Η εκδήλωση μάλιστα πραγματοποιήθηκε μέσα σε βαρύ και φορτισμένο κλίμα, εξαιτίας του νέου εργατικού δυστυχήματος και του τραγικού θανάτου δύο ακόμη εργαζομένων από την Εύβοια, 21 και 40 ετών αντίστοιχα, που έχασαν τη ζωή τους από ηλεκτροπληξία, εκτελώντας οικοδομικές εργασίες σε σπίτι στη Βάρη Αττικής. Με την ολοκλήρωση της εκδήλωσης μάλιστα κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη τους αλλά και στη μνήμη όλων των νεκρών της εργατικής τάξης.

Κεντρικοί ομιλητές στην εκδήλωση ήταν ο Γιάννης Τασιούλας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ και ο Γιώργος Δούκας, επιθεωρητής Εργασίας, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων Επιθεώρησης Εργασίας, ενώ πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις από εκπροσώπους σωματείων, μεταφέροντας την πείρα από τους χώρους δουλειάς και τη δράση που έχει αναπτυχθεί για τη διεκδίκηση μέτρων υγείας και ασφάλειας.

«Η παρουσία σας εδώ επιβεβαιώνει ότι ήταν σωστή η πρωτοβουλία που πήραν τα Εργατικά μας Κέντρα, της Εύβοιας και της Θήβας, στο πλαίσιο του κοινού μας βηματισμού, για την οργάνωση μιας πιο συγκροτημένης συζήτησης γύρω από το θέμα της Υγείας και της Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και τον ρόλο των Συνδικάτων στην υπεράσπιση της ζωής μας», σημείωσε ο πρόεδρος του ΕΚ Εύβοιας Αντώνης Κούκουρας, ανοίγοντας την εκδήλωση. Στάθηκε στους νεκρούς που έχει θρηνήσει η εργατική τάξη της Εύβοιας τα τελευταία χρόνια, αλλά και την έντονη ανησυχία που κυριαρχεί στους χώρους δουλειάς, επισημαίνοντας ότι επιδίωξη της εκδήλωσης είναι να φωτιστούν ορισμένες βασικές πλευρές του θέματος.

«"Το πάμε και όπου βγει", που λέγαμε για το έγκλημα των Τεμπών, το ζούμε κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς. Η κατάσταση έχει ξεφύγει, δεν ξέρουμε αν θα γυρίσουμε σπίτια μας», σημείωσε χαρακτηριστικά από την πλευρά του ο πρόεδρος του ΕΚ Θήβας Κώστας Καπούλας, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στην τραγική υποστελέχωση που κυριαρχεί στην Επιθεώρηση Εργασίας, και ιδιαίτερα στο Τμήμα Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία, και την αδυναμία ουσιαστικών ελέγχων.

«Το πρόβλημα με τους νεκρούς και τους σακατεμένους έχει αιτίες και υπεύθυνους», τόνισε ο Γιάννης Τασιούλας, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για ζήτημα που αφορά κυριολεκτικά τη ζωή των εργαζομένων, κάτι που προκύπτει από τη βάρβαρη πραγματικότητα των 201 νεκρών το 2025. Και πρόσθεσε:

«Δεν προκύπτει συμπτωματικά. Είναι αποτέλεσμα του συνόλου της αντεργατικής πολιτικής, των αντεργατικών νόμων που υλοποιούνται διαχρονικά, από όλες τις κυβερνήσεις, τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι αιτίες του προβλήματος βρίσκονται στην εγκληματική πολιτική κόστους - οφέλους που υλοποιείται για να θωρακίσει την κερδοφορία και τα συμφέροντα της μεγαλοεργοδοσίας», σημείωσε, σημειώνοντας ότι σ' αυτήν την κατεύθυνση εφαρμόζονται οι αντεργατικές κατευθύνσεις της ΕΕ, αξιοποιούνται οι «βέλτιστες πρακτικές» των μηχανισμών στήριξης του κεφαλαίου, οξύνονται η εντατικοποίηση της εργασίας και η εκμετάλλευση. Στο επίκεντρο βρίσκονται τα συμφέροντα του κεφαλαίου, ενώ οι ανάγκες της ζωής των εργαζομένων συνθλίβονται. Η προστασία της ζωής και της ασφάλειας των εργαζομένων είναι πρόβλημα διαχρονικό, σύμφυτο με τον καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης (...).

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι για να υπερασπιστούμε τη ζωή μας συνολικά, στους τόπους δουλειάς και παντού, απαιτείται οργανωμένος ταξικός αγώνας με γραμμή πάλης και διεκδικήσεις που στο επίκεντρο θα βάζουν τις ανάγκες των εργαζομένων, ως συστατικό στοιχείο της λειτουργίας και δράσης των συνδικάτων. Απαιτούνται πλαίσια πάλης που οξύνουν την αντιπαράθεση με τη γραμμή του κεφαλαίου, των υποστηρικτών του, που αποκαλύπτουν τις αιτίες των προβλημάτων, φωτίζουν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται και πρέπει να κατακτηθούν, ώστε ο εργαζόμενος, ο παραγωγός του πλούτου, να μπορεί να ζήσει πραγματικά, σύμφωνα με τις δυνατότητες της εποχής, την πρόοδο, την επιστημονική εξέλιξη και όχι η ζωή του να συνθλίβεται για τα κέρδη των λίγων. Σήμερα υπάρχουν οι δυνατότητες οι εργαζόμενοι να έχουν υψηλές παροχές Υγείας και πρόληψης, αλλά αυτή η δυνατότητα εμποδίζεται στο καπιταλιστικό σύστημα».

Στην υποστελέχωση των υπηρεσιών ελέγχου αναφέρθηκε ο Γιώργος Δούκας, τονίζοντας επίσης ότι στο ζήτημα της υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, εκτός από τα εργατικά «ατυχήματα», θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται και η προστασία των εργαζομένων από τις επαγγελματικές ασθένειες.

«Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια και Υγεία στην Εργασία, στην Ευρώπη το 98% των θανάτων στην εργασία οφείλονται σε επαγγελματικές ασθένειες και μόλις το 2% σε εργατικά "ατυχήματα", στην Ελλάδα δεν καταγράφεται καμία επαγγελματική ασθένεια, τη στιγμή που η εκτίμηση του οργανισμού είναι πως 2.500 άνθρωποι κάθε χρόνο πεθαίνουν από επαγγελματικές ασθένειες», σημείωσε, επισημαίνοντας ότι αυτό εξυπηρετεί στο να απαλλάσσονται οι εργοδότες από ένα σημαντικό οικονομικό κόστος.

Αναφέρθηκε επίσης στις τεράστιες ελλείψεις στην Επιθεώρηση Ασφάλειας και Υγείας, σημειώνοντας ότι «με βάση τα τελευταία στοιχεία για όλη την Ελλάδα υπάρχουν μόλις 233 επιθεωρητές, οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι και με όλα τα διοικητικά καθήκοντα. Σε καθέναν αντιστοιχούν τουλάχιστον 1.509 επιχειρήσεις και 10.814 εργαζόμενοι».

Τόνισε μάλιστα ότι στο τμήμα Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία της Εύβοιας, που έχει στην ευθύνη του και την περιοχή του δήμου Τανάγρας και της ΒΙΠΕ Οινοφύτων - Σχηματαρίου, υπηρετούν μόλις 7 επιθεωρητές, ενώ στην αντίστοιχη υπηρεσία της Λιβαδειάς, που την ευθύνη για ολόκληρη τη Βοιωτία (εκτός του δήμου Τανάγρας) και την περιοχή της Φωκίδας υπηρετούν μόλις 2 επιθεωρητές υγείας και ασφάλειας.

Στην πείρα από τους μεγάλους αγώνες που έχουν δώσει οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ σε διάφορες φάσεις λειτουργίας της εταιρείας στάθηκε στην παρέμβασή του ο Παναγιώτης Πολίτης, απολυμένος της ΛΑΡΚΟ και πρόεδρος του Σωματείου της Λάρυμνας. Εστίασε στις μεγάλες κινητοποιήσεις της δεκαετίας του '70, όταν η ΛΑΡΚΟ ήταν ιδιοκτησίας Μποδοσάκη και οι εργαζόμενοι με το Σωματείο και με τον λαό της περιοχής έδωσαν έναν πολυήμερο και δύσκολο αγώνα για μέτρα υγείας και ασφάλειας. Διεκδίκησαν και κέρδισαν με την αποφασιστικότητα και μαζικότητα του αγώνα τους την υπογραφή «μνημονίου» για μέτρα προστασίας της ζωής τους από τις άθλιες συνθήκες και τις θανατηφόρες εκρήξεις στα καμίνια, αλλά και μέτρα για την προστασία τους από τους ρύπους, όπως η κατασκευή της μεγάλης τσιμινιέρας που δεσπόζει ακόμη στο εργοστάσιο.

«Ακόμη και σε εργοστάσια που η εργοδοσία φαινομενικά παίρνει μέτρα, βάζει ταμπέλες, κάνει ενημερώσεις, την ίδια ώρα βάζει τους προϊσταμένους να σε "πηγαίνουν τρένο" από την εντατικοποίηση. Να σου λένε ότι η παραγωγή δεν βγαίνει, ότι είσαι τεμπέλης, ότι θα χάσεις τα μπόνους - που εσύ έχεις ανάγκη γιατί είναι το γάλα του παιδιού σου - και έτσι θα παρακάμψεις και τα συστήματα ασφαλείας και θα βάλεις το χέρι σου και στη φωτιά ακόμη», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αρης Βενιζέλος, πρόεδρος του Συνδικάτου Τροφίμων και Ποτών Βοιωτίας και μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Θήβας, δίνοντας γλαφυρά στη σύσκεψη την κατάσταση που επικρατεί στους χώρους δουλειάς και την υποκρισία του «πάνω από όλα οι εργαζόμενοι».

Τη σημαντική συμβολή και στήριξη της Ομοσπονδίας Οικοδόμων στη δράση των περιφερειακών συνδικάτων επισήμανε στην παρέμβασή του ο Στέργιος Κουτσιούμπας, πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Θήβας, σημειώνοντας παράλληλα τα θετικά βήματα που έχουν γίνει στον συντονισμό της δράσης των αγωνιστικών συνδικάτων της περιοχής και της παρακαταθήκης που αφήνει και στη διεκδίκηση μέτρων υγείας και ασφάλειας.

Στην έκθεση των εργαζομένων σε επιβλαβείς παράγοντες, όπως διάφορες χημικές ουσίες και αέρια, στάθηκε ο Γιώργος Καβάλος, πρόεδρος του επιχειρησιακού συνδικάτου «Μόρνος ΑΕ», μέλος της διοίκησης του Συνδικάτου Χημικής Βιομηχανίας Βοιωτίας «Ο Σπάρτακος» και του Εργατικού Κέντρου Θήβας. Τόνισε μάλιστα ότι δεν υπάρχει αρμόδια αρχή για τη διεξαγωγή ελέγχων και μετρήσεων. Σε αντιπαράθεση με τις συνθήκες εργοδοτικής αυθαιρεσίας που επικρατούν στους χώρους αυτούς, έφερε το παράδειγμα των εργαζομένων και του Σωματείου τους στη «Μόρνος ΑΕ», όπου έχουν πετύχει να περιλαμβάνονται στην επιχειρησιακή ΣΣΕ και μέτρα για τη στήριξη εργαζομένων που έχουν υποστεί εργατικό «ατύχημα».

Στις αγωνιστικές διεκδικήσεις εργαζομένων σε χώρους δουλειάς της Βόρειας Εύβοιας, όπως των ρετσινάδων - δασεργατών που εργάζονται στο πρόγραμμα αποκατάστασης και συντήρησης του καμένου δάσους για μέσα ατομικής προστασίας, αλλά και στην εργοδοτική ασυδοσία που κυριαρχεί μπροστά στο κυνήγι του κέρδους, σε επιχειρήσεις όπως η «ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ», στάθηκε ο Δημήτρης Λιάσκος, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας. Σημείωσε μάλιστα ότι το ζήτημα δεν έχει να κάνει μόνο με τα μέτρα και μέσα προστασίας, αλλά συνολικότερα με τις υποδομές, καθώς στη Βόρεια Εύβοια υπάρχει έλλειψη ιατρικής φροντίδας, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τη μεταφορά ασθενών σε καρότσες αγροτικών ελλείψει ασθενοφόρου, τις τραγικές ελλείψεις στα Κέντρα Υγείας και την τεράστια απόσταση μέχρι το κοντινότερο νοσοκομείο.

Στην πείρα από χώρους δουλειάς στον κλάδο των τροφίμων και ποτών αναφέρθηκε ο Γιάννης Τζαβάρας, γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας και πρόεδρος του Συνδικάτου Τροφίμων και Ποτών Εύβοιας, σημειώνοντας τις κατακτήσεις που κερδήθηκαν μέσα από τη δράση των Σωματείων. Σημείωσε ωστόσο ότι οι διεκδικήσεις δεν θα πρέπει να περιορίζονται στα όρια που διαμορφώνει η νομοθεσία, που θεσπίζεται με βάση τα συμφέροντα της εργοδοσίας, αλλά «οδηγός» θα πρέπει να είναι οι δυνατότητες της εποχής, της τεχνολογίας και της επιστήμης και το πώς μπορούν να αξιοποιηθούν για την πρόληψη και αποφυγή εργατικών ατυχημάτων και συνολικότερα την προστασία της υγείας και της ζωής των εργαζομένων.

Τη μεγάλη σημασία να έχουν τα συνδικάτα γραμμή σύγκρουσης και διεκδίκησης και όχι να αποτελούν στηρίγματα της εργοδοσίας τόνισε ο Κώστας Ντούρμας, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας και πρόεδρος του επιχειρησιακού Σωματείου «Κελαϊδίτης ΕΠΕ - Σκαλέζα - Μαζαράκι», αναφερόμενος μάλιστα με συγκεκριμένα παραδείγματα στον ρόλο του εργοδοτικού συνδικαλισμού, αλλά και στη δράση σωματείων με αγωνιστική κατεύθυνση, που μέσα από τον αγώνα τους κέρδισαν και μέτρα προστασίας αλλά και αυξήσεις στα μεροκάματα.