Αλλωστε πίσω από την «αντι-μητσοτακική» μαρκίζα, την ανακύκλωση των χρεοκοπημένων σοσιαλδημοκρατικών συνταγών και τις εσωκομματικές διευθετήσεις για τη νέα Κεντρική Επιτροπή, το πραγματικό «έργο» που σφραγίστηκε με τις συνεδριακές αποφάσεις, η στρατηγική σύμπλευση με τη ΝΔ, στην «υπηρεσία» κεφαλαίου, ΕΕ και ΝΑΤΟ είναι η μόνη αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Αυτά τα διαπιστευτήρια προς την αστική τάξη και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις εξάλλου δόθηκαν με εμφατικό τρόπο με την φαρδιά - πλατιά υπογραφή του Ν. Ανδρουλάκη στην εμπλοκή στον πόλεμο, κατά την εναρκτήρια ομιλία του, να αναδεικνύει σε κορυφαία προτεραιότητα την «κοινή ευρωπαϊκή άμυνα» και τη χρηματοδότησή της μέσω ευρωομολόγων, φορτώνοντας στις πλάτες του λαού για να θωρακιστούν τα κέρδη των πολεμικών βιομηχανιών.

Ανάλογη είναι η εικόνα και στο μέτωπο της Συνταγματικής Αναθεώρησης, όπου στο συνέδριο επιχειρήθηκε να σφραγιστεί η πρόταση για τον «νέο καταστατικό χάρτη» της χώρας, με στόχο τον «εκσυγχρονισμό» του αστικού κράτους και των θεσμών του για να γίνει πιο αποτελεσματικό στην καταπίεση του λαού. Μάλιστα στην κατεύθυνση αυτή διοργανώθηκε και σχετική θεματική, ενώ το ΠΑΣΟΚ έσπευσε να «στρώσει το χαλί» για τις αντιδραστικές τομές που απαιτούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, με εμβληματική την αποδοχή της εμπορευματοποίησης της Παιδείας, με δεσμεύσεις για αναθεώρηση του άρθρου 16 μέσω του λεγόμενου «σκανδιναβικού μοντέλου» και τη «διαφήμιση» του Εθνικού Απολυτηρίου.

Οπως ήταν αναμενόμενο, το Ταμείο Ανάκαμψης και η «πράσινη ανάπτυξη» είχαν την τιμητική τους, ενώ το ΠΑΣΟΚ δεν παρέλειψε να ορκιστεί πίστη στη δημοσιονομική πειθαρχία και στα «ματωμένα πλεονάσματα» που απαιτεί η ΕΕ για να διασφαλιστεί η «επενδυτική βαθμίδα». Το περί «δίκαιης μετάβασης» δεν μπορεί να κρύψει ότι το ΠΑΣΟΚ στηρίζει την ίδια πολιτική που εκτινάσσει την ενεργειακή φτώχεια και μετατρέπει το ρεύμα σε πανάκριβο εμπόρευμα, με την δήθεν σύγκρουση με τη ΝΔ ως προς τη διαχείριση των πόρων, να αφορά αποκλειστικά το ποιοι επιχειρηματικοί όμιλοι θα πάρουν τη μερίδα του λέοντος από τους πακτωλούς χρηματοδοτήσεων, αφήνοντας τον λαό να πληρώνει τα σπασμένα.

Τέλος, σύμφωνα με απόφαση του συνεδρίου, το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ μετατρέπεται σε ενιαίο κόμμα, ενώ εγκρίθηκε η σύσταση 13 περιφερειακών συμβουλίων. Σημειώνεται ότι η πρόταση που προέβλεπε τη διεξαγωγή του συνεδρίου πριν από την εκλογή του προέδρου του κόμματος αποσύρθηκε λόγω έντονων διαφωνιών.

Την ίδια ώρα από τη Λαμία ο Αλ. Τσίπρας επιχειρούσε το περασμένο Σάββατο να στήσει άλλη μια - προσφιλή σε αυτόν - επιχείρηση πολιτικής εξαπάτησης.

Σε μια απόπειρα έσχατης πολιτικής τυμβωρυχίας, ο Τσίπρας που ως πρωθυπουργός «ξέπλενε» τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τον Τραμπ ως «διαβολικά καλό», και έκλεινε ΝΑΤΟικά «ντιλ» όπως τη συμφωνία των Πρεσπών, επιχειρούσε να συνδέσει την τυχοδιωκτική του πορεία με εκείνη του Αρη Βελουχιώτη και όσων πάλεψαν για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, μιλώντας για «νέο πατριωτισμό»...

Την ίδια ώρα εξάλλου έστελνε ξανά σινιάλο στο κεφάλαιο ότι είναι εδώ, έτοιμος να αναλάβει ξανά τη «βρωμοδουλειά» για λογαριασμό του, παρουσιάζοντας την εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς ως «ταξίδι κόντρα στον καιρό», καλώντας το σύστημα να τον εμπιστευτεί ως τον έμπειρο διαχειριστή που μπορεί να κρατήσει τον λαό «όρθιο», δηλαδή υποταγμένο και εγκλωβισμένο, την ώρα που μαίνονται οι ιμπεριαλιστικές συρράξεις για το μοίρασμα της λείας.

Ακόμη, τα μέτρα που πρότεινε, από τη μείωση του ΦΠΑ στα καύσιμα μέχρι τα ψίχουλα για το ρεύμα, δεν ακούμπησαν ούτε «τρίχα» από την «απελευθέρωση» της Ενέργειας και το χρηματιστήριο ενέργειας που η κυβέρνησή του εισήγαγε, ενώ επιστράτευσε και την κλασική σοσιαλδημοκρατική απάτη της «αναδιανομής» μιλώντας για «δίκαιη κατανομή των βαρών», υποσχόμενος με άλλα λόγια δηλαδή να δοθούν λίγα από τα κλεμμένα των μονοπωλιακών ομίλων ως ψίχουλα στον λαό για να μη σπάσει το καζάνι της λαϊκής οργής και δυσαρέσκειας.

Αρχικά, δεν ξέρουμε κανέναν που να ρώτησε τον Πλεύρη, τον Αδωνι κ.ά. αν τιμάνε τους αγώνες του ΚΚΕ, του εργατικού κινήματος, του ΔΣΕ, του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ κ.λπ.

Αυτός που τιμάει τους αγώνες του είναι αυτός που τους διεξήγαγε, δηλαδή ο ελληνικός λαός και το Κόμμα που ήταν η ψυχή αυτών των αγώνων, δηλαδή το ΚΚΕ.

Πάει πολύ πάντως να παριστάνει και το θύμα ο κάθε Πλεύρης. «Μας επιτίθενται γιατί δεν τιμάμε τους αγώνες του ΚΚΕ», λένε. Διαστρέφουν την πραγματικότητα. Αυτό που χρεώνονται είναι ότι είναι τα πρώτα βιολιά στην παραχάραξη της Ιστορίας, στον αντικομμουνισμό, σε ανιστόρητα κατασκευάσματα όπως η θεωρία των «δύο άκρων», που δεν αποτελεί άλλωστε προνόμιο κάποιων «ιδεοληπτικών», αλλά είναι η επίσημη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Και, τέλος, χρεώνονται την πολιτική που υλοποιούν τσακίζοντας καθημερινά τη ζωή του λαού και των παιδιών του.

• Αναδημοσιεύεται από το «902.gr».