Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο αμφιθέατρο του δημαρχείου Περιστερίου, με τη συμμετοχή νοσηλευτών και άλλων εργαζομένων στο σύστημα Υγείας. Στην εκδήλωση παραβρέθηκε η Λουίζα Ράζου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και τα μέλη της ΚΕ Παναγιώτης Παπαγεωργόπουλος και Γιώργος Σιδέρης.

Μια ημερίδα που ήρθε να απαντήσει στις αγωνίες και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νοσηλεύτριες/νοσηλευτές, κόντρα στη διαιώνιση και επιδείνωση των προβλημάτων που επιφυλάσσουν για τον κλάδο οι εξαγγελίες που - όπως έχει ανακοινωθεί - πρόκειται να γίνουν σήμερα από τον πρωθυπουργό και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας.

Για την ιστορία και το μέλλον της νοσηλευτικής επιστήμης μίλησε η Βιβή Δάγκα, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνη του Τμήματος Υγείας και Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ, αναδεικνύοντας πως «η νοσηλευτική ως επιστήμη υγείας δεν διαμορφώνεται σε ταξικά ουδέτερο έδαφος, όπως και καμία επιστήμη. Η ανάπτυξη και η αξιοποίησή της σήμερα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας και εξουσίας. Ετσι, στα πλαίσια της στρατηγικής της ΕΕ και διαχρονικά των κυβερνήσεων στην Ελλάδα όλα στο εμπορευματοποιημένο και ιδιωτικοποιημένο σύστημα Υγείας προσανατολίζονται στην "οικονομική αποδοτικότητα"».

Αναφερόμενη στις αναμενόμενες σημερινές κυβερνητικές εξαγγελίες για τον νοσηλευτικό κλάδο, επισήμανε την προσπάθεια της κυβέρνησης και του υπουργείου Υγείας «να εκτονώσουν την αγανάκτηση του νοσηλευτικού προσωπικού σε ανώδυνα κανάλια για το σύστημα». Συγκεκριμένα, σημείωσε ότι «παρά τις προσδοκίες που προσπαθεί να καλλιεργήσει η κυβέρνηση, όσες προτάσεις έχουν διαρρεύσει αποκαλύπτουν ότι πρόκειται για "καθρεφτάκια για ιθαγενείς"».

Και, απαντώντας σε μία προς μία, ανέφερε ενδεικτικά:

- «Η πρόταση για αυτόνομο κλάδο νοσηλευτών, χωρίς να διευκρινίζουν ποιους εντάσσουν, δεν είναι πρωτοτυπία της σημερινής κυβέρνησης. Είχε επανέλθει από προηγούμενες κυβερνήσεις (ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ). Αλλά οι συνθήκες εργασίας για το νοσηλευτικό προσωπικό όχι μόνο δεν βελτιώθηκαν, αντίθετα επιδεινώθηκαν. Το "ενιαίο" παύει να υπάρχει από τη στιγμή που υπάρχουν κατηγορίες νοσηλευτικού προσωπικού, με διαφορετικά πτυχία, δικαιώματα και υποχρεώσεις. Στην ουσία η κυβέρνηση διατηρεί το καθεστώς της εκπαίδευσης νοσηλευτών πολλών ταχυτήτων και της διαιώνισης της πολυδιάσπασης στο ίδιο επιστημονικό αντικείμενο, αναπαράγοντας αυτόν τον αναχρονισμό. Επομένως η κυβέρνηση συστηματικά επιδιώκει να μεταφέρεται η συζήτηση στο βολικό γι' αυτήν πεδίο της "ταμπέλας" και όχι στην ουσία των προβλημάτων.

Το ζήτημα της αναβάθμισης του νοσηλευτικού επαγγέλματος δεν είναι θέμα αλλαγής "ταμπέλας", αλλά ουσιαστικών μέτρων στην εκπαίδευση στην προοπτική της ενιαίας Ανώτατης Εκπαίδευσης, στις μαζικές προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού με μόνιμη σχέση εργασίας στις δημόσιες μονάδες Υγείας, στη μείωση του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας, με χορήγηση των οφειλόμενων ημερών ανάπαυσης και καλοκαιρινής άδειας, στα μέτρα προστασίας για την υγεία και ασφάλεια των νοσηλευτών, στη μετεκπαίδευση κ.λπ. Αναβάθμιση του επαγγελματικού ρόλου του νοσηλευτή σημαίνει αυξήσεις στους μισθούς κατά 20% στον δημόσιο τομέα, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, αύξηση της αποζημίωσης των νυχτερινών, της Κυριακής και των εξαιρέσιμων ημερών. Ομως, οι συγκεκριμένες διεκδικήσεις απορρίπτονται από την κυβέρνηση με κριτήριο τα δεσμά των δημοσιονομικών αντοχών, δηλαδή των αντοχών της καπιταλιστικής οικονομίας.

- Οσο για το καθεστώς των ΒΑΕ, που διαρρέει ο υπουργός ότι συζητά, μάλλον κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Γιατί σύγχρονη ανάγκη είναι η ένταξη όλου του νοσηλευτικού προσωπικού στο καθεστώς των ΒΑΕ με μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 55 έτη για τους άνδρες και στα 50 για τις γυναίκες και μείωση του ωραρίου εργασίας, αναγνώριση της προϋπηρεσίας των νοσηλευτών χωρίς οικονομική επιβάρυνση. Η κυβέρνηση, βέβαια, γνωρίζει ότι και να αναγνωρίσει αυτό το καθεστώς σε όσους προσλήφθηκαν πριν το 2011 και άδικα είχαν αποκλειστεί με τους μνημονιακούς νόμους, οι συγκεκριμένοι νοσηλευτές/νοσηλεύτριες δεν πρόκειται να συμπληρώσουν τα απαραίτητα ένσημα για να θεμελιώσουν νωρίτερα συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Ενώ, ακόμα και να δώσει τη δυνατότητα εξαγοράς του επισφάλιστρου των προηγούμενων ετών, η συντριπτική πλειοψηφία δεν θα κάνει χρήση του γιατί θα δυσκολευτεί να καλύψει το οικονομικό κόστος. Ούτε πρόκειται για μέτρο που θα κάνει πιο "ελκυστικό" το νοσηλευτικό επάγγελμα. Και σήμερα οι νεοπροσλαμβανόμενοι νοσηλευτές στο ΕΣΥ είναι ενταγμένοι στα ΒΑΕ, αλλά δεν ανατρέπεται η μείωση των εισακτέων στις σχολές Νοσηλευτικής.

- Οι επικίνδυνοι κυβερνητικοί σχεδιασμοί αποκαλύπτονται από τις εξαγγελίες τους σχετικά με τα bonus. Εχουμε πικρή πείρα από όπου εφαρμόστηκε το σύστημα "κινήτρων και ανταμοιβής", οδηγώντας στην αυθαίρετη διαφοροποίηση προσωπικού που ασκεί παρόμοια καθήκοντα και στην άνιση μισθολογική μεταχείριση. Με βάση το νομοθετικό πλαίσιο, που στηρίζεται στο "διευθυντικό δικαίωμα", το συγκεκριμένο μέτρο θα ενισχύσει την αυθαιρεσία, το "διαίρει και βασίλευε", την καλλιέργεια του ανταγωνισμού, την εντατικοποίηση και τον κατακερματισμό της συλλογικής συνείδησης των εργαζομένων στις δημόσιες δομές Υγείας. Με βάση την πείρα από άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου, μόνο το 40% του ποσού κατανέμεται ισομερώς στους υπαλλήλους και το υπόλοιπο 60% κατανέμεται με απόφαση του διευθυντή, οι οποίοι χωρίς κανένα αντικειμενικό κριτήριο αποκλείουν υπαλλήλους, τους διαφοροποιούν, τους διαχωρίζουν, αυξάνουν ή μειώνουν κατά το δοκούν τις αποδοχές τους. Με λίγα λόγια, είναι ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα του μηχανισμού πειθάρχησης, εξαγοράς και εκδούλευσης των εργαζομένων για την υποταγή στη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων με επιχειρηματικά κριτήρια, ασκώντας πίεση σε όσους σηκώνουν κεφάλι και συγκρούονται με την αντιλαϊκή πολιτική και στην Υγεία.

Αλλωστε, το περιεχόμενο της περιβόητης αναβάθμισης του νοσηλευτικού επαγγέλματος αποκαλύπτεται και από τις πρόσφατες πρωθυπουργικές ανακοινώσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Εδειξαν ξεκάθαρα την προσπάθεια της κυβέρνησης να περάσει δια "πυρός και σιδήρου" την αντιλαϊκή πολιτική της. Μεταξύ άλλων εξήγγειλε την αναθεώρηση του άρθρου 103 του Συντάγματος, δηλαδή την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, οδηγώντας στη σύνδεση της μονιμότητας και της εξέλιξης των υπαλλήλων με την "αξιολόγηση".

Οι επιδιώξεις της κυβέρνησης με τη συνταγματική αναθεώρηση συγκαλύπτουν το πραγματικό πρόβλημα: Οι υπηρεσίες του Δημοσίου, των δημόσιων νοσοκομείων και δομών ΠΦΥ δεν υπονομεύονται από τους εργαζόμενους σε αυτές και τη σταθερή εργασία. Υπονομεύονται από τη διαχρονική πολιτική της υποχρηματοδότησης, της υποστελέχωσης και της εμπορευματοποίησης της Υγείας, από το σμπαράλιασμα των εργασιακών σχέσεων. Η άρση της μονιμότητας θα βαθύνει και θα γενικεύσει αυτή την εικόνα. Αρα, με την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων η κυβέρνηση επιτίθεται και σε όλο τον λαό, που θα δει να επιδεινώνεται η κατάσταση της υγείας του στα ήδη υποστελεχωμένα νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας. Ευθύνες έχουν και τα άλλα κόμματα της βολικής, συστημικής αντιπολίτευσης που αρνήθηκαν να στηρίξουν τις προτάσεις που κατέθεσε το ΚΚΕ στην προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση για συνταγματική κατοχύρωση του καθολικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας. Οπως είχαν απορρίψει την πρόταση 152 Ομοσπονδιών για να αναθεωρηθεί το άρθρο 103 του Συντάγματος και να αρθεί η απαγόρευση της μετατροπής των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου».

Παρακάτω, η Βιβή Δάγκα παρουσίασε τις θέσεις του ΚΚΕ για τη Νοσηλευτική, υπογραμμίζοντας ότι αφετηρία έχουν το ότι «η Υγεία πρέπει να είναι καθολικό κοινωνικό δικαίωμα και όχι εμπόρευμα». Γι' αυτό και όπως είπε, «η ουσιαστική, υψηλού επιπέδου παροχή υπηρεσιών Υγείας, άρα και νοσηλευτικής φροντίδας, απαιτεί την ανατροπή των ταξικών εκμεταλλευτικών σχέσεων στην κοινωνική παραγωγή και στις υπηρεσίες. Προϋποθέτει έναν ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης στηριγμένο στην κοινωνική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό που θα υπηρετεί την ικανοποίηση των διευρυνόμενων κοινωνικών αναγκών και όχι το επιχειρηματικό - καπιταλιστικό κέρδος. Σε αυτό το έδαφος μπορεί να διασφαλιστεί ένα κρατικό, δωρεάν σύστημα Υγείας, με βασικό προσανατολισμό στην πρόληψη».

Συγκεκριμένα: «Η κοινοτική νοσηλευτική αναβαθμίζεται στο πλαίσιο της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, που οι μονάδες της (Κέντρα Υγείας - Πολυιατρεία - Αποκεντρωμένα Ιατρεία - Κινητές Μονάδες) διασυνδέονται με την οικογένεια, τα σχολεία και τις σχολές, τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, τους χώρους δουλειάς, τους τόπους άθλησης, τις κλειστές και ανοιχτές μονάδες φιλοξενίας ηλικιωμένων, ΑμεΑ κ.ά. Διασφαλίζεται η πλήρης και απολύτως δωρεάν κάλυψη όλων των αναγκών σε υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας όλο το 24ωρο, 365 μέρες τον χρόνο (...) Στο πλαίσιο αυτού του συστήματος Υγείας η Νοσηλευτική Επιστήμη είναι ενιαία, δεν μπορεί να διαχωρίζεται σε κατηγορίες. (...) Το πτυχίο να αποτελεί μοναδική προϋπόθεση για να εργαστεί κάποιος σε οποιονδήποτε τομέα και τμήμα των μονάδων Υγείας με συνεχόμενη επανεκπαίδευση όλων των νοσηλευτών, με οργανωμένο τρόπο, δωρεάν με ευθύνη του κράτους, ώστε να παρακολουθούν τις εξελίξεις στον κλάδο της Υγείας και να ανταποκριθούν στις σύγχρονες και εξειδικευμένες ανάγκες νοσηλείας των ασθενών. Αφορά στην προσπάθεια κατάκτησης της επιστημονικής γνώσης ώστε ο νοσηλευτής/ η νοσηλεύτρια να μπορούν να εξηγήσουν, να περιγράψουν ή να προβλέψουν τον τρόπο με τον οποίο η Νοσηλευτική μπορεί να υποστηρίξει τους ασθενείς, την οικογένειά τους, την κοινωνία (...). Για να εξασφαλίζονται υψηλού επιπέδου παροχές νοσηλευτικής φροντίδας δεν γίνεται να υπάρχουν εξοντωμένοι νοσηλευτές, με διπλοβάρδιες και ελαστικά ωράρια. Είναι σήμερα ώριμο να δουλεύει ένας νοσηλευτής 6ωρο - 5ήμερο - 30ωρο και έως μία νυκτερινή βάρδια την εβδομάδα. Με αυτό το δεδομένο προκύπτουν οι αναγκαίες προσλήψεις τις οποίες διεκδικεί σήμερα το ΚΚΕ. Ταυτόχρονα, το ΚΚΕ προτάσσει τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών με υπηρεσίες πρόληψης για την αντιμετώπιση του επαγγελματικού κινδύνου με μέτρα για την υγεία και ασφάλεια στην εργασία. Γι' αυτό χρειάζεται ανάπτυξη και στελέχωση των κρατικών υπηρεσιών Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, ανάμεσα και υγειονομικών».

Τέλος, υπογράμμισε πως «ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός και η εργατική εξουσία διασφαλίζουν την οικοδόμηση ενός κρατικού συστήματος Υγείας, απαλλαγμένου από την αναρχία που κυριαρχεί στον καπιταλισμό και εκφράζεται με την έλλειψη, την υποαξιοποίηση, το περίσσευμα νοσηλευτικού προσωπικού».

Σε αυτή την προοπτική απηύθυνε κάλεσμα σε αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ στον δρόμο της ανατροπής του συστήματος των πολέμων και της εκμετάλλευσης.

Ακολούθησε η ανάπτυξη 7 θεματικών ενοτήτων.

Για τη «στρατηγική της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων στην ανάπτυξη της Νοσηλευτικής», μίλησε η Αντα Τερβόλη, νοσηλεύτρια, μέλος του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ, σημειώνοντας την ανέκαθεν ξεχωριστή θέση του κλάδου Υγείας στη στρατηγική της ΕΕ τόσο για τη σημασία του συνολικά στην καπιταλιστική οικονομία, όσο και για τον ιδιαίτερο ρόλο του στη διαδικασία αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης, της διατήρησης της ικανότητάς της να μπορεί αυτή να τίθεται στην υπηρεσία της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Την «εργασιακή πραγματικότητα στη Νοσηλευτική σήμερα» μετέφερε ο Μανώλης Βαρδαβάκης, νοσηλευτής, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο «Θριάσιο», μέλος της ΕΕ της ΠΟΕΔΗΝ, μέλος της ΤΕ Υγείας - Πρόνοιας της ΚΟ Αττικής, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων την επικίνδυνη υποστελέχωση σε νοσηλευτικό προσωπικό και συνολικά σε προσωπικό όλων των ειδικοτήτων και κατηγοριών, παραθέτοντας μια σειρά στοιχείων που επιβεβαιώνουν πως η υποστελέχωση αποτελεί διαχρονική πολιτική επιλογή.

Για τις «επαγγελματικές ασθένειες στη Νοσηλευτική - Συνέπεια του εμπορευματοποιημένου συστήματος Υγείας και των εργασιακών συνθηκών» μίλησε ο Χρήστος Παπάζογλου, ιατρός Εργασίας, μέλος του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ. Υπογράμμισε για το επάγγελμα του νοσηλευτή ότι είναι ιδιαίτερα βαρύ και ανθυγιεινό, καθώς εκτίθεται σε όλους τους βιολογικούς, φυσικούς, χημικούς, ψυχοκοινωνικούς και οργανωτικούς παράγοντες κινδύνου, τονίζοντας την ανάγκη για αναγνώριση και καταγραφή όλων των επαγγελματικών ασθενειών.

Για τη «Νοσηλευτική επιστήμη και εργαζόμενη γυναίκα», μίλησε η Αννα Ψαρρού, νοσηλεύτρια, μέλος του ΔΣ του Νοσοκομείου «Αττικόν» και εκλεγμένη στην ΠΟΕΔΗΝ, μέλος του ΤΓ της ΤΟ Υγείας - Πρόνοιας της ΚΟ Αττικής, επισημαίνοντας πως το 80% του νοσηλευτικού προσωπικού στην Ελλάδα είναι γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας στον δημόσιο τομέα τα 48 έτη και στον ιδιωτικό τα 37 έτη, κατά πλειοψηφία μητέρες παιδιών προσχολικής και σχολικής ηλικίας και βιώνουν τις συνέπειες των τραγικών ελλείψεων σε μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας.

Για την «Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και κοινοτική νοσηλευτική» μίλησε η Σεμίνα Καστρίτη, σχολική νοσηλεύτρια, πρόεδρος ΣΕΕΠΕΑ Αττικής, επισημαίνοντας πως «ο ρόλος της κοινοτικής νοσηλευτικής δεν μπορεί να αποσπαστεί από τον χαρακτήρα του συστήματος Υγείας και πιο συγκεκριμένα της ΠΦΥ».

Για τη «νοσηλευτική επιστήμη και την παιδιατρική περίθαλψη» μίλησε η Ολγα Σιάντου, νοσηλεύτρια, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», επισημαίνοντας τη συρρίκνωση των κρατικών δομών Υγείας στη χώρα, οι οποίες δεν είναι προσαρμοσμένες στις ανάγκες των νεογνών, των παιδιών και εφήβων.

Για την «εκπαίδευση στη Νοσηλευτική: Επιστημονική συγκρότηση ή κατάρτιση με επιχειρηματικά κριτήρια;», μίλησε η Ρόζα Κότσυφα, νοσηλεύτρια, μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, μέλος της ΤΕ Πανεπιστημίων - Ερευνας της ΚΟ Αττικής, εξηγώντας πως το κριτήριο του κέρδους, οι λογικές «κόστους - οφέλους», αποτελούν σήμερα πλευρές πάνω στις οποίες εκπαιδεύεται ο νοσηλευτής.

Τη σκληρή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν και οι νοσηλευτές στη Γερμανία μετέφερε ο Παναγιώτης Αλωπούδης, πρόεδρος του ΕΚ στο Rems Murr και μέλος του επιχειρησιακού συμβουλίου των νοσοκομείων Rems Murr Kliniken gGmbH και μέλος της ΤΕ Γερμανίας του ΚΚΕ, επισημαίνοντας για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα ότι δεν αποτελούν πρωτοτυπία. Οπως εξήγησε, σε μία από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου όπως η Γερμανία «πάνω από 35.000 θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού είναι κενές σε νοσοκομεία, ενώ αν βάλουμε και τις υπόλοιπες υποδομές Υγείας όπως γηροκομεία κ.τ.λ., οι κενές θέσεις φτάνουν στις 200.000 (...) οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλέψουν υπερωρίες φτάνοντας τις 10-15 ώρες τη βδομάδα. Μόνο τα τελευταία 5 χρόνια πάνω από 100 νοσοκομεία έχουν κλείσει στη Γερμανία».

Τα υλικά της ημερίδας θα κυκλοφορήσουν το επόμενο διάστημα από τη «Σύγχρονη Εποχή» και την έκδοση θα επιμεληθεί το Τμήμα Υγείας της ΚΕ του ΚΚΕ.

• Σήμερα, απ' τη Λευκάδα μέχρι την Κρήτη, τα Σωματεία Εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία τιμούν τους μαχόμενους νοσηλευτές με πολύμορφες δράσεις (κινητοποιήσεις, προβολή της ταινίας «Νυχτερινή εφημερία», μουσικές εκδηλώσεις κ.λπ.) διαμηνύοντας: «Δεν περιμένουμε τίποτα από τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού, παρά τις προσδοκίες που προσπαθεί να καλλιεργήσει η κυβέρνηση».