«Το ΚΚΕ αποχαιρετά με σεβασμό και περηφάνια τον σύντροφο Χρήστο Τσιντζιλώνη που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 χρονών και για πάνω από 7 δεκαετίες υπηρέτησε τους σκοπούς και τις αρχές του ΚΚΕ.

Ο σύντροφος Χρήστος γεννήθηκε στις 14 Οκτώβρη του 1932 στο χωριό Σαμαρίνα Γρεβενών από φτωχή οικογένεια, η οποία κατά την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση. Οι γονείς του το 1946 για τη δράση τους πιάστηκαν και φυλακίστηκαν στα Γρεβενά. Με την αποφυλάκισή τους το 1947 εντάχθηκαν στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, όπως και δύο αδερφές του, εκ των οποίων η μία σκοτώθηκε το 1948 πολεμώντας στις γραμμές του ΔΣΕ. Μετά τη στρατιωτική ήττα και υποχώρηση του ΔΣΕ στις Λαϊκές Δημοκρατίες, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Ρουμανία.

Ο ίδιος μόλις τελείωσε το Δημοτικό εργάστηκε σκληρά σε διάφορες δουλειές, για να ζήσει τα μικρότερα αδέρφια του, ιδιαίτερα τα χρόνια 1946-1947, που οι γονείς του είχαν φυλακιστεί. Τον Ιούλη του 1943 ζήτησε από την ΕΠΟΝ του χωριού του να γίνει μέλος της και έτσι ανέλαβε το καθήκον του υπεύθυνου των Αετόπουλων, όπου υπήρξε και μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας του εφεδρικού ΕΛΑΣ του χωριού του. Μέλος της ΕΠΟΝ έγινε το 1946.

Τον Αύγουστο του 1947 κατέφυγε στην Αλβανία μαζί με τα μικρότερα αδέρφια του. Το καλοκαίρι του 1948, στη Σκόνδρα της Αλβανίας, παρακολούθησε μαθήματα στο Παιδαγωγικό Φροντιστήριο και στη συνέχεια αξιοποιήθηκε ως δάσκαλος στα προσφυγόπουλα.

Τον Δεκέμβρη του 1948 με ομάδα παιδιών πέρασε στην Ουγγαρία, όπου εργάστηκε ως δάσκαλος σε διάφορους παιδικούς σταθμούς. Παράλληλα, παρακολούθησε θερινά Παιδαγωγικά Φροντιστήρια και με αλληλογραφία τα μαθήματα του 4χρονου Διδασκαλείου, από το οποίο τον Φλεβάρη του 1953 πήρε το πτυχίο δασκάλου Γενικού Σχολείου. Στη συνέχεια φοίτησε στην Ανώτατη Παιδαγωγική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βουδαπέστης, απ' όπου το 1956 πήρε το πτυχίο του καθηγητή Ιστορίας.

Τον Ιούνη του 1952, στο πλαίσιο της καμπάνιας στρατολογίας "Νίκος Μπελογιάννης", απέκτησε τον τίτλο του μέλους του ΚΚΕ.

Κατά την περίοδο που βρισκόταν στην Ουγγαρία έζησε από κοντά τα αντεπαναστατικά γεγονότα του 1956, όπου πήρε ενεργό μέρος στο πλευρό της σοσιαλιστικής εξουσίας, ενάντια στην αντεπανάσταση.

Τον Δεκέμβρη του 1958 πήγε στη Ρουμανία, όπου εργάστηκε ως καθηγητής στα προσφυγόπουλα μέχρι το 1972. Στη Ρουμανία διετέλεσε Γραμματέας ΚΟΒ και μέλος του Γραφείου της Κομματικής Επιτροπής της ΚΟ του ΚΚΕ στη Ρουμανία. Παράλληλα, έδρασε μέσα από τους ελληνικούς Συλλόγους της πολιτικής προσφυγιάς ως πρόεδρος του Παραρτήματος του Συλλόγου των Ελλήνων Πολιτικών Προσφύγων και ως μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου του Συλλόγου Ελλήνων Πολιτικών Προσφύγων Ρουμανίας.

Το 1972 με απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ τοποθετήθηκε υπεύθυνος του Τμήματος Διαφώτισης της ΚΕ του ΚΚΕ, με έδρα το Βουκουρέστι.

Τον Δεκέμβρη του 1975 με τον επαναπατρισμό του και μέχρι το 1981 εργάστηκε στον "Ριζοσπάστη" ως συντάκτης και για μεγάλο διάστημα ήταν οργανωτικός Γραμματέας της ΚΟΒ "Ριζοσπάστη".

Στα τέλη του 1981, με απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ πέρασε στη δουλειά του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών (ΚΜΕ), όπου δούλεψε σαν μέλος του ΚΣ και μέλος του προεδρείου, καθώς και ως υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας. Το 1983 έγινε μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ και από το 1997 και για μια δεκαετία περίπου διετέλεσε και υπεύθυνος του Τμήματος. Παράλληλα υπήρξε μέλος της Συντακτικής Επιτροπής της ΚΟΜΕΠ.

Την κρίσιμη περίοδο 1989-1991 υπερασπίστηκε τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του ΚΚΕ.

Ως πρόεδρος του Συνδέσμου Σαμαριναίων Αθηνών υπήρξε εκδότης - διευθυντής της διμηνιαίας κοινωνικο-εκπολιτιστικής, ιστορικής και λαογραφικής εφημερίδας "Ωραία Σαμαρίνα".

Για πολλά χρόνια, ο Χρήστος Τσιντζιλώνης υπήρξε πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ενώ διετέλεσε και αντιπρόεδρος της FIR, από όπου του απονεμήθηκε η τιμητική διάκριση "Vandeborg".

Το ΚΚΕ εκφράζει τα συλλυπητήριά του στην γυναίκα του, συντρόφισσα Γλυκερία, την κόρη του και την οικογένειά του».

Τα συλλυπητήριά τους εκφράζουν επίσης η ΤΕ Ανατολικών Συνοικιών της ΚΟ Αττικής και η ΚΟ Ζωγράφου του ΚΚΕ, η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, η Διεύθυνση και η Συντακτική Επιτροπή του «Ριζοσπάστη».

Η κηδεία του σ. Χρήστου Τσιντζιλώνη θα γίνει την Πέμπτη 23 Απρίλη, στη 1.30 μ.μ., στο αποτεφρωτήριο Ριτσώνας και θα είναι πολιτική.

«Το ΚΚΕ αποχαιρετά με μεγάλη θλίψη τον σύντροφο Νίκο Σταφυλλίδη, έναν σεμνό εργάτη, μετανάστη, επιστήμονα, αγωνιστή του αντιδικτατορικού κινήματος και στέλεχος του Κόμματος και της ΚΝΕ με δράση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Τετάρτης σε ηλικία 85 χρονών.

Ο σύντροφος Νίκος Σταφυλλίδης γεννήθηκε στη Δράμα το 1941. Ο πατέρας του ήταν οικοδόμος και η μητέρα του καπνεργάτρια, οι οποίοι μετανάστευσαν και δούλεψαν για 20 χρόνια στη Δυτική Γερμανία. Ο ίδιος δούλευε από 7 χρονών, χωρίς διακοπή καθ' όλη τη διάρκεια των μαθητικών και φοιτητικών του χρόνων. Μόλις τέλειωσε το Γυμνάσιο στη Δράμα, το 1959, έφυγε για τη Στουτγκάρδη, εργάστηκε ως εργάτης και μπόρεσε στη συνέχεια να σπουδάσει στο Πολυτεχνείο στο Γκρατς της Αυστρίας και να αποφοιτήσει ως διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός.

Στο Γκρατς, ως φοιτητής, υπήρξε δραστήριο συνδικαλιστικό στέλεχος του φοιτητικού κινήματος. Εκεί το 1964 έγινε μέλος του παράνομου τότε ΚΚΕ, το οποίο υπηρέτησε με σεμνότητα και ανιδιοτέλεια μέχρι την τελευταία του πνοή, αναλαμβάνοντας και φέρνοντας σε πέρας πολλές υπεύθυνες κομματικές δουλειές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Τα χρόνια 1965 - 1966 υπήρξε στέλεχος της ΕΔΑ, με ευθύνη για τη συγκρότηση Οργανώσεών της στην Αυστρία και στη Δυτ. Γερμανία. Το 1967, με την Απόφαση της 11ης Ολομέλειας της ΚΕ, επανασυνδέεται με το Κόμμα. Το 1968 συντάχθηκε αποφασιστικά με τις Αποφάσεις της 12ης Ολομέλειας και συνέβαλε με όλες του τις δυνάμεις στην ανασυγκρότηση και ισχυροποίηση των δυνάμεων του ΚΚΕ στην Αυστρία. Εργάζεται υπεύθυνα για τη συγκρότηση Οργανώσεων της ΚΝΕ, της ΕΔΑ και Αντιδικτατορικών Επιτροπών στην Αυστρία, ενώ παράλληλα είναι υπεύθυνος των επαφών του ΚΚΕ με το αδελφό αυστριακό κόμμα.

Το 1968, με τη δημιουργία της ΚΝΕ, ανέλαβε την ευθύνη για τη συγκρότηση των Οργανώσεων της ΚΝΕ στην Αυστρία και στην πορεία, με τη δημιουργία Κλιμακίου του Κεντρικού Συμβουλίου στο εξωτερικό, γίνεται μέλος του ΚΣ και του Γραφείου του Κλιμακίου του ΚΣ στο εξωτερικό. Τον Οκτώβρη του 1969, με τη συγκρότηση Συντονιστικού Γραφείου των Ελλήνων Φοιτητών του εξωτερικού, αναλαμβάνει γενικός γραμματέας του, ενώ επιπλέον διατελεί μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής των Ελληνικών Αντιδικτατορικών Επιτροπών στο εξωτερικό. Καθ' όλη τη διάρκεια της επταετίας 1967 - 1974 αναπτύσσει έντονη αντιδικτατορική δράση μέσω της ΚΝΕ και των φορέων του νεολαιίστικου, φοιτητικού και επιστημονικού κινήματος.

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1974, παραμένει μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ, με τις χρεώσεις του υπευθύνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων, των Οργανώσεων Εξωτερικού και του Γραφείου Τύπου του ΚΣ. Τα χρόνια 1975 - 1977 εκλέγεται μέλος του Γραφείου της ΕΠ της ΚΟ Αθήνας, από το 1977, με απόφαση του ΠΓ της ΚΕ, αναλαμβάνει υπεύθυνος για τη δημιουργία και οργάνωση της "Τυποεκδοτικής", και στη συνέχεια συμβάλλει με μελέτες και θέσεις ευθύνης στη δημιουργία του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού του Κόμματος.

Ολα αυτά τα χρόνια, ταυτόχρονα με τις σημαντικές θέσεις ευθύνης στην ΚΝΕ και το ΚΚΕ, ο σύντροφος Νίκος Σταφυλλίδης συμμετέχει δραστήρια στα όργανα του συνδικαλιστικού και επιστημονικού κινήματος, εκπροσωπώντας τις ταξικές δυνάμεις στο ΤΕΕ, στην Επιστημονική Επιτροπή Βιομηχανικού Σχεδιασμού του ΤΕΕ και στον Πανελλήνιο Σύλλογο Διπλωματούχων Μηχανολόγων - Ηλεκτρολόγων.

Ο σύντροφος Νίκος Σταφυλλίδης υπήρξε ένας αφοσιωμένος και ακούραστος εργάτης στη ζωή και στους σκοπούς του Κόμματος, από όπου κι αν βρέθηκε και του ζητήθηκε. Σεμνός, διακριτικός και λιγομίλητος, ακόμα και τα τελευταία χρόνια της ζωής του συνέχισε να έρχεται καθημερινά στην έδρα της ΚΕ στον Περισσό, συμβάλλοντας με όσες δυνάμεις είχε στην καθημερινή δουλειά και πάλη του Κόμματος.

Το ΚΚΕ εκφράζει τα πιο βαθιά του συλλυπητήρια στις κόρες του, Μαρία και Ευτυχία, στα εγγόνια του, σε όλους τους συγγενείς και τους δικούς του ανθρώπους».

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Τρίτη, στις 13.00 από το Νεκροταφείο Ζωγράφου, και θα είναι πολιτική. Η οικογένειά του παρακαλεί αντί στεφάνων να δοθεί οικονομική ενίσχυση στο «Σπίτι του Αγωνιστή».