Συνεχίζεται η πολυεπίπεδη στήριξη της κυβέρνησης προς το καθεστώς του Κιέβου, στην προσπάθεια της ντόπιας αστικής τάξης να παζαρέψει αναβάθμιση της γεωστρατηγικής της θέσης μέσα από τη βαθύτερη εμπλοκή στα επικίνδυνα ευρωατλαντικά σχέδια, όπου πάνε «περίπατο» - όπως λένε και οι ίδιοι ανοιχτά - «αρχές», «δίκαια», «κανόνες» κ.λπ.

Ενδεικτικά, στο ΝΑΤΟικό Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής στη Σούδα ολοκληρώθηκε άλλο ένα σχολείο με αντικείμενο την «αποτελεσματική εφαρμογή των προτύπων του ΝΑΤΟ στον σχεδιασμό και την εκτέλεση» τέτοιων επιχειρήσεων. Εκπαιδεύτηκαν 13 στελέχη από 9 χώρες: Βέλγιο, Βουλγαρία, Αίγυπτο, Γεωργία, Κουβέιτ, Μάλτα, Νορβηγία, Σαουδική Αραβία και Ουκρανία.

Με στόχο τη συνέχιση και διεύρυνση αυτών των υπηρεσιών, ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας μετέβη χθες στις Βρυξέλλες, όπου το απόγευμα συμμετείχε στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ σε σύνθεση υπουργών Αμυνας. Συζητήθηκαν εκεί οι «τελευταίες εξελίξεις» στο Ουκρανικό (με τον παριστάμενο Ουκρανό ομόλογό τους, Mykhailo Fedorov, να παρουσιάζει, όπως λέγεται, επείγουσες ανάγκες της Ουκρανίας στο πεδίο της μάχης), ενώ ακολούθησε «δείπνο εργασίας» όπου οι υπουργοί εστίασαν στο θέμα της «Αμυντικής Ετοιμότητας» της ΕΕ, στο πλαίσιο της οποίας περιλαμβάνονται προγράμματα όπως το SAFE.

Σήμερα Πέμπτη ο Ν. Δένδιας θα συμμετάσχει στην αντίστοιχη Σύνοδο των υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ, όπου επισήμως θα συζητηθούν «μεταξύ άλλων οι δυνατότητες της Συμμαχίας για την εκπλήρωση του αμυντικού δόγματος, καθώς και η ανάγκη ενίσχυσης της αμυντικής βιομηχανικής παραγωγής και ικανότητας». Ξεχωριστή στιγμή αναμένεται να είναι οι κοινές δηλώσεις του γγ του ΝΑΤΟ με τον υφυπουργό Πολέμου των ΗΠΑ, ενώ θα ακολουθήσουν κοινές δηλώσεις του γγ με τον υπουργό Αμυνας της Ουκρανίας, «άτυπη» συνεδρίαση του Συμβουλίου NATO - Ουκρανίας, συνάντηση της Ομάδας Επαφής για την Αμυνα της Ουκρανίας (Ukraine Defence Contact Group) και κοινή συνέντευξη Τύπου των υπουργών Αμυνας Γερμανίας, Βρετανίας και Ουκρανίας.

Σημειωτέον, πέραν από όσον οπλισμό και πυρομαχικά έχει ήδη στείλει στο Κίεβο η Αθήνα (είτε ως απευθείας ενίσχυση είτε με ενδιάμεσους «αγοραστές» ΗΠΑ, Γερμανία, Τσεχία), η κυβέρνηση συνεισέφερε και 20 εκατ. ευρώ «ζεστό» παραδάκι πριν από το τέλος του χρόνου στο ταμείο PURL (Prioritized Ukraine Requirements List), όπου συγκεντρώνονται χρήματα για την αγορά αμερικανικών όπλων που θα ενισχύσουν το καθεστώς του Κιέβου.

Νωρίτερα, χθες το πρωί, ο Ν. Δένδιας κάνοντας την εισαγωγική ομιλία σε ημερίδα με θέμα «Η Νέα Γεωπολιτική Πραγματικότητα και οι Αμυντικές Προκλήσεις - Η επόμενη μέρα για Ευρώπη, Ελλάδα και Ανατολική Μεσόγειο» αναφέρθηκε σε «μια περίοδο που το διεθνές περιβάλλον ασφάλειας μεταβάλλεται ραγδαία και πολλές φορές απρόβλεπτα», καθώς «το διεθνές σύστημα εισέρχεται σε μια φάση μεγάλης ρευστότητας, σε μια φάση ανταγωνισμού ισχύος», σε ένα «νέο κόσμο όπου "Might makes right"» («η ισχύς παράγει δίκαιο») και η ντόπια αστική τάξη είναι αναγκασμένη να στήσει «τις πιο καινοτόμες και ισχυρές Ενοπλες Δυνάμεις στην Ιστορία της, όχι για να απειλήσει οιονδήποτε αλλά για να διατηρήσει τον εθνικό μας χώρο και να προασπίσει τα δικαιώματα κυριαρχίας μας».

«Η ψευδαίσθηση μιας "διαρκούς ειρήνης" κατέρρευσε. Επειτα από τον Ψυχρό Πόλεμο, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα παγκόσμια τάξη. Τα θεωρητικά μοντέλα, όπως οι ισχυρισμοί για το "τέλος της Ιστορίας" του Fukuyama, και μοντέλα αισιοδοξίας που δημιουργήθηκαν από άλλες θετικές εξελίξεις, νομίζω ότι πια έχουν διαψευσθεί στην πράξη. Οι σεισμικές δονήσεις έχουν δημιουργήσει αντίκτυπο και στην Ευρώπη αλλά και στον κόσμο», πρόσθεσε, βασικά επιβεβαιώνοντας ότι τα σχέδια και οι ανταγωνισμοί του κεφαλαίου μόνο ανασφάλεια γεννούν για τους λαούς.

Και ο ίδιος, άλλωστε, τόνισε ότι «η ασφάλεια δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη, και η επόμενη μέρα για την Ευρώπη και για την Ανατολική Μεσόγειο θα κριθεί από την ισχύ αλλά και από την ικανότητα πρόβλεψης, συνεργασίας και προσαρμογής. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, η Ανατολική Μεσόγειος είναι μια περιοχή με γεωπολιτική βαρύτητα. Ενεργειακοί πόροι, θαλάσσιοι δρόμοι, περιφερειακές κρίσεις, ανταγωνισμοί - έχουμε να κάνουμε με ένα απαιτητικό περιβάλλον, αλλά και ένα περιβάλλον που ίσως δημιουργήσει ευκαιρίες», όπου ευκαιρίες φυσικά και υπάρχουν, αλλά για τους επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ τη «νύφη» πληρώνει πάντα ο λαός.

Αλλωστε, και ο ίδιος ο υπουργός Αμυνας είπε ότι «η ανάπτυξη αμυντικών δυνατοτήτων από μια χώρα όπως η Ελλάδα έχει πάντα μια σημαντική οικονομική διάσταση. Η δημιουργία ενός αμυντικού οικοσυστήματος με τη σύμπραξη πολιτείας, θεσμών, βιομηχανίας, ακαδημαϊκής κοινότητας, ερευνητικών κέντρων, αποτελεί εθνική αναγκαιότητα. Μοχλεύει δυνατότητες, δημιουργεί μια ατμομηχανή για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας», δείχνοντας σε λιμνάζοντα κεφάλαια διέξοδο στην οικονομία του πολέμου, όπου σπεύδουν να στοιχίσουν επίσης τα πανεπιστήμια και τη νεολαία.

Οι αρχαιρεσίες της ΕΣΗΕΑ για την εκλογή νέου ΔΣ και αντιπροσώπων στο συνέδριο της ΠΟΕΣΥ (της Ομοσπονδίας όλων των δημοσιογραφικών ενώσεων) ολοκληρώνονται σήμερα Πέμπτη.

Η «Δημοσιογραφική Συνεργασία», το ψηφοδέλτιο των συνδικαλιστών που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, δίνει μέχρι τη τελευταία στιγμή τη μάχη της ενίσχυσης του ψηφοδελτίου του, ώστε να δυναμώσει ο αγώνας για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες, για σύγχρονα εργασιακά δικαιώματα, ενάντια στα εξοντωτικά ωράρια και στην εντατικοποίηση. Για σωματείο στα χέρια των εργαζομένων του κλάδου, μαζικό, διεκδικητικό, που θα οργανώνει την πάλη και δεν θα είναι ιμάντας της εργοδοσίας και της κυβέρνησης. Επίσης για ενημέρωση στην υπηρεσία του λαού και όχι απολογητή της πολιτικής που τον εξοντώνει.

Οπως επισημαίνεται στη Διακήρυξη - κάλεσμα της παράταξης:

«Εχουμε ανάγκη από ένα συνδικαλιστικό κίνημα μαζικό, οργανωμένο, δυνατό, που:

Δεν θα "βάζει πλάτη" στην εργασιακή ζούγκλα, στο τσάκισμα των δικαιωμάτων μας, λειτουργώντας συνειδητά σαν "πυροσβέστης" κάθε σπίθας αγώνα και διεκδίκησης. Δεν θα συναινεί στις επιδιώξεις των αφεντικών και των κυβερνήσεων.

Θα αντεπιτίθεται σε μια πολιτική που εξοντώνει τους δημοσιογράφους και τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ.

Θα βαδίσει στον ίδιο δρόμο με τους εργάτες, με τις πανελλαδικές πανεργατικές απεργίες για την ικανοποίηση των αναγκών τους (...)

Θα πατάει γερά στους χώρους δουλειάς, βλέποντας τον κλάδο ενιαία, ανεξάρτητα από ειδικότητες, και αντιμετωπίζοντας τα προβλήματά μας με κριτήριο τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Θα συνδέει τους καθημερινούς αγώνες με την πάλη για ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, μαζί με όλους τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Θα σημαδεύει τον πραγματικό εχθρό, που είναι το κεφάλαιο και οι μονοπωλιακοί όμιλοι, η εξουσία τους».