Σε συνέχεια της προηγούμενης συνεδρίασης, όπου επικράτησαν απαράδεκτες και ασφυκτικές συνθήκες εντός της δικαστικής αίθουσας, χτες επιβεβαιώθηκε ξανά η προσπάθεια της κυβέρνησης να συγκαλυφθούν οι πραγματικές αιτίες για το έγκλημα και κυρίως οι ευθύνες της για την υλοποίηση της πολιτικής που στον βωμό του κέρδους θυσιάζει τις ανθρώπινες ζωές.

Συγγενείς, τραυματίες και δικηγόροι ερχόμενοι στη δίκη αντίκρισαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, με πλήθος από κλούβες των ΜΑΤ, για άλλη μια φορά να έχουν περικυκλώσει τον χώρο διεξαγωγής της δίκης.

Θέτοντας σε ισχύ τη διάταξη της προέδρου του δικαστηρίου, η οποία εκδόθηκε χθες, ήταν ισχυρή η παρουσία της αστυνομίας και μέσα στη δικαστική αίθουσα, όπου οι γονείς εισέρχονταν έπειτα από αυστηρούς ελέγχους, με «face control» και καταγραφή των στοιχείων τους. Ανάλογος ήταν και ο έλεγχος για την είσοδο των συνηγόρων υπεράσπισης της κατηγορίας. Μάλιστα οι συγγενείς των θυμάτων ανεβαίνοντας με διαδικασία διαλογής στην κύρια αίθουσα περνούσαν από ισχυρές δυνάμεις των ΟΠΚΕ για να φτάσουν εκεί, σαν να είναι στυγνοί εγκληματίες!

Eurokinissi

Η δίκη μετατράπηκε πρακτικά σε μια διαδικασία «κεκλεισμένων των θυρών», μακριά από τα μάτια του λαού, αφού αποκλεισμένοι από τη διαδικασία έμειναν οι φωτορεπόρτερ, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει φωτογραφική κάλυψη. Περιορισμένος ήταν και ο αριθμός των δημοσιογράφων, πλην των διαπιστευμένων στο υπουργείο Δικαιοσύνης, που κάλυπταν τη διαδικασία από πρόσθετη αίθουσα μέσα από οθόνες.

Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το εσπευσμένο κλείσιμο και τα τεράστια κενά της ανάκρισης, το ελλιπέστατο κατηγορητήριο, τον κατατεμαχισμό της υπόθεσης σε επιμέρους δίκες και το γεγονός ότι από τη λίστα των κατηγορουμένων απουσιάζουν πολιτικά πρόσωπα και κυβερνητικά στελέχη, γίνονται κρίκοι στην αλυσίδα της συγκάλυψης των πραγματικών αιτιών που οδήγησαν στην πολύνεκρη σύγκρουση των τρένων.

Να σημειωθεί ότι το δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημα για τη μαγνητοφώνηση της διαδικασίας για τα πρακτικά από την έναρξη κάθε συνεδρίασης μέχρι το πέρας του ωραρίου, ενώ απέρριψε το αίτημα για βιντεοσκόπηση της δίκης.

Αυτά τα ζητήματα ανέδειξε στις δηλώσεις της η Ελένη Βασάρα, μητέρα της Αγάπης Τσακλίδου και γραμματέας του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών. Η ίδια έκανε λόγο για συγκάλυψη και για προσπάθεια αποκλεισμού των ίδιων των συγγενών, του Τύπου αλλά και όλης της κοινωνίας, με τις απαγορεύσεις και τον ασφυκτικό έλεγχο της αστυνομίας. Τόνισε τις ευθύνες της κυβέρνησης για τους όρους διεξαγωγής της δίκης, χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτη» τη διάταξη της προέδρου του δικαστηρίου. Ανέδειξε τις διαχρονικές ευθύνες όλων των κυβερνήσεων για την κατάσταση στην οποία επήλθε ο σιδηρόδρομος και επεσήμανε ότι οι συγγενείς των θυμάτων θα συνεχίσουν να δίνουν τη μάχη για να αποκαλυφθούν αυτές οι ευθύνες, όπως και όλων των ενόχων, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Η ίδια, εξερχόμενη από την αίθουσα, κατήγγειλε ιδιαίτερα την προκλητική παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης και κυρίως δυνάμεων της ΟΠΚΕ ακριβώς έξω από την κύρια αίθουσα του δικαστηρίου.

Το κλίμα τρομοκράτησης εντός και εκτός της αίθουσας κατήγγειλε σε δηλώσεις του και ο Παύλος Ασλανίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών: «Είναι πρωτοφανές. Δεν είμαστε εγκληματική οργάνωση, χάσαμε τα παιδιά μας και απαιτούμε την τιμωρία των ενόχων».

Το δικαστήριο διέκοψε για τη Δευτέρα 6 Απρίλη, οπότε θα συνεχιστεί η δίκη. Κατά τη χτεσινή διαδικασία νομιμοποιήθηκαν οι συνήγοροι υπεράσπισης των 36 κατηγορουμένων, ενώ η διαδικασία νομιμοποίησης των συνηγόρων υπεράσπισης της κατηγορίας δεν ολοκληρώθηκε, λόγω παρέλευσης ωραρίου.

«Ολων των νεκρών είμαστε η φωνή, το έγκλημα στα Τέμπη δεν θα συγκαλυφθεί» ήταν το σύνθημα που ακούστηκε έξω από τη δικαστική αίθουσα, στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Λάρισας, των φοιτητικών συλλόγων και των μαζικών φορέων της πόλης, που βρέθηκαν ξανά εκεί εκφράζοντας την απαίτηση του λαού να μην υπάρξει καμία συγκάλυψη, να αποκαλυφθεί η αλήθεια για τους ενόχους, να μην υπάρξουν άλλα «Τέμπη».

Την απαράδεκτη κατάσταση με την παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης εντός και εκτός της αίθουσας και την προσπάθεια τρομοκράτησης των συγγενών των θυμάτων κατήγγειλε κατά τη συγκέντρωση ο Γιάννης Σκόκας, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λάρισας, προσθέτοντας ότι «αντιμετωπίζονται οι συγγενείς των θυμάτων λες και είναι κοινοί εγκληματίες». Τόνισε δε ότι «ταυτόχρονα προσπαθούν να κρατήσουν μια διαδικασία αποστειρωμένη και μακριά από τον ελληνικό λαό και τους εργαζόμενους, που έχουν κάθε λόγο και δικαίωμα να γνωρίζουν και να παρακολουθούν τη δίκη».

«Ντροπή και μόνο ντροπή», υπογράμμισε και συμπλήρωσε ότι «εμείς θα είμαστε εδώ ξανά και ξανά. Αυτήν την υπόσχεση δώσαμε: Δεν θα επιτρέψουμε να περάσει το σχέδιο συγκάλυψης».

Σήμερα Πέμπτη αναμένεται να συνεχιστεί στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας η δίκη για τα λεγόμενα «εξαφανισμένα» βίντεο, ουσιαστικά για τη μη προσκόμιση, στον εφέτη ανακριτή, των βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας από τον Εμπορευματικό Σταθμό Θεσσαλονίκης στις 28/2/2023.

Υπενθυμίζεται ότι στην προηγούμενη δικάσιμο ο αναπληρωτής πρόεδρος ανέβηκε για λίγα λεπτά στην έδρα, προκειμένου να ανακοινώσει τη διακοπή της δίκης λόγω κωλύματος της προέδρου. Την ίδια μέρα οι δικηγόροι που υποστηρίζουν την κατηγορία υπέβαλαν τα αιτήματά τους για πλήρη πρόσβαση στα αρχεία και στο υλικό που - όπως υποστήριξε - διατηρούσε ο δικαστικός πραγματογνώμονας, τα οποία δεν περιλαμβάνονται στη δικογραφία και το δικαστήριο τα κατάσχεσε τρία χρόνια μετά το έγκλημα!

Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της δεκαετίας του 1950 έδωσε χτες στη δημοσιότητα η ΕΥΠ στο πλαίσιο «πρωτοβουλίας για την ανάδειξη του ιστορικού αρχείου της υπηρεσίας με τρόπο συστηματικό και οργανωμένο», όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση. Ειδικότερα, το υλικό που είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα της ΕΥΠ, αφορά την περίοδο 1953-1959 και αποτελείται από 123 έγγραφα (της τότε ΚΥΠ) συνολικής έκτασης περίπου 2.000 σελίδων. Ο «Ριζοσπάστης θα επανέλθει με αναλυτικότερο δημοσίευμα για το ιστορικό αυτό υλικό.

Το αρχείο περιλαμβάνει κυρίως δελτία πληροφοριών «Επι Κομμουνισμού», εκτιμήσεις και αναλύσεις με επίκεντρο τον «κομμουνιστικό κίνδυνο», τη δράση του ΚΚΕ και κατ' επέκταση της τότε ΕΔΑ.

Την εν λόγω περίοδο, κατά την οποία το αστικό κράτος προστάτευε διά πυρός και σιδήρου την εξουσία του, με δεκάδες χιλιάδες στις φυλακές, τις εξορίες, την πολιτική προσφυγιά, ήταν διάφορες οι προσεγγίσεις για το ποια θα ήταν η πιο «συμφέρουσα» για την αστική εξουσία αντιμετώπιση του ΚΚΕ. «Προβληματισμοί» που αποτυπώνονται ακόμα και στην περίπτωση των πλέον σκληρών αστικών μηχανισμών, που πρωτοστατούσαν στην καταστολή και τον αντικομμουνισμό, όπως ήταν η ΚΥΠ, με τα έγγραφα να αποτυπώνουν τους «προβληματισμούς» για το κατάλληλο «μείγμα» καταστολής και ενσωμάτωσης, την προσπάθεια της ασφάλειας να υπονομεύσει τις αρχές λειτουργίας του Κόμματος κ.ο.κ.

Θυμίζουμε πως στον Γ1 Τόμο του Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ αναφέρεται μεταξύ άλλων:

«Εκείνο το διάστημα (σ.σ. αρχές δεκαετίας του '50), καθώς και αργότερα, στις αστικές πολιτικές δυνάμεις υπήρχαν διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς την τακτική απέναντι στο ΚΚΕ. Ενα ισχυρό τμήμα τους θεωρούσε εκ των ων ουκ άνευ τον αντικομμουνισμό του "κονσερβοκουτιού" και της συνέχισης των εκτελέσεων και άλλων διώξεων, ενώ χαρακτήριζε ως "συνοδοιπορία με τον κομμουνισμό" ακόμα και την εκλογική συνεργασία με την ΕΔΑ, που, σε διάφορες φάσεις, είχε πραγματοποιηθεί από κόμματα του "κεντρώου" - σοσιαλδημοκρατικού χώρου. (...)

Αρκετοί αστοί πολιτικοί δεν απέρριπταν τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ, εφόσον το ΚΚΕ δεχόταν να τηρεί τους νόμους του κράτους...

Στη διαφοροποιημένη τακτική αστικών δυνάμεων εντασσόταν και η πίεση για τη διαμόρφωση ενός "εθνικού ΚΚΕ", δηλαδή ενός ΚΚΕ που θα απεμπολούσε την επαναστατική αρχή του προλεταριακού διεθνισμού, καθώς και την ηρωική ιστορία του, την οποία ο ταξικός αντίπαλος χαρακτήριζε ως "κατασκοπεία" προς όφελος ξένης δύναμης, της ΕΣΣΔ. Σε αυτήν την επιδίωξη συμμετείχαν μηχανισμοί της ελληνικής Ασφάλειας και υπηρεσίες του διεθνούς ιμπεριαλισμού, καθώς και η γιουγκοσλαβική πρεσβεία. Στο πλαίσιο πιέσεων μετάλλαξης του ΚΚΕ επιχειρήθηκε και η χρησιμοποίηση της ΕΔΑ, άλλοτε με απειλές διάλυσής της, αν δεν έκοβε τους δεσμούς της με το ΚΚΕ, άλλοτε με θετικές δημόσιες τοποθετήσεις για τον ρόλο της».

Σημειώνεται επίσης πως από τον Νοέμβριο του 2024 έχουν δημοσιοποιηθεί έγγραφα που αφορούν Δελτία Πληροφοριών για την Κύπρο (Ιούλιος -Αύγουστος 1974), με αφορμή τότε τα 50 χρόνια από την τούρκικη εισβολή.