«Σοβαρές καταγγελίες ναυτεργατικών σωματείων αποκαλύπτουν τις πιέσεις που ασκούν εφοπλιστικές εταιρείες σε ναυτεργάτες προκειμένου να ναυτολογηθούν σε ταξίδια προς εμπόλεμες περιοχές. Χαρακτηριστική απόδειξη τέτοιων πιέσεων και εκβιασμών είναι ο εξαναγκασμός προς τους ναυτεργάτες να υπογράφουν, δήθεν "οικειοθελώς" δηλώσεις αποδοχής κινδύνου πριν από την είσοδο των πλοίων σε περιοχές όπου μαίνονται ή απειλούνται πολεμικές συγκρούσεις. Συγκεκριμένα, ζητείται από τα πληρώματα, μόλις 1 έως 3 ημέρες πριν την είσοδο του πλοίου σε τέτοιες περιοχές, να δηλώσουν ότι ενημερώθηκαν για το ταξίδι, ότι αντιλαμβάνονται τους κινδύνους και ότι συμφωνούν με τη διέλευση από ιδιαίτερα επικίνδυνα περάσματα. Στην πράξη, οι δηλώσεις αυτές χρησιμοποιούνται από τις εφοπλιστικές εταιρείες για να μεταθέσουν την ευθύνη στους ίδιους τους ναυτεργάτες σε περίπτωση τραυματισμού ή θανάτου.
Ενώ η εξελισσόμενη ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ σε βάρος του λαού του Ιράν αποτελεί για τους εφοπλιστικούς ομίλους πεδίο τεράστιας κερδοφορίας, λόγω της εκτίναξης των ναύλων και των ασφαλιστικών συμβολαίων, για τους ναυτεργάτες και τους δόκιμους σπουδαστές των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού σημαίνουν σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή και την ασφάλειά τους. Οι εφοπλιστές, θησαυρίζοντας από το αστρονομικό ύψος των ναύλων, στέλνουν τα πλοία στον Περσικό Κόλπο, εκβιάζοντας τους ναυτεργάτες να ρισκάρουν τη ζωή τους για τα εφοπλιστικά κέρδη κι αποδεικνύοντας με τον πιο ωμό τρόπο ότι από τον πόλεμο αυτά απογειώνονται.
Ταυτόχρονα, η στρατιωτική επιχείρηση, που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Μακρόν, μετά από την τριμερή συνάντηση με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Κ. Μητσοτάκη και τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Ν. Χριστοδουλίδη, για το πέρασμα από τα Στενά του Ορμούζ εμπορικών πλοίων με τη συνοδεία πολεμικών, θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή και την ασφάλεια των ναυτεργατών.
Το γεγονός ότι οι εφοπλιστές έχουν φτάσει στο σημείο να κοστολογούν τόσο κυνικά την ανθρώπινη ζωή είναι αποτέλεσμα τόσο της πολιτικής της ΕΕ και των κυβερνήσεων, που στηρίζει τα συμφέροντά τους και με την ευρωενωσιακή επιχείρηση "Ασπίδες" στην Ερυθρά Θάλασσα με συντονίστρια χώρα την Ελλάδα με έδρα το Στρατηγείο της Λάρισας, όσο και της στήριξης στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΕΕ - Ισραήλ από την κυβέρνηση της ΝΔ με τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων κομμάτων. Ταυτόχρονα είναι μεγάλες οι ευθύνες και για το γεγονός ότι δεν έχουν χαρακτηριστεί ακόμα από την ΕΕ, τις κυβερνήσεις των κρατών - μελών και το ελληνικό κράτος εμπόλεμες αυτές οι ζώνες, αλλά απλά "επικίνδυνες" απαλλάσσοντας τους εφοπλιστές από κάθε υποχρέωση άμεσου επαναπατρισμού των πληρωμάτων και μάλιστα με δικά τους έξοδα απαγορεύοντας κάθε προσέγγιση σε αυτές».
Με βάση τα παραπάνω πώς τοποθετείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
«- Στο κατεπείγον αίτημα να παύσει κάθε έκθεση των ναυτεργατών σε μεγάλους κινδύνους με την κήρυξη της περιοχής της Ερυθράς Θάλασσας και του συνόλου του Περσικού Κόλπου ως εμπόλεμη ζώνη, με υποχρέωση των εφοπλιστών να αναλάβουν όλη την ευθύνη και τα έξοδα για τον άμεσο κι ασφαλή επαναπατρισμό τους, αλλά και για να σταματήσουν οι απαράδεκτοι εκβιασμοί των πλοιοκτητών στους ναυτεργάτες να υπογράφουν "δηλώσεις αποδοχής κινδύνου";
- Στο αίτημα να τερματιστεί αμέσως η ευρωενωσιακή επιχείρηση "Ασπίδες" που ενισχύει τη στρατιωτική συγκέντρωση στην περιοχή, στην επιστροφή όλων των φρεγατών, και γενικότερα στρατιωτικών δυνάμεων από τη Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο.
- Στο αίτημα να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στο ευρωπαϊκό έδαφος που αποτελούν εκτός από ορμητήριο πολέμου και στόχο αντιποίνων στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης κλιμάκωσης των πολεμικών συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή;».
Ενώ η ελληνική κυβέρνηση καθησυχάζει τον λαό ότι η αποστολή F-16 και φρεγατών στην Κύπρο αποτελεί «αμυντικό» και «περιορισμένο» μέτρο προστασίας, τα γεγονότα επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για ένα ακόμα γενναίο βήμα εμπλοκής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που κατακαίει όλη τη Μέση Ανατολή. Με ευθύνη της κυβέρνησης και όλων των αστικών κομμάτων η χώρα έχει μετατραπεί σε κρίκο των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην περιοχή, μεταξύ άλλων ενάντια στο Ιράν, που αναπτύσσει στρατηγικές σχέσεις με την Κίνα και βρίσκεται σταθερά στο στόχαστρο των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.
Η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι η μόνη που παρουσιάζει την εμπλοκή της στον πόλεμο ως «αμυντική», για να ξεπλύνει στις λαϊκές συνειδήσεις την εγκληματική πολιτική και τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Μέχρι και οι ΗΠΑ εμφανίζουν με θράσος την προμελετημένη επίθεση στο Ιράν ως «προληπτική άμυνα», με πρόσχημα ότι θα δέχονταν πλήγμα από το Ιράν αν δεν το χτυπούσαν πρώτες. Τα ίδια αναμασά και η Βρετανία, με τον πρωθυπουργό της να δηλώνει ότι πιθανές επιθέσεις σε ιρανικές εγκαταστάσεις πυραύλων θα μπορούσαν να θεωρηθούν «περιορισμένες αμυντικές ενέργειες». Το ...«δικαίωμα στην αυτοάμυνα» των ιμπεριαλιστών σε νέες εκδοχές!
Είναι μεγάλο ψέμα ότι η Ελλάδα δεν γνωρίζει τίποτα για τον ...φόνο στο Ιράν, που την καθιστά στόχο αντιποίνων ως μέλος της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας που εξαπολύει δολοφονική επίθεση, όπως προηγουμένως στη Γάζα και αλλού. Θυμίζουμε ενδεικτικά ότι τον Σεπτέμβρη του 2023 η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία πραγματοποίησε στον ελληνικό εναέριο χώρο μεγάλης κλίμακας άσκηση προσομοίωσης επίθεσης σε πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, με τη συμμετοχή της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Δεκάδες ισραηλινά μαχητικά, κατασκοπευτικά και αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού πέταξαν από το Ισραήλ στην Ελλάδα και επέστρεψαν, μετά από εξάσκηση σε πτήσεις χαμηλού ύψους και ρίψη πραγματικών πυρομαχικών σε ελληνικό έδαφος.
Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε επίσημα ότι σκοπός της άσκησης ήταν «η βελτίωση της επιχειρησιακής ικανότητας για επιθέσεις σε μεγάλο βάθος εχθρικού εδάφους». Μία ακόμα πρόβα πολέμου έγινε τον Μάη του 2024, νότια της Κρήτης, στο πλαίσιο των στρατηγικών σχέσεων Ελλάδας - Ισραήλ, με σενάριο - κλειδί για πολεμικές επιχειρήσεις μεγάλης εμβέλειας, όπως αυτές που πραγματοποιεί στο Ιράν.
Αλλά και πριν 4 χρόνια, μια «απότομη» - φαινομενικά - κλιμάκωση στις σχέσεις Ελλάδας - Ιράν αποκάλυψε το παρασκήνιο της εμπλοκής στα βρώμικα ευρωατλαντικά σχέδια, που βάζουν σε κίνδυνο τον λαό. Τότε το Ιράν κατέλαβε δύο δεξαμενόπλοια με ελληνική σημαία στον Περσικό, ως αντίποινα για την κατάσχεση του φορτίου ενός πλοίου υπό ρωσική σημαία στην Εύβοια το οποίο μετέφερε ιρανικό πετρέλαιο. Οι αμερικανικές αρχές ισχυρίζονταν ότι το συγκεκριμένο πλοίο βρισκόταν από το καλοκαίρι του 2021 στη «μαύρη λίστα» των ΗΠΑ για την παραβίαση των αμερικανικών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν. Το ιρανικό πετρέλαιο μεταγγίστηκε σε δεξαμενόπλοια που το μετέφεραν στις ΗΠΑ, προκαλώντας τις αντιδράσεις του Ιράν. Τελικά, τα ελληνόκτητα πλοία και τα πληρώματά τους απελευθερώθηκαν μετά από μήνες, με τους ναυτεργάτες να πληρώνουν και εδώ τα σπασμένα των ανταγωνισμών, με κίνδυνο της ζωής τους.
«Σε περίπτωση πολέμου υπό την ηγεσία των ΗΠΑ εναντίον της χώρας, η παραχώρηση στρατιωτικών βάσεων από οποιαδήποτε χώρα στον Αμερικανό εισβολέα θα θεωρηθεί εχθρική πράξη και το Ιράν διατηρεί το δικαίωμα να απαντήσει με σαφή και αποφασιστικό τρόπο», προειδοποιούσε το Ιράν και το 2020, όταν μετά τη δολοφονία Ιρανού στρατηγού από αμερικανικό drone στη Βαγδάτη αποκαλύπτονταν και τότε τα σχέδια επέμβασης των ΗΠΑ, με τον ελληνικό Τύπο να προεξοφλεί ελληνική εμπλοκή, «αν και όχι με πολεμικό πλοίο... λόγω της εξαιρετικά εύθραυστης ισορροπίας» στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως έγραφε η «Καθημερινή». Αναφερόταν επίσης ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ ενισχύουν την παρουσία τους στη στρατιωτική βάση της Σούδας.
Σε όλα τα παραπάνω αποτυπώνονται τα πολλά νήματα της ελληνικής εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και στους ανταγωνισμούς που κλιμακώνονται στη Μέση Ανατολή και σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Κοινός παρονομαστής είναι τα συμφέροντα της αστικής τάξης, που παίζει τα «ρέστα» της διεκδικώντας αναβαθμισμένους ρόλους στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, ανταγωνιστικά προς την Τουρκία, υποστηρίζοντας με κάθε μέσο τον πόλεμο ενάντια στο Ιράν και την ασφάλεια του «συμμάχου» κράτους - δολοφόνου Ισραήλ. Από εδώ πηγάζουν οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι για τον λαό, τώρα που ο πόλεμος γενικεύεται και τα τύμπανά του φτάνουν έως την Κύπρο.
Ο πόλεμος των ιμπεριαλιστών δεν είναι του λαού. Στο χέρι του είναι να δώσει διέξοδο προς όφελός του, βάζοντας στο στόχαστρο τα στρατηγικά συμφέροντα και τις επιλογές της αστικής τάξης, όπως οι ξένες βάσεις και οι αποστολές στρατιωτικών δυνάμεων για τα ευρωατλαντικά σχέδια, και δυναμώνοντας την πάλη με το ΚΚΕ για την ανατροπή της εξουσίας της!