Από την απόφαση που πήραν μαζί με τους συναδέλφους τους να αναμετρηθούν με την εργοδοσία, και κόντρα στο δόγμα «τα κεφάλια μέσα» να συγκροτήσουν τα δικά τους επιχειρησιακά σωματεία. Απολύσεις, διώξεις και κάθε λογής εμπόδια που επιχείρησε να υψώσει η εργοδοσία πατώντας στους αντεργατικούς νόμους των κυβερνήσεων δεν στάθηκαν ικανά να αποτρέψουν την οργάνωση των εργαζομένων, αποδεικνύοντας τη δύναμη που έχουν όταν είναι συσπειρωμένοι και όταν έχουν στο πλευρό τους συνδικάτα και συναδέλφους τους από όλο τον κλάδο και άλλους χώρους.

Σε αυτήν τη μεγάλη και ελπιδοφόρα προσπάθεια πρωτοστατούν συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, αυτός είναι και ο δρόμος για τη βελτίωση των συσχετισμών και την οργάνωση της αντεπίθεσης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος όπως αναδείχθηκε στην Πανελλαδική Σύσκεψη. Με την παρουσίαση τέτοιων τοποθετήσεων, ο «Ριζοσπάστης» δίνει και σήμερα συνέχεια στο ρεπορτάζ από τον κορυφαίο σταθμό του συνδικαλιστικού κινήματος.

Στις μάχες που δίνει το νεοσύστατο Σωματείο Εργαζομένων στο Μετρό Θεσσαλονίκης αναφέρθηκε ο Γιώργος Ρίμπας, επισημαίνοντας ότι αυτό ιδρύθηκε από τους πρώτους κιόλας μήνες ύπαρξης της εταιρείας διαχείρισης και έχει εγγεγραμμένα και ενεργά μέλη πάνω από το 50% των εργαζομένων σε έναν μόλις χρόνο δράσης. Μιλώντας για τους απεργιακούς αγώνες αυτού του χρόνου, ο συνδικαλιστής ξεχώρισε μεταξύ άλλων αυτόν της 1ης Οκτώβρη 2025 ενάντια στο 13ωρο, όταν ο ίδιος ο CEO της εταιρείας αναγκάστηκε «να ντυθεί σταθμάρχης» για να ανοίξει ο σταθμός του Μετρό, γιατί οι εργαζόμενοι ήταν στον δρόμο.

Τη μεγαλύτερη μάχη όμως, σημείωσε, την έχουν μπροστά τους, αυτή της υπογραφής ΣΣΕ, και στο πλαίσιο αυτό έχουν ανοίξει συλλογικά και μαζικά τη συζήτηση για τους όρους της και πώς θα την πετύχουν. Γιατί «για μας υπογραφή Σύμβασης δεν είναι απλά θέμα κάποιων ειδικών ή απλά των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, αλλά ζήτημα που τους αφορά όλους».

Αναδεικνύοντας τη σύνδεση των γενικότερων εξελίξεων, των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της εμπλοκής της χώρας, με την καθημερινότητα των εργαζομένων, τόνισε πως «χρειάζεται να αντιληφθούμε πρώτα απ' όλα εμείς ότι δεν είναι ξέχωρα αυτά τα πράγματα από τη δουλειά του Σωματείου». Και έφερε ως παράδειγμα τα λεγόμενα του εκπροσώπου της εργοδοσίας σχετικά με το ζήτημα της αύξησης των μισθών, ότι λόγω των εξελίξεων του πολέμου δεν μπορούν να δώσουν πολλά. Ομως η ίδια η εταιρεία έχει υπογράψει συμβόλαιο με το ελληνικό κράτος άνω των 250 εκατ. ευρώ, έχοντας στην ουσία εγγυημένα κέρδη.

Αυτό - συνέχισε - πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους τους εργαζόμενους, ότι η στρατηγική του κράτους και του κεφαλαίου είναι ενιαία και ότι το ένα ζήτημα επηρεάζει άμεσα το άλλο.

Ο Βαγγέλης Παπαϊωάννου, πρόεδρος της προσωρινής διοίκησης του Σωματείου στο εργοστάσιο μετάλλου ΕΤΕΜ - COSMOS, τόνισε πως είναι μεγάλη τιμή για το νεοσύστατο Σωματείο τους, που μετρά μόλις δύο βδομάδες ζωής, να παίρνει μέρος στη Σύσκεψη. «Το Σωματείο μας φτιάχτηκε σε συνθήκες πολεμικής εμπλοκής, κόντρα στο δόγμα "τα κεφάλια μέσα"», σημείωσε, «ενώ εμείς δουλεύουμε σε κόντρα βάρδιες, ελλείψεις προσωπικού, δουλειά 16 ώρες και 6 στις 7 μέρες, με τις γυναίκες να κουβαλάνε ακόμα και 15 κιλά».

Απέναντι σε όλα αυτά, επεσήμανε, «πήραμε την απόφαση να οργανωθούμε "κάτω από τη μύτη" της εργοδοσίας, να βάλουμε φρένο στην επίθεση που δεχόμαστε και να βγούμε στην αντεπίθεση». Παρουσιάζοντας βασικά συμπεράσματα της μάχης για την οργάνωσή τους, υπογράμμισε ότι βοήθησαν οι παρεμβάσεις που είχαν γίνει το προηγούμενο διάστημα με το κλαδικό Συνδικάτο Μετάλλου, αλλά και η στάση εργαζομένων που απεργούσαν. Ακόμα, έχουν σημασία η ανάδειξη της κοινής αιτίας που ενώνει τα προβλήματα των εργαζομένων, η επιχειρηματολογία και οι συζητήσεις που έγιναν με τους εργαζόμενους, προωθώντας τη θέση ότι στην οργανωμένη επίθεση απαντάς μόνο οργανωμένα. Εδωσαν υπόσχεση περιφρούρησης της μάχης αυτής απέναντι στις επιθέσεις της εργοδοσίας, όπως με την απαγόρευση των εκλογών, την προσπάθεια απόλυσης τόσο του ίδιου όσο και του αντιπροέδρου. Σε αυτά, τόνισε, είχαν την πολύτιμη βοήθεια του κλαδικού Συνδικάτου, που συνέβαλε με κάθε τρόπο. Και έτσι τα κατάφεραν. Δεν πέρασε η προσπάθεια της εργοδοσίας να φοβίσει τους εργαζόμενους, επιχειρώντας να απολύσει τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο. Οι εργαζόμενοι απάντησαν μαζικοποιώντας περαιτέρω το Σωματείο. Και, δείχνοντας τον προσανατολισμό του Σωματείου, είπε πως έχουν καθαρό ότι «για να κερδίσουμε εμείς, πρέπει να χάσουν αυτοί».

Ο Μιχάλης Μπέλλας από την προσωρινή διοίκηση του νεοσύστατου Σωματείου Εργαζομένων στην «Deutsche Telecom» ανέφερε πως «οι συνάδελφοί μας ξέρουν καλά από τις επιπτώσεις του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Παραπάνω από τους μισούς εργαζόμενους της εταιρείας στην Ελλάδα είναι Ρώσοι, που μετακινήθηκαν στη χώρα μας από την εταιρεία για λόγους επιχειρησιακής συνέχειας μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία».

Αποτελούν θύματα της σφοδρής αντιπαράθεσης ιμπεριαλιστικών σχεδίων στην περιοχή. Είναι συνάδελφοι που άφησαν τα πάντα πίσω. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα ήρθαν χωρίς τις οικογένειές τους. Δουλεύουν με καθεστώς ειδικής βίζας, οπότε σε περίπτωση απόλυσης χάνουν σε μικρό χρονικό διάστημα και την άδεια παραμονής γι' αυτούς και τις οικογένειές τους στη χώρα, αφού το να βρουν δουλειά σε άλλη εταιρεία στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο, και λόγω των ρωσικών κυρώσεων. Είναι δηλαδή σε ένα μόνιμο καθεστώς ομηρίας.

Το Σωματείο - συνέχισε ο Μ. Μπέλλας - ιδρύθηκε σχεδόν πριν έναν μήνα, μέσα σε συνθήκες επίθεσης της εργοδοσίας, εντατικοποίησης της δουλειάς και σχεδίων για απολύσεις στο πλαίσιο της αποκαλούμενης «μεταμόρφωσης της εταιρείας». Μιλάνε για απλούστευση της δομής της εταιρείας και εννοούν απολύσεις, ώστε λιγότεροι εργαζόμενοι να αναλάβουν περισσότερα καθήκοντα και ευθύνες από άλλες θέσεις εργασίας. Μιλάνε για νέους τρόπους δουλειάς και εννοούν αύξηση της παραγωγικότητας μέσω του ξεζουμίσματος των εργαζομένων, με χρήση νέων τεχνολογιών. Μάλιστα αυτές οι οργανωτικές αλλαγές γίνονται με αφορμή την «προσαρμογή στο ασταθές 2026» όπως λένε, λόγω των διεθνών εξελίξεων.

«Μπροστά μας έχουμε τη μάχη της μαζικοποίησης του Σωματείου, της ζωντανής λειτουργίας του με στόχο να μην αφήσουμε κανέναν μόνο του. Να παρεμβαίνουμε για το πιο μικρό και το πιο μεγάλο πρόβλημα και να φροντίζουμε να παραμείνει Σωματείο στα χέρια των εργαζομένων, που θα διεκδικεί έξω από τα σφιχτά όρια της λογικής ότι "δεν υπάρχει μπάτζετ για αυξήσεις"», τόνισε ο συνδικαλιστής.

Η ανταπόκριση των συναδέλφων από την πρώτη μέρα - πρόσθεσε - «ήταν συγκλονιστική, και αυτό μας γεμίζει με αισιοδοξία ότι θα τα καταφέρουμε.

Από το κατάμεστο γήπεδο παίρνουμε κουράγιο για τη συνέχεια. Φεύγουμε με το ελπιδοφόρο μήνυμα ότι οι εργαζόμενοι, ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, οργανωμένοι γύρω από τα σωματεία τους και αποφασισμένοι μπορούν να κερδίσουν, να επιβάλουν τα αιτήματα που θα ικανοποιήσουν τις σύγχρονες ανάγκες τους».

Η Ειρήνη Μωραΐτη, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων «Wolt», σημείωσε ότι πολλοί συνάδελφοι αναρωτήθηκαν για ποιο λόγο το Σωματείο ασχολείται τόσο έντονα με τον πόλεμο. Απάντηση σε αυτό έδωσε η ίδια η πραγματικότητα, καθώς η ραγδαία κλιμάκωση και οι συνέπειές του απέδειξαν πως ο πόλεμος δεν είναι μόνο drones και εισβολές.

Η ίδια η εταιρεία - τόνισε - έχει μπει σε τροχιά προσαρμογής στην πολεμική οικονομία, αφού έχει υποκαταστήματα σε Ισραήλ, Κύπρο και προηγουμένως στο Κατάρ, όπου γίνονται τέτοιες προσαρμογές.

Παράλληλα οι διανομείς, λόγω και του freelancing και της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για τις πλατφόρμες, είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν συνέχεια, ανεξαρτήτως συνθηκών, κυνηγώντας το μεροκάματο. Επίσης, στα γραφεία είτε απολύονται εργαζόμενοι είτε παραιτούνται, γιατί δεν αντέχουν την πίεση και τον ψυχολογικό εκβιασμό που ασκείται στο όνομα «του καλού της ομάδας».

Ομως οι εργαζόμενοι - επεσήμανε η συνδικαλίστρια - γνωρίζουν, και αυτό συζητάνε και στις συνελεύσεις τους, ότι δεν πρέπει να βάζουν τις ανάγκες τους πίσω από τις ανάγκες της εργοδοσίας. Γι' αυτό «οργανώνουμε την πάλη μας, γιατί κουραστήκαμε να ακούμε από τους υπεύθυνους "αυτά έχει η ζωή, δεν έχει πάθει κανείς τίποτα, μην κινδυνολογείς, είναι επιλογή σου να μείνεις στην εταιρεία"!».

Ανακοίνωσε ακόμα ότι έχουν ήδη πάρει απόφαση να απεργήσουν την Πρωτομαγιά και να υλοποιήσουν σειρά παρεμβάσεων μέχρι τότε, για να καταλήξει: «Η εργοδοσία, όταν πήγαμε για συνάντηση, είπε "εσείς είστε με το ΠΑΜΕ", γεμάτη οργή αλλά κυρίως με φόβο, γιατί ξέρουν πως τα σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ δεν συμβιβάζονται».

Ο Βάλσαμος Συρίγος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο εργοτάξιο του Ελληνικού και γραμματέας της Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας, τόνισε την ανάγκη περισσότεροι εργαζόμενοι να αναδειχθούν μπροστάρηδες και οργανωτές του αγώνα, ενώ αναφερόμενος στη μαζικότητα της Σύσκεψης είπε πως όταν οι επιχειρηματικοί όμιλοι βλέπουν τους εργαζόμενους να συζητούν για το μέλλον τους, αγωνιούν για τα κέρδη τους. Μάλιστα, αντιπαρέβαλε το κατάμεστο από 720 σωματεία γήπεδο της Νάαρ Ηστ, που βρέθηκαν απ' όλη την Ελλάδα για να συντονίσουν τον κοινό αγωνιστικό βηματισμό τους, με τη σαπίλα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στη ΓΣΕΕ, τον εκατομμυριούχο πρόεδρό της που χέρι - χέρι με κυβέρνηση και εργοδοσία μασουλούν πακτωλούς χρημάτων και στήνουν μηχανισμούς. Προειδοποίησε δε να μη σκεφτούν καν να αποκλείσουν από το Συνέδριο της ΓΣΕΕ τίμιους αγωνιστές συνδικαλιστές, που όλο αυτό το διάστημα έχουν δώσει μάχες απέναντι σε εργοδότες και κυβερνήσεις, για να βγουν αυτοί τάχα ενισχυμένοι.

Στη συνέχεια, αναφερόμενος στη δράση του Συνδικάτου στο εργοτάξιο του Ελληνικού, τόνισε ως ιδιαίτερο στοιχείο τη μεγάλη μάζα των μεταναστών, σε ποσοστό πάνω από 80% να είναι Αραβες, Αιγύπτιοι, Ινδοί, με το Συνδικάτο να κάνει προσπάθεια συστηματικής παρέμβασης, με εξορμήσεις, περιοδείες, ανακοινώσεις στη γλώσσα τους. «Το βασικότερο και κύριο που έχουμε καταφέρει μέσα στο εργοτάξιο είναι να αποκτήσουμε την εμπιστοσύνη από όλους αυτούς τους συνάδελφους», είπε χαρακτηριστικά. Είναι δε ενδεικτικό της δράσης το ότι «σπάνε τα τηλέφωνα του Σωματείου» από εργαζόμενους που θέλουν να έρθουν σε επαφή. «Γιατί οι συνάδελφοι εκεί που υπήρχε το Σωματείο έσπασε η τρομοκρατία, έσπασαν τα 12ωρα και τα 13ωρα», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Β. Συρίγος. Και υπογράμμισε ότι το κατασκευαστικό κεφάλαιο βρίσκει «ευκαιρία» στον πόλεμο για νέα κέρδη, με χαρακτηριστικό παράδειγμα στην Ουκρανία, που έχουν βγάλει νύχια και καραδοκούν για επενδύσεις, και από την άλλη στη συνεχή πίεση του Σωματείου για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης στο εργοτάξιο λένε πως δεν είναι ώρα για απαιτήσεις και πρέπει να υπάρξει προσαρμογή. «Κάθε μέρα παλεύουμε για να ανυψώσουμε το μπόι της εργατικής τάξης», κατέληξε, δείχνοντας τον επόμενο αγωνιστικό σταθμό, της Εργατικής Πρωτομαγιάς.