Πλούσιες συζητήσεις με ομιλητή τον Ελισαίο Βαγενά, μέλος της ΚΕ του Κόμματος και υπεύθυνο του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ
Ο Ελ. Βαγενάς αναφέρθηκε στην πολεμική αναμέτρηση στη Μέση Ανατολή, στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του Ισραήλ και των Ευρωατλαντικών «συμμάχων» τους, καταρρίπτοντας τα κάλπικα προσχήματά τους και αναδεικνύοντας τους πραγματικούς σχεδιασμούς τους, που βρίσκονται στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για τον έλεγχο της Ενέργειας, των ορυκτών, των δρόμων μεταφοράς των εμπορευμάτων, των γεωπολιτικών στηριγμάτων, και συνδέονται με τη διαπάλη των ΗΠΑ και της Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Επεσήμανε πως η κυβέρνηση της ΝΔ με τη διαχρονική στήριξη και των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντισμού εμπλέκει τη χώρα σε δύο πολέμους (Ουκρανία, Μέση Ανατολή). Σημείωσε ότι αυτό αποτελεί συνειδητή επιλογή της αστικής τάξης της χώρας, που για να αναβαθμίσει την κερδοφορία της χώνει την Ελλάδα «μέχρι τον λαιμό» σε ενεργειακές - διαμετακομιστικές διαμάχες, όπως είναι η τροφοδοσία με αμερικανικό φυσικό αέριο των χωρών της Βαλκανικής και της Ανατολικής Ευρώπης έως την Ουκρανία και ο εμπορικός δρόμος Βομβάη - Πειραιάς, που συνοδεύονται από πολεμικές συγκρούσεις, με τους λαούς να πληρώνουν από την τσέπη τους και συχνά με το αίμα τους αυτήν την εξέλιξη.
Λάρισα |
Μίλησε συγκεκριμένα για την εμπλοκή της Μαγνησίας και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις που μπορούν ανά πάσα στιγμή να αξιοποιηθούν για τους παραπάνω σκοπούς, όπως η βάση στο Στεφανοβίκειο, το στρατόπεδο «Γεωργούλα» και οι εγκαταστάσεις της 111 Πτέρυγας Μάχης στη Νέα Αγχίαλο, που ήδη αξιοποιούνται ποικιλοτρόπως από τους Αμερικανούς.
Στάθηκε επίσης στον ρόλο του λιμανιού του Βόλου, που «οι Αμερικανοί έχουν "μαρκάρει" για διεκπεραιώσεις στρατιωτικών τους φορτίων και πολεμοφοδίων προς Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, τη συνοριογραμμή με τη Ρωσία, ενόσω συνεχίζεται και κλιμακώνεται η σύγκρουση ΝΑΤΟ - Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας. Η επιλογή εγκατάστασης πλωτού τερματικού σταθμού αποθήκευσης και επαναεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) εντός του Παγασητικού Κόλπου εντάσσεται στα σχέδια των ΗΠΑ - ΕΕ για απεξάρτηση της τελευταίας από το ρωσικό φυσικό αέριο, και βέβαια την εξάρτησή της βασικά από το ακριβότερο αμερικανικό LNG, συνδέεται με τον Κάθετο Ενεργειακό Διάδρομο και την προσπάθεια ευρωατλαντικών ομίλων να ανταγωνιστούν Ρωσία και Κίνα».
Αναδεικνύοντας την εμπλοκή της Λάρισας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, σημείωσε ότι «η κυβέρνηση κρύβει επιμελώς πως η φιλοξενία δολοφονικών μηχανών των ΗΠΑ στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην 110 Πτέρυγα Μάχης καθιστά τη Λάρισα "δεύτερη Σούδα" σε επίπεδο αεροπορικών επιχειρήσεων. Η εμπλοκή της Λάρισας φτάνει μέχρι και την Ερυθρά Θάλασσα, 2.500 χιλιόμετρα μακριά, καθώς εδώ, στην 1η Στρατιά, βρίσκεται το επιχειρησιακό στρατηγείο της ευρωενωσιακής πολεμικής αποστολής "Aspides"».
Ακόμα ο Ελ. Βαγενάς παρουσίασε αναλυτικά τις εξελίξεις στην Κούβα και τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, κάλεσε σε ενίσχυση της αλληλεγγύης στον λαό και στο ΚΚ της Κούβας, ενώ αναφέρθηκε στα συγκεκριμένα αιτήματα του ΚΚΕ για να μην πληρώσουν τα λαϊκά στρώματα τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και για να απεγκλωβιστεί η χώρα μας από αυτόν, και σημείωσε την ανάγκη απέναντι στις εξελίξεις «να δυναμώσει ο εργατικός - λαϊκός αγώνας για την έξοδο της Ελλάδας από τον πόλεμο και την απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, με τον λαό κυρίαρχο και με σχέσεις αμοιβαίου οφέλους και αλληλεγγύης με τους άλλους λαούς».
Και στις δύο εκδηλώσεις βασικό χαρακτηριστικό ήταν η ενδιαφέρουσα και ουσιαστική συζήτηση με τους παρευρισκόμενους. Διατυπώθηκαν δεκάδες ερωτήματα και προβληματισμοί για το αν είναι εφικτό να βάλουν οι λαοί τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις σε μια εποχή που «ο πλανήτης φλέγεται από τη σύγκρουση πανίσχυρων στρατών»: «Μήπως δεν εμπλεκόμαστε γιατί είμαστε μακριά και απλά παίρνουμε μέτρα για την άμυνα;», «Μήπως εμπλεκόμαστε στον πόλεμο για να αντιμετωπιστεί η ακρίβεια;», «Ισως θα πρέπει να είμαστε με τους ισχυρούς;», «Τι κάνουν τα υπόλοιπα ΚΚ στην Ευρώπη και στον κόσμο;».
Αναδεικνύοντας την ανάγκη διαρκούς παρακολούθησης των εξελίξεων μέσα από τον «Ριζοσπάστη» και απαντώντας στα περί «άμυνας» και «εθνικών στόχων» που αξιοποιεί η πολεμική προπαγάνδα της κυβέρνησης, ο Ελ. Βαγενάς εξήγησε ότι αυτά «είναι ψευδεπίγραφα». Με τη βοήθεια παγκόσμιου χάρτη, περιγράφοντας τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, τους δρόμους μεταφοράς, Ενέργειας και εμπορευμάτων που χαράσσουν ακόμα και με το αίμα τους οι λαοί, ανέδειξε ότι τα μόνα συμφέροντα που «προστατεύονται» είναι αυτά των μονοπωλιακών ομίλων και των εφοπλιστών.
Αυτόν τον ρόλο διαδραματίζουν οι επικίνδυνες για τον λαό αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις και στη χώρα μας, επεσήμανε, για να προσθέσει ότι «τα πολεμικά χτυπήματα δεν αφορούν μόνο τα σημεία όπου έρχονται αντιμέτωποι οι στρατοί των εμπόλεμων χωρών, αλλά αφορούν και χτυπήματα πρώτα απ' όλα σε βάσεις, στρατηγεία, εγκαταστάσεις Ενέργειας, βιομηχανίες και άλλες κρίσιμες υποδομές».
Ανέδειξε ότι κανείς δεν μπορεί να μιλάει για «άμυνα» όταν «εκδηλώνεται ένα συνεχώς διευρυνόμενο πεδίο αντιπαραθέσεων, με εναλλαγή διπλωματικών και οικονομικών μέσων, όπως είναι οι "εμπορικοί πόλεμοι", καθώς και πολεμικά μέσα, με στόχο η καθεμιά δύναμη να αδυνατίσει την άλλη, να πετύχει την απόσπαση δυνάμεων από το αντίπαλο στρατόπεδο κ.ο.κ.».
Αξιοποίησε επίσης και αποδόμησε το παράδειγμα της Κύπρου όπως ψευδώς το προπαγανδίζει η κυβέρνηση, σημειώνοντας πως «η αποστολή αεροσκαφών και φρεγατών από τη χώρα δεν προορίζεται για την προστασία του κυπριακού λαού, αλλά για την υπεράσπιση των βρετανικών βάσεων και των αμερικανικών υποδομών στην Πάφο, για την παροχή βοήθειας στο κράτος του Ισραήλ, που μαζί με τις ΗΠΑ προωθούν επιθετικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς σε βάρος άλλων λαών. Είναι επιπλέον ενταγμένα στο σχέδιο ΝΑΤΟποίησης του νησιού, το οποίο εμφανίζει ως "προστάτες" της Κύπρου αυτούς που ευθύνονται για την τουρκική εισβολή και κατοχή και εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους για τον κυπριακό λαό».
Ετσι, κατέληξε πως η πραγματικότητα δείχνει ότι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων της αστικής τάξης βρίσκεται σε ευθεία σύγκρουση με τα συμφέροντα των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων. Η αντίθεση αυτή είναι ανειρήνευτη σε όλες τις συνθήκες, και στον πόλεμο, όπου «εθνικό συμφέρον» χαρακτηρίζεται η ενίσχυση των κερδών των εφοπλιστών, των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων.
Για τη δήθεν «εισαγόμενη ακρίβεια» και τα μέτρα της κυβέρνησης εξήγησε ότι «είναι ψίχουλα, που στην πράξη επιδοτούν την αύξηση των τιμών, ενώ μόνο η φρεγάτα που βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα κοστίζει μισό εκατομμύριο ευρώ την ημέρα». Σημείωσε άλλωστε πως «η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει κάποιο "εξωτερικό πρόβλημα", αντίθετα είναι συνένοχη για τη στήριξη της επέμβασης των ΗΠΑ - Ισραήλ και μάλιστα σε ρόλο "σημαιοφόρου". Είναι συνυπεύθυνη, μαζί και με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, για τη συμμετοχή στον ενεργειακό πόλεμο ΗΠΑ - ΕΕ - Ρωσίας, για την εξάρτηση από το πανάκριβο LNG, την εγκατάλειψη των εγχώριων ενεργειακών υλών, όπως του λιγνίτη, ή για την παράδοσή τους σε μονοπώλια, όπως στη "Chevron"».
Ερωτηθείς αν οι λαοί έχουν τη δύναμη να καθορίσουν τις εξελίξεις προς όφελός τους, ο Ελ. Βαγενάς τόνισε ότι πλέον «το διακύβευμα είναι η ίδια η ζωή μας, η επιβίωσή μας. Γι' αυτό και ο λαός μας δεν πρέπει να δείξει καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της ΝΔ και στις άλλες πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν τις στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης».
Εξήγησε πως «η ανησυχία και ο φόβος για το τι μπορεί να φέρει ο πόλεμος και η εμπλοκή της χώρας σε αυτόν, που δικαιολογημένα νιώθει σήμερα κάθε άνθρωπος, δεν μπορεί να μετατρέπεται σε στάση αναμονής. Ο σημερινός διεθνής συσχετισμός είναι πράγματι αρνητικός, όμως δεν είναι ακίνητος και στατικός, γιατί το καπιταλιστικό σύστημα έχει τα δικά του αδιέξοδα, που σε αυτές τις συνθήκες μεγαλώνουν».
Στάθηκε στην ανάγκη να δυναμώσει η λαϊκή δράση απέναντι στην εμπλοκή της χώρας, η διαφώτιση και η αποκάλυψη του χαρακτήρα του πολέμου και των αιτιών που τον γεννούν, τονίζοντας πως αυτή η στάση μπορεί να συμβάλει στο να συσπειρώνεται περισσότερος κόσμος γύρω από το αίτημα για απεμπλοκή της χώρας, να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στην Ελλάδα.
Επιπλέον, ανέδειξε ότι «και η ιστορική πείρα τόσο διεθνώς όσο και στη χώρα μας αποδεικνύει πως πρέπει να βλέπουμε τα γεγονότα διαλεκτικά, σε κίνηση, και πως οι λαοί, όπως συνέβη κι άλλες φορές, έτσι και σήμερα μπορούν να ανατρέψουν αρνητικούς συσχετισμούς και να ισοπεδώσουν αντίπαλους που αρχικά φάνταζαν αήττητοι», μπορούν μέσα από την πάλη τους «να ανατρέψουν τα αντιλαϊκά σχέδια, να στείλουν στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας το σημερινό εκμεταλλευτικό σύστημα, που σαπίζοντας τσουρουφλίζει με τις φλόγες του πολέμου την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα».