Με ένα απέραντο λευκό χιόνι στις κορυφές του υποδέχτηκε ο Γράμμος την ομάδα συντρόφων και φίλων κατά την άφιξή τους την Παρασκευή 27/3, ενώ τη συνόδευσαν τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Γόντικας και Μανώλης Ραπανάκης, καθώς και ο Θανάσης Λεκάτης, μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ.

Η πρώτη μέρα της εκδρομής ξεκίνησε από τη Νοσοκομειούπολη του Γράμμου, η οποία χτίστηκε σε απυρόβλητο μέρος κάτω από το ύψωμα Σκάλα για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες των μαχών.

Ο Δ. Γόντικας αναφέρθηκε στην εποποιία του ΔΣΕ, στο γεγονός ότι εκείνα τα χρόνια η αστική τάξη ένιωσε τρόμο για την εξουσία της, και στη συνέχεια έκανε αναφορά στη μεγάλη μάχη του Γράμμου το 1948. Ακολούθησε περιήγηση στον χώρο όπου ήταν οι θάλαμοι και περιθάλπονταν οι τραυματίες μαχητές του ΔΣΕ. Το νοσοκομείο είχε τη δυνατότητα να περιθάλψει ταυτόχρονα 1.500 τραυματίες και από εκεί πέρασαν συνολικά πάνω από 5.000.

Ξεχωριστή στιγμή της εκδρομής ήταν η επίσκεψη στο νεκροταφείο, όπου έχουν θαφτεί 41 μαχητές του ΔΣΕ που υπέκυψαν στα τραύματά τους.

Καθ' οδόν από το Νεστόριο προς τα χωριά των Πρεσπών και πλησιάζοντας στην περιοχή της Ιεροπηγής, ο σύντροφος Θ. Λεκάτης περιέγραψε το πώς εξελίχθηκε ο μεγάλος ελιγμός των δυνάμεων του ΔΣΕ από τον Γράμμο στο Βίτσι τον Αύγουστο του 1948.

Ξεχωριστής σημασίας ήταν η επίσκεψη στο μνημείο για τη Συνδιάσκεψη της Πανελλαδικής Δημοκρατικής Ενωσης Γυναικών τον Μάρτη του 1949 στο χωριό Πυξός. Ενα χωριό που κάποτε αριθμούσε 2.500 κατοίκους, οι οποίοι στήριζαν με όλα τα μέσα τον ΔΣΕ, η αστική τάξη το γκρέμισε ολοσχερώς, με αποτέλεσμα σήμερα να μην υπάρχει στην κυριολεξία ούτε πέτρα που να θυμίζει κατοικημένο τόπο. Το μνημείο για τις μαχήτριες του ΔΣΕ αποτυπώνει την τεράστια συμβολή του ΚΚΕ στη γυναικεία συμμετοχή στον κοινωνικό και πολιτικό αγώνα, στις μεγάλες στιγμές της ταξικής πάλης στην Ελλάδα τον 20ό αιώνα.

Επίσης επισκέφτηκαν το μνημείο στο χωριό Κώττας, εκεί που λίγο καιρό πριν ήταν ένα χωράφι, που οι γελάδες στο περπάτημά τους έβγαζαν στην επιφάνεια τα οστά των μαχητών από τις τελευταίες μάχες του 1949 στα γύρω υψώματα. Σήμερα αυτόν τον χώρο τον κοσμεί ένα εντυπωσιακό μνημείο για τους νεκρούς μαχητές του ΔΣΕ, για να μπορούν οι επόμενες γενιές να αφήνουν «το λουλούδι που τους στέρησαν» στη συνέχεια της πάλης για την απελευθέρωση.

Η εκδρομή ολοκληρώθηκε με επίσκεψη στο μνημείο για τη μάχη της Φλώρινας τον Φλεβάρη του 1949, το οποίο βρίσκεται στο σημείο όπου θάφτηκαν μαζί ζωντανοί και νεκροί μαχητές και μαχήτριες του ΔΣΕ. Ενα μνημείο που πραγματικά στέκεται αντάξιο «γι' αυτούς που νίκησαν τον θάνατο» και μας αφήνει όλους συγκλονισμένους κάθε φορά που το αντικρίζουμε.

Οπως μας γράφουν οι σύντροφοι: «Κρατάμε από αυτήν την πρωτοβουλία το δέος που άφησε σε όλους μας αυτό το ζωντανό μάθημα Ιστορίας, την έμπνευση για τις καθημερινές μάχες που δίνουμε. Κρατάμε το άσβεστο ενδιαφέρον των συντρόφων μαθητών - μελών της ΚΝΕ που δεν σταματούσαν στιγμή να ρωτάνε για την Ιστορία του Κόμματος, για την ηρωική δράση του ΔΣΕ, τη διάθεσή τους να μάθουν περισσότερα.

Συνεχίζουμε με συγκίνηση, γνώση και σιγουριά για την τελική νίκη, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό, κρατώντας τους στίχους του Γ. Ρίτσου: "Οχι, εμείς το δάκρυ δε θ' αφήσουμε να λεκιάσει τον ηρωισμό σου, κι όμως μέσα μας πονά τόσο η καρδιά, κι όσο πιο πολύ πονά, τόσο πιο πολύ μισεί. Θα τολμήσουμε ό,τι τόλμησες και συ''».

Ετσι, μετά τις προηγούμενες προσπάθειες να αλλάξει το κείμενο που καταγράφει αυτήν την ιστορική αλήθεια, άλλη μια εκδηλώθηκε το τελευταίο διάστημα. Αυτήν τη φορά με κείμενο που κατέθεσαν «πολίτες» προς το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης και με το οποίο ζητούσαν να «διαπιστωθεί» αν το κείμενο που είναι χαραγμένο στην πλάκα έχει καθοριστεί με απόφαση αρμόδιου οργάνου και, αν διαπιστωθεί η έλλειψη τέτοιας απόφασης, να τροποποιηθεί το κείμενο.

Και αυτή η προσπάθεια όμως έπεσε στο κενό, καθώς το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης σχεδόν ομόφωνα (απείχαν από την ψηφοφορία δύο δημοτικοί σύμβουλοι) αποφάσισε ότι η αναθηματική πλάκα θα παραμείνει όπως είναι.

Νωρίτερα ο Βασίλης Τομπουλίδης, επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης», στην τοποθέτησή του θύμισε τα ιστορικά γεγονότα της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης και τόνισε ότι αυτά «αποσιωπούνται ή παραποιούνται από την επίσημη αστική ιστοριογραφία, και διάφοροι ανιστόρητοι - προσπαθώντας να μειώσουν τον ρόλο του ΕΛΑΣ στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης - ισχυρίζονται ότι οι Γερμανοί εγκατέλειψαν την πόλη αμαχητί και ότι τάχα μετά την αποχώρησή τους μπήκε στην πόλη ο ΕΛΑΣ!

Το παραμύθι βέβαια αυτό ξεκινά από τότε, όταν το BBC δεν δίστασε να αναγγείλει μετά από τρεις μέρες ότι η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε από τα βρετανικά στρατεύματα, κι ας ήξερε ότι μια μικρή μόνο ομάδα Αγγλων σε ένα φορτηγό αυτοκίνητο - που οδηγούσε ένας ΕΛΑΣίτης λοχαγός - μπήκε στη Θεσσαλονίκη μόλις στις 31 Οκτώβρη 1944.

Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι ο ηρωικός ΕΛΑΣ με την παλικαριά και τις θυσίες του διέλυσε την αντίσταση των ναζιστών κατακτητών και των συνεργατών τους και απελευθέρωσε την πόλη».

Ανέδειξε ότι η προσπάθεια παραχάραξης της Ιστορίας δεν είναι τυχαία, ειδικά αυτήν την περίοδο, και κάλεσε τον λαό της πόλης να βρίσκεται σε ετοιμότητα και επαγρύπνηση. «Ειδικά αυτήν την περίοδο, που η κυβέρνηση της ΝΔ με τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων αστικών κομμάτων εμπλέκει όλο και πιο άμεσα τη χώρα μας στους άδικους πολέμους που διεξάγονται ανά τον κόσμο. Σε αυτήν την περίοδο, που προσομοιάζει με τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, θέλουν να εφησυχάσουν το λαό αλλά και να τον παγιδέψουν στα καλέσματα της δήθεν "εθνικής ομοψυχίας", μπροστά στα δύσκολα που έρχονται. Γι' αυτό και λύσσαξαν όλοι οι απολογητές του συστήματος και των ντόπιων συνεργατών των ναζί με τη μεγαλειώδη εκδήλωση του ΚΚΕ στο Λιτόχωρο προχτές για τα 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ, από τους ακροδεξιούς υπουργούς της ΝΔ, τον Πλεύρη και τον Αδωνι, μέχρι την Ομάδα Αλήθειας (και καλά) της ΝΔ.

Τους ενοχλεί η διευρυνόμενη απήχηση που έχουν οι θέσεις και η πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα, όπως εκφράστηκε και με τον συγκλονιστικό αντίκτυπο που είχαν οι πρόσφατα δημοσιευμένες φωτογραφίες των 200 ηρώων κομμουνιστών της Καισαριανής λίγα λεπτά πριν την εκτέλεσή τους. Η προσπάθειά τους να σβηστεί η ιστορική αλήθεια πέφτει συνεχώς στον "κουβά"! Μάταια προσπάθησαν να αποκρύψουν την ιδιότητα των 200 εκτελεσμένων, η οποία ήταν και η αιτία της εκτέλεσής τους, το γεγονός δηλαδή ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, ήταν κομμουνιστές που τους παρέδωσε το ελληνικό αστικό κράτος στους ναζί και αυτοί τους εκτέλεσαν. Τόση εθνική ομοψυχία...», είπε.

Και ξεκαθάρισε ότι «μάταια προσπαθούν και σήμερα αυτοί οι ανιστόρητοι απολογητές του συστήματος να αποκρύψουν την ιστορική αλήθεια της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης στις 30 Οκτώβρη 1944 από τον ΕΛΑΣ, το ένοπλο τμήμα του ΕΑΜ, που ψυχή και καθοδηγητής του ήταν οι κομμουνιστές, τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ».