Στην πλειοψηφία τους, πέρασαν στα «ψιλά» των εφημερίδων. Τα ονόματά τους ελάχιστη σημασία είχαν για το αστυνομικό ρεπορτάζ, όπου κατά κανόνα καταγράφονται τα λεγόμενα εργατικά ατυχήματα. Κανείς δε μίλησε για τις συνθήκες μέσα στις οποίες δούλευαν, για τα ανύπαρκτα μέτρα ασφάλειας, για τις ευθύνες της εργοδοσίας, για τους ανεπαρκείς ελέγχους των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών. Πολύ περισσότερο, κανείς δεν είπε κουβέντα για τη γενεσιουργό αιτία των «ατυχημάτων»: Το κυνήγι του κέρδους, στο βωμό του οποίου θυσιάζονται ζωές εργατών. Πουθενά δεν ακούστηκε η λέξη «έγκλημα».
Χτες, τρεις ακόμα εργάτες παραλίγο να γραφτούν στη μακρά λίστα των σκοτωμένων της εργατικής τάξης στον αγώνα για το μεροκάματο. 125 συνάδελφοί τους, Ελληνες και μετανάστες, δε γύρισαν φέτος σπίτι τους, έναντι των 111 την περσινή χρονιά. Βαρύς ο φόρος αίματος και για τους οικοδόμους που μετράνε πάνω από 30 νεκρούς συναδέλφους τους τη χρονιά που τελειώνει τα μεσάνυχτα της Κυριακής. Εκατοντάδες ακόμα σακατεύτηκαν σοβαρότερα ή ελαφρότερα στους τόπους δουλιάς. Για όλους αυτούς μεγαλύτερος φόρος τιμής δεν υπάρχει παρά μόνο ο αγώνας. Με τα ταξικά συνδικάτα, τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, για ουσιαστικά μέτρα ασφάλειας και αποτελεσματικούς ελέγχους. Για να μπορεί ο εργάτης να γυρνάει ζωντανός και αρτιμελής από το μεροκάματο. Μέχρι με την πάλη του να καταργήσει τους εκμεταλλευτές, τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς υπηρέτες τους...
Τρεις τραυματισμένοι εργάτες, ο ένας σοβαρά, είναι ο απολογισμός ενός ακόμα «ατυχήματος» που έγινε χτες σε ανεγειρόμενη οικοδομή
Λίγη μόλις ώρα μετά το «ατύχημα». Μια κολόνα και το δοκάρι έχουν καταρρεύσει, ενώ η άλλη κολόνα κρέμεται σε ύψος 10 μέτρων... |
Το νέο εργοδοτικό έγκλημα έγινε λίγο μετά τις 8 το πρωί, την ώρα που μια πρέσα της βιομηχανίας έτοιμου σκυροδέματος «Γαλαξίας ΑΒΕΑΕ» έριχνε μπετόν σε καλουπωμένες κολόνες και δοκάρια στην ταράτσα του τρίτου ορόφου της οικοδομής. Ο χειριστής της πρέσας βρισκόταν πάνω στο δοκάρι το οποίο γέμιζε με μπετόν, ενώ δίπλα του δούλευαν οικοδόμοι (την εργολαβία είχε αναλάβει η εταιρεία «Λήδα ΑΤΕΕ»). Κατά τη διάρκεια της ρίψης του μπετόν, το δοκάρι και μια κολόνα υποχώρησαν και πέφτοντας παρέσυραν τον χειριστή της πρέσας στο κενό. Δυο ακόμα εργάτες έπεσαν από τύχη στο δεύτερο όροφο και είναι αυτοί που τραυματίστηκαν ελαφρότερα. Ο Ελληνας συνάδελφός τους έπεσε στο έδαφος, σε ελάχιστη απόσταση από τα «πόδια» της πρέσας, όπου κατέληξε και ο κύριος όγκος από τα σίδερα και τα ξύλα που κατακρημνίστηκαν.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις συνδικαλιστών του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας που έφτασαν άμεσα στο γιαπί, το «ατύχημα» οφείλεται κατά κύριο λόγο στην εντατικοποίηση της δουλιάς, με στόχο να τελειώσει γρήγορα το έργο, αλλά και στην έλλειψη στοιχειωδών μέτρων ασφάλειας. Το δοκάρι που έπεσε ήταν κυριολεκτικά στον αέρα, αστήριχτο από τη μια πλευρά, προκειμένου να εξοικονομηθεί χρήμα και χρόνος. Ενώ και το μπετόν ρίχτηκε βιαστικά (μέσα σε μισή ώρα), χωρίς να προλάβει να στερεοποιηθεί και να «χωνευτεί», με αποτέλεσμα να «τινάξει» τα καλούπια.
Ενδεικτικό μόνο της ανεξέλεγκτης κατάστασης που επικρατεί στα εργοτάξια, με αποτέλεσμα να ενθαρρύνεται η εργοδοτική ασυδοσία, είναι και το γεγονός ότι το κλιμάκιο της Επιθεώρησης Εργασίας έφτασε στο χώρο του «ατυχήματος» 3 ώρες μετά το περιστατικό και 2,5 ώρες μετά την ειδοποίηση της υπηρεσίας από τους συνδικαλιστές των οικοδόμων!
Η μακάβρια λίστα, όπως καταγράφηκε και στα ρεπορτάζ του «Ρ», δεν έχει τέλος. Κάποια από τα εργοδοτικά εγκλήματα της χρονιάς που φεύγει δίνουν ανάγλυφα τις συνθήκες που επικρατούν στους τόπους δουλιάς. Ορισμένα από τα πιο χαρακτηριστικά είναι τα παρακάτω:
Στις 14 του Γενάρη ένας 28χρονος εργαζόμενος καταπλακώνεται απ' την μπετονιέρα, σε εργοτάξιο σούπερ-μάρκετ στη Ζάκυνθο, όπου η εργοδοσία, απ' την πρεμούρα της να γλιτώσει χρόνο και χρήμα, δε νοιάστηκε να βρει μια πρέσα αξίας ...60 ευρώ.
Στις 10 του Φλεβάρη, στα έργα του Αχελώου, το κορμί ενός 46χρονου που δούλευε σε βάθος 400 μέτρων πολτοποιείται, όταν πέφτουν πάνω του τόνοι από μπάζα.
Στις 30 του Μάη, το εργοδοτικό έγκλημα στην τσιμεντοβιομηχανία ΤΙΤΑΝ, στην Ελευσίνα, προκαλεί πανελλαδική οργή. Δύο εργάτες (σε συνεργείο της ΜΕΣΚΑ) που μετασκεύαζαν γερανό σκαρφαλωμένοι πάνω του βρίσκουν τραγικό θάνατο και άλλοι πέντε τραυματίζονται όταν υποχωρεί η «μπούμα» του γερανού μεταφόρτωσης πλοίων.
Στις 9 του Ιούνη, ένα 26χρονο παλικάρι που περίμενε σ' ένα μήνα να γεννήσει η γυναίκα του πέφτει στο κενό από τα 20 μέτρα, ενώ καλούπωνε μεταξύ 6ου και 7ου ορόφου, σε γιαπί στο Πέραμα.
Στις 31 του Ιούλη δύο οικοδόμοι καίγονται ζωντανοί σε εργοτάξιο του Βωβού, στο Π. Φάληρο, στο οικόπεδο της Ριζαρείου, όπου 400 εργάτες δουλεύουν για να πλουτίζει ο μεγαλοκατασκευαστής Βωβός.
Στις 4 του Νοέμβρη ξεψυχά ο 50χρονος εργαζόμενος σε εργολαβία της ΛΑΡΚΟ ο οποίος πριν μερικές μέρες είχε πέσει απ' τα 20 μέτρα. Η μεθοδευμένη εγκατάλειψη του εργοστασίου που πολλαπλασιάζει τα «ατυχήματα» εξοργίζει τους εργάτες.
Μετά από 13 μέρες, στην ΠΕΤΡΟΛΑ του Λάτση ξυπνούν μνήμες απ' το πολύνεκρο «ατύχημα» του 1979 που κόστισε τη ζωή σε 14 άτομα, όταν εργάτης τραυματίζεται λόγω έκρηξης αγωγού πετρελαίου.
Στις 2 του Δεκέμβρη, τέσσερις μόνο μέρες μετά την επιθεώρηση του έργου απ' τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, το άψυχο κορμί εργάτη εγκλωβίζεται ανάμεσα σε γερανό που ανατράπηκε και το έδαφος.
Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, κατά τη διάρκεια της χρονιάς προχώρησε σε δεκάδες πολύμορφες παρεμβάσεις για την προστασία της ζωής και την ασφάλεια των εργαζομένων, καλώντας σε πάλη για: