Με ανακοίνωση της ΚΟ Αττικής και ένα πλούσιο πρόγραμμα εξορμήσεων σε δομές Προσχολικής Αγωγής, σε πλατείες, παιδικές χαρές, πάρκα και αλλού, οι Οργανώσεις Αττικής του ΚΚΕ μεταφέρουν το κάλεσμα συμπόρευσης του Κόμματος σε όλες τις λαϊκές οικογένειες με μικρά παιδιά, σε όλους τους εργαζόμενους στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς, στα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης και στις άλλες κοινωνικές δομές των δήμων, ιδιαίτερα στις εργαζόμενες γυναίκες.

«Κάλεσμα αγώνα και συμπόρευσης σήμερα», που όπως τονίζει η ανακοίνωση «η κυβέρνηση επιχειρεί να διαλύσει ό,τι έχει απομείνει από το δικαίωμα των παιδιών στην Προσχολική Αγωγή, οδηγώντας τα στην παιδοφύλαξη των "νταντάδων της γειτονιάς", τώρα που επιχειρεί να διαλύσει κάθε εργασιακή σχέση των εργαζομένων στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς και να αφήσει τους εργαζόμενους και άνεργους γονείς έρμαια στους πανάκριβους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς».

Η ανακοίνωση της ΚΟ Αττικής σημειώνει ακόμα:

«Είναι ελπιδοφόρο ότι η μεγαλειώδης κινητοποίηση χιλιάδων εργαζομένων από όλες τις υπηρεσίες των δήμων και άλλων φορέων του λαϊκού κινήματος, κινητοποίηση που είχε την αμέριστη στήριξη του ΚΚΕ, υποχρέωσε την κυβέρνηση να αναδιπλωθεί και να αποσύρει το προσχέδιο νόμου που είχε ετοιμάσει. Είναι η πιο τρανή απόδειξη ότι οι αγώνες του οργανωμένου κινήματος μπορούν να φέρουν αποτελέσματα. Κόντρα στη μοιρολατρία και στην ηττοπάθεια, στη λογική του "εφικτού" που καλλιεργούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, η κυβέρνηση, οι δημοτικές αρχές και τα υπόλοιπα κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, που υπηρετούν την ίδια εχθρική για τον λαό πολιτική.

Δεν χωρά κανένας εφησυχασμός. Η λαϊκή κινητοποίηση ανάγκασε την κυβέρνηση να αποσύρει το νομοσχέδιο. Η λαϊκή επαγρύπνηση και κινητοποίηση μπορεί να αποτρέψει παρόμοια σχέδια και στη συνέχεια, καθώς είναι δεδομένο ότι η κυβέρνηση επιδιώκει την εφαρμογή ενός συστήματος πλήρους ανταποδοτικότητας κρίσιμων κοινωνικών δομών, που θα οδηγήσει σε παραπέρα υποβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων από το κράτος βασικών κοινωνικών υπηρεσιών που αφορούν τον λαό, την εργατική οικογένεια και τα παιδιά της.

Η πολιτική της ΕΕ, των κυβερνήσεων, η πολιτική του κόστους - οφέλους και τώρα η στροφή στην πολεμική οικονομία είναι η αιτία των υποβαθμισμένων υπηρεσιών Προσχολικής Αγωγής.

Το αστικό κράτος, διαχρονικά και με όλες τις κυβερνήσεις, αντιμετωπίζει την Προσχολική Αγωγή κυρίως ως εμπόρευμα. Δεν είναι τυχαίο ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο το 50% των παιδιών της μικρότερης προσχολικής ηλικίας πηγαίνει σε ιδιωτικές δομές, ενώ στην Ελλάδα περίπου το 38% των παιδιών παραμένει στο σπίτι.

Η κατάσταση των κτιρίων όπου φιλοξενούνται οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί είναι η πλέον ακατάλληλη. Το 67% δεν πληροί τις προϋποθέσεις, το 72% δεν έχει αύλειο χώρο, το 26% στεγάζεται σε πολυκατοικίες, το 27% των τάξεων δεν έχει παράθυρα.

Οι γονείς, όσοι πάρουν το πολυπόθητο voucher, αναζητούν με δική τους ευθύνη μία δομή, αν βρουν, για το παιδί τους.

Οι εργαζόμενοι δουλεύουν με άθλιες εργασιακές σχέσεις, ενώ το 50% του προσωπικού που έχουν προσληφθεί μέσω του προγράμματος ΕΣΠΑ δουλεύουν σε συνθήκες ομηρίας. Είναι όμως αυτοί οι εργαζόμενοι που κρατούν όρθιες τις δομές, που παλεύουν καθημερινά για την ανάπτυξη και τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών των εργατικών - λαϊκών οικογενειών.

Τώρα, με τη λήξη του ΕΣΠΑ το 2027, η Ευρωπαϊκή Ενωση ξεκαθαρίζει και προσαρμόζει εκ νέου τις προτεραιότητές της. Αποσύρει την όποια χρηματοδότηση για τις ανάγκες των παιδιών, γιατί επιλέγει να χρηματοδοτήσει τους πολεμικούς εξοπλισμούς και την πολεμική οικονομία. Η κυβέρνηση, που υπηρετεί τους ίδιους στόχους, προεκτείνει αυτήν την κατεύθυνση, επιδιώκοντας να μετακυλίσει το κόστος στους γονείς και στη λαϊκή οικογένεια, να γενικεύσει τις εργασιακές σχέσεις - λάστιχο για τους εργαζόμενους στους παιδικούς σταθμούς. Για να φτάσουμε σήμερα να χρυσοπληρώνουν οι νέες οικογένειες το δικαίωμα του παιδιού στην Προσχολική Αγωγή. Να κυνηγούν το κουπόνι, να αποκλείονται τα παιδιά στο σπίτι τους με επιδοτούμενες νταντάδες. Για να φτάσουμε να συζητάμε για 3ωρους και 4ωρους παιδαγωγούς, για τμήματα που δουλεύουν για ολόκληρους μήνες με αναλογία 1 παιδαγωγός για 28 παιδιά, για παιδιά που θα αλλάζουν δύο και τρεις παιδαγωγούς μέσα στην ίδια χρονιά και εργαζόμενους που θα αλλάζουν πόλη κάθε χρόνο.

Στον "σύγχρονο κόσμο" του πρωθυπουργού, των κυβερνήσεων, της ΕΕ, φιγουράρουν μόνο οι ανάγκες της πολεμικής εμπλοκής, που απαιτεί τη διαμόρφωση "κουλτούρας φέρετρων". Αυτό επιτάσσουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, και έτσι οι σύγχρονες ανάγκες του παιδιού και της οικογένειας δεν χωράνε σε αυτόν τον "στενό κορσέ". Για την υπουργό Κοινωνικής Προστασίας και Οικογένειας, σύγχρονη "κοινωνική πραγματικότητα" είναι η Προσχολική Αγωγή να υποκατασταθεί από την επιδοτούμενη φύλαξη των παππούδων, αφού σε πολεμικές συνθήκες, στις προτεραιότητες του κεφαλαίου και της κυβέρνησης δεν χωρά η κρατική χρηματοδότηση για τη δημιουργία, τον εξοπλισμό και τη μόνιμη στελέχωση δημόσιων, δωρεάν βρεφονηπιακών σταθμών.

Απέναντι σε όλα αυτά, είναι σήμερα αναγκαίο γονείς και εργαζόμενοι, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, βάζοντας στο επίκεντρο τις ανάγκες των παιδιών, των νέων οικογενειών και των εργαζομένων, να δυναμώσουν την πάλη για σύγχρονες, υψηλού επιπέδου, δωρεάν, δημόσιες, ασφαλείς δομές και υπηρεσίες για την Προσχολική Αγωγή, με περισσότερους παιδικούς σταθμούς, με μονιμοποίηση των εργαζομένων, με μαζικές προσλήψεις νέου προσωπικού.

Να δυναμώσει η διεκδίκηση για:

- Πλήρη χρηματοδότηση των κοινωνικών δομών από τον κρατικό προϋπολογισμό, στο ύψος των πραγματικών αναγκών. Μια θέση για κάθε παιδί προσχολικής ηλικίας, σε δημόσιους και δωρεάν παιδικούς σταθμούς, χωρίς κληρώσεις και αποκλεισμούς. Κατάργηση του καθεστώτος των voucher, της ανταποδοτικότητας και της επιχειρηματικής λειτουργίας. Ενιαίο, επιστημονικό αναβαθμισμένο πρόγραμμα για την Προσχολική Αγωγή, με ευθύνη του κράτους, και όχι διαφοροποιημένο και αποσπασματικό, όπως γίνεται σήμερα.

- Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων με το πρόγραμμα ΕΣΠΑ στους παιδικούς σταθμούς και κοινωνικές υπηρεσίες, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

- Μαζικές προσλήψεις εργαζομένων, για τη λειτουργία όλων των κοινωνικών δομών, με μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Κατάργηση της διάταξης Βορίδη.

- Αναβάθμιση και διεύρυνση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τα παιδιά και τα άτομα με αναπηρία, υπηρεσίες που δεν μπορούν να εξαρτώνται από "κουπόνια". Ολόπλευρη στήριξη στις οικογένειές τους.

Σύγχρονο, δημόσιο, δωρεάν δίκτυο πρώιμης διάγνωσης από τις αναγκαίες ειδικότητες αναπτυξιολόγων, ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών, και την πρώιμη παρέμβαση από μόνιμο επιστημονικό προσωπικό, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, φυσιοθεραπευτές, χωρίς καμία εμπλοκή ιδιωτών, καμία οικονομική επιβάρυνση των γονέων, με την αποκλειστική ευθύνη του κράτους.

- Ειδική χρηματοδότηση για την ανάπτυξη του δικτύου δομών Προσχολικής Αγωγής και ΚΔΑΠ.

Σήμερα, πολλές δεκαετίες αργότερα, είναι όχι μόνο αναγκαίο αλλά και απολύτως εφικτό να ικανοποιηθεί το δικαίωμα όλων των παιδιών στην Προσχολική Αγωγή με βάση τις σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες. Η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας το επιτρέπει.

Η σημασία της προσχολικής ηλικίας για την ανάπτυξη του παιδιού το επιβάλλει. Γιατί, όπως έλεγε ο Σοβιετικός παιδαγωγός Β. Σουχομλίνσκι, "η παιδική ηλικία, η σπουδαιότερη περίοδος της ανθρώπινης ζωής, δεν είναι προετοιμασία για τη μελλοντική ζωή, είναι πραγματική, φωτεινή, πρωτότυπη, ανεπανάληπτη ζωή. Κι απ' το πώς πέρασε την παιδική ηλικία, απ' το ποιος το κρατούσε απ' το χέρι στα παιδικά χρόνια, από το τι μπήκε στο μυαλό και στην καρδιά του απ' το περιβάλλον, απ' αυτό εξαρτάται σε αποφασιστικό βαθμό τι άνθρωπος θα γίνει το σημερινό παιδί".

Στην πρόταση του ΚΚΕ αναδεικνύεται η ευθύνη και υποχρέωση της κοινωνίας να δώσει σε όλα τα παιδιά, με οργανωμένο, καθολικό, ενιαίο τρόπο, καθετί χρήσιμο, όμορφο και αληθινό που έχει παράξει η ίδια. Με ενιαίο σύστημα αγωγής και διαπαιδαγώγησης, με κατάλληλο παιδαγωγικό περιβάλλον, υλικό, μέσα και υποδομές, με κυρίαρχη δραστηριότητα το παιχνίδι, αναβαθμισμένη την Αισθητική και Φυσική Αγωγή. Ενώ θα ιεραρχηθεί το ζήτημα της πρώιμης διάγνωσης και παρέμβασης, ως κρίσιμος τομέας γι' αυτές τις ηλικίες.

Μόνο στη σοσιαλιστική κοινωνία, στην κοινωνία που λειτουργεί με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων, μπορεί να αναπτυχθεί πλήρως και για όλους μια επιστημονικά θεμελιωμένη εκπαιδευτική - διαπαιδαγωγητική διαδικασία.

Τον δρόμο γι' αυτήν την κοινωνία ανοίγει σήμερα με την καθημερινή του πάλη το ΚΚΕ. Τον δρόμο αυτόν αξίζει να βαδίσει κάθε εργαζόμενος στους βρεφονηπιακούς σταθμούς και στις άλλες κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων, κάθε νέα μητέρα και πατέρας».