Με ενδιαφέρον και μεγάλη συμμετοχή γυναικών του μόχθου πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή η σύσκεψη των ΚΟΒ Πόλης Καρδίτσας του ΚΚΕ, με θέμα τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και το κάλεσμα για αγωνιστική συμπόρευση που απευθύνει το ΚΚΕ. Στη σύσκεψη μίλησε η Μαρία Γαβαλά, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της ΕΠ Θεσσαλίας.

Στην ομιλία της τόνισε μεταξύ άλλων ότι «την ώρα που τα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα "στήνονται" για το μεγάλο ξεκαθάρισμα και η Ελλάδα - με πρωταγωνιστή την κυβέρνηση και συνεργούς όλα τα κόμματα της αστικής τάξης - συμμετέχει με τα μπούνια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, δεν δικαιολογείται κανένας εφησυχασμός».

Ανέφερε ότι «οι γυναίκες του μόχθου μπορούν να συμβάλλουν στον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, να μπουν μπροστά, συμπαρασύροντας και τις οικογένειές τους. Η φαινομενική "παντοδυναμία" του συστήματος είναι διάτρητη από τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδά του.

Αντί να κλείνουμε τις τρύπες του, είναι στο χέρι μας να τις κάνουμε μεγάλα ρήγματα. Αυτά που θα αποσταθεροποιήσουν την εξουσία του κεφαλαίου, θα φέρουν στο προσκήνιο την επαναστατική ανατροπή. Σε αυτόν τον δρόμο μπορεί κάθε γυναίκα να στρατευτεί, μεταμορφώνοντας τον όποιο ατομικό φόβο σε θάρρος και αγωνιστική ανάταση».

Μετά την ομιλία ακολούθησε συζήτηση με πολλά ερωτήματα: Για το αν είναι εφικτό να βάλουν οι λαοί τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις στην εποχή των πανίσχυρων στρατών, για την εκμετάλλευση, την ανισοτιμία που βιώνουν οι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων σε κάθε πλευρά της ζωής.

Η Μ. Γαβαλά ανέφερε πως «κριτήριο για την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ είναι η εξέλιξη της κοινωνικής πραγματικότητας, με επίκεντρο τον εργαζόμενο άνθρωπο. Αυτόν θεωρούμε πρωταγωνιστή κάθε εξέλιξης. Η ταξική πάλη είναι κινητήρια δύναμη της Ιστορίας (...)

Εμείς καλούμε να δει ο κόσμος ταξικά το θέμα του πολέμου. Να δει τις δύο πατρίδες που υπάρχουν στην ίδια χώρα. Να δει γιατί ο λαός υποφέρει, ενώ άλλοι έχουνε τεράστια κέρδη. Οπως για παράδειγμα ο περίφημος εργοδότης, ο "αυτοδημιούργητος" ιδιοκτήτης της "Βιολάντα", που είχε πάρει πάνω από 2 εκατομμύρια ευρώ από τις περιφερειακές αρχές τα προηγούμενα χρόνια και δεν έδωσε 30.000 ευρώ για να μπει σωστά ο σωλήνας, με αποτέλεσμα τις 5 νεκρές εργάτριες».

Απαντώντας στην ερώτηση για το πώς βλέπει το ΚΚΕ την γυναίκα και τη στάση που πρέπει να κρατήσει απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στάθηκε σε πλευρές από την Ιστορία του ΚΚΕ, προσθέτοντας μεταξύ άλλων:

«Οι γυναίκες είμαστε διπλά εκμεταλλευόμενες (...) Η αστική τάξη και το κράτος της είναι εχθρικοί για τις γυναίκες εργατοϋπαλλήλους, φτωχές αγρότισσες που δεν παίρνουν ούτε σύνταξη γιατί η εργασία τους δεν φαίνεται, είναι συμβοηθούντα μέλη στο αγροτικό νοικοκυριό που ξεκληρίζεται.

Εχουμε μέτωπο στη μοιρολατρία, στην απογοήτευση, στην ατομική επιλογή, γιατί σήμερα κρίνονται κατά τη γνώμη μας πολύ μεγάλα πράγματα και πάντα σε τέτοιο καιρό διαμορφώνονται οι μεγάλες μέρες του αύριο. Διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις ακόμα και για να νικήσει ο εργατικός, ο λαϊκός παράγοντας, όταν δεν φαίνεται τίποτα, αλλά από κάτω, στα υπόγεια ρεύματα της κοινωνίας βράζουν και κοχλάζουν πράγματα. Εχουμε την εκτίμηση ότι το επόμενο χρονικό διάστημα θα υπάρχει όξυνση της ταξικής πάλης».

Απαντώντας στα ερωτήματα για το «πού πάει η κατάσταση;» και «τι μπορούμε να κάνουμε;», έκανε εκτενή αναφορά στα ανοιχτά μέτωπα της παγκόσμιας σύγκρουσης για την πρωτοκαθεδρία, στα ιμπεριαλιστικά παζάρια που οξύνουν παραπέρα τις αντιθέσεις, στις «ρωγμές» στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ, κυρίως ανάμεσα στις ΗΠΑ και την ΕΕ, τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου στους λαούς, τις διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα.

Επισήμανε ότι η πραγματική ελπίδα για τους εργαζόμενους, τον λαό, βρίσκεται στη σύγκρουση με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις, τα κόμματά του. Χαρακτηριστικά σημείωσε: «Τους ανησυχεί το περιεχόμενο, το πού πάει ένας αγώνας. Και εμείς λέμε ότι για να πάνε οι αγώνες κάπου σωστά, πρέπει να πάνε αντικαπιταλιστικά. Και ό,τι κάνουμε το κάνουμε γι' αυτό: Για να μπορούμε να συνειδητοποιούμε όλοι μας ότι όταν είμαστε οργανωμένοι και όσο παλεύουμε με μια προοπτική, τότε θα φωτιστεί ο αληθινός αντίπαλος, που είναι το σύστημα και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, όχι μόνο οι κυβερνήσεις».

Κλείνοντας η Μ. Γαβαλά σημείωσε πως «από αυτή τη σκοπιά, εμείς αισιόδοξα κοιτάμε το μέλλον, το σήμερα, το αύριο. Σε αυτόν τον κόσμο πιστεύουμε, μέσα στα πλαίσια αυτού του αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων. Σε αυτή την κοινωνία υπάρχουν χιλιάδες, εκατομμύρια υγιείς εργατικές - λαϊκές δυνάμεις που σκέφτονται, προβληματίζονται. Αυτός ο κόσμος μπορεί, πρέπει να μπει μέσα στον αγώνα, να κάνουμε δουλειά μαζί του, συζήτηση, οργάνωση που θα καταλήγει σε δράση».