Την εκδήλωση άνοιξε η Ζήνα Μαλεζά, Γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Πρέβεζας. Ακολούθησε συζήτηση, ενώ στο τέλος παρουσιάστηκε η μουσική παράσταση «Οι Γειτονιές του Κόσμου» από το Στέκι Πολιτισμού της ΚΝΕ Ιωαννίνων.

Στην τοποθέτησή του ο Ν. Σοφιανός αναφέρθηκε στον χαρακτήρα του ιμπεριαλιστικού πολέμου, σημειώνοντας ότι πίσω από τα προσχήματα περί «ασφάλειας», «δημοκρατίας» και «σταθερότητας» βρίσκονται οι ανταγωνισμοί για τις αγορές, τους δρόμους μεταφοράς, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τη γεωπολιτική αναβάθμιση των αστικών τάξεων. «Γίνεται ένα μακελειό για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών, για τους δρόμους μεταφοράς, για την κυριαρχία στην περιοχή», τόνισε, προσθέτοντας πως οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι ο λαός δεν έχει κανένα συμφέρον από τη συμμετοχή της χώρας στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς.

Στάθηκε ιδιαίτερα στη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο και στο τι σημαίνει στην πράξη το σύνθημα να βγει η χώρα έξω από αυτόν. Αναφέρθηκε στο κλείσιμο των αμερικανικών βάσεων, στην επιστροφή των ελληνικών στρατιωτικών τμημάτων που βρίσκονται εκτός συνόρων, στην απόρριψη κάθε νέας συμμετοχής στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Οπως τόνισε, το «Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο» δεν είναι ένα γενικό σύνθημα, αλλά συνδέεται με το να σταματήσει η χώρα να αποτελεί ορμητήριο πολέμου και στόχο αντιποίνων.

Ο Ν. Σοφιανός συνέδεσε την πολεμική εμπλοκή με τις άμεσες συνέπειες που φορτώνονται στις πλάτες του λαού. Αναφέρθηκε στην ακρίβεια, στην πίεση στο λαϊκό εισόδημα, στην επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων, στη φοροληστεία, αλλά και στην κατάσταση σε Υγεία και Παιδεία. Οπως υπογράμμισε, «ο πόλεμος συνοδεύεται με την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων», με τσάκισμα μισθών, εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων. Τόνισε ότι ο πόλεμος και η πολεμική οικονομία δεν είναι κάτι ξένο προς όσα ήδη βιώνει η λαϊκή οικογένεια, αλλά κλιμακώνουν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική που αφήνει ακάλυπτες βασικές κοινωνικές ανάγκες και ζητά νέες θυσίες για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων.

Στο πλαίσιο αυτό, στάθηκε και στο περιεχόμενο των λαϊκών διεκδικήσεων που προβάλλει το ΚΚΕ, αναφερόμενος σε μέτρα ανακούφισης από την ακρίβεια, στην κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και του ειδικού φόρου στα καύσιμα και στην Ενέργεια, σε αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, στην υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων. Ανέδειξε ταυτόχρονα την κοροϊδία των κυβερνητικών μέτρων - ψίχουλων, σημειώνοντας ότι τα όποια pass και οι διαφημιζόμενες αυξήσεις εξανεμίζονται από την ίδια την ακρίβεια που γεννούν η πολιτική του κεφαλαίου και η πολεμική εμπλοκή.

Ξεχωριστή πλευρά της ομιλίας αποτέλεσε η αναφορά του στη στάση των άλλων κομμάτων. Ο Ν. Σοφιανός υπογράμμισε ότι η μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο πολέμου δεν αποτελεί ευθύνη μόνο της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά πατά πάνω σε στρατηγικές επιλογές τις οποίες έχουν υπηρετήσει διαχρονικά και τα άλλα αστικά κόμματα. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην αποστολή των Patriot στη Σαουδική Αραβία, θυμίζοντας ότι έγινε με απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και με τη σύμφωνη γνώμη των άλλων κομμάτων. Επεσήμανε ακόμα ότι η «στρατηγική συμφωνία» με τις ΗΠΑ, η ανανέωση και διεύρυνση της λειτουργίας της βάσης της Σούδας, η ανάδειξη του άξονα Ελλάδας - Ισραήλ - Κύπρου, καθώς και η ανάπτυξη νέων αμερικανικών βάσεων και υποδομών, δεν προέκυψαν ξαφνικά αλλά οικοδομήθηκαν βήμα - βήμα από διαδοχικές κυβερνήσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο, ανέδειξε ότι στα κρίσιμα ζητήματα «πάνε πακέτο, είναι μαζί» όπως είπε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στη ΝΔ, στο ΠΑΣΟΚ και στον ΣΥΡΙΖΑ. Και ότι η επίκληση της «εθνικής ενότητας», οι ψεύτικες διαβεβαιώσεις ότι η Ελλάδα δήθεν δεν εμπλέκεται ή ότι η εμπλοκή της αποτελεί τάχα στοιχείο «ασφάλειας», υπηρετούν τον ίδιο στόχο: Να στοιχηθεί ο λαός πίσω από τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Από αυτήν τη σκοπιά, στάθηκε στην ανάγκη η αντιπαράθεση με την κυβερνητική πολιτική να μην εγκλωβίζεται στην αναμονή μιας άλλης διαχείρισης, αλλά να φωτίζει τον κοινό πυρήνα της στρατηγικής που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Ξεχωριστή σημασία είχε η πλευρά της ομιλίας που αφορούσε τις δυνατότητες πλατύτερης πολιτικής συσπείρωσης. Ο Ν. Σοφιανός αναφέρθηκε στην ανησυχία, στον φόβο και στον προβληματισμό που μεγαλώνουν μπροστά στις εξελίξεις, επισημαίνοντας ότι αυτά τα αισθήματα δεν πρέπει να μετατραπούν σε παθητική αναμονή, στη λογική «να δούμε πώς θα πάνε τα πράγματα». Αντίθετα, χρειάζεται «επαγρύπνηση, κινητοποίηση, να ανέβει και να γενικευτεί η διεκδίκηση παντού», στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στις γειτονιές. Από αυτήν τη σκοπιά, στάθηκε στην ανάγκη η κομματική παρέμβαση να βοηθά ώστε ο λαϊκός προβληματισμός να βρίσκει διέξοδο σε αγωνιστική στάση απέναντι στην πολεμική εμπλοκή και στις οικονομικές της συνέπειες.

Στο ίδιο πλαίσιο, στάθηκε σε πλευρές που όπως είπε δείχνουν ότι υπάρχει έδαφος για πιο πλατιά συνάντηση εργατικών - λαϊκών δυνάμεων με τη γραμμή του ΚΚΕ. Αναφέρθηκε στις αντιδράσεις απέναντι στον πόλεμο και στην εμπλοκή της χώρας, στη δυσφορία απέναντι στην ακρίβεια και στις νέες θυσίες, αλλά και στην πείρα που έχει συσσωρευτεί από μεγάλα μέτωπα πάλης των προηγούμενων μηνών και χρόνων. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα μεγάλα συλλαλητήρια για τα Τέμπη, επισημαίνοντας ότι έφεραν ξανά στο προσκήνιο το σύνθημα «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», καθώς και στους εργατικούς και αγροτικούς αγώνες, στις διεργασίες που αναπτύσσονται σε χώρους δουλειάς, στη νεολαία, στις γειτονιές. Οπως υπογράμμισε, όλα αυτά δείχνουν πως υπάρχουν ευρύτερες δυνάμεις που δεν συμβιβάζονται με τη βαρβαρότητα και αναζητούν διέξοδο. Σημείωσε μάλιστα ότι αυτή η εικόνα αποτυπώνει και τη δυναμική που έχει διαμορφώσει η πολύχρονη παρέμβαση των κομμουνιστών στο κίνημα, συνολικά του ΚΚΕ, κάτι που καταγράφεται ακόμα και σε έρευνες των αστικών επιτελείων.

Σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση, επέμεινε ότι η δουλειά των κομμουνιστών και των κομμουνιστριών δεν μπορεί να εξαντλείται στη γενική καταγγελία αλλά χρειάζεται να φωτίζει επίμονα ότι ο πόλεμος, η ακρίβεια, τα 13ωρα, η διάλυση κοινωνικών δικαιωμάτων, η κατάσταση σε σχολεία και νοσοκομεία, τα εγκλήματα όπως των Τεμπών, αποτελούν πλευρές της ίδιας πολιτικής που υπηρετεί το καπιταλιστικό κέρδος. «Ο πόλεμος που γίνεται τώρα είναι συνέχεια της πολιτικής που υπάρχει σε καιρούς ειρήνης», ανέφερε χαρακτηριστικά. Με αυτόν τον τρόπο, εξήγησε, μπορεί να βαθύνει το συμπέρασμα ότι ο λαός δεν έχει απέναντί του μια σειρά ασύνδετα προβλήματα, αλλά μια ενιαία στρατηγική που γεννά εκμετάλλευση, πολέμους και διαρκή επιδείνωση της ζωής του.

Ιδιαίτερη ήταν και η αναφορά του στη δυνατότητα να συσπειρώνονται με τη γραμμή του ΚΚΕ άνθρωποι που μπορεί να μη συμφωνούν σε όλα, ή να κρατούν ακόμα επιφυλάξεις, αλλά βλέπουν στην πράξη ότι δεν υπάρχει φιλολαϊκή διέξοδος στον δρόμο των θυσιών για τα κέρδη των λίγων. Οπως σημείωσε, μέσα στην κοινή δράση, στην πείρα του αγώνα, στη συζήτηση πάνω στα πραγματικά προβλήματα και στις αιτίες τους, μπορούν να κερδίζονται νέες δυνάμεις και να δυναμώνει η εμπιστοσύνη στο Κόμμα, στη γραμμή που υπερασπίζεται σταθερά τα αυτοτελή συμφέροντα του λαού.

Ο Ν. Σοφιανός κατέληξε ότι η πρόταση του ΚΚΕ δεν είναι μια αφηρημένη μελλοντική λύση, αλλά η άμεση πολιτική απάντηση απέναντι στον πόλεμο, στην εμπλοκή, στην ακρίβεια, στη βαρβαρότητα του συστήματος. Και ότι μόνο με ισχυρό ΚΚΕ, με οργάνωση και πάλη, μπορεί ο λαός να αντισταθεί αποτελεσματικά σήμερα, να μην πληρώσει ξανά για τα συμφέροντα των λίγων και να ανοίξει τον δρόμο για τη δική του εξουσία, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και πολέμους.