 5 Μάρτη είναι σημαντική εξέλιξη, αποτέλεσμα της πίεσης που άσκησαν τα ταξικά σωματεία.

Είμαστε σε επιφυλακή! Τόσο ο ανεκδιήγητος Τραμπ, όσο και ο «προοδευτικός» Μακρόν ανακάλυψαν τη συνταγή. Τα εμπορικά πλοία να «σπάσουν» τον αποκλεισμό του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ με τη συνοδεία πολεμικών πλοίων κι αυτό έχει προϊστορία.

Παραπέμπει στον πόλεμο Ιράκ - Ιράν 1980 - 1988, τότε που αμερικανικά πλοία επιχείρησαν να συνοδέψουν δεξαμενόπλοια, για να περάσουν τα Στενά του Ορμούζ, στον ονομαζόμενο «Πόλεμο των τάνκερ», αλλά το αποτέλεσμα ήταν τραγικό. Από το 1984 τα δύο εμπόλεμα κράτη σημάδεψαν δεξαμενόπλοια και άλλα εμπορικά πλοία. Περισσότερα από 400 πλοία και με ελληνική σημαία χτυπήθηκαν από Exocet ή νάρκες, υπέστησαν ζημιές, 11 πλοία βυθίστηκαν, και έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από 320 ναυτεργάτες. Και τότε μιλούσαν για ασφαλή διέλευση και τώρα το επαναλαμβάνουν, προκαλώντας την οργή μας.

Κάθε ταξίδι μπορεί να είναι το τελευταίο!

Οι ναυτεργάτες έχουν ζήσει τον πόλεμο του Κόλπου το 1990 μετά την εισβολή του Ιράκ στο Κουβέιτ και την «καταιγίδα της Ερήμου», έζησαν την αμερικανική επέμβαση στον Ιράκ το 2023.

Σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις, χρυσοφόρα πηγή για το εφοπλιστικό κεφάλαιο, οι ναυτεργάτες χρησιμοποιήθηκαν ως «θηράματα» και θέλουμε να τονίσουμε ότι σ' αυτές τις περιπτώσεις το εφοπλιστικό κεφάλαιο, προκειμένου να μη χάσει ούτε δολάριο, γίνεται άγριο θηρίο, χρησιμοποιεί όλα τα μέσα, για να εξαναγκάσει τα πληρώματα, να μείνουν στον πόλεμο και να θυσιαστούν για τα κέρδη τους. Οι κομμουνιστές ναυτεργάτες μαζί με τους συναδέλφους τους έχουν δώσει σκληρές μάχες, συγκρούστηκαν με τις ναυτιλιακές εταιρείες. Τα Ραντεβού Ελλήνων Ασυρματιστών με τη συμμετοχή πλοιάρχων, μηχανικών και άλλων συναδέλφων αποτέλεσαν οργανωτή της πάλης. Αντιμετωπίστηκαν αποφασιστικά επιχειρήσεις τρομοκράτησης και διωγμών.

Συνεχίζουμε! Αξιοποιούμε την πολύτιμη πείρα από τον συντονισμένο απεργιακό αγώνα που δώσανε στις 6 Φλεβάρη λιμενεργάτες, ναυτεργάτες, μεταλλεργάτες, εργαζόμενοι σε μεγάλες επιχειρήσεις στον Πειραιά και το Θριάσιο, εκπαιδευτικοί, υγειονομικοί, εργαζόμενοι στην Τοπική Διοίκηση, σπουδαστές των ναυτικών σχολών, στο πλαίσιο της κοινής δράση με τους λιμενεργάτες σε 20 λιμάνια από 7 χώρες, τις Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Τουρκία, Χώρα των Βάσκων και Μαρόκο.

Πρόκειται για σημαντική κατάκτηση της εργατικής τάξης, παράδειγμα προλεταριακού διεθνισμού, με σύνθημα «δεν δουλεύουμε για τον πόλεμό σας». Με πλαίσιο πάλης, που αντιστέκεται στη μετατροπή του Πειραιά, της περιοχής της Ελευσίνας και της ευρύτερης περιοχής της Αττικής, σε χώρο πολεμικής βάσης, ορμητήριο αμερικανοΝΑΤΟικών δυνάμεων και μεταφοράς πολεμικού υλικού στα πολεμικά πεδία. Αγώνας δεμένος με αιτήματα που αφορούν την ασφάλεια των εργαζομένων, την Υγεία και την Παιδεία, τους μισθούς και τις συντάξεις.

(...) Πραγματικός αντίπαλος στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την εμπλοκή της Ελλάδας και τις οδυνηρές οικονομικές συνέπειες, είναι μόνο η γραμμή πάλης που εναντιώνεται στο σύστημα, την αστική τάξη και τις συμμαχίες της, στην κυβέρνηση και τα κόμματα του κεφαλαίου.

Αυτή η γραμμή ενισχύει την αυτοτελή πάλη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της και στοχεύει στην κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Η γραμμή της συναίνεσης και του εταιρισμού δεν μπορεί να σταθεί απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την επίθεση του κεφαλαίου, γίνεται «φύλλο και φτερό», προσκυνά τα καπιταλιστικά κέρδη, την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Σήμερα, ακόμα πιο αποφασιστικά συνδυάζουμε την πάλη για την έξοδο της Ελλάδας από τον πόλεμο, το κλείσιμο της βάσης της Σούδας και των άλλων αμερικανικών βάσεων, την επιστροφή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων από το εξωτερικό, με την πάλη ενάντια στην διάλυση του 8ωρου, στα 13ωρα της εξόντωσης, στην πολιτική που προκαλεί την αβάσταχτη ακρίβεια στα καύσιμα, στο ρεύμα, στα τρόφιμα και τα άλλα είδη λαϊκής κατανάλωσης, σε συνθήκες που μειώνεται δραματικά η αγοραστική δύναμη του λαού, οι μισθοί και οι συντάξεις δεν επαρκούν ούτε για το πρώτο 15ήμερο.

Τα κυβερνητικά μέτρα είναι κοροϊδία, δίνουν νέα προνόμια στο μεγάλο κεφάλαιο, αυξάνεται η έμμεση φορολογία και τα ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα. Τα «fuel pass» τροφοδοτούν την άνοδο των τιμών, το «χαρτζιλίκι» του κατώτατου μισθού των 770 ευρώ εξανεμίζεται.

(...) Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ εκφράζει τα συμφέροντα και τις ανάγκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Η λύση βρίσκεται στην εργατική - λαϊκή εξουσία, την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής και τον κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό. Αυτή είναι η στέρεα βάση που μπορεί να αναπτυχθούν η ναυτιλία, τα λιμάνια, η ναυπηγική βιομηχανία προς όφελος των ναυτεργατών, των λιμενεργατών, των μεταλλεργατών, των ναυτιλιακών, προς όφελος του λαού μας.

(...) Ο λαός, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, να σηκώσει τη σημαία του αντικαπιταλιστικού - αντιμονοπωλιακού αγώνα, της αντεπίθεσης, της μαχητικής υπεράσπισης των συμφερόντων του και να βάλει πλώρη για την οριστική απαλλαγή από το σύστημα της φτώχειας, των πολέμων και της εκμετάλλευσης.