Οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των υποκλοπών αναδεικνύουν τη σαπίλα του αστικού κράτους, υπηρεσιών και μονοπωλιακών ομίλων, που λειτουργούν σε αγαστή συνεργασία για τις παρακολουθήσεις, με τη σφραγίδα της πολιτικής και των κατευθύνσεων της ΕΕ.

Οι παρακολουθήσεις και το θεσμικό πλαίσιο που τις διέπει είναι διαχρονικό όπλο του κράτους σε βάρος των εργαζομένων, συνολικά του λαού, στο όνομα της «εθνικής ασφάλειας». Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, η παραδοχή ότι «ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων» είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο...

Κατά την ενημέρωση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής από τον πρόεδρο τον Ιούλη του 2021, αποκαλύφθηκε ότι από 350 άρσεις απορρήτου που καταγράφονταν το 2003, το 2019 έφτασαν στις 16.000, εκ των οποίων το 80% είναι για λόγους «εθνικής ασφαλείας» και πάντα σε συνεργασία με την ΕΥΠ.

Μάλιστα, όπως ειπώθηκε, για την άρση του απορρήτου δεν απαιτούνταν αιτιολογία, ενώ δεν προβλέπονται καν ανώτατο χρονικό όριο και διάρκεια μετά το πέρας της οποίας αίρεται το μέτρο. Επιπλέον, με το άρθρο 87 του νόμου 4640/2019 της ΝΔ προστέθηκε «η αδυναμία ενημέρωσης του υποκειμένου σε βάρος του οποίου αίρεται το απόρρητο για λόγους εθνικής ασφάλειας»! Και για να μην ξεχνιόμαστε, αυτήν τη διάταξη την ψήφισε και το ΠΑΣΟΚ...

Τα παραπάνω τα αναφέρουμε επειδή στην πραγματικότητα αυτό που αποτελεί τη μήτρα του σκανδάλου είναι το σύνολο του θεσμικού πλαισίου που διέπει ένα καθεστώς που έχει στηθεί από την ΕΕ και υλοποιείται από τα κράτη - μέλη της.

Το τελευταίο επεισόδιο στο μεγάλο σκάνδαλο των υποκλοπών αφορά το μνημόνιο συνεργασίας που είχε υπογραφεί μεταξύ της «Intellexa», της εταιρείας ανάπτυξης και εμπορίας του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator, και του Κέντρου Τεχνολογικής Υποστήριξης, Ανάπτυξης και Καινοτομίας της ΕΥΠ.

Σύμφωνα με αυτό, η «Intellexa» διεκδικούσε χρηματοδοτικά ευρωπαϊκά κονδύλια με πακτωλό ζεστού χρήματος μέσω του Κέντρου Μελετών Ασφαλείας της ΕΛ.ΑΣ., νομιμοποιώντας κατ' αυτόν τον τρόπο τις «υπηρεσίες» παρακολούθησης που προσέφερε η εταιρεία.

Και ενώ ο καταδικασμένος Ισραηλινός επιχειρηματίας και πρώην στρατιωτικός του κράτους - δολοφόνου, Ταλ Ντίλιαν, έχει «φωτογραφήσει» την κυβέρνηση της ΝΔ και τον πρωθυπουργό για την υπόθεση του Predator, γεγονός που ενισχύεται από την αποκάλυψη των επαφών με την ΕΥΠ, η κυβέρνηση συνεχίζει προκλητικά την προσπάθεια να συγκαλύψει την υπόθεση.

Στη συζήτηση που έγινε την Πέμπτη στη Βουλή, η κυβέρνηση και τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, με πρώτο το ΠΑΣΟΚ, αντιπαρατέθηκαν στο ποιος τα έχει κάνει χειρότερα από τον άλλον και στο θέμα των υποκλοπών. Γιατί μέχρι εκεί μπορεί να φτάσει η αντιπαράθεσή τους. Τι να συζητήσουν δηλαδή;

- Μήπως για το ευρωπαϊκό και εθνικό θεσμικό πλαίσιο για τις παρακολουθήσεις, που το έχουν συνδιαμορφώσει όλοι ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση, αλλά και με τους εκλεγμένους τους στο Ευρωκοινοβούλιο; Και όταν μιλάμε για θεσμικό πλαίσιο, μιλάμε για ένα πολυπλόκαμο πλέγμα από νόμους, κατευθύνσεις, Οδηγίες της ΕΕ, με το οποίο αλωνίζουν μυστικές υπηρεσίες, υπηρεσίες ασφαλείας, κρατικοί κατασταλτικοί μηχανισμοί της ΕΕ και των κρατών - μελών της. Πρόκειται για νόμους, κατευθύνσεις και πρακτικές που υπηρετούν και θωρακίζουν πολύπλευρα την εξουσία και τα συμφέροντα μόνο του μεγάλου κεφαλαίου, σε βάρος του λαού και των δικαιωμάτων του.

- Μήπως να συζητήσουν για τον νόμο που υπάρχει από το 1994, εδώ και 32 χρόνια, και σύμφωνα με τον οποίο οι παρακολουθήσεις θεωρούνται «νόμιμες»; Πρόκειται για έναν νόμο που από τότε μέχρι σήμερα εμπλουτίζεται συνεχώς απ' όλες τις κυβερνήσεις, με βάση βέβαια και το ανάλογο αντιδραστικό ευρωπαϊκό νομοθετικό οπλοστάσιο!

- Μήπως να τσακωθούν για πράγματα όπου συμφωνούν, π.χ. ότι η άρση απορρήτου για λόγους «εθνικής ασφάλειας» μπορεί να γίνει χωρίς καμία ουσιαστική αιτιολόγηση; Και με μια απλή εισαγγελική διάταξη που αποστέλλεται στην Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (τη γνωστή ΑΔΑΕ) και η οποία δεν χρειάζεται καν να αναφέρει το όνομα του στόχου, παρά μόνο τον αριθμό της τηλεφωνικής σύνδεσης!

- Μήπως να αντιπαρατεθούν για την τροπολογία που ψήφισε η κυβέρνηση της ΝΔ τον Μάρτη του 2021 και με την οποία κατάργησε την υποχρέωση ενημέρωσης του «στόχου» μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας παρακολούθησης, εφόσον η άρση απορρήτου έχει γίνει με την επίκληση λόγων «εθνικής ασφάλειας»; Τροπολογία που υπερψήφισε τότε και το ΠΑΣΟΚ...

- Μήπως να αντιπαρατεθούν γύρω από τις εκατοντάδες χιλιάδες άδειες για παρακολούθηση που εκδίδονται διαχρονικά από την Εισαγγελία, και ιδιαίτερα τα τελευταία 15 χρόνια, με επίκληση την «εθνική ασφάλεια»;

- Μήπως να αντιπαρατεθούν για τον νόμο που ψήφισαν όλοι μαζί (ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ) τον Αύγουστο του 2019 για τα προσωπικά δεδομένα, ενσωματώνοντας στην ελληνική νομοθεσία την αστυνομική Οδηγία της ΕΕ, με την οποία καθιερώνεται το «νόμιμο», γενικευμένο και συστηματικό φακέλωμα;

- Μήπως να συζητήσουν για τη νομοθεσία που επιτρέπει στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας να διατηρούν αρχείο συνομιλιών και μηνυμάτων για μεγάλο χρονικό διάστημα; 'Η μήπως για το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ στα κράτη - μέλη της, που δίνει τη δυνατότητα στις πολυεθνικές του διαδικτύου να «ψαρεύουν» προσωπικά δεδομένα, να τα αξιοποιούν και για εμπορικούς και άλλους λόγους;

Κι όμως, παρά τις κραυγές και τις αντιπαραθέσεις ανάμεσα στα αστικά κόμματα, η πραγματικότητα είναι ότι όλοι μαζί συγκαλύπτουν όταν τους βολεύει. Αυτό προέκυψε και από την Εξεταστική Επιτροπή που συγκροτήθηκε τον Αύγουστο του 2022 για τη διερεύνηση του σκανδάλου των υποκλοπών.

Η Επιτροπή ολοκλήρωσε τις εργασίες της τον Οκτώβρη του 2022 και όπως ήταν αναμενόμενο λειτούργησε σαν πλυντήριο συγκάλυψης των ευθυνών της κυβέρνησης, με τη συμβολή του ΠΑΣΟΚ.

Σε εκείνη την Επιτροπή υποτίθεται ότι θα γινόταν έρευνα για την απόδοση όλων των πολιτικών και άλλων ευθυνών γύρω από τις υποκλοπές που έγιναν σε βάρος τόσο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και δημοσιογράφων, όσο και του ΚΚΕ για τις παρακολουθήσεις στο τηλεφωνικό κέντρο της έδρας της ΚΕ από το 2016.

Η μυστικότητα που επιβλήθηκε στις συνεδριάσεις της Επιτροπής αποτέλεσε εξαρχής εμπόδιο στη διεξαγωγή της έρευνας και στην ανάδειξη της αλήθειας, θέτοντας απαγορευτικούς όρους ακόμα και για την πρόσβαση σε έγγραφα και τη μελέτη τους από τους ίδιους τους βουλευτές - μέλη της Επιτροπής.

Ειδικά στην υπόθεση των υποκλοπών σε βάρος του ΚΚΕ, η συγκάλυψη δρομολογήθηκε με τον πιο κραυγαλέο τρόπο, με κανονικό εξοβελισμό της υπόθεσης από τη συζήτηση και την όποια έρευνα. Η υπόθεση του ΚΚΕ στην ουσία εξαιρέθηκε από τη διερεύνηση, παρότι αποτελούσε αντικείμενο της Εξεταστικής Επιτροπής, σύμφωνα με τη σχετική απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής.

Η ευθύνη βαραίνει προπάντων τη ΝΔ, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ (ήταν κυβέρνηση το 2016), και είχε διαφανεί ήδη από τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για τη σύσταση της Εξεταστικής Επιτροπής, όπου τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκαναν το παραμικρό σχόλιο για την υπόθεση των υποκλοπών σε βάρος του ΚΚΕ.

Ευθύνες έχει και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, παρότι περιέλαβε την υπόθεση των υποκλοπών σε βάρος του ΚΚΕ στην πρότασή του για τη σύσταση της Εξεταστικής Επιτροπής, κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της ανέχτηκε τη μεθόδευση της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ. Ετσι, η υπόθεση των συνακροάσεων στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ δεν απασχόλησε με κανέναν τρόπο εκείνη την Επιτροπή, τις ερωτήσεις και το συνολικό έργο των βουλευτών - μελών της, πέραν φυσικά των βουλευτών του ΚΚΕ.

Το πλέον κρίσιμο, που έγινε προσπάθεια από όλα τα άλλα κόμματα να συγκαλυφθεί, είναι το επικίνδυνο πλαίσιο που θωρακίζει τη δικτατορία του κεφαλαίου ενάντια στον εργαζόμενο λαό και στο κίνημά του, νομιμοποιώντας τη μαζική και προληπτική παρακολούθηση από το κράτος, σε συνεργασία με τους μονοπωλιακούς ομίλους που ελέγχουν τις επικοινωνίες και βέβαια σε συνεργασία με τους ιμπεριαλιστές «συμμάχους» του, ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Παράλληλα, το σκάνδαλο των υποκλοπών συνεχίζει να αξιοποιείται ως καταλύτης διεργασιών για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, με τα κόμματα που συμπλέουν σε όλες τις στρατηγικές του κεφαλαίου να ανταγωνίζονται για το ποιος μπορεί καλύτερα να υπηρετήσει την «αυτοκάθαρση» και να χειραγωγήσει τη λαϊκή αγανάκτηση, που δυναμώνει στο έδαφος των αδιεξόδων της αντιλαϊκής πολιτικής...