Τιμώντας τη συμπλήρωση 80 χρόνων από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, το Τμήμα Πολιτισμού της ΚΕ του ΚΚΕ και η Τομεακή Οργάνωση Καλλιτεχνών Αττικής του Κόμματος πραγματοποιούν εκδήλωση αφιερωμένη στη δράση των φωτο-κινηματογραφικών συνεργείων του ΔΣΕ, και ειδικότερα στο έργο του σκηνοθέτη Μάνου Ζαχαρία. Η εκδήλωση, με τίτλο «Τα χρόνια της θύελλας (1940 - 1950) με τον φακό του Μάνου Ζαχαρία», θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 8 Μάη στις 7.30 μ.μ., στην Αίθουσα Συνεδρίων του ΚΚΕ στον Περισσό.

Στην εκδήλωση θα προβληθούν οι ταινίες «Η αλήθεια για τα παιδιά της Ελλάδας», σε παραγωγή του ΔΣΕ (1948), και «Γωνία Αρμπάτ και Μπουμπουλίνας», σε παραγωγή «Mosfilm» (1972).

Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Μάνος Ζαχαρίας.

Ο Μάνος Ζαχαρίας γεννήθηκε το 1922 στην Αθήνα. Στα χρόνια της Κατοχής οργανώνεται στην ΕΠΟΝ, ενώ την περίοδο του Δεκέμβρη αναλαμβάνει επικεφαλής του Σπουδαστικού Λόχου που μετονομάστηκε σε «Λόρδος Μπάιρον». Συμμετέχει στην τελευταία μάχη στην Αθήνα, στα Εξάρχεια, πριν την υποχώρηση του ΕΛΑΣ.

Το 1945, χάρη στην υποτροφία Μερλιέ, επιβιβάζεται στο πλοίο «Ματαρόα» και βρίσκεται στη Γαλλία. Εκεί γράφεται στην IDHEC (Institut des Hautes Etudes Cinematographiques), ενώ παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης στη Σορβόνη.

Με την έναρξη του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα αποφασίζει να επιστρέψει. «Φεύγω από τη Γαλλία και κατεβαίνω στην Ελεύθερη Ελλάδα κουβαλώντας μια μηχανή δεκαεξάρα και μια Μπόλεξ τριανταπεντάρα μικρή».

Εκεί, μαζί με τους Γιώργο Σεβαστίκογλου, Απόστολο Μουσούρη, Φώτη Ματσάκα και άλλους αποτελούν το φωτο-κινηματογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ, το οποίο συγκροτήθηκε το 1948. Το συνεργείο κινηματογραφεί «Επίκαιρα» και τραβάει φωτογραφίες από τη ζωή και τη δράση του ΔΣΕ. Τα φιλμ μεταφέρονταν στο εξωτερικό για την τεχνική επεξεργασία, με σκοπό τη διανομή τους. «Πολλές φορές κάναμε και μια βδομάδα να γυρίσουμε πίσω, αλλά πάντα στα κουτιά μας υπήρχαν καταχωρισμένα ανεπανάληπτα γεγονότα, μοναδικά πρόσωπα, καθημερινές σκηνές πολέμου - κομμάτια Ιστορίας και μνήμης».

Μετά την ήττα, εγκαθίσταται στην Τασκένδη. Δηλώνει συμμετοχή σε έναν πανσοβιετικό διαγωνισμό για σπουδές κινηματογράφου στη Μόσχα. Σε αυτόν τον διαγωνισμό οι υποψήφιοι απ' όλες τις Σοβιετικές Δημοκρατίες ξεπερνούν τους 400. Μετά από αλλεπάλληλες κρίσεις προκρίνονται 15, ανάμεσά τους και ο Μάνος Ζαχαρίας, ο μόνος μη Σοβιετικός πολίτης.

Στη Σχολή Κινηματογράφου ευτύχησε να έχει μερικούς από τους κορυφαίους της σοβιετικής κινηματογραφίας, όπως ο Ντοβζένκο και ο Ρομ.

Στην ΕΣΣΔ γύρισε 7 ταινίες μεγάλου μήκους και 3 μικρού. Κάθε περίπου δύο χρόνια ολοκλήρωνε και μια ταινία. Είναι αποκαλυπτικά τα λόγια του για τις συνθήκες που επικρατούσαν, αλλά και για το συντροφικό κλίμα, γεμάτο αλληλεγγύη και σεβασμό που υπήρχε μεταξύ των σκηνοθετών. «Οι σκηνοθέτες είχαν όλα τα μέσα για να γυρίσουν την ταινία τους. Ο προϋπολογισμός καταρτιζόταν επάνω στο σενάριο που είχε δουλέψει ο σκηνοθέτης, το οποίο από τη στιγμή που εγκρινόταν, ο δημιουργός έκανε ό,τι ήθελε»...

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1979. Από τότε μέχρι και σήμερα, στα 104 του χρόνια, ο κινηματογράφος εξακολουθεί να είναι η μεγάλη του αγάπη...

Με μια όμορφη εκδήλωση, στην οποία βρέθηκαν πολλοί γονείς και μαθητές, ολοκληρώθηκε η Εκθεση Εικαστικής Δημιουργίας πρωτότυπου εξώφυλλου κλασικού λογοτεχνικού βιβλίου την οποία διοργάνωσε η Ομοσπονδία Γονέων Αττικής, στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» στο Θησείο.

Η έκθεση εντάσσεται στην αξιόλογη «Καμπάνια για τη Διάδοση του Λογοτεχνικού Βιβλίου» της Ομοσπονδίας, που τα τελευταία δύο χρόνια αγκαλιάστηκε από αρκετές Ενώσεις και Συλλόγους Γονέων. Απλώθηκε σε πολλές περιοχές και σχολεία της Αττικής, με εκθέσεις βιβλίου, παρουσιάσεις, συζητήσεις με συγγραφείς και άλλες όμορφες δράσεις, και βεβαίως με τον «μαθητικό εικαστικό διαγωνισμό πρωτότυπου εξώφυλλου λογοτεχνικού βιβλίου», στον οποίο συμμετείχαν εκατοντάδες μαθήτριες και μαθητές της Αττικής. Τα παραπάνω επισημαίνει η Ομοσπονδία Γονέων Αττικής, συγχαίροντας τις μαθήτριες, τους μαθητές και τους γονείς τους, αλλά και τις Ενώσεις και τους Συλλόγους Γονέων, τους εκπαιδευτικούς και τα σχολεία τους, που στήριξαν στην πράξη την πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας και κατέβαλαν όλη αυτήν την προσπάθεια. «Τα έργα όλων των παιδιών έδειξαν τι μπορεί να προσφέρει η γόνιμη συνομιλία της λογοτεχνίας με τις εικαστικές τέχνες, και όλα αυτά μέσα σε μια σχολική πραγματικότητα η οποία δεν βοηθά ιδιαίτερα τη δημιουργικότητα. Και αυτό έχει τη σημασία του. Γι' αυτό και μόνο μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί είναι αξιέπαινοι, και τα έργα είναι άξια επαίνου και ένας καλός οιωνός για το μέλλον των τεχνών και τη δημιουργική σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με τη Λογοτεχνία και την Τέχνη», αναφέρει.

Μιλώντας στους επισκέπτες της έκθεσης κατά την εκδήλωση βράβευσης, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Φίλιππος Φλουσκούνης ανέφερε: «Η επαφή με τη λογοτεχνία είναι ο μόνος τρόπος για να γνωρίσουν τα παιδιά μας τον κόσμο», καθώς «μπορεί να συμβάλει καθαριστικά σε κάθε παιδί ώστε να ανοίξει τους ορίζοντές του, να καλλιεργήσει τον συναισθηματικό του κόσμο, τη φαντασία, το αισθητικό του κριτήριο και, ειδικά φτάνοντας στην περίοδο της εφηβείας, να δώσει απαντήσεις σε προσωπικούς προβληματισμούς και αναζητήσεις, να ενισχύσει και το συνολικότερο κριτήριο για τη ζωή... Μπορεί να τα βοηθήσει να καταλάβουν τα προβλήματα της ζωής, ότι αυτά αντανακλούν κοινωνικά προβλήματα, κοινωνικές αδικίες που μέσα από τη δράση των ηρώων και τις ιστορίες των λογοτεχνικών βιβλίων μπορούν τα παιδιά να βρουν το θάρρος και την τόλμη που χρειάζονται, να μαζέψουν εφόδια για το μεγάλο ταξίδι της ζωής».

Ειδική αναφορά έκανε στη φρίκη του πολέμου, σημειώνοντας πως «η λογοτεχνία μπορεί να βοηθήσει τους γονείς να μιλήσουν στα παιδιά τους για τόσο δύσκολα θέματα, να συμβάλει για να ανακαλύψουν γιατί συμβαίνουν οι πόλεμοι, να μάθουν πως όταν ο λαός μας το αποφάσισε, τα έβαλε με πολεμικές μηχανές που έμοιαζαν μεγαθήρια και στάθηκε όρθιος. Η μεγάλη συμμετοχή στην έκθεση και τα ίδια τα έργα των μαθητών αποδεικνύουν ότι υπάρχει ελπίδα». Και συνέχισε: «Πιστεύουμε ότι η επαφή με τη λογοτεχνία δεν είναι ατομική επιλογή. Πρέπει τα παιδιά μας να εκπαιδευτούν. Χρειάζεται η λογοτεχνία να ενταχθεί στο σχολείο, από τις πιο μικρές τάξεις, και να αποτελεί συστατικό στοιχείο του μαθήματος. Επομένως, η καμπάνια αυτή θέλαμε να παίξει ρόλο διεκδίκησης των γονέων σε σχέση με το ίδιο το πρόγραμμα του σχολείου, αλλά και να ανοίξει το πλαίσιο αιτημάτων με στόχο την ευκολότερη πρόσβαση των παιδιών στο λογοτεχνικό βιβλίο, μέσω της ενίσχυσης των βιβλιοθηκών των σχολείων, των δήμων κ.λπ. Ωστε να υπάρχουν διαμορφωμένοι χώροι, γεγονός που θα βοηθήσει τα παιδιά να ανακαλύψουν τον πλούτο της λογοτεχνίας».

Εκ μέρους του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδας και της Κριτικής Επιτροπής, η Μαρία Δουκάκη τόνισε: «Τα έργα στο σύνολό τους είναι εξαιρετικά, και θα πρέπει να συγχαρούμε όλες τις μαθήτριες και όλους τους μαθητές. Ευχόμαστε να συνεχίσουν αυτήν την προσπάθεια σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους και να έχουν αυτήν τη δημιουργικότητα, η οποία πρέπει να συνοδεύει τον άνθρωπο για πάντα».

Τα 75 έργα θα τυπωθούν σε ειδική έκδοση της Ομοσπονδίας Γονέων Αττικής. Σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν στον διαγωνισμό δόθηκε έπαινος συμμετοχής, γιατί χωρίς τη συμμετοχή όλων των παιδιών αυτό το «ταξίδι» δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί.

Νικήτρια του διαγωνισμού στην κατηγορία Α' - Γ' Δημοτικού αναδείχθηκε η μαθήτρια Κολόμβου Ευτυχία από τη Β' τάξη του 3ου Δημοτικού Ελληνικού, στην κατηγορία Δ' - ΣΤ' Δημοτικού η μαθήτρια Χανδρινού Βάσια από τη Δ' τάξη του 3ου Δημοτικού Γλυφάδας, και στην κατηγορία Γυμνάσιο - Λύκειο η μαθήτρια Ζωγάκη Μαρία Ελένη από τη Β' τάξη του 7ου Γυμνασίου Ιλίου. Για τα τρία παραπάνω επιλεγμένα έργα η Ομοσπονδία Γονέων θα παραδώσει στα σχολεία των μαθητών βιβλία αξίας 200 ευρώ, για την ενίσχυση της σχολικής βιβλιοθήκης τους.