«Εδώ, στους δρόμους της Καισαριανής που έσταζε το ηρωικό αίμα των συντρόφων. Εδώ, μπροστά στο Σκοπευτήριο που στέκει και θυμίζει. Εδώ, τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους, τα χνάρια των 200, γίνονται πυξίδα για κάθε νέο κομμουνιστή και κομμουνίστρια, μέλος της ΚΝΕ.

Χρέος μας, να διαδοθεί η ιστορική αλήθεια σε κάθε γειτονιά της Αθήνας, σε κάθε σχολείο και σχολή. Να λοιπόν τι νιώθουμε σήμερα: Ευθύνη!».

Με αυτά τα λόγια ξεκίνησε την κεντρική ομιλία στη συγκέντρωση ο Βαγγέλης Μαγνήσαλης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας του Συμβουλίου Περιοχής Αττικής της Οργάνωσης, σηματοδοτώντας τη στάση της ΚΝΕ μπροστά στην αποκάλυψη των φωτογραφιών - ντοκουμέντων.

Και σημείωσε μεταξύ άλλων:

«200 πρωτοπόροι κομμουνιστές, αγωνιστές του λαού μας, πάλευαν με τον θάνατο, τραγουδώντας.

Επεσαν έως τον τελευταίο με το κεφάλι ψηλά.

Και ύστερα, στη διαδρομή προς το νεκροταφείο, το αίμα έτρεχε ποτάμι στους δρόμους της Καισαριανής.

Χάραζε σε όλη τη διαδρομή μια κόκκινη, αιμάτινη γραμμή!

Αυτή η ισχυρή γραμμή, χαραγμένη με το αίμα και τους αγώνες, ήταν και παραμένει το όριο που ξεχωρίζει δύο διαφορετικούς κόσμους.

Τον κόσμο της εκμετάλλευσης, τον καπιταλισμό, που γεννά τον φασισμό και τον πόλεμο, που δεν διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα για το κέρδος.

Και από την άλλη τον κόσμο που παλεύει για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, δίχως πόλεμο και εκμεταλλευτές, δίνοντας ακόμα και τη ζωή του για να υπερασπίσει το δίκιο.

Αυτό είναι το ίχνος της ανειρήνευτης πάλης ανάμεσα σε αυτές τις δυνάμεις.

Ποτέ και πουθενά τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, του λαού, δεν είχαν τίποτε το κοινό με τα συμφέροντα της αστικής τάξης, του κεφαλαίου.

Και κάθε παραβίαση αυτής της κόκκινης γραμμής που χωρίζει τα συμφέροντά τους είναι πάντα σε βάρος του λαού.

Αυτό φάνηκε και την περίοδο της Κατοχής, αφού δεν στάθηκαν όλοι στην ίδια πλευρά.

Ηδη από τα προηγούμενα χρόνια, με τη δικτατορία του Μεταξά, πολλοί κομμουνιστές βρίσκονταν φυλακισμένοι.

Απαίτησαν να σταλούν να πολεμήσουν στο μέτωπο, αλλά η δικτατορία τούς παρέδωσε σιδεροδέσμιους στους κατακτητές.

Την ίδια ώρα, το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας είτε έφυγε στο εξωτερικό είτε συνεργάστηκε με τους ναζί.

Αποκαλύφθηκε για άλλη μια φορά ότι ακόμα και σε δύσκολες ή κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας δεν μπορεί να υπάρχει καμία "εθνική ενότητα".

Συμπέρασμα χρήσιμο και καθοριστικό και για τα όσα ζούμε σήμερα, που τα σύννεφα του πολέμου απλώνουν στη γειτονιά μας, που οι κυβερνήσεις, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ θέλουν να μας καλλιεργήσουν την κουλτούρα πολέμου, να χύσουμε το αίμα μας για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς».

Στάθηκε δε στο «τι άνθρωποι ήταν αυτοί;», τονίζοντας:

«Η απάντηση βρίσκεται μπροστά μας. Δίπλα στα ονόματα υπάρχει πλέον και το πρόσωπό τους... Ηταν οι άνθρωποι της εποχής τους.

Απλοί άνθρωποι της δουλειάς, σιδεράδες, οικοδόμοι, μαθητές, που έγιναν σύμβολα ηρωισμού και αυτοθυσίας. Ανθρωποι που δήλωσαν "παρών" στο κάλεσμα της εποχής τους.

Μα κάθε εποχή γεννά τον δικό της ηρωισμό, από όσους πάνε κόντρα στο ρεύμα, όσους επιμένουν να βγάζουν συμπεράσματα από την Ιστορία, δεν υποτάσσονται στο "δεν αλλάζει τίποτα", παλεύουν για να αλλάξουν τα πάντα.

Ετσι, οι 200 δεν ήταν μονάδες, αλλά ηγέτες, συνδικαλιστές εργάτες, που γεννήθηκαν μέσα στον λαό.

Κάθε λεπτομέρεια του βιογραφικού τους, κάθε σπιθαμή της ιστορίας τους, είναι μια σελίδα της πάλης του Κόμματός μας».

Επεσήμανε ότι ήδη από τον Φλεβάρη του 1943 «ο Κόκκινος Στρατός με τη νίκη στο Στάλινγκραντ περνούσε στην αντεπίθεση. Οι ναζί έβλεπαν ότι η αντίστροφη μέτρηση θα ξεκινούσε, όμως, ως κομμάτι του συστήματος, δεν ξεχνούσαν ποιος είναι ο ταξικός αντίπαλος.

Ο στόχος τους ήταν να αντιμετωπιστεί το ΚΚΕ και το μεγάλο του κύρος στον λαό. Να τρομοκρατήσουν και να καθαρίσουν το έδαφος για την επόμενη μέρα.

Ομως απέτυχαν, και όπως είπε ένας μαθητής που αυτές τις μέρες μάθαινε πρώτη φορά την ιστορία των 200, "νόμιζαν ότι τους σκότωσαν, όμως τους έκαναν αθάνατους, και σήμερα όλη η Ελλάδα μιλάει γι' αυτούς!"».

Πρόσθεσε ότι «η εκτέλεσή τους δεν ήταν ένα τυφλό αντίποινο, αλλά μια ταξική, συνειδητή επιλογή με προοπτική.

Συνειδητή όμως ήταν και η επιλογή των 200. Ηξεραν ότι η θυσία τους δεν πάει χαμένη. Ηξεραν ότι το αίμα τους θα γίνει λίπασμα για να δυναμώσουν νέες γενιές κομμουνιστών και νέοι αγώνες.

Ετσι, στα τελευταία σημειώματα δεν αποχαιρετούσαν απλά, αλλά δίνανε σινιάλο για το μέλλον.

"Καμιά δύναμη δεν θα μπορέσει να τσακίσει το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ θα νικήσει... Καλώ την αδερφούλα μου να πάρει τη θέση μου στο ΚΚΕ", γράφει ο Σάββας Σαββόπουλος.

"Οταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ...", γράφει ο Μήτσος Ρεμπούτσικας».

Με αφορμή δε τα όσα έχουν ακουστεί αυτές τις μέρες από τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών, σχολίασε ότι κάποιοι «επιχειρούν να τους μετατρέψουν σε κάποια "αβλαβή εικονίσματα", όπως σημείωνε χαρακτηριστικά ο Λένιν. Ομως δεν θα τους περάσει!

Προσβάλλουν τους νεκρούς, αποσυνδέοντας τη θυσία τους από τον σκοπό τους. Γιατί οι 200 δεν ήταν γενικά αντιστασιακοί, δεν ήταν γενικά πατριώτες, έδιναν νόημα και περιεχόμενο σε αυτήν τους τη δράση.

Ηταν κομμουνιστές, γι' αυτό η αντίστασή τους και ο πατριωτισμός τους ξεκινούσε πολύ πριν την επιβολή της ναζιστικής κατοχής.

Και η υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας είναι όρος για να βγάζουμε συμπεράσματα από την Ιστορία.

Συμπεράσματα που μπορούν να σφυρηλατούν την πραγματική ενότητα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, την κοινωνική συμμαχία απέναντι στο κεφάλαιο και στην εξουσία του».

Κλείνοντας τόνισε:

«Οι 200 δεν μας ζητάνε να τους τιμήσουμε. Μας ζητάνε να συνεχίσουμε. Μας ζητάνε να νικήσουμε!».

Ο Γιώργος Κατημερτζής, α' αντιπρόεδρος της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ και πρώην δήμαρχος Καισαριανής, ήταν παιδάκι 6 ετών «όταν πέρασαν τα φορτηγά προς εκτέλεση των ανθρώπων μας. Παραξενεύτηκα και ρώτησα τη μάνα μου, "είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι που πηγαίνουνε προς εκτέλεση να τραγουδάνε;". Και σήμερα, βλέποντας τις φωτογραφίες, λέω πόση αισιοδοξία μετέφεραν αυτοί οι άνθρωποι στον λαό μας!», είπε χαρακτηριστικά.

Μέχρι σήμερα, στα 88 του χρόνια, σταθερά στο Κόμμα, είπε ότι έψαχνε να βρει «γιατί αυτοί οι άνθρωποι είναι τόσο τολμηροί, είναι τόσο θαρρετοί και τι παλεύουν». Και διαπίστωσε ότι όταν ψάχνουμε την Ιστορία μας, βλέπουμε ποιοι είναι οι ένοχοι.

«Είπε ο δήμαρχος προηγούμενα, ζήτησαν να παλέψουν τους κατακτητές και αντί αυτού ο Μεταξάς παρέδωσε τα κλειδιά των φυλακών στους Γερμανούς. Γιατί ξέρανε οι Γερμανοί ότι αυτοί οι άνθρωποι, με αυτήν την ιδεολογία, θα τους ανατρέψουν! Γιατί ξέραν οι Γερμανοί ποιος στήριξε οικονομικά τον Χίτλερ. Οι βιομηχανίες, οι μεγαλέμποροι, οι μεγάλοι κονομημένοι άνθρωποι. Εδώ λοιπόν έχει ευθύνη πλέον ο καθένας μας, ο κάθε νέος, να ψάξει την Ιστορία πραγματικά, για να είναι σίγουρος γι' αυτό που παλεύει», κάλεσε.

Η Αθηνά Μ. Ζύμαρη, ανιψιά του Χρήστου Ζάγκα, ενός από τους 200 εκτελεσμένους, μιλώντας στη συγκέντρωση σημείωσε μεταξύ άλλων:

«Ολα αυτά τα χρόνια έχουμε ένα οικογενειακό τραύμα. Εχθές έμαθα ότι ο Χρήστος Ζάγκας πέρασε μια βόλτα από την οδό Μέρλιν μετά την απόπειρα απόδρασης και το παράπονο της αδελφής του ήταν γιατί τον βασάνισαν, αφού θα τον εκτελούσαν τελικά... Οταν τον είδε να τον παίρνουν απ' τα καμιόνια λίγο πριν την εκτέλεσή του, της είπε "Ρηνιώ, μας πάνε για εκτέλεση". Αυτό ήταν η σκυτάλη που της έδωσε για να συνεχίσει εκείνη τον αγώνα του. (...)

Θέλω να πω ότι αυτές οι σφαίρες στους 200 ήρωες ήταν σκυτάλες για τους επόμενους. (...) Είναι υπενθύμιση για μας και για τα παιδιά μας. Και θέλω να πιστεύω ότι μεγαλώνω το παιδί μου με τα ίδια ιδανικά και ότι τα καταφέρνω καλά».

Αναφορικά δε με τις φωτογραφίες - ιστορικά ντοκουμέντα, είπε ότι «το σπίτι τους είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Εκεί θα ήθελαν ο θείος μου και οι σύντροφοί του να επιστρέψουν αυτές οι φωτογραφίες».

Ο Δημήτρης Κυριακούδης, εγγονός του Δημήτρη Κυριακούδη, ενός από τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή, μιλώντας στη συγκέντρωση ξεχώρισε τρία συμπεράσματα που κρατάει αντικρίζοντας αυτές τις φωτογραφίες:

«Το πρώτο είναι ότι στα μάτια τα δικά μου αποτελούν τη μετάβαση από το μυθικό και το μεταφυσικό στη ζωντάνια. Μέχρι πριν την εμφάνιση των φωτογραφιών, είχαμε δεκάδες - εκατοντάδες τραγούδια, είχαμε ταινίες, είχαμε ντοκιμαντέρ, είχαμε άπειρη βιβλιογραφία, άρθρα, παρεμβάσεις, δεν είχαμε όμως εικόνα. Η εικόνα ήταν το χαρακτικό του Τάσσου. Και, ξαφνικά, εμφανίζονται αυτοί οι τύποι να περπατάνε ένα πρωινό στην Καισαριανή, σαν να έχουν πάει βόλτα στο πάρκο της...

Το δεύτερο είναι η αντανάκλαση, μέσα σε αυτές τις φωτογραφίες, του ψυχικού σθένους, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ηθικής ανάτασης, που αποτελούν χαρακτηριστικά των κομμουνιστών. Δεν θα έλεγα μόνο αυτών, αλλά κυρίως αυτών.

Και τρίτον, για να το συνδυάσουμε και με όλα αυτά τα ζοφερά και δυστοπικά τα οποία συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια παγκοσμίως, και κυρίως σε αυτό που αποκαλούμε συλλογική ρήση, είναι η καλύτερη απάντηση που θα μπορούσε να δοθεί σε αυτές τις άθλιες, απαράδεκτες θεωρίες των "δύο άκρων" και του "τέλους της Ιστορίας".

Τα "δύο άκρα" είναι από τη μια μεριά οι αγέρωχοι 200 και απ' την άλλη μεριά οι εκτελεστές. Αυτούς λοιπόν θέλουν να τους εξισώσουν.

Τα "δύο άκρα" είναι τα 27 εκατομμύρια Σοβιετικών πολιτών και στρατιωτών τα οποία θέλουν να εξισώσουν με τους χιτλερικούς εισβολείς. Αυτό λοιπόν πρέπει να πάει στον απόπατο, στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Και είναι η καλύτερη δυνατή απάντηση.

Θέλω να είστε βέβαιοι ότι είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας».

Ο Γιώργος Τάτσης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Αττικής, από το βήμα της συγκέντρωσης ανακοίνωσε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο Καισαριανής αποδέχτηκε το αίτημα της ΚΟ Αττικής να αναλάβει την άμεση αποκατάσταση του μνημείου των 200 και ευχαρίστησε τη δημοτική αρχή και το Δημοτικό Συμβούλιο Καισαριανής.

Ανακοίνωσε επίσης ότι κάθε Κυριακή το μνημείο και ο ιστορικός τόπος της εκτέλεσης θα είναι ανοιχτά και επισκέψιμα, με την εθελοντική προσφορά μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ από την Αττική, που με βάρδιες θα βρίσκονται στον χώρο.

Επιπλέον ο Γ. Τάτσης ανακοίνωσε κι άλλες πρωτοβουλίες που λαμβάνει η ΚΟ Αττικής:

«Η ΚΟ Αττικής συγκροτεί ομάδες με συντρόφους και φίλους οικοδόμους, μηχανικούς, συντηρητές και με ό,τι άλλο απαιτηθεί, που με εθελοντική εργασία θα συνδράμουν στο σχέδιο του δήμου Καισαριανής για όλα τα αναγκαία έργα συντήρησης και ανάδειξης του Θυσιαστηρίου της Καισαριανής».

«Από σήμερα και όλο το επόμενο διάστημα όλες οι Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ οργανώνουμε επισκέψεις και ξεναγήσεις στο μνημείο και στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης εδώ στην Καισαριανή, και στο Μπλοκ 15 στο Χαϊδάρι», είπεμ καλώντας συντρόφους που συμμετέχουν σε ΔΣ εργατικών σωματείων, συλλόγων επαγγελματιών, γυναικών, συνταξιούχων, σε φοιτητικούς συλλόγους, μαθητικά συμβούλια κ.λπ., να πραγματοποιήσουν αντίστοιχες επισκέψεις.

Παράλληλα ανακοίνωσε ότι η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ θα πραγματοποιήσει μεγάλη εκδήλωση - συναυλία την Κυριακή 26 Απρίλη στο Σκοπευτήριο Καισαριανής.

«Τέλος» - ανέφερε - «ως ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τους χιλιάδες ανθρώπους που αυτές τις μέρες επικοινωνούν με το Κόμμα μας και προσφέρουν χρήματα ως οικονομική ενίσχυση στο ΚΚΕ. Τους διαβεβαιώνουμε ότι η προσφορά τους θα κατατεθεί στην προσπάθεια για όλα τα αναγκαία μέτρα που απαιτούνται ώστε να συντηρηθεί και να αναδειχθεί ο ιστορικός αυτός τόπος μαρτυρίου, να δυναμώσει ο αγώνας τιμής προς τους 200 κομμουνιστές και να δικαιωθεί η θυσία τους.

Γιατί οι σύντροφοί μας έδιναν τη ζωή τους και πότιζαν τούτο το χώμα της Καισαριανής με αίμα γνωρίζοντας ότι αύριο θα έρχονται οι επόμενες γενιές και θα το ραίνουν με λουλούδια.

Μετατρέποντας έναν τόπο εκτέλεσης σε τόπο προσκυνήματος και έμπνευσης για νέους αγώνες, για την εκπλήρωση των επαναστατικών και κομμουνιστικών τους ιδεών, τις οποίες αρνήθηκαν να απαρνηθούν και οδηγήθηκαν στον θάνατο».

Στις ενέργειες του δήμου Καισαριανής γύρω από το θέμα των ιστορικών φωτογραφικών ντοκουμέντων αναφέρθηκε ο δήμαρχος Ηλίας Σταμέλος, απευθύνοντας χαιρετισμό στη συγκέντρωση και σημειώνοντας μεταξύ άλλων:

«Από την πρώτη στιγμή τοποθετηθήκαμε ανοιχτά: Οι φωτογραφίες αυτές δεν μπορούν να θεωρούνται εμπόρευμα, η αξία τους δεν μετριέται σε χρήμα. Δεν επιτρέπεται να ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές. Είναι ιστορικά τεκμήρια και ντοκουμέντα ανεκτίμητης αξίας για τον τόπο και τον λαό μας.

Αυτές οι φωτογραφίες δεν είναι απλά ένα ντοκουμέντο, ένα συγκλονιστικό τεκμήριο για τις θηριωδίες των ναζί, την τόλμη και αφοβία των κομμουνιστών.

Αποδεικνύουν, με τη δύναμη της αποτύπωσης της στιγμής, ότι οι 200 άντεξαν όχι γιατί ήταν υπεράνθρωποι, αλλά επειδή διαπαιδαγωγήθηκαν στον αγώνα από το ΚΚΕ... Το ηθικό μεγαλείο, η ανωτερότητά τους, ο ηρωισμός που επέδειξαν, η ακλόνητη πίστη τους στην τελική νίκη...

Ζητήσαμε εδώ και τώρα με ευθύνη του κράτους τα ντοκουμέντα αυτά να αποκτηθούν και να αποδοθούν εκεί που ανήκουν, στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του δήμου Καισαριανής, στον δήμο Χαϊδαρίου, καθώς και στο ΚΚΕ, που μέσα από τις γραμμές του αγωνίστηκαν και έπεσαν με υψωμένη τη γροθιά τους, για να έχουν πρόσβαση ο λαός και η νεολαία μας.

Μετά τη δημοσίευση των φωτογραφιών βρήκαν αφορμή οι θρασύδειλοι που κινούνται στο σκοτάδι να προκαλέσουν υλικές φθορές στο Μνημείο των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή, στη μοναδική μαρμάρινη πλάκα που ανέφερε το γεγονός της εκτέλεσης την Πρωτομαγιά του 1944.

Η ιστορική μνήμη δεν σβήνει, όσο κι αν ενοχλεί κάποιους! Η αποκατάσταση των φθορών θα γίνει άμεσα, με τη συμβολή του ΚΚΕ, στη μνήμη των εκτελεσμένων συντρόφων μας.

Δίνουμε υπόσχεση ότι θα πρωτοστατήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις στην ανάδειξη και αναβάθμιση του ιστορικού αυτού τόπου, κόντρα σε όλους όσοι εμποδίζουν την απόδοση της ιστορικής μνήμης».