«Στο πόδι» η πόλη και δεκάδες φορείς από Δυτική Αττική και Πειραιά ενάντια στην άσκηση - πρόβα πολέμου στην περιοχή
«Η Ελευσίνα είναι λιμάνι των λαών και όχι ορμητήριο των ιμπεριαλιστών», «Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών» και άλλα συνθήματα δονούσαν την ατμόσφαιρα στο κέντρο της εργατούπολης, με σωματεία και φορείς από Δυτική Αττική και Πειραιά να πραγματοποιούν μαζική πορεία στους κεντρικούς δρόμους.
Η άσκηση που οργανώθηκε από την κυβέρνηση άλλωστε ήταν μία ακόμα ωμή παραδοχή και επιβεβαίωση ότι ο λαός και στη Δυτική Αττική βρίσκεται στο στόχαστρο. Οτι είναι σε διαρκή αναμέτρηση με τους κινδύνους της πολεμικής εμπλοκής, αφού το σενάριο του «πλήγματος» παραπέμπει ευθέως στις εικόνες που καθημερινά έρχονται από τον φλεγόμενο Περσικό Κόλπο, όμως τώρα φτάνουν μια ανάσα από σπίτια και χώρους δουλειάς με εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους.
Στην περιοχή της Ελευσίνας εξάλλου βρίσκεται και το στρατιωτικό αεροδρόμιο, στο οποίο μάλιστα παρατηρείται αυξημένη κινητικότητα, με διάφορα μεταγωγικά να απογειώνονται και να προσγειώνονται καθημερινά, γεννώντας σοβαρά ερωτήματα.
Παρευρέθηκαν ο Θοδωρής Χιώνης, ο Νίκος Αμπατιέλος και ο Νεκτάριος Τριάντης, μέλη του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
Στη συγκέντρωση στην πλατεία Ηρώων έγιναν ομιλίες και χαιρετισμοί από εκπροσώπους σωματείων και φορέων.
Η Χρυσούλα Τσακιλτσίδη, αντιπρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής, σημείωσε πως η εμπλοκή έχει ήδη αντίκτυπο και στις ζωές των εργαζομένων. Μιλώντας ειδικά για τους εργαζόμενους στα logistics και στις μεγάλες αποθήκες, ανέφερε ότι «ζούμε καθημερινά στο πετσί μας όλες τις "καλές" και "καλοπληρωμένες" δουλειές που μας έταζαν όλα αυτά τα χρόνια (...). Γι' αυτό σήμερα μετατρέπουν το Θριάσιο σε ειδική οικονομική ζώνη, με την εντατικοποίηση στους χώρους δουλειάς, τα εργατικά "ατυχήματα" μέσα στις αποθήκες τα οποία σπάνε ρεκόρ».
Απέναντι στις εξελίξεις αυτές, ξεκαθάρισε ότι τα σωματεία είναι τα προπύργια του αγώνα και ότι το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων, που βγήκε πιο δυνατό από τις αρχαιρεσίες του, «θα βρίσκεται δίπλα σε κάθε συνάδελφο, όσα εμπόδια κι αν βάλουν οι εργοδότες και το κράτος τους».
Τέλος, έκανε σαφές ότι οι εργαζόμενοι στα logistics δεν πρόκειται να επιτρέψουν μέσα από τη δουλειά τους και τα χέρια τους να φύγει πολεμικό υλικό για να πάει να σκοτώσει άλλους εργάτες σε άλλες χώρες.
Την προκλητική δήλωση του υπουργού Ναυτιλίας ότι «μία καλή περίπτωση λιμένα που θα μπορούσε να ενταχθεί στο σχέδιο της μετατροπής της χώρας σε ενεργειακό κόμβο είναι το λιμάνι της Ελευσίνας, όπου θα μπορούν να προσεγγίζουν και πολεμικά πλοία!» θύμισε ο Αποστόλης Κυπραίος, πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ, και ανέδειξε πως αυτή η δήλωση έδωσε το στίγμα για το τι θα ακολουθήσει. Ετσι, «φτάσαμε σήμερα να εκτελούν πρόβες πολέμου μέσα σε ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Αττικής».
«Είναι αδίστακτοι!», τόνισε, αφού «την ίδια ώρα που διαλαλούν τα περί "ασφάλειας", εκατοντάδες Ελληνες ναυτεργάτες μαζί με χιλιάδες άλλους είναι εγκλωβισμένοι στα Στενά του Ορμούζ, χωρίς την παραμικρή πρόβλεψη για τη διασφάλιση της ζωής και της σωματικής τους ακεραιότητας, χωρίς την παραμικρή ουσιαστική παρέμβαση από την κυβέρνηση, το υπουργείο Ναυτιλίας και τους εφοπλιστές για τον ασφαλή επαναπατρισμό τους. Οι ποντοπόροι ναυτεργάτες οδηγούνται σε εμπόλεμες ζώνες για να δουλέψουν σε ένα πολεμικό σκηνικό τρόμου, εν μέσω ανταλλαγής πυραύλων, ρουκετών, ναρκών και κάθε λογής πολεμικών μέσων, σε έναν πόλεμο που δεν είναι δικός μας, για να θησαυρίζουν οι εφοπλιστές από τα αυξημένα ναύλα».
Μιλώντας για τα ελεεινά «θανατόχαρτα» που απαιτεί η εργοδοσία από τους ναυτεργάτες, σημείωσε ότι «μετατρέπουν το μεροκάματο των συναδέλφων μας σε "συμβόλαιο θανάτου", αξιοποιώντας με ξεδιάντροπο κυνισμό, το εκβιαστικό δίλημμα της απόλυσης και της ανεργίας».
Σε αυτόν τον καταιγισμό επικίνδυνων εξελίξεων η απάντηση είναι μία: «Οργάνωση παντού, για σωματεία μαζικά και αγωνιστικά, ικανά να συγκρουστούν με την πολιτική του κεφαλαίου. Σε συντονισμένη δράση, συμμετέχουμε όλοι ενεργά στις μάχες που έρχονται. Μόνο όλοι μαζί μπορούμε να υπερασπιστούμε ζωή με αξία και δουλειά με δικαιώματα».
Ο Γιώργος Γαρεφαλάκης, μέλος του ΔΣ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενέργειας, αναφέρθηκε στις απεργιακές κινητοποιήσεις των καθαριστριών και εργαζομένων σε εργολάβο στα ΕΛΠΕ, σημειώνοντας ότι έχουν στο πλάι τους και μόνιμους εργαζόμενους και ότι δείχνουν τη δύναμη του αγώνα.
Συνεχίζοντας ανέφερε πως αυτές τις μέρες στους χώρους δουλειάς το κλάδου «φαίνεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η εμπλοκή στον πόλεμο, η χρυσή εποχή για τους επιχειρηματικούς ομίλους του κλάδου, συνοδεύεται με επίθεση στα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων!».
Η εργοδοσία των ΕΛΠΕ, πρόσθεσε, ενώ μετράει δισεκατομμύρια κέρδη φέρνει Σύμβαση με αυξήσεις - ψίχουλα, που λόγω του πληθωρισμού είναι μειώσεις, ενώ χτυπά ακόμα και το διάστημα της 11ωρης, δήθεν υποχρεωτικής ανάπαυσης μεταξύ λήξης και έναρξης της εργασίας, την οποία η κυβέρνηση της ΝΔ διαφήμιζε σαν δήθεν απαράβατο όριο. Ακόμα, έφτασε στο σημείο να προσπαθεί μαζί με εργολάβους να περάσουν εκατοντάδες εργολαβικούς εργαζόμενους από την πίσω πόρτα του εργοστασίου για να δουλέψουν για 7η συνεχόμενη μέρα, όμως δεν τα κατάφεραν, με την παρέμβαση των Συνδικάτων Μετάλλου και Ενέργειας μαζί με εργαζόμενους.
Αναδεικνύοντας την ανάγκη κλιμάκωσης των αγώνων, τόνισε πως «ο πόλεμος μέσα και έξω από τις πύλες των εργοστασίων έχει κοινούς παρονομαστές» τα κέρδη τους και τους ανταγωνισμούς τους, αλλά και πως «η εμπλοκή της χώρας στον πόλεμό τους, για τους εργαζόμενους πρέπει να σημαίνει ένα πράγμα: Ακόμη περισσότεροι εργαζόμενοι να εμπλακούν με τα σωματεία, να εμπλακούν με τον συλλογικό αγώνα και τη διεκδίκηση!».
Την αγωνία των σημερινών σπουδαστών των ΑΕΝ και αυριανών ναυτεργατών μετέφερε η Μυρτώ Μάτση, πρόεδρος του Συλλόγου Σπουδαστών Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού (ΑΕΝ) Ασπροπύργου. Επεσήμανε άλλωστε ότι ήδη οι σπουδαστές βιώνουν τις συνέπειες αυτού του πολέμου, αφού κάποιοι απ' αυτούς παραμένουν εγκλωβισμένοι στον Περσικό Κόλπο. «Είναι κυνικό να πραγματοποιείται άσκηση στην Ελευσίνα όταν στην ΑΕΝ Κρήτης, που βρίσκεται δίπλα στη βάση της Σούδας, δεν έχει ληφθεί κανένα ουσιαστικό μέτρο προστασίας των σπουδαστών», ανέφερε, ξεκαθαρίζοντας:
«Οι σπουδαστές δεν θα θυσιαστούμε στον πόλεμο για τα κέρδη τους. Θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις ώστε να μη μείνει κενό γράμμα η δέσμευση που αποσπάσαμε, σε συντονισμό με τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και "ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ", ότι όλοι οι σπουδαστές θα ολοκληρώσουν το εκπαιδευτικό τους ταξίδι με ασφάλεια, μακριά από εμπόλεμες περιοχές».
Ο Λάμπρος Χατζάρας, μέλος του ΔΣ του ΕΚ Ελευσίνας - Δυτικής Αττικής, τόνισε μεταξύ άλλων ότι καμία κοινή πατρίδα δεν έχουν οι εργαζόμενοι με τους εφοπλιστές, με τους πετρελαιάδες και τους βιομηχάνους. Δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και σε όσους στηρίζουν αυτήν την πορεία, παρουσιαζόμενοι ως οι επόμενοι σωτήρες. «Η θέση μας είναι δίπλα στους λαούς που σηκώνουν κεφάλι ενάντια στη βαρβαρότητα του ιμπεριαλισμού», υπογράμμισε.
Στο ερώτημα «τι πρέπει να γίνει τώρα», κάλεσε τους εργάτες και τις εργάτριες «να δώσουν την απάντηση που έδωσαν οι εργολαβικοί εργαζόμενοι των ΕΛΠΕ με τον αγώνα τους, οι εργαζόμενοι της ΕΤΕΜ που έφτιαξαν το δικό τους σωματείο, οι νέοι φαντάροι που αρνήθηκαν να παραχωρήσουν το δικαίωμά τους να απαιτούν την απεμπλοκή της χώρας από τον πόλεμο. Να απαντήσουν όπως απάντησαν όλοι οι εργαζόμενοι που συμμετείχαν στην απεργία στις 6 Φλεβάρη».
Το γεγονός ότι οι φορείς της πόλης είχαν ήδη καταγγείλει τα σχέδια παραχώρησης του παραλιακού μετώπου σε αμερικανικά συμφέροντα ακόμα και με την απεργία στις 6 Φλεβάρη θύμισε ο Βαγγέλης Γκίνης, πρόεδρος της Ενωσης ΕΒΕ Ελευσίνας - Μάνδρας. Οπως είπε, αυτά τα σχέδια σκοπεύουν να μετατρέψουν την πόλη σε «ενεργειακό κόμβο» και πρόκειται για σχεδιασμούς που εμπλέκουν την Ελευσίνα και όλο το Θριάσιο, «πάνε χέρι - χέρι με την εμπλοκή της χώρας μας στα μέτωπα του πολέμου». Η τωρινή άσκηση επιβεβαιώνει ξανά «ότι δεν έχουμε πλέον απλά εμπλοκή, αλλά συμμετοχή», πρόσθεσε.
Σχολιάζοντας δε τα περί «ασφάλειας» που χρησιμοποίησε ο υπουργός για να περιγράψει τάχα τον λόγο της άσκησης, τόνισε ότι προκαλούν την οργή των κατοίκων, γιατί ζουν σε μια περιοχή που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο διυλιστήρια και δίπλα σε στρατιωτικό αεροδρόμιο, το οποίο χρησιμοποιείται για την εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά μέτωπα, και ότι αυτές οι υποδομές είναι οι πρώτοι στόχοι σε περίπτωση αντιποίνων. Αυτό το γνωρίζουν «και η ΝΔ και τα υπόλοιπα κόμματα, που αφού υπερψήφισαν τις στρατιωτικές συμφωνίες με ΗΠΑ, Ισραήλ και Σαουδική Αραβία, τώρα το παίζουν αντιπολεμικοί».
Συνεχίζοντας υπογράμμισε ότι εξαιτίας αυτής της συμμετοχής «υπάρχει έντονη κινητικότητα διαφόρων μεταγωγικών στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας αυτές τις μέρες, αν και δεν έχει εμφανιστεί κανένας ...περίεργος επισκέπτης στους δρόμους και στα μαγαζιά της πόλης μας... Ισως τους έχουν ενημερώσει ότι το κλίμα δεν τους σηκώνει - και έχουν δίκιο».
Και κάλεσε να απαντήσει τώρα η κυβέρνηση αν ισχύει η πληροφορία που συζητά όλη η πόλη, ότι έχουν στρατοπεδεύσει ΝΑΤΟικοί στο στρατιωτικό αεροδρόμιο.
Μιλώντας για τη στάση των μικρών επαγγελματιών της περιοχής τόνισε ότι στέκονται «μαχητικά στο πλευρό των εργατικών σωματείων. Θα διεκδικήσουμε την άμεση απεμπλοκή της χώρας μας από τον πόλεμο, θα διεκδικήσουμε πραγματικά μέτρα στήριξης του λαϊκού εισοδήματος, και όχι αυτές τις ασπιρίνες που ανακοίνωσε η κυβέρνηση πριν λίγες μέρες (...).
Το τελευταίο τους "χαρτί" - αφού τα παραμύθια του "εθνικού συμφέροντος" και της ανάπτυξης των επενδύσεων δεν έπιασαν τόπο - είναι να σπείρουν φόβο και απογοήτευση. Να μας πείσουν ότι απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις αδυνατούμε να αντιδράσουμε. Ούτε αυτά τα αφηγήματα θα μας αγγίξουν. Οι γονείς και οι παππούδες μας σε αυτήν εδώ την πόλη έδιωξαν πριν χρόνια τον 6ο Στόλο, πάλεψαν και νίκησαν απέναντι σε θεούς και δαίμονες. Οι εργατικοί - λαϊκοί αγώνες της περιοχής μας είναι για εμάς παρακαταθήκη, που την υπερασπιζόμαστε καθημερινά, σε κάθε μέτωπο».
Από την πλευρά του ο Δημήτρης Μαρούγκας, πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης Ελευσίνας, υπογράμμισε ότι «η Ελευσίνα, ολόκληρο το Θριάσιο, ο Πειραιάς, η ευρύτερη περιοχή, είμαστε μια τεράστια μπαρουταποθήκη. Απέναντι στο ενδεχόμενο ενός τέτοιου σεναρίου, το οποίο θα έχει εφιαλτικές συνέπειες για τον λαό ολόκληρης της περιοχής, μία είναι η απάντηση: Λαϊκός ξεσηκωμός για να σταματήσει κάθε συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο».