Από τις 10 το πρωί λαός και νεολαία άρχισε να δίνει μαζικά το «παρών» στις προσυγκεντρώσεις των σωματείων και των φορέων. Από τα σημεία εκκίνησης, μαζικά οι εργαζόμενοι με πορείες και συνθήματα σάλπιζαν ξεσηκωμό για να έρθει η ζωή πάνω από τα κέρδη. Ξεχώρισε η προσυγκέντρωση των εργαζομένων στο Μετρό και τον Σιδηρόδρομο που ξεκίνησε από τον ΟΣΕ.

Οι εργαζόμενοι με τα συνθήματα και τα πανό τους κατέδειξαν: «Στα Τέμπη, στη δουλειά, σ' όλη μας τη ζωή, το έγκλημα δικό τους, δικοί μας οι νεκροί».

Και παρά το κλίμα αστυνομοκρατίας και την προσπάθεια του κράτους να παρεμποδίσει διαδηλωτές από σωματεία και φορείς να συμμετέχουν στο συλλαλητήριο, ο εργαζόμενος λαός πλημμύρισε τον χώρο στο Αγαλμα Βενιζέλου.

Η εικόνα από τους χώρους δουλειάς μάλιστα ανέδειξε ότι οι εργαζόμενοι απεργούν μαζικά. Ενδεικτικά, στο εμπόριο το «ΝΟΤΟΣ» έκλεισε, ενώ μαζικά απήργησαν και οι εργαζόμενοι στον «Σκλαβενίτη» και άλλους χώρους. Αντίστοιχα στις κατασκευές έκλεισε το εργοτάξιο του Παιδιατρικού νοσοκομείου στο Φίλυρο, τα εργοτάξια του κέντρου, της «Pfizer» κ.λπ. Αλλά και σε μια σειρά χώρους τηλεπικοινωνιών, πληροφορικής, υπηρεσιών, επισιτισμού - τουρισμού, κ.α. απήργησαν εργαζόμενοι για πρώτη φορά. Μαζικά απήργησαν και οι εργαζόμενοι στην εργολαβική εταιρεία ΔΕΔΑΣ των ΕΛΠΕ, που παλεύουν για την υπογραφή ΣΣΕ.

Εργαζόμενοι όλων των κλάδων από τον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα. Μισθωτοί τεχνικοί, βιομηχανικοί εργάτες, εκπαιδευτικοί, δημοτικοί υπάλληλοι, εργαζόμενοι στις υπηρεσίες κ.ά. έδωσαν δυναμικά το «παρών».

Μετά τη συγκέντρωση ακολούθησε πορεία προς τον Σιδηροδρομικό Σταθμό. Στην κεφαλή της βρέθηκαν οι διανομείς και πίσω ακολουθούσε το τεράστιο ορμητικό ποτάμι με εργαζόμενους, νεολαίους, απόμαχους της δουλειάς, αυτοαπασχολούμενους που έκλεισαν τα καταστήματά τους, επιστήμονες με τους συλλόγους τους, που πλημμύρισε όλη την Εγνατία και στα δύο ρεύματα και κατευθύνθηκε προς τον Σιδηροδρομικό Σταθμό.

Η μεγαλειώδης διαδήλωση συνεχίστηκε με αδιάκοπα συνθήματα. Πέρασε από το υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης και επέστρεψε στην οδό Εγνατία όπου ολοκληρώθηκε λίγο μετά την Καμάρα, στο Συντριβάνι.

Ζωηρή ήταν η συμμετοχή των μικρών παιδιών, που μαζί με τους γονείς τους εντάχθηκαν στο μπλοκ της Ομοσπονδίας και των Συλλόγων Γονέων.

Ξεχωριστή συμμετοχή στο συλλαλητήριο είχαν οι μαθητές που συμμετείχαν στο μπλοκ της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών Θεσσαλονίκης. Με τα πανό των σχολείων τους, όπως το 1ο ΓΕΛ Ευόσμου, το 5ο Λύκειο Θεσσαλονίκης που στεγάζεται σε λυόμενα και οι μαθητές παλεύουν για ασφαλείς υποδομές, το 15ο Λύκειο Θεσσαλονίκης και το Πειραματικό του ΑΠΘ που διαδήλωσε με πλακάτ.

Μαζικό και μαχητικό ήταν και το μπλοκ των Φοιτητικών Συλλόγων Θεσσαλονίκης, με τους φοιτητές να κλιμακώνουν κι αυτοί την πολύμορφη δράση που προηγήθηκε στις σχολές τους με εκδηλώσεις, Γενικές Συνελεύσεις, αναδεικνύοντας τα τεράστια προβλήματα έλλειψης υποδοχής και προσωπικού που δημιουργούν ακόμη και ζήτημα ασφάλειας στις σχολές του ΑΠΘ και του ΔΙΠΑΕ.

Στη συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης μίλησε και η Ελένη Βασάρα, γραμματέας του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, που μετέφερε το μήνυμα των συγγενών του εγκλήματος των Τεμπών, τονίζοντας ότι «η μεγάλη σημερινή απεργιακή συγκέντρωση είναι η καλύτερη απάντηση απέναντι σε όσους νόμιζαν ότι ξεμπέρδεψαν, ότι η οργή και η αποφασιστικότητα των χιλιάδων εργαζομένων, φοιτητών και μαθητών θα εκτονωθεί μέσα και από διάφορους επίδοξους "σωτήρες" που νομίζουν ότι μπορούν να κοροϊδέψουν έναν ολόκληρο λαό».

«Τρία χρόνια πριν, μια νύχτα που για μας δεν ξημέρωσε ποτέ, χάσαμε τους αγαπημένους μας, 57 ανθρώπους, οι περισσότεροι νέα παιδιά, γεμάτα όνειρα», είπε. Και ξεκαθάρισε ότι για το έγκλημα στα Τέμπη «έφταιξε και φταίει η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης, αλλά και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Η πολιτική που εφαρμόζεται για δεκαετίες και έχει μετατρέψει τον σιδηρόδρομο και γενικότερα τις μεταφορές και υποδομές σε ωρολογιακή βόμβα».

Και δείχνοντας τον πραγματικό ένοχο υπογράμμισε πως «για το έγκλημα στα Τέμπη έφταιξαν και φταίνε οι ευρωπαϊκές κατευθύνσεις για την ιδιωτικοποίηση, τον κατακερματισμό, την υποστελέχωση του σιδηρόδρομου, όπου τα ολοκληρωμένα μέτρα ασφαλείας και συντήρησης μπαίνουν στη ζυγαριά κόστους - οφέλους και θεωρούνται "μη επιλέξιμο" κόστος, έχοντας οδηγήσει σε δεκάδες εγκλήματα σε όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση.

(...) Για το έγκλημα στα Τέμπη έφταιξαν και φταίνε το κράτος, η δικαιοσύνη που στηρίζουν αυτή την πολιτική, που από την πρώτη στιγμή μας αντιμετώπισαν εχθρικά, στηρίζοντας τη συγκάλυψη που επιχειρήθηκε σε όλα τα επίπεδα».

Και κατέληξε: «Τα Τέμπη ήταν και είναι το σύστημα του κέρδους που θεωρεί τις ζωές μας, τις ζωές των παιδιών μας αναλώσιμες, προκειμένου να στηρίζονται τα επιχειρηματικά σχέδια και συμφέροντα οικονομικών ομίλων, στήνοντας παντού νέα Τέμπη!».

«Εχουμε μεγάλη εμπιστοσύνη στο λαϊκό κίνημα και τον αγώνα του. Είμαστε κι εμείς κομμάτι του, εργαζόμενοι που ήρθαμε αντιμέτωποι με το πιο απάνθρωπο πρόσωπο αυτού του συστήματος», υπογράμμισε καλώντας σε συνέχεια του αγώνα «για την αποκάλυψη όλης της αλήθειας και την τιμωρία όλων των ενόχων, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται!

Συνεχίζουμε απέναντι στην προσπάθεια συγκάλυψης που εξελίσσεται μέχρι και σήμερα και θα ενισχύεται στην πορεία προς τη δίκη, στις 23 Μαρτίου 2026.

Συνεχίζουμε μέχρι τη δικαίωση! Δεν θα μας λυγίσουν - Δεν θα μας εξαπατήσουν».

«Ζητάμε να μη θρηνήσει ποτέ ξανά καμία μάνα, κανένας αδερφός, κανένα παιδί με αυτόν τον τρόπο. Γιατί αν αυτό ξεχαστεί, τότε θα ξανασυμβεί», σημείωσε και η Σμαρώ Οικού, συγγενής θύματος των Τεμπών.

Το γεγονός ότι η ίδια εγκληματική πολιτική κράτους - επιχειρηματικών ομίλων δολοφονεί καθημερινά ανέδειξε ο Θανάσης Κουτσουράς, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης και της Γραμματείας του ΠΑΜΕ, θυμίζοντας τους 201 νεκρούς στους χώρους δουλειάς το 2025.

Και τονίζοντας ότι «για τα αφεντικά το κόστος των μέτρων βαραίνει πιο πολύ από την ανθρώπινη ζωή», πρόσθεσε πως αποτέλεσμα της ίδιας πολιτικής είναι τα νοσοκομεία που λειτουργούν οριακά, οι ασυντήρητες υποδομές και η μετατροπή λιμανιών, δρόμων και του σιδηρόδρομου σε «πεδίο κερδοφορίας, ανταγωνισμών και εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους». «Μας λένε να συνηθίσουμε σήμερα πως μπορεί να μη γυρίσουμε από το μεροκάματο, και μας υπόσχονται για αύριο φέρετρα με τη σημαία της ΕΕ», ανέφερε δίνοντας απάντηση: «Ε, λοιπόν όχι! `Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Το μόνο πραγματικά αποτελεσματικό είναι ο οργανωμένος αγώνας! Ο αγώνας μέσα από τα σωματεία, τους λαϊκούς φορείς, τους συλλόγους. Σαν μια γροθιά απέναντι σε αυτούς που γεννούν Τέμπη».

Στους ισχυρισμούς της κυβέρνησης περί «βελτίωσης στον σιδηρόδρομο» στάθηκε ο Γιώργος Ριμπάς, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του Μετρό Θεσσαλονίκης, παρουσιάζοντας στοιχεία που επιβεβαιώνουν το αντίθετο. Κατήγγειλε μάλιστα την επαίσχυντη πρόταση της «Hellenic Train» προς τους εργαζόμενους για δουλειά 7ήμερο - 9ωρο - 63ωρο.

Ο Νίκος Κουγιουμτζίδης, γενικός γραμματέας του Σωματείου Μηχανοδηγών, αναφέρθηκε στις προειδοποιήσεις των εργαζομένων που ποτέ δεν εισακούστηκαν, για την ανάγκη να ληφθούν μέτρα για την ασφάλεια του σιδηρόδρομου. Και κατέληξε λέγοντας: «Η μνήμη των Τεμπών δεν ανήκει στο παρελθόν. (...) Εμείς οι μηχανοδηγοί δεν ξεχνάμε».

«Τα άδεια έδρανα των συμφοιτητών μας θα μας θυμίζουν πάντα τον ένοχο: Το κράτος, τις κυβερνήσεις, την πολιτική του κέρδους!», ανέφερε και η Φανή Χριστάνη, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Παιδαγωγικού του ΑΠΘ.

Με μεγάλες απεργιακές συγκεντρώσεις και πορείες διαμαρτυρίας ο εργαζόμενος λαός σε όλες τις πόλεις της Κεντρικής Μακεδονίας διαδήλωσε για τα τρία χρόνια από το έγκλημα. Συγκεντρώσεις έγιναν σε Κατερίνη, Κιλκίς, Σέρρες, Εδεσσα, Γιαννιτσά, Σκύδρα, Αριδαία, Πολύγυρο, Νικήτη, Νάουσα και Αλεξάνδρεια. Στη Βέροια, στη συγκέντρωση χαιρέτισε και ο Χρήστος Τηλκερίδης, γονέας θύματος των Τεμπών.