Μεγάλη εκδήλωση με τίτλο «Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου, η ΚΝΕ η Οργάνωσή μας!» διοργανώνει το ΚΣ της ΚΝΕ με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από το 1ο Συνέδριο της Οργάνωσης, που έγινε τον Φλεβάρη του 1976.

Η εκδήλωση θα γίνει την Κυριακή 15 Φλεβάρη στις 19.00 στην Αίθουσα Συνεδρίων του ΚΚΕ στον Περισσό.

Θα μιλήσει ο Θοδωρής Κωτσαντής, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ. Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Δημήτρης Γόντικας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ την περίοδο 1972 - 1979.

Η εκδήλωση περιλαμβάνει μουσικό αφιέρωμα σε πολιτικά και διεθνιστικά τραγούδια που στιγμάτισαν την αντιδικτατορική πάλη, πρωτακούστηκαν στα Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» και φλογίζουν ακόμα τις καρδιές! Ενορχήστρωση - μουσική επιμέλεια: Γ. Λουπάκης. Συμμετέχουν: Ρ. Αντωνοπούλου και Μ. Φαραντούρη, με τον συνθέτη Θ. Βούτσα. Τραγουδούν: Π. Καράκογλου, Λ. Καρνασόπουλος, Μ. Μιχαλάκα, Θ. Χουλιαράς.

Επίσης, τη μέρα της εκδήλωσης θα γίνονται οργανωμένες ξεναγήσεις στις δύο εκθέσεις που έχουν στηθεί στον Περισσό με πρωτότυπα αντικείμενα και ντοκουμέντα από την ηρωική Ιστορία του ΚΚΕ, ορισμένα από τα οποία εκτίθενται για πρώτη φορά.

Λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, τα μέλη και τα στελέχη της ΚΝΕ στην Αττική προετοιμάζουν και προπαγανδίζουν την εκδήλωση με μεράκι και ενθουσιασμό, αντλώντας γνώση και πείρα από την υπερπενηντάχρονη πορεία της, διδάγματα που και σήμερα ατσαλώνουν τον κάθε ΚΝίτη. Γιατί με τη σαπίλα που αναδίδει σήμερα το σύστημα, το σύνθημα «ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου» αναδεικνύεται ανάγλυφα πιο επίκαιρο από ποτέ. Και η ΚΝΕ παλεύει στο πλευρό του ΚΚΕ γι' αυτόν τον επίκαιρο νέο κόσμο. Ο κάθε ΚΝίτης και η κάθε ΚΝίτσισσα αναμετρούνται με τις ανάγκες των καιρών μας γι' αυτόν τον σκοπό, μέσα από τις καθημερινές τους μάχες σε όλους τους χώρους όπου δρουν.

Με τα ίδια «υλικά» ατσαλώθηκαν εξάλλου οι ΚΝίτες και οι ΚΝίτισσες που πριν πενήντα χρόνια πλαισίωσαν και μαζικοποίησαν την Οργάνωση, με κριτήριο το δίκιο και πίστη στον άνθρωπο.

Ο «Ριζοσπάστης» συνεχίζει με αφορμή την εκδήλωση την αναδημοσίευση κειμένων από τα φύλλα του τις μέρες διεξαγωγής του 1ου Συνεδρίου της ΚΝΕ, που φωτίζουν ακριβώς τέτοιες πλευρές.

«ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ (αφήγημα του Γιώργη Μωραΐτη)

Τον φίλο μου τον Χάρη τον γνώρισα στις πιο μαύρες μέρες της δικτατορίας. Κάπου στα μέσα του '67. Μέσα στη βαθιά παρανομία. Κάπου σε μια γειτονιά. Ηταν εργατάκος και μαθητής. Τη μέρα δουλειά. Το βράδυ σχολείο. (...)

Σήμερα ο Χάρης είναι γνωστός ΚΝίτης. Είναι όμως και τόσο σεμνός. Δεν θέλει να μιλούν για τα κατορθώματά του. Αλλά είναι και αφανής, όπως τον γνώρισα. Εννοώ αφανής ήρωας. Τότε ήταν μικρός. Σήμερα είναι κοτζάμ παλικάρι. Και μικρός, όμως, ήταν και στάθηκε παλικάρι. Ποτέ δεν φοβήθηκε.

Από παρανομία δεν είχε ιδέα. Τότε την πρωτοζούσε και τη μάθαινε. Μάθαινε να δουλεύει συνωμοτικά. Είχε πάντα το στόμα κλειστό για ό,τι ήξερε. Και για ό,τι έβλεπε, τα μάτια του δεκατέσσερα.

Ερχόταν πότε - πότε σ' ένα παράνομο σπίτι όπου κρυβόμουνα. Μου έφερνε φαγητό και νέα. Ερχόταν όταν τον έστελνε η μάνα του. Χωρίς "εντολή" δεν ερχόταν ποτέ, μόλο που λαχταρούσε να δει τον "θείο".

Εκοβε πέρα στο σοκάκι της γειτονιάς. Εκανε πολλά κόλπα και ζικ - ζακ. Παίζοντας και παιχνιδίζοντας ξεγελούσε τους χαφιέδες που κόβανε τις κινήσεις στον δρόμο. Και τρύπωνε ξαφνικά στην αυλή.

Μια - δυο φορές είχε έρθει και με την αδερφή του την Ρηνιώ. (...) Και η Ρηνιώ ήταν προσεχτική. Τσιμουδιά δεν έβγαζε. Συνεριζόταν όμως τον Χάρη. Νόμιζε πως είχα εμπιστοσύνη μόνο σ' αυτόν.

Κάποτε ήρθαν και καθαρίσαμε μαζί μπιζέλια για μαγείρεμα. Μια άλλη φορά ήρθαν να μου πουν "τα κάλαντα"! Και μου ανακοίνωσαν πως τα λεφτά που μάζεψαν απ' τα κάλαντα τα προσφέρουν στο Κόμμα.

Τότε ακόμα δεν υπήρχε ΚΝΕ. Θα γεννιόταν λίγο αργότερα. Αλλα εγώ τα θεωρούσα από τότε ΚΝιτάκια. (...)

Ο Χάρης μια μέρα μου έφερε καταπληκτικά νέα απ' το σχολείο του. Ο δάσκαλος έκανε κήρυγμα φιλοχουντικό. Και τα παιδιά τον γιουχάισαν. Εγραψαν και αντιδικτατορικά συνθήματα στους πίνακες και στους τοίχους. Και ο δάσκαλος τα τιμώρησε. Ολα αυτά τα γράψαμε ψιλά - ψιλά σ' ένα χαρτάκι και τα "ταχυδρομήσαμε" στην "Αδούλωτη Αθήνα" (την παράνομη εφημερίδα της KOA), που τα δημοσίευσε. Τα διάβασε αργότερα ο Χάρης - μου φαίνεται τ' άκουσε κι απ' τη "Φωνή της Αλήθειας" - και πετούσε από χαρά.

Πέρασε καιρός από τότε. Φτάσαμε στο καλοκαίρι του '68 και δεν είχα πιαστεί ακόμα. Τότε οι νεολαίοι έκαναν τις πρώτες προσπάθειες για την ίδρυση της ΚΝΕ. Και μεις, οι παλιοί ΕΠΟΝίτες, φροντίζαμε να τους βοηθήσουμε.

Εκείνη την περίοδο πέρασα από 'να σπίτι και ήθελα βιαστικά να συναντηθώ με κάποιο πρόσωπο. Ειδοποίησα να 'ρθει ο Χάρης στο σπίτι. Και ήρθε σε λίγο ο λεβέντης, αναψοκοκκινισμένος, λαχανιασμένος, κρατώντας ένα περιστεράκι στα χέρια του. Είχε καταλάβει πώς θα 'βρισκε εμένα. Χάρηκε αφάνταστα, γιατί είχε καιρό να με δει. Τον αγκάλιασα, τον φίλησα. Μου είπε πολλά νέα.

Χωρίς αργοπορία, του δίνω ένα χάπι και του λέω:

- Βάλτο στο στόμα σου να το πας στη μαμά σου. Θα πας τρεχάλα. Δεν θα λοξοδρομήσεις. Στον δρόμο σε κανέναν δεν θα μιλήσεις. Δεν θα το φτύσεις. Δεν θα το καταπιείς, παρά μονάχα αν σε πιάσουνε. Εντάξει;

- Εντάξει!

Ηταν μια κάψουλα. Την είχα ανοίξει. Αδειασα το φάρμακο. Και έκλεισα μέσα ένα "σκονάκι". Δηλαδή ένα μικροσκοπικό χαρτάκι με δυο αράδες ψιλά γράμματα περιτυλιγμένο με χρυσόχαρτο. Για να ειδοποιηθεί ένας σύντροφος να 'ρθει σε έκτακτο ραντεβού.

Το βάζει ο Χάρης στο στόμα και έγινε άφαντος. Το σπίτι του δεν ήταν μακριά. Αλλά ο δρόμος ήταν μαρτύριο. Η κάψουλα ήταν ποτισμένη με φαρμακερή σκόνη. Δεν είχα προσέξει. Και το παιδί υπόφερε πολύ. Το στόμα του έγινε δηλητήριο. Δεν μπορούσε να φτύσει. Δεν μπορούσε να καταπιεί.

Ξεροκατάπινε. Εσφιγγε τα δόντια. Τον έκοψε κρύος ιδρώτας. Εφτασε όμως σπίτι. Εδωσε στη μάνα του το σημείωμα, σώο και αβλαβές. Επεσε άρρωστος στο κρεβάτι. Τρόμαξε να συνέλθει. Είχε εκτελέσει την αποστολή.

Πικρή δοκιμασία αυτή. Ο Χάρης την άντεξε. Και αποδείχτηκε άξιος για μέλος της ΚΝΕ».

Εκδήλωση με αφορμή τη συμπλήρωση 83 χρόνων από την ίδρυση της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ) πραγματοποιεί το Σάββατο 14 Φλεβάρη, στις 7 μ.μ. στο μικρό αμφιθέατρο της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, η Περιφερειακή Οργάνωση ΑΕΙ Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ. Η εκδήλωση έχει τίτλο «83 χρόνια από την ίδρυση της ΕΠΟΝ - Σε έναν κόσμο που φλέγεται, αντλούμε έμπνευση από την ηρωική μας Ιστορία... Ο λαός με το ΚΚΕ μπροστά μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής!».

Στην εκδήλωση θα μιλήσει ο Ανδρέας Κοράκης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ.

Την άρνησή τους να προσαρμόσουν την επιστήμη τους στις ανάγκες της πολεμικής προετοιμασίας διατράνωσαν χτες με νέα κινητοποίησή τους οι φοιτητές του Πάντειου Πανεπιστημίου, με αφορμή το πολεμικό σεμινάριο που διοργανώνει το Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ) του Ιδρύματος.

«Το Πάντειο να μη γίνει πολέμου εργαστήρι - Συνένοχος στο έγκλημα κανένας δεν θα γίνει», φώναξαν έξω από το ΙΔΙΣ φοιτητές του Παντείου, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Φοιτητικού Συλλόγου του Πανεπιστημίου, απαιτώντας την ακύρωση του πολεμικού σεμιναρίου με τίτλο «Ο πόλεμος στον σύγχρονο κόσμο: Στρατηγική, οπλικά συστήματα και τακτικές».

«Ερευνα προς όφελος των αναγκών - Οχι για τους πολέμους των ιμπεριαλιστών», «ΙΔΙΣ, κυβέρνηση και ΝΑΤΟικοί - με τα κέρδη πάντα να σφάζονται οι λαοί», «Ακούστε καλά τι λένε οι φοιτητές - επιστήμη κι έρευνα ποτέ για τις σφαγές» ήταν μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν στη συγκέντρωση.

Την κινητοποίηση στήριξε με απόφασή του και ο Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Υποψήφιων Διδακτόρων του Παντείου.

Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι τον Φοιτητικό Σύλλογο Παντείου υποδέχτηκε έξω από το κτίριο ...η αστυνομία και όχι το προσωπικό του ΙΔΙΣ. Γι' αυτό και οι φοιτητές αφισοκόλλησαν την απόφαση του ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου στην πόρτα του κτιρίου, μαζί με φωτογραφίες από τη σφαγή του παλαιστινιακού λαού και άλλες ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις.

Υπενθυμίζοντας τα λόγια του υπουργού Αμυνας Ν. Δένδια από το Security Forum του ΙΔΙΣ περί «κουλτούρας πολέμου», ο Πραξιτέλης Παπαδόπουλος - Κουρόγλου, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Παντείου, δήλωσε:

«Τους το κάνουμε ξεκάθαρο, δεν θα γίνουμε κρέας στα κανόνια τους, δεν θα τους περάσει (...) Τους προειδοποιούμε και θα το φτάσουμε μέχρι τέλους, ο Φοιτητικός Σύλλογος Παντείου, τα μέλη ΔΕΠ, οι εργαζόμενοι του Πανεπιστημίου, οι μεταπτυχιακοί, που δεν είναι αυτή η ταυτότητά μας, ο πόλεμος και οι σφαγές, όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν γι' αυτό, δεν θα τους αφήσουμε να διεξάγουν άλλο ένα και κανένα άλλο πολεμικό σεμινάριο κάτω από τη στέγη του Πανεπιστημίου μας».

Θυμίζουμε ότι τον Νοέμβρη το ΙΔΙΣ του Παντείου οργάνωσε για άλλη μια χρονιά το Athens Security Forum, υπό την αιγίδα του υπουργείου Εξωτερικών, σε συνεργασία με «θεσμικούς εταίρους», «ευαγή ιδρύματα» όπως το ίδιο το ΝΑΤΟ, ενώ φέτος το καθιερωμένο φόρουμ πήρε ...άλλα χαρακτηριστικά, κομμένα και ραμμένα στις ανάγκες των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών.