Το Σάββατο στον χώρο του Σκοπευτηρίου στις 8 μ.μ. | Θα μιλήσει ο Δ. Κουτσούμπας και θα ακολουθήσει συναυλία
Θα μιλήσει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.
Θα ακολουθήσει συναυλία σε καλλιτεχνική επιμέλεια του Γιώργου Νταλάρα.
Θα τραγουδήσουν σπουδαίοι ερμηνευτές, συνδέοντας νοητά το χτες με το σήμερα και το αύριο του αγώνα μας: Φωτεινή Βελεσιώτου, Γιάννης Διονυσίου, Παντελής Θαλασσινός, Βιολέτα Ικαρη, Βαγγέλης Κορακάκης, Νατάσσα Μποφίλιου, Γιώτα Νέγκα, Γιώργος Νταλάρας, Μίλτος Πασχαλίδης, Ασπασία Στρατηγού, Κώστας Τριανταφυλλίδης, «Κοινοί Θνητοί».
Ακόμα, στην εκδήλωση θα υπάρχει έκθεση βασισμένη στο Ιστορικό Αρχείο του ΚΚΕ και υλικό που φιλοξενείται στο Επιμορφωτικό Κέντρο «Χαρίλαος Φλωράκης», ενώ θα πραγματοποιούνται ξεναγήσεις σε αυτήν και στον χώρο του Θυσιαστηρίου της Λευτεριάς από τις 17.00 μέχρι τις 20.00.
Παράλληλα, το Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του δήμου Καισαριανής θα παραμείνει ανοιχτό καθ' όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης. Οι οργανωμένες ξεναγήσεις στο Μουσείο θα ολοκληρωθούν στις 17.00.
Την ίδια μέρα θα πραγματοποιηθούν στο Σκοπευτήριο πολύμορφες δράσεις για παιδιά όλων των ηλικιών. Το «κόκκινο Αερόστατο» θα υποδεχτεί τα παιδιά σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο γι' αυτά, που θα λειτουργεί από τις 18.30.
Για την εκδήλωση διακινούνται κάρτες ενίσχυσης από τις Οργανώσεις Αττικής του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.
Επίσης δρομολογούνται λεωφορεία από μια σειρά περιοχές της Αττικής (αναλυτικά στον 902.gr).
Για την εκδήλωση και το μαζικό κάλεσμα που απευθύνουν οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στην Αττική ο «Ριζοσπάστης» συνομίλησε με την Βαγγελιώ Πλατανιά, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Αττικής.
- Τι σηματοδοτεί αυτή η μεγάλη πολιτιστική εκδήλωση τιμής στους 200;
- Στην Καισαριανή γράφτηκε μία από τις πιο λαμπρές σελίδες της Ιστορίας του λαϊκού μας κινήματος. 1η Μάη 1944 200 κομμουνιστές οδηγούνται στην εκτέλεση από τους ναζί κατακτητές. Τούτος ο τόπος και ιδιαίτερα οι φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν, με τα αγέρωχα, σχεδόν χαμογελαστά πρόσωπα των αγωνιστών, θα μας θυμίζουν για πάντα ποιοι ήταν οι 200, τι σηματοδοτούσε η θυσία τους τότε και τώρα. Οι 200 ήταν κομμουνιστές, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, ηγέτες της εργατικής τάξης και του εργατικού κινήματος. Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν συλληφθεί και φυλακιστεί προπολεμικά, ακολουθώντας την πορεία Ακροναυπλία - Χαϊδάρι - Καισαριανή, παραδομένοι από Ελληνες στους Γερμανούς. Η επιλογή τους δεν ήταν τυχαία. Ούτε καν η μέρα της εκτέλεσής τους δεν ήταν τυχαία. Ακόμα κι αυτή είχε τον συμβολισμό της. Επιλέγοντας οι δήμιοι τους την 1η Μάη, την παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης, θέλησαν να στείλουν μήνυμα. Να φοβίσουν τους εργάτες που οι ίδιοι τους έτρεμαν. Μάταιος κόπος, όμως. Στη ματιά των 200 δεν φαίνεται ούτε ίχνος φόβου. Μόνο λεβεντιά, αποφασιστικότητα, ιδεολογική σιγουριά για τον δρόμο που βαδίζουν. Ο Χικμέτ στο ποίημά του «Ο τοίχος του ιμπεριαλισμού» έγραφε:
Είμαστε εμείς/ οι ήρωες του παρόντος/ του αύριο/ οι κήρυκες
Είμαστε εμείς/ η οργανωμένη μιλιά/ τούτης της πορείας/ που αδιάκοπα κυλά/ γκρεμίζει και χτίζει
Είμαστε εμείς/ που ταιριάζουμε τα βήματά μας/ στην πορεία της Ιστορίας
Εμείς/ που σφυροκοπάμε/ του ιμπεριαλισμού τα θεμέλια που βουλιάζουν/ εμείς/ που χτίζουμε το αύριο.
Κείνος ο τοίχος/ κείνος ο τοίχος/ έγνοια δε μας δίνει καμιά.
Αυτοί ήταν οι 200. Αυτοί που ο τοίχος της εκτέλεσης δεν τους έδωσε έγνοια καμιά, γιατί οι ίδιοι ήξεραν πως κάνανε το καθήκον τους απέναντι στην πορεία της Ιστορίας. Γι' αυτό και η στάση τους συγκινεί, εμπνέει και παραδειγματίζει και σήμερα. Αλλωστε η περίοδος που έδρασαν οι 200, η περίοδος πριν το ξέσπασμα και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έχει πολλές ομοιότητες με την τωρινή. Εζησαν τις συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής, της οικονομικής κρίσης του 1929, ενώ συμβάλλανε στην ανάπτυξη σημαντικών αγώνων απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων της δεκαετίας του '20, αλλά και στην πορεία. Σήμερα, λοιπόν, που οι οικονομικές συνέπειες από την κλιμάκωση του πολέμου και την εμπλοκή της χώρας μας σε αυτόν επιδεινώνουν σημαντικά τη ζωή της εργατικής τάξης, σήμερα που ο κίνδυνος μίας ακόμα μεγαλύτερης γενίκευσης είναι υπαρκτός, σήμερα που τα σημάδια των μεγάλων προβλημάτων στις οικονομίες της ΕΕ είναι εδώ, σήμερα που η κυβέρνηση «συγκυβερνώντας» με τα άλλα αστικά κόμματα παίρνει ολοένα και πιο αντιλαϊκά μέτρα, το παράδειγμα των 200 φωτίζει τον δρόμο των σημερινών κομμουνιστών, αλλά και όλων των αγωνιστών, των ανθρώπων που «δεν βολεύονται με τ' άδικο». Φωτίζει ιδιαίτερα ορισμένες πλευρές, όπως ότι:
Δεν υπήρξε τότε, δεν υπάρχει τώρα, ούτε πρόκειται να υπάρξει καμία εθνική ενότητα ανάμεσα στους καταπιεστές και τους καταπιεζόμενους. Υπήρχαν και υπάρχουν δυο Ελλάδες, δυο πατρίδες. Είναι άλλη η Ελλάδα των ναυτεργατών και άλλη των εφοπλιστών. Αλλη η πατρίδα των μεγάλων ενεργειακών ομίλων και άλλη των χιλιάδων εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων φτωχών αγροτών που βουλιάζουν στην ενεργειακή φτώχεια.
Δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και ούτε θα υπάρξει ποτέ αστικό κράτος δικαίου. Και τότε και τώρα το αστικό κράτος, οι θεσμοί του παραμένουν ταξικοί, αντιλαϊκοί, εχθρικοί για τον λαό και τις ανάγκες του, ακριβώς γιατί σκοπό και αποστολή τους έχουν να θωρακίζουν την εξουσία του κεφαλαίου.
Είναι ανιστόρητη και ύπουλη η θεωρία των δύο άκρων, που εξισώνει τον φασισμό με τον κομμουνισμό. Μόνο διεστραμμένοι εγκέφαλοι μπορούν τα ταυτίσουν τους εκτελεστές με τα παλικάρια που πέφτουν με ψηλά το κεφάλι. Κι όμως τόσα χρόνια μετά, η θεωρία των δύο άκρων είναι επίσημη ιδεολογία της ΕΕ.
Και τότε και τώρα πάντα στο στόχαστρο του αστικού κράτους μπαίνει η οργανωμένη πρωτοπορία της εργατικής τάξης, και το Κόμμα της, το ΚΚΕ. Οσο όμως κι αν προσπαθούν, οι ρίζες του ΚΚΕ είναι βαθιές μέσα στην ελληνική κοινωνία. Οι κομμουνιστές με φωτεινό παράδειγμα τους 200 υπερασπίζονται τα συμφέροντα του εργατικού - λαϊκού κόσμου και με το αίμα τους, αν χρειαστεί.
Αυτό που αποτελεί αστείρευτη πηγή δύναμης και αντοχής για τους κομμουνιστές είναι η πίστη στον στόχο, η βεβαιότητα της σοσιαλιστικής προοπτικής. Η ιδεολογική θωράκιση και η πείρα που αποκτιέται μέσα στην καθημερινή πάλη είναι παράγοντες διαμόρφωσης μαχητικών, αταλάντευτων, ατσαλένιων προσωπικοτήτων. Ετσι διαπαιδαγωγήθηκαν και οι 200 μέσα στους κόλπους του ΚΚΕ και στη φωτιά της ταξικής πάλης.
- Η ΚΟ Αττικής στο ίδιο πλαίσιο έχει πάρει μία σειρά πρωτοβουλίες, μιλήστε μας λίγο για αυτές.
- Με τη δημοσίευση των φωτογραφιών και ενώ εκατοντάδες καλοπροαίρετοι άνθρωποι ήταν συγκλονισμένοι από την εικόνα των διακοσίων, θρασύδειλα φασιστοειδή βεβήλωσαν το μνημείο στον χώρο εκτέλεσης. Αμέσως η ΚΟ Αττικής ζήτησε από τον δήμο της Καισαριανής να έχει την τιμή της αποκατάστασής του, όπως και έγινε. Παράλληλα, με πρωτοβουλία δυνάμεων του Κόμματος έχει ανακαινιστεί η εξωτερική πρόσοψη του Μουσείου, ο φωτισμός στον εξωτερικό του χώρο, έχουν πραγματοποιηθεί άλλες εργασίες στον προαύλιο χώρο, ενώ καθαρίστηκαν και οι τοίχοι γύρω από τον χώρο της εκτέλεσης. Εκείνες τις μέρες ανακοινώθηκε και η πραγματοποίηση της μεγάλης εκδήλωσης - συναυλίας.
Παράλληλα, όλο αυτό το διάστημα με τη συμβολή μελών και στελεχών της ΚΟ Αττικής το Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης παραμένει ανοιχτό περισσότερες μέρες και ώρες, με ξεναγήσεις από όπου έχουν περάσει με οργανωμένες επισκέψεις δεκάδες χιλιάδες, ανάμεσά τους πολλά σχολεία, αλλά και σωματεία εργαζομένων.
- Δυο μέρες απομένουν για το σημαντικό ραντεβού, πώς κορυφώνεται το κάλεσμα των Κομματικών Οργανώσεων;
- Αρχικά είναι μεγάλη η ανταπόκριση του εργατικού - λαϊκού κόσμου στο κάλεσμα των Οργανώσεων που ξεδιπλώνεται όλες αυτές τις ημέρες με όλους τους τρόπους, άνθρωπο τον άνθρωπο, με περιοδείες και εξορμήσεις, το στόλισμα γειτονιών κ.ο.κ. Ταυτόχρονα συνεχίζεται η συγκέντρωση οικονομικών προσφορών με στόχο τη συντήρηση και αναβάθμιση του χώρου του Σκοπευτηρίου, με πολλούς και πολλές να σπεύδουν να συνδράμουν από το υστέρημά τους.
Η προσπάθεια αυτή θα κορυφωθεί με την πλατιά διακίνηση του «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου», με το ειδικό ένθετο για τους 200. Ηδη οι ΚΟΒ και οι ΟΒ έχουν δώσει δεκάδες ραντεβού με φίλους και οπαδούς το απόγευμα της Παρασκευής για την έναρξη της πανεξόρμησης, που θα συνεχιστεί βέβαια και τις επόμενες μέρες. Απευθυνόμαστε θαρρετά σε όλους τους καλοπροαίρετους ανθρώπους να βρεθούν το Σάββατο στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς, εκεί που «διαβάζουμε την ιστορία του κόσμου σε μικρά ονόματα».
Στην εκδήλωση μίλησε ο Θανάσης Χρηστίδης, Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ και μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του Κόμματος, τονίζοντας ότι «καθένας εκτελεσμένος κομμουνιστής σηματοδοτεί μια βασανιστική πορεία οργάνωσης, καθώς το όνομά του συνδέεται με κορυφαίες στιγμές εργατικών αγώνων και εξεγέρσεων. Τα κορμιά τους, πριν πέσουν από το βόλι του κατακτητή, είχαν ήδη χαραχτεί από τα χτυπήματα του αστικού κράτους. Στα πρόσωπά τους η αστική τάξη αναγνώριζε την πρωτοπορία του επαναστατικού κινήματος, έβλεπε τον κίνδυνο για τη δική της εξουσία. Με έναν ηρωισμό που χτίστηκε μέρα τη μέρα, ώρα την ώρα, στις παράνομες Οργανώσεις, μέσα στους χώρους δουλειάς, πριν συναντήσει τον βούρδουλα του ασφαλίτη, την μπότα του κατακτητή. Ενας ηρωισμός που μόνο η πάλη για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης μπορεί να εμπνεύσει, που μόνο το Κόμμα της, το ΚΚΕ, μπορεί να την οργανώσει». Κλείνοντας υπογράμμισε: «Βρισκόμαστε εδώ γιατί στεκόμαστε στους ώμους αυτών των γιγάντων. Παίρνουμε τη σκυτάλη, δυναμώνουμε τους σύγχρονους αγώνες για να γίνει παρελθόν το σύστημα της εκμετάλλευσης. Ετοιμαζόμαστε για το κάλεσμα της Ιστορίας, τον σοσιαλισμό. Η Ιστορία δεν γυρίζει πίσω. Θα νικήσουμε!».
Αμέσως μετά τιμήθηκαν οι οικογένειες των εκτελεσμένων Καλαμαριωτών Αλέκου Κωνσταντινίδη και Ιωάννη Μαυροκεφαλίδη.
Ακολούθησαν καλλιτεχνικό πρόγραμμα με απαγγελία ποιήματος του Γιώργου Κωνσταντινίδη, απόγονου εκτελεσμένου, από τον ηθοποιό Τάκη Βαμβακίδη με τη συνοδεία του λυράρη Λεωνίδα Στυλίδη, και μουσικό πρόγραμμα με τραγούδια αφιερωμένα στο μπλόκο της Καισαριανής, με τον Νίκο Ταλέα και την Μαρία Φραγκούλη.
Στον χώρο λειτούργησαν βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής» και έκθεση με αντίγραφα από ντοκουμέντα της εποχής, προσφορά του Ιστορικού Αρχείου του ΚΚΕ.