Ερωτήματα σχετικά με τα επιχειρησιακά όρια και τις στρατιωτικές δυνατότητες των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχουν τεθεί από τις πρώτες φάσεις του πολέμου στο Ιράν.

Ομως το αφήγημα του «παντοδύναμου» και άτρωτου αμερικάνικου στρατού, που διακινεί πρώτη απ' όλους η κυβέρνηση Τραμπ και αναπαράγεται από τα ευρωατλαντικά Μέσα Ενημέρωσης, δέχεται το ένα χαστούκι πίσω από το άλλο, όσο ξεδιαλύνει η εικόνα στο πεδίο και πυκνώνουν οι αντιφατικές δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου για το τι τελικά επιδιώκει να πετύχει στη Μέση Ανατολή με την ισχύ της πολεμικής του μηχανής.

Εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι οι «αντικειμενικοί στόχοι» της αμερικανο-ισραηλινής επέμβασης συρρικνώνονται διαρκώς, ενώ έχουν εγκαταλειφθεί εντελώς οι αρχικές πομπώδεις δηλώσεις για γρήγορη ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν, πλήρη συντριβή της αεράμυνας, κυριαρχία των ΗΠΑ στον αέρα και άλλα παρόμοια... Ακόμα και ο τωρινός αποκλεισμός του Ορμούζ αμφισβητείται για την αποτελεσματικότητά του από πολλούς αναλυτές, που σημειώνουν ότι είναι επιχειρησιακά αδύνατος με τις δυνάμεις που διατάσσουν οι ΗΠΑ για την υλοποίησή του.

Μια άλλη πλευρά της πραγματικότητας «επί του πεδίου» δίνουν δημοσιεύματα στον διεθνή Τύπο. Σύμφωνα με αυτά, τα πυραυλικά αποθέματα των Αμερικανών εξαντλούνται, ο «Σιδηρούς Θόλος» των Ισραηλινών αποδεικνύεται διάτρητος και οι ΗΠΑ αναγκάζονται να αδειάσουν αποθήκες στη Νότια Κορέα, στην Ταϊβάν και αλλού, για να ανταποκριθούν στη διάρκεια και στην ένταση του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Επιβεβαιώνεται ότι ο πόλεμος δεν ήταν ένα «αστραπιαίο» ή «χειρουργικό» χτύπημα, αλλά συνεχίζει να απαιτεί την αγκίστρωση στη Μέση Ανατολή μεγάλου τμήματος του διαθέσιμου οπλοστασίου των ΗΠΑ. Οχι μόνο για τον βομβαρδισμό του Ιράν με χιλιάδες πυραύλους, αλλά και για την απόκρουση των ιρανικών αντιποίνων, που αποδείχτηκαν πολύ πιο ισχυρά και καίρια απ' ό,τι υπολόγιζαν αρχικά οι Αμερικανο-ισραηλινοί.

Ενα αποκαλυπτικό δημοσίευμα του αμερικανικού ιστότοπου Drop Site News, επικαλούμενο πηγή μέσα από την κυβέρνηση Τραμπ, ρίχνει φως στην πραγματική κατάσταση των ισραηλινών στρατιωτικών αποθεμάτων. Λίγο πριν ανακοινωθεί η εύθραυστη εκεχειρία με το Ιράν, οι διαθέσιμοι πύραυλοι αναχαίτισης βαλλιστικών επιθέσεων που είχαν απομείνει στο οπλοστάσιο του Ισραήλ είχαν περιοριστεί σε «διψήφιο αριθμό», δήλωσε χαρακτηριστικά η πηγή.

Πρόσθεσε μάλιστα ότι η κρίσιμη αυτή έλλειψη είχε οδηγήσει τους Ισραηλινούς στρατιωτικούς αξιωματούχους να γίνουν πολύ πιο επιλεκτικοί στην αντιμετώπιση επιθέσεων βαλλιστικών πυραύλων από το Ιράν και την Υεμένη. «Αναγκάζονται να διαλέγουν τι θα καταρρίψουν και τι όχι», δήλωσε ο αξιωματούχος στο Drop Site, επιβεβαιώνοντας ότι ο αδιαπέραστος «Σιδηρούν Θόλος» τα βρήκε μπαστούνια και φάνηκαν τα όριά του στις συνθήκες γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου, παρά τη βοήθεια που έχει από τα ευρωατλαντικά στρατιωτικά μέσα στην περιοχή.

Σύμφωνα επίσης με ανάλυση του βρετανικού RUSI, που συνδέεται με τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, έως τις 24 Μαρτίου το Ισραήλ είχε καταναλώσει 122 από τους 150 πυραύλους Arrow 2 και Arrow 3, καθώς και 22 από τους 48 πυραύλους THAAD που είχε στη διάθεσή του.

Κάθε πύραυλος Arrow κοστίζει 2-3 εκατομμύρια δολάρια και απαιτούνται μήνες για την κατασκευή του, ενώ οι πύραυλοι THAAD κοστίζουν περίπου 12 εκατομμύρια δολάρια. Κατά τον «Πόλεμο των 12 Ημερών» τον Ιούνιο του 2025, οι ΗΠΑ είχαν ήδη εξαντλήσει περίπου το 25% των αποθεμάτων THAAD - μεταξύ 100 και 150 πυραύλων.

Σύμφωνα με άλλη έρευνα που δημοσίευσε η JP Morgan, στηριζόμενη σε στοιχεία του ινστιτούτου JINSA, το ποσοστό των πυραύλων που πλήττουν στόχους εντός Ισραήλ αυξήθηκε από 3% τις πρώτες δύο εβδομάδες του πολέμου σε 27%, φανερώνοντας τις δυσκολίες που έχουν Αμερικανοί και Ισραηλινοί να αποκρούσουν με επιτυχία τα ιρανικά πυραυλικά αντίποινα.

Οπως αναφέρει το RUSI, οι ΗΠΑ έχουν εκτοξεύσει ήδη 431 από τους 2.500 πυραύλους Aegis του Ναυτικού τους για την υπεράσπιση του Ισραήλ. Παράλληλα, διέθεσαν τεράστιο μέρος των αποθεμάτων τους για την αεράμυνα των συμμάχων τους στον Κόλπο. Η «Washington Post» ανέφερε ότι πλοία και υποβρύχια του αμερικανικού Ναυτικού έχουν εκτοξεύσει περισσότερους από 850 πυραύλους Tomahawk τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες της επιχείρησης «Epic Fury». Παράλληλα, ανέφερε πως η αναπλήρωση των αποθεμάτων θα απαιτήσει χρόνο, δημιουργώντας «βραχυπρόθεσμο κίνδυνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες».

Το αμερικανικό Ναυτικό θα παραλάβει 110 πυραύλους Tomahawk μέσα στο 2026, ενώ τα υπάρχοντα αποθέματα εκτιμούνται στις 3.000 μονάδες περίπου. Παρότι λένε ότι διαθέτουν επαρκή πυρομαχικά για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, η υψηλή κατανάλωση πυραύλων (Tomahawk και άλλων) στην επιχείρηση «Epic Fury» δημιουργεί «επισφάλειες» για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους, ειδικά στο κυρίως θέατρο της αντιπαράθεσης με την Κίνα, αυτό του Ινδο-Ειρηνικού.

Πριν από μερικές εβδομάδες, οι κυβερνήσεις Νότιας Κορέας και Ταϊβάν εξέφρασαν την ανησυχία τους για την αποψίλωση του αμερικανικού οπλοστασίου στις χώρες τους και τη μεταφορά μεγάλου αριθμού αντιπυραυλικών συστημάτων στην περιοχή του Κόλπου. Συγκεκριμένα, πριν συμπληρωθούν 20 μέρες πολέμου, οι ΗΠΑ μετακίνησαν πολλαπλούς εκτοξευτές του συστήματος THAAD από αεροπορική βάση κοντά στη Σεούλ, με προορισμό τη Μέση Ανατολή. Τέτοιες συστοιχίες αντιαεροπορικών συστημάτων είχαν σταλεί στη Νότια Κορέα το 2017.

Τις αμερικάνικες στρατιωτικές ροές από τον Ινδο-Ειρηνικό προς τη Μέση Ανατολή παρακολουθεί και η Ταϊβάν, με αξιωματούχους να σχολιάζουν ότι τα στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία και οι πόροι των ΗΠΑ δεν μπορούν βέβαια «να αναπτυχθούν σε δύο μέρη ταυτόχρονα», αλλά «η ανάπτυξη των κύριων στρατιωτικών πόρων στην Ασία και η αντιμετώπιση του κύριου ανταγωνιστή των ΗΠΑ (σ.σ. της Κίνας) εδώ είναι περισσότερο σύμφωνη με τα συμφέροντα των ΗΠΑ»...

Παρά το γεγονός ότι η πολεμική βιομηχανία των ΗΠΑ και των άλλων σύμμαχων κρατών δουλεύει στο φουλ, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αποκάλυψε τα δομικά της όρια σ' αυτήν τη φάση, ανοίγοντας την όρεξη στα κοράκια των εξοπλισμών για νέα συμβόλαια και παραγγελίες, αφού η κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων είναι ανεπίστρεπτη.

Ενδεικτικά, σε προχωρημένο στάδιο βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις της αμερικανικής κυβέρνησης με εταιρείες (όπως οι αυτοκινητοβιομηχανίες «Ford» και «General Motor») για την «επιστράτευσή» τους στην παραγωγή οπλικών συστημάτων, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Wall Street Journal». Η συγκεκριμένη «πρακτική» είχε ακολουθηθεί στις ΗΠΑ και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι συνομιλίες του Πεντάγωνου και στελεχών των δυο εταιρειών ξεκίνησαν πριν από τις επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν στα τέλη Φλεβάρη.

Η «GE Aerospace» και ο κατασκευαστής οχημάτων «Oshkosh» (εταιρεία που εμπλέκεται και στην κατασκευή των αεροπλανοφόρων) ήταν επίσης μεταξύ των εταιρειών που συμμετείχαν στις συζητήσεις. Αντίστοιχα, η εταιρεία πυραυλικών κινητήρων «L3Harris Technologies» διασφάλισε 1 δισ. δολάρια για να προμηθεύει το αμερικανικό κράτος με κινητήρες για πυραύλους όπως Tomahawk και Patriot, καθώς η κυβέρνηση είχε εντοπίσει «αργή παραγωγή όπλων»...

Οι πύραυλοι αναχαίτισης είναι τόσο πολύπλοκοι και ακριβοί που παράγονται με ρυθμό σαφώς κατώτερο των επιχειρησιακών αναγκών που προκύπτουν στα πολεμικά μέτωπα. Η «Lockheed Martin» έχει υπογράψει σύμβαση με το Πεντάγωνο για αύξηση της παραγωγής THAAD από 96 σε 400 ετησίως, η οποία όμως θα ολοκληρωθεί μέσα στα επόμενα 7 χρόνια.

Το Πεντάγωνο ζήτησε να ενταχθούν 25 αναχαιτιστές στον «αμυντικό» προϋπολογισμό για το 2026 και άλλοι 12 στη συνέχεια, συνολικά 37. Αν και η αύξηση είναι μεγάλη σε σύγκριση με τους 11 που προμηθεύτηκε το 2024 και τους 12 το 2025, η προμήθεια 37 αναχαιτιστών για τον επόμενο χρόνο φαίνεται μάλλον πενιχρή με βάση τις εξελίξεις...

Οπως σημειώνουν τα ευρωατλαντικά επιτελεία, η εξάντληση των αποθεμάτων και η αδυναμία γρήγορης αντικατάστασης περιορίζει την ικανότητα αποτροπής των ΗΠΑ απέναντι στην Κίνα και υπονομεύει τη στρατηγική της «Ασιατικής Στροφής» που έχουν σχεδιάσει οι αμερικανικές κυβερνήσεις εδώ και χρόνια.

Τα παραπάνω δικαιολογούν έως έναν βαθμό και τις πιέσεις των ΗΠΑ προς τους Ευρωπαίους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ να αυξήσουν το επίπεδο εμπλοκής στον πόλεμο, όπως και την σταθερή άρνηση των Αμερικανών να εμπλακούν βαθύτερα στο ιμπεριαλιστικό μέτωπο της Ουκρανίας απέναντι στη Ρωσία.

Είναι αποκαλυπτικό το γεγονός ότι μόλις το 58% των εγκεκριμένων κονδυλίων για την αμερικάνικη στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία είχε εκταμιευθεί/παραδοθεί μέχρι το τέλος του 2025, με πολλά συστήματα να αναμένονται έως το 2028, ενδεχομένως και αργότερα, μετά το άνοιγμα του νέου ιμπεριαλιστικού μετώπου στη Μέση Ανατολή...