Ενδεικτικά, ο Κυρ. Μητσοτάκης υποδέχεται σήμερα στο Μαξίμου τον εμίρη του Κατάρ, σεΐχη Tamim Bin Hamad Al-Thani, ενώ θα ακολουθήσει υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας και διευρυμένες συνομιλίες.
Στο ίδιο φόντο, χτες ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας μετείχε σε συνέδριο για τη «Θαλάσσια Ασφάλεια», σημειώνοντας εξαρχής πως ό,τι συμβαίνει στο Ορμούζ αποτελεί «τεράστια πρόκληση για τη θαλάσσια ασφάλεια, για την παγκόσμια οικονομία», αλλά ταυτόχρονα υπάρχει και ο βόρειος θαλάσσιος διάδρομος (Αρκτική), «ο οποίος αλλάζει πολλά, αλλά και στις προκλήσεις ασφαλείας που θα αντιμετωπίσουμε τα επόμενα χρόνια», «αλλάζει την αρχιτεκτονική ασφάλειας που πρέπει να παρέχουμε», καθώς «υπάρχουν θαρραλέοι και διορατικοί Ελληνες ναυτικοί (βλ. εφοπλιστές) που ήδη χρησιμοποιούν» την εν λόγω διαδρομή. Πρόσθεσε, δε, ότι «οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στο σύγχρονο θαλάσσιο περιβάλλον δεν είναι μόνο στην επιφάνεια. Επεκτείνονται κάτω από αυτή, σε κρίσιμες υποθαλάσσιες υποδομές Ενέργειας και επικοινωνιών. Και αυτές πρέπει επίσης να τις προστατεύσουμε».
Προκρίνοντας την «θαλάσσια ασφάλεια στις περιοχές όπου έχουμε ζωτικό συμφέρον», επέμεινε ότι ως χώρα «πρέπει να κάνουμε επιλογές», εννοώντας βέβαια την ακόμα πιο ενεργό συμμετοχή για τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για τις σφαίρες επιρροής και τους διαύλους, κι ενώ τρέχουν συνεννοήσεις με τους «στρατηγικούς εταίρους» Γάλλους και άλλους για ανάπτυξη ευρωπαϊκής αρμάδας στο Ορμούζ και με ελληνική συμμετοχή.
Θυμίζοντας, άλλωστε, ότι η εγχώρια καπιταλιστική οικονομία «διαθέτει τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο» που βασίζεται «σε ανοιχτές γραμμές επικοινωνίας», διαβεβαίωσε, ωστόσο, το ντόπιο κεφάλαιο ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις προχωρούν «σε ριζική αναδιάρθρωση, ώστε να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις».
Πέρα από τις νέες αγορές πλοίων και άλλων μέσων, ή και επιβεβαιώνοντας γιατί γίνονται, τόνισε ότι «αλλάζουμε τον τρόπο λειτουργίας του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού», ενώ κάνοντας καθαρό ότι τα νέα πλοία θα χρησιμοποιηθούν για αποστολές όπου Γης, χιλιάδες μίλια μακριά από την πατρίδα, έσπευσε να δώσει διαβεβαιώσεις για το πώς θα φυλάσσεται το Αιγαίο, παραπέμποντας σε πυραύλους και μη επανδρωμένα σκάφη, τονίζοντας ότι έτσι «θα διασφαλίσουμε την ασφάλεια του Αιγαίου με πολύ οικονομικότερο τρόπο από ό,τι στο παρελθόν, και θα εξασφαλίσουμε στις μεγαλύτερες πλατφόρμες μας ελευθερία κινήσεων και ελευθερία αποτροπής», μιλώντας για «πλατφόρμες που θα είναι κατανεμημένες, όχι μόνο στο Αιγαίο, αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο και οπουδήποτε κρίνουμε ότι θα είναι χρήσιμο», αναφέροντας για παράδειγμα την Ερυθρά Θάλασσα, όπου στέλνονται απανωτά φρεγάτες στο πλαίσιο της ευρωενωσιακής επιχείρησης «ΑΣΠΙΔΕΣ».
Πέρα από τα μέσα, μίλησε και για το προσωπικό, τονίζοντας ότι «έχουμε βελτιώσει το Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής του ΝΑΤΟ (στη Σούδα), το οποίο εκπαιδεύει το καλύτερο προσωπικό για να δραστηριοποιείται στο θαλάσσιο περιβάλλον, τις καλύτερες ειδικές δυνάμεις που έχει δει ποτέ ο κόσμος, ώστε να είναι σε θέση να προστατεύουν τα συμφέροντά μας στο θαλάσσιο περιβάλλον. Και όπως υποδηλώνει το όνομά του, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρο το ΝΑΤΟ», πρόσθεσε. Αλλωστε, νωρίτερα ο Δένδιας υποδεχόταν στο υπουργείο τον Ανώτατο Συμμαχικό Διοικητή Μετασχηματισμού του NATO, Γάλλο ναύαρχο Pierre Vandier, με τον οποίο συζήτησαν θέματα «μετασχηματισμού» της λυκοσυμμαχίας, προσαρμογής της στα νέα δεδομένα των ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων. Ο ΝΑΤΟικός διοικητής συναντήθηκε και με τον Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγό Δ. Χούπη, συζητώντας «θέματα στρατηγικής σημασίας με έμφαση στις τρέχουσες περιφερειακές και διεθνείς προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας», όπως λέγεται αρμοδίως.
Με την εμπλοκή να μπερδεύει ακόμα περισσότερο το κουβάρι των αντιθέσεων και με την τουρκική αστική τάξη ενισχύοντας τους κινδύνους για τον λαό και τα κυριαρχικά δικαιώματα, ο ίδιος ο Δένδιας αναφέρθηκε στον «γείτονα που ερμηνεύει το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας με έναν μάλλον ιδιόμορφο τρόπο», στηλιτεύοντας Τούρκους αξιωματούχους για το γεγονός ότι «ισχυρίζονται ανοιχτά ότι τα νησιά δεν έχουν δικαίωμα σε υφαλοκρηπίδα. Οτι τα νησιά, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους - η Κρήτη, για παράδειγμα - δεν αποτελούν μέρος των ΑΟΖ, ότι τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται στην ασιατική υφαλοκρηπίδα».
Αλλωστε και επί του πεδίου, μια μέρα αφότου ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης επισκέφτηκε προχθές τη Δυτική Λιβύη, προσπαθώντας, εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης, να ξεκολλήσει την υπόθεση οριοθέτησης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με Τρίπολη και Βεγγάζη κόντρα και στο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, τουρκικό UAV μάχης (UCAV) τύπου AKINCI απογειώθηκε από την Τουρκία και έφτασε έως τη Λιβύη προκειμένου να μετάσχει στην πολυεθνική άσκηση Ειδικών Δυνάμεων «Flintlock-2026», που διεξάγεται στη Λιβύη (τον τόνο δίνουν οι Ενοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, συγκεκριμένα η US Africa Command, ενώ μετέχουν και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ, όπως η Τουρκία, η Βρετανία, η Ιταλία, καθώς και άλλες αφρικανικές χώρες εκτός Λιβύης όπως η Αίγυπτος).
Σημειωτέον, από το τουρκικό υπουργείο Αμυνας διαχέεται ότι το αεροσκάφος τους έφτασε στη Λιβύη «ακολουθώντας τα όρια θαλάσσιας δικαιοδοσίας που ορίζονται στη Συμφωνία Θαλάσσιας Οριοθέτησης του 2019 που υπογράφηκε μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης», ξαναδίνοντας στη δημοσιότητα χάρτη όπου δεν αναγνωρίζεται καμία επήρεια ούτε στο μεγαλύτερο ελληνικό νησί, την Κρήτη.
ΠΕΜΕΝ - «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ»: Αυτήν την «κανονικότητα» δεν την ανεχόμαστε! Δεν θυσιαζόμαστε στους πολέμους τους για τα κέρδη τους!
Οπως αναφέρουν τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία, «κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν η άσκηση, που επιβεβαιώνει για μία ακόμα φορά ότι κάθε μέρα και με κάθε τρόπο μεγιστοποιούνται οι κίνδυνοι που εγκυμονεί η εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο, η αποστολή πλοίων σε εμπόλεμες ζώνες και η χρήση εμπορικών πλοίων για μεταφορά πολεμικού υλικού.
Επιβεβαιώνονται και από το σημερινό γεγονός, όπως και από τη χθεσινή (σ.σ. προχθεσινή) άσκηση ανακατάληψης πλοίου στη ράδα της Ελευσίνας, καθώς και με την πρόσφατη άσκηση ετοιμότητας στην Ελευσίνα με σενάριο "πλήγμα σε δεξαμενόπλοιο", η σχέση της εμπορικής ναυτιλίας με την πολεμική προετοιμασία και ο ρόλος της ως 4ου όπλου του ΝΑΤΟ».
ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» επισημαίνουν ότι «μας θέλουν συμφιλιωμένους με μια "κανονικότητα" όπου θα μπαρκάρουμε σε πολεμικές συνθήκες, θα τρώμε τορπίλες, θα μας στοχοποιούν drones και αν γλιτώσουμε από αυτά, καθώς και από τα εξαντλητικά ωράρια, θα λέμε και ευχαριστώ που γυρίσαμε σώοι στα σπίτια μας.
Αυτή η "κανονικότητα" είναι η κανονικότητα της ξέφρενης κερδοφορίας των εφοπλιστών, την ίδια ώρα που οι ζωές και η ασφάλειά μας, οι δικές μας και των επιβατών, παίζονται κορόνα - γράμματα.
Αυτήν την "κανονικότητα" δεν την ανεχόμαστε! Δεν θυσιαζόμαστε στους πολέμους τους για τα κέρδη τους!
Μπαρκάρουμε για να βγάλουμε το ψωμί μας. Απαιτούμε το αυτονόητο: Να γυρίζουμε στους ανθρώπους μας σώοι και αβλαβείς!».
«Την 1η Μάη δίνουμε οργανωμένα, μαζικά την απάντησή μας!», τονίζουν τα ναυτεργατικά σωματεία και προσθέτουν: «Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την επιτυχία της απεργίας στους καταπέλτες των πλοίων! Συμμετέχουμε μαζικά στις απεργιακές συγκεντρώσεις όπου καλούν τα σωματεία, στα κατά τόπους λιμάνια της χώρας.
Δίνουμε αγωνιστικό "παρών" στον Πειραιά, στις 10.30 π.μ. στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου.
Απαιτούμε:
Καμία μεταφορά πολεμικού υλικού, ούτε από τα Ro-Ro ούτε από καμία κατηγορία εμπορικού πλοίου! Κανένας ναυτεργάτης σε εμπόλεμη ζώνη! Με ευθύνη της κυβέρνησης να κηρυχθούν άμεσα εμπόλεμες ζώνες οι περιοχές όπου μαίνονται πολεμικές συγκρούσεις. Ουσιαστικά μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα».
Η υπογραφή πραγματοποιήθηκε παρουσία του πρωθυπουργού της Αλβανίας Εντι Ράμα και της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, υπογραμμίζοντας τη γεωπολιτική διάσταση της συμφωνίας. Παράλληλα υπεγράφη Μνημόνιο Συνεργασίας για τη δημιουργία ενεργειακού κόμβου στη χώρα, που περιλαμβάνει μονάδα ηλεκτροπαραγωγής ισχύος περίπου 380 MW με καύσιμο φυσικό αέριο.
Ο επικεφαλής της «AKTOR» χαρακτήρισε τη συμφωνία «σημαντικό βήμα» για την προώθηση του λεγόμενου «Κάθετου Διαδρόμου», του σχεδίου που στοχεύει στη μεταφορά του πανάκριβου αμερικανικού LNG προς την Ευρώπη μέσω Ελλάδας. Από την πλευρά των ΗΠΑ, η πρέσβειρα τόνισε ότι η συμφωνία εντάσσεται στη «στρατηγική ενίσχυσης της ενεργειακής ασφάλειας» στην περιοχή, συνδέοντάς την ευθέως με τα ευρύτερα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ουάσιγκτον.