Ο «Ριζοσπάστης» συζητά με τους πρωταγωνιστές αυτής της μεγάλης μάχης ενάντια στις σχέσεις ομηρίας σε έναν όμιλο στρατηγικής σημασίας
Από τη χθεσινή απεργία στα ΕΛΠΕ |
Χθες οι εργολαβικοί εργαζόμενοι των ΕΛΠΕ βγήκαν από μία ακόμα 48ωρη απεργία, έχοντας στο πλευρό τους συναδέλφους τους εργαζόμενους από άλλους χώρους δουλειάς στον κλάδο της Ενέργειας, αλλά και εργαζόμενους από άλλους κλάδους.
Σε έναν πανίσχυρο όμιλο, που μετράει κέρδη πάνω στα κέρδη και «τρίβει τα χέρια του» με την άνοδο των τιμών και την πολεμική ακρίβεια, οι εργαζόμενοι με οργανωτή το κλαδικό τους Σωματείο παλεύουν για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους και μπαίνουν μπροστά στην οργάνωση του αγώνα για ουσιαστικά μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας, με αυξήσεις στους μισθούς μέσα από την υπογραφή ΣΣΕ, μόνιμη και σταθερή δουλειά με όλα τα σύγχρονα μέτρα υγείας και ασφάλειας.
Γιατί, όπως αναδεικνύουν, η ακρίβεια, οι μισθοί που τελειώνουν στα μέσα του μήνα, η εργασιακή ομηρία που βιώνουν εδώ και 20, 25 και 30 χρόνια, είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που υπηρετεί τα κέρδη των ομίλων και φορτώνει τα βάρη στον εργαζόμενο λαό.
Εκεί, μπροστά στην πύλη των ΕΛΠΕ, όπως σε καθεμιά από τις 6 απεργίες, έτσι και χθες οι συζητήσεις φούντωσαν. Και μετά, μέσα από τις συνελεύσεις τους, εκτιμούν την πορεία του αγώνα τους, αποφασίζουν συλλογικά τα παραπέρα βήματα, τις επόμενες δράσεις.
Τέσσερις μήνες τώρα δίνουν περήφανα τον αγώνα. Παλεύουν ενωμένοι, σαν μια γροθιά, ανυποχώρητοι, χωρίς συμβιβασμούς, μακριά από τη λογική του «μικρότερου κακού». Ετσι ξεπέρασαν τα νομικά εμπόδια και τις προσφυγές που επιστρατεύτηκαν για να ανακοπεί η απεργιακή τους δράση. Ακύρωσαν τις πιέσεις από εργολάβους και ΕΛΠΕ για «οικειοθελείς αποχωρήσεις» και μετακινήσεις από τους παλιούς στους νέους εργολάβους, με στόχο να απεμπολήσουν δικαιώματα που έχουν κατακτήσει με χρόνια δουλειάς. Αντιστάθηκαν στις προσπάθειες διάσπασης της ενότητάς τους. Τίποτα δεν μπόρεσε να τους λυγίσει μέχρι σήμερα και παραμένουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους, να μη χαρίσουν τίποτα από αυτά που δικαιούνται.
«Μέσα από συζητήσεις, συνελεύσεις, συσκέψεις οι εργαζόμενοι καθόρισαν το πλαίσιο πάλης. Ηταν ένα δύσκολο ζήτημα, γιατί πρακτικά ενώθηκαν εργαζόμενοι από διαφορετικά πόστα, διαφορετικές επιμέρους συνθήκες και εργασιακά, και στο αντικείμενό τους, και με το πλαίσιο πάλης που κατάφεραν να φτιάξουν χτίσανε ενότητα και οι 100. Αυτό το πλαίσιο πάλης αποφάσισαν να το διεκδικήσουν με όλους τους τρόπους, γιατί ξεκαθάρισαν ότι χρειάζεται σύγκρουση με την εργοδοσία και το κράτος για να κερδίσουν, γιατί δεν θα τους χαριστεί τίποτε.
Γνωρίζουν ότι αντίπαλός τους είναι η πολιτική που αυξάνει την εκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς, μετατρέπει την Ενέργεια, τα καύσιμα, τη στέγη, τις μεταφορές, συνολικά το κόστος ζωής σε πεδίο καθημερινής ληστείας του λαϊκού εισοδήματος και μπλέκει τη χώρα όλο και βαθύτερα στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στους πολέμους, για να εξασφαλίσουν μερίδιο από τη μοιρασιά της λείας οι επιχειρηματικοί όμιλοι», μας λέει ο Βαγγέλης Ντίνος, αντιπρόεδρος του Κλαδικού Σωματείου Ενέργειας Κεντρικής Μακεδονίας.
Και προσθέτει ότι την πείρα από αυτόν τον αγώνα θα τη μεταφέρουν και στην Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ. «Είναι η ελπίδα των εργαζομένων όλης της χώρας αυτή η Σύσκεψη, γιατί αποτελεί συνάντηση των πιο πρωτοπόρων συνδικαλιστών και σωματείων της χώρας, όσων βρίσκονται στον αγώνα. Και είναι ανάγκη ο καθένας στον χώρο δουλειάς του και όλοι μαζί να συναντηθούμε σε ένα πανελλαδικό ρεύμα αμφισβήτησης αυτής της πολιτικής, που τσακίζει τις ζωές και τα δικαιώματα μας, και να διατρανώσουμε: Καμία θυσία για την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, καμία εμπλοκή στον πόλεμο».
Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι στα ΕΛΠΕ, που κρατούν κρίσιμα πόστα στην παραγωγική διαδικασία, δεκαετίες τώρα παραμένουν όμηροι των εργολάβων, με εντατικοποίηση, επικίνδυνες συνθήκες δουλειάς, ελλιπή μέτρα προστασίας και μισθούς πείνας.
Ακούμπησαν στο Κλαδικό Σωματείο και πήραν την απόφαση να παλέψουν.
«Χωρίς το Σωματείο δεν θα γινόταν τίποτε. Η οργάνωσή μας ήταν προϋπόθεση για να διεκδικήσουμε. Μόνοι μας τόσα χρόνια δεν καταφέραμε τίποτα. Τώρα με το Σωματείο το παλεύουμε όλοι μαζί. Και θα συνεχίσουμε μέχρι να δικαιωθούμε», λένε.
«Μέσα από το Σωματείο οργανωθήκαμε, καθορίσαμε το πλαίσιο πάλης, νιώσαμε ότι έχουμε τη δύναμη να πάμε καλύτερα. Αν δεν ήταν το Σωματείο, ο καθένας μας θα ήταν αδύναμος απέναντι στον εργολάβο, κάτω από τον φόβο της ανεργίας θα πετούσε τα δικαιώματά του και θα υπέγραφε. Είναι σημαντικό ότι είναι ένα σωματείο που βάζει στο επίκεντρο την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, βρίσκεται μπροστά και νιώθεις ότι μπορείς να ακουμπήσεις», λέει ο Δ. Κ.
Και ο Γ. Χ. επαυξάνει: «Εχουμε μια πλάτη να ακουμπάμε, να μην πέσουμε. Είναι μεγάλη υπόθεση αυτό. Τόσα χρόνια ήμασταν μόνοι μας, πολεμούσαμε με τα κύματα. Εχουμε εμπιστοσύνη στη δύναμή μας».
Μιλώντας δε για τη μέχρι τώρα άρνηση των ΕΛΠΕ και των εργολάβων να ικανοποιήσουν τις διεκδικήσεις τους, σημειώνει: «Δεν είναι ότι δεν έχουν να μας δώσουν αυξήσεις. Θέλουν υποταγή του εργαζόμενου στις συνθήκες που αυτοί θέλουν, χωρίς να πληρώνουν, να σε έχουν δέσμιο. Ομως είμαστε συσπειρωμένοι και δεν θα τα καταφέρουν. Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε. Θα το πάμε μέχρι τέλους. Να καταργηθεί η εργολαβία, να καταργηθεί το δουλεμπόριο.
Η ενότητα είναι κρίσιμο ζήτημα. Πρέπει να σταματήσει η αντίληψη "μακριά από μένα κι όπου θέλει ας είναι". Οταν χτυπιέμαι εγώ, θα έρθει και η σειρά σου».
Ο Δ. Α. εξηγεί: «Είμαστε σε πάγια πόστα όλο τον χρόνο, δεν σταματάμε καθόλου. Γι' αυτό απαιτούμε να σταματήσει το δουλεμπόριο και να προσληφθούμε απευθείας από τα ΕΛΠΕ. Εδώ και χρόνια έπρεπε να είμαστε στο μόνιμο, τακτικό προσωπικό των ΕΛΠΕ. Μισθολογικά η διαφορά μας είναι τεράστια ενώ κάνουμε την ίδια δουλειά.
Το ποτήρι ξεχείλισε, δεν πάει άλλο. Θα συνεχίσουμε με κλιμάκωση μέχρι να δικαιωθούμε. Δεν παίζουμε το παιχνίδι των εργολάβων και των ΕΛΠΕ. Εμείς παλεύουμε να διασφαλίσουμε τη δουλειά μας και τα εργασιακά μας δικαιώματα».
Δίνουν αυτόν τον αγώνα παίρνοντας δύναμη από την αλληλεγγύη που εκφράζεται από την πρώτη ώρα. Το Σωματείο πρόσφατα κυκλοφόρησε κουπόνια για την ενίσχυση του αγώνα τους, που διακινούνται μαζικά μέσα στους εργαζόμενους του κλάδου αλλά και από δεκάδες άλλα σωματεία.
Οι ίδιοι οι απεργοί αναγνωρίζουν ότι η δύναμη που παίρνουν από την παρουσία των εργαζομένων άλλων χώρων δίπλα τους, στην πύλη, σε κάθε απεργιακή συγκέντρωση, είναι μεγάλη. «Να βλέπεις ανθρώπους που δεν τους έχεις ξαναδεί ποτέ, να βρίσκονται στο πλάι σου, μαζί στον αγώνα, είναι σημαντικό. Μας δίνει κουράγιο και ώθηση να συνεχίσουμε. Ετσι πρέπει να στεκόμαστε οι εργαζόμενοι, ο ένας δίπλα στον άλλο. Εχουμε τα ίδια προβλήματα, την ένταση της επίθεσης από την εργοδοσία, έχουμε τον ίδιο αντίπαλο», λέει ο Δ. Κ.
Ο Π. Σ. αναδεικνύει και την ανάγκη συντονισμού του αγώνα για όλα όσα αφορούν τις εργατικές - λαϊκές οικογένειες. «Είμαστε εργαζόμενοι στον κλάδο της Ενέργειας και σκεφτόμαστε πώς θα πληρώσουμε τα καύσιμα, τη θέρμανση που έφτασε 1,70. Δεν μπορούμε να βγούμε από το σπίτι μας. Η ακρίβεια είναι μεγάλο πρόβλημα. Και αυτό όλοι μαζί πρέπει να το παλέψουμε. Με αγώνα, με συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, μπορούμε να διεκδικήσουμε μέτρα ουσιαστικά και όχι κοροϊδία».
Με κάλεσμα να δυναμώσει ο αγώνας του κλάδου απαντά η Ομοσπονδία στις αξιώσεις των βιομηχάνων
Την επιμονή της εργοδοσίας να εξαιρεθούν εργαζόμενοι από την κλαδική ΣΣΕ καταγγέλλει η Ομοσπονδία Εργαζομένων Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών σε ανακοίνωση, με την οποία ενημερώνει τα σωματεία και τους εργαζόμενους για το περιεχόμενο της συνάντησης, στις 30 Μάρτη, με τους εργοδοτικούς φορείς για τη διαπραγμάτευση υπογραφής κλαδικής ΣΣΕ.
Απέναντι σε αυτή την εξέλιξη, η Ομοσπονδία καλεί τα σωματεία μπροστά και στη νέα συνάντηση που έχει οριστεί με τους εργοδοτικούς φορείς για τις 22 Απρίλη και την Εργατική Πρωτομαγιά «να δυναμώσουμε τη διεκδίκηση απέναντι στην εργοδοσία, τους βιομήχανους του κλάδου και την επιδίωξή τους να επιβάλουν "σιγή νεκροταφείου" για να εξασφαλίσουν τα συμφέροντά τους».
Η πρόταση του ΣΕΒ δείχνει την αδιαλλαξία της εργοδοσίας και βρίσκεται μακριά από την πρόταση της Ομοσπονδίας, που είναι οι ανειδίκευτοι εργαζόμενοι μετά από διάστημα 6 μηνών εργασίας στον κλάδο να αμείβονται με τον κατώτατο κλαδικό μισθό.
Η Ομοσπονδία τονίζει πως οι βιομήχανοι επιδιώκουν τη συμπίεση των κλαδικών μισθών προς τα κατώτερα επίπεδα που υπηρετεί την ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη τους, ιδιαίτερα σε συνθήκες πολεμικής εμπλοκής, συνθήκες έντασης της επίθεσης σε βάρος μας. Είναι χαρακτηριστικό ότι με μια φωνή όλοι τους, κυβέρνηση, εργοδότες και συνδικαλιστικοί τους υπηρέτες προπαγανδίζουν τα αποτελέσματα της κατάπτυστης «κοινωνικής συμφωνίας» για κλαδικές συμβάσεις που υπογράφτηκαν, όπου οι εργαζόμενοι θα αμείβονται με... 10 ολόκληρα ευρώ πάνω από τον κατώτατο μισθό των 920 ευρώ μεικτά, 771 καθαρά.
Πρόκληση αποτελεί και η αύξηση - κοροϊδία στον κατώτατο μισθό και οι εξαγγελίες της κυβέρνησης για την ακρίβεια που προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι, να κρύψουν ότι ο μισθός θα εξανεμίζεται πιο γρήγορα και από τα μέσα του μήνα.
Η Ομοσπονδία τονίζει ότι η πείρα του κλάδου, όπως οι κινητοποιήσεις και η υπογραφή επιχειρησιακών ΣΣΕ, δείχνει «ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, να διεκδικήσουμε και να επιβάλουμε το δίκιο μας. (...) Στον δρόμο του αγώνα με σημαία τα δικά μας συμφέροντα βρίσκεται η διέξοδος για εμάς τους εργαζόμενους, για την τάξη μας. Οπλο μας είναι η ενότητα όλων των εργαζομένων του κλάδου, η αλληλεγγύη».
Στο μεταξύ, με αίτημα την υπογραφή επιχειρησιακής ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις μισθών και βελτίωση των συνθηκών εργασίας πραγματοποιήθηκαν χτες στάσεις εργασίας στο εργοστάσιο της «CRETA FARM» στο Ρέθυμνο της Κρήτης, μετά από απόφαση του επιχειρησιακού σωματείου.
Η συμμετοχή στις στάσεις εργασίας και στις συγκεντρώσεις έξω από την πύλη ήταν σχεδόν καθολική και από τις δύο βάρδιες, κάτι που δείχνει την αποφασιστικότητα των εργαζομένων να διεκδικήσουν οργανωμένα τα δικαιώματά τους και αύξηση στις αποδοχές τους.
Στον χώρο του εργοστασίου βρέθηκαν μέλη της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ρεθύμνου εκφράζοντας τη συμπαράστασή τους στους εργαζόμενους, όπως και ο πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Ρεθύμνου Στάθης Λουκάκης.