Στην εκδήλωση μίλησε ο Σωκράτης Μπουντόλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, ενώ παρευρέθηκε ο Θέμης Γκιώνης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ. Στεφάνια κατέθεσαν εκ μέρους του Κόμματος ο Μαρίνος Μακρής, μέλος του Γραφείου Περιοχής Αττικής και Γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Α' Αθήνας, και εκ μέρους της ΚΝΕ ο Γιάννης Αντωνίου, μέλος του Τομεακού Γραφείου Α' Αθήνας.

«Αποδίδοντας τιμή στον κομμουνιστή ήρωα Νίκο Μπελογιάννη, που πριν από 74 χρόνια, τέτοια μέρα ξημερώματα, εκτελέστηκε ως μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ μαζί με τους συντρόφους του, Νίκο Καλούμενο, Ηλία Αργυριάδη και Δημήτρη Μπάτση, αποδίδουμε τιμή στη συγκλονιστική ζωή και δράση του. Ζωή που συμπυκνώνει στοιχεία πολύπλευρης επαναστατικής δράσης σε σκληρές συνθήκες», τόνισε ο Σ. Μπουντόλος και πρόσθεσε: «Ο Μπελογιάννης έφτασε να ξεκλειδώνει την αθανασία χαμογελώντας πριν τον θάνατο. Εφτασε να εκφράσει την ομορφιά της αγωνιστικής ζωής κόντρα στο εκτελεστικό απόσπασμα του σάπιου αστικού κράτους, έχοντας καθοδηγήσει, ως 20χρονος νέος τη δεκαετία του 1930, μεγάλους ταξικούς αγώνες στην Αμαλιάδα και αλλού.

Εφτασε να κρατά το γαρύφαλλο και να γίνεται εικόνα της πάλης για τον σοσιαλισμό, ως μεγάλο, ως ωραίο και ως συγκλονιστικό, έχοντας κρατήσει το όπλο του επαναστατικού λαϊκού στρατού, του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Ο Νίκος Μπελογιάννης ξεφτίλισε με την απολογία του τους κατηγόρους του, υπερασπίζοντας την πολιτική του ΚΚΕ και το αίμα του λαού που χύθηκε για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, έχοντας γράψει βιβλία για την Ιστορία της Λογοτεχνίας μέσα σε μπουντρούμια φυλακών, έχοντας συμβάλλει καθοριστικά στη σύνταξη και διακίνηση κομματικών εφημερίδων σε συνθήκες παρανομίας (...)

Οι δυσκολίες και τα διλήμματα που έχουν να αντιμετωπίσουν σήμερα τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, αλλά και ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις, δεν είναι στην παρούσα φάση "δήλωση μετάνοιας ή εκτέλεση".

Αν και σε κάθε περίπτωση η ανάγκη επιλογής για υποταγή του ατομικού στο συλλογικό, η αφοσίωση στην επαναστατική πάλη, δεν αφορά μόνο σε συνθήκες παρανομίας, βασανιστηρίων και ανελέητων καπιταλιστικών διώξεων, ακόμα περισσότερο σήμερα οι αποφάσεις που παίρνει ο καθένας και η καθεμιά βαραίνουν καταλυτικά.

Ακριβώς γιατί μπορεί να μην είμαστε στη φάση του σαλπίσματος της άμεσης "εφόδου", όμως, όπως σημείωνε η ΚΕ του ΚΚΕ τον Οκτώβρη του 2025 στο κείμενο των Θέσεών της για το 22ο Συνέδριο του Κόμματος, είμαστε σε μια περίοδο "γρήγορων και σύνθετων εξελίξεων, όπου αυξάνονται οι απαιτήσεις για να ανταποκριθούμε σε δύσκολες συνθήκες και σε απότομες αλλαγές κατά τις οποίες είναι πιο πιθανό - σε σχέση με άλλες περιόδους - οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, οι πολεμικές αναμετρήσεις, η καπιταλιστική οικονομική κρίση να οδηγήσουν σε μαζική ριζοσπαστικοποίηση εργατικών - λαϊκών δυνάμεων, σε όξυνση της ταξικής πάλης, ακόμα και σε αποσταθεροποίηση της καπιταλιστικής εξουσίας"».

Αναφερόμενος δε στον σημερινό πόλεμο, τόνισε: «Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, το ΚΚΕ, έχοντας συναίσθηση του ρόλου του ως επαναστατικής πρωτοπορίας, φιλοδοξεί να ανταποκριθεί στα μεγάλα καθήκοντα που υψώνει η ανεπίστρεπτη γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, το "τελικό ξεκαθάρισμα" των μακελάρηδων.

Κόντρα στο κλίμα της "ομοψυχίας" για να υπάρξει "σταθερότητα, σε ταραγμένους καιρούς", όπως μας βομβαρδίζουν καθημερινά, τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ φωτίζουν με το παράδειγμα της καθημερινής τους δράσης και διαφώτισης ότι ο λαός μπορεί και πρέπει να βαθύνει τα ρήγματα στο γερασμένο καπιταλιστικό σύστημα.

Φωτίζουμε τα συμπεράσματα των εμβληματικών αγώνων της περιόδου, που δείχνουν ότι ούτε σε συνθήκες "ανάπτυξης" ούτε σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής μπορεί να υπάρξει ταξική ειρήνη. (...)

Το ΚΚΕ πρωτοστατεί στην οργάνωση και στη στήριξη αυτών των αγώνων.

Πρωτοστατεί, θα λέγαμε, και στην προβολή του μέλλοντός τους.

Στη διαμόρφωση ενός πανελλαδικά συντονισμένου εργατικού - λαϊκού κινήματος που θα έρχεται σε σύγκρουση με το σύστημα και την εξουσία του.

Θα χτίζει την αυτοπεποίθηση του οργανωμένου και αποφασισμένου λαού, που θα μαθαίνει να μάχεται χωρίς να φοβάται έναν πιο ισχυρό αντίπαλο.

Θα πιστεύει ότι πρέπει να δίνει τη μάχη ακόμα κι αν ξέρει πως μπορεί να μη νικήσει άμεσα, αλλά έτσι να ανοίξει τον δρόμο για τη νίκη στο μέλλον.

Ενα κίνημα που θα έχει ως προοπτική την πάλη για την ανατροπή της εξουσίας, που θα ανοίξει τον δρόμο για τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική κοινωνία, την απαλλαγή δηλαδή των ανθρώπων από τη βαρβαρότητα».

Στην Αμαλιάδα συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην πλατεία που φέρει το όνομα και υπάρχει ο ανδριάντας του Νίκου Μπελογιάννη, ενώ στην Πάτρα, στην πλατεία Παντοκράτορος, όπου υπάρχει αντίστοιχο μνημείο.

Αναφερόμενος στον κομμουνιστή - ήρωα, τη θυσία του όπως και των συντρόφων του, ο Σωτήρης Παρίσης, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας, σημείωσε, μεταξύ άλλων, στην κεντρική ομιλία στην Αμαλιάδα: «Ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του στάθηκαν όρθιοι μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, περήφανοι γιατί είχαν κάνει το χρέος τους απέναντι στην εργατική τάξη, τον λαό... Ησυχοι γιατί ήξεραν ότι το κόκκινο γαρύφαλλο της θυσίας τους θα συνεχίζει να ανθίζει μέσα στους μεγάλους αγώνες του μέλλοντος, με το ΚΚΕ μπροστά.

Και αν στις ηρωικές σελίδες της Ιστορίας αυτού του λαού, αυτού του τόπου, υπάρχει γραμμένο με μεγάλα γράμματα το όνομά τους, όπως και το όνομα χιλιάδων άλλων αγωνιστών, είναι γιατί όλοι τους στις κρίσιμες στιγμές πήραν τη θέση τους στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Κι έμειναν εκεί στο πλάι της εργατικής τάξης, του λαού, σταθερά απέναντι στο κεφάλαιο, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και τις κυβερνήσεις του. Αυτή είναι η σωστή πλευρά της Ιστορίας. Οπως είπε και ο ίδιος στο στρατοδικείο: "Για τον σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας".

Είμαστε σίγουροι ότι τα επόμενα χρόνια η ταξική πάλη, η πάλη για την ανατροπή, για τον σοσιαλισμό, θα αναδείξει νέα πρότυπα συλλογικού και ατομικού ηρωισμού, νέους αγωνιστές, νέους λαϊκούς ηγέτες, νέους "Μπελογιάννηδες". Δεν επαναπαυόμαστε, δεν υποτιμούμε τον αντίπαλο και τις δυσκολίες. Το Κόμμα μας, πιο ώριμο και αποφασισμένο μετά το πρόσφατο Συνέδριό του, έχει πολιτική χαραγμένη ώστε να κάνει το επαναστατικό του καθήκον μπροστά στο κάλεσμα της Ιστορίας... στην πάλη για τον σοσιαλισμό».

Στην Πάτρα ομιλία πραγματοποίησε ο Κώστας Μουγκογιάννης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της ΤΕ Αχαΐας. Αφού αναφέρθηκε στη ζωή και τη δράση του Ν. Μπελογιάννη, όπως και την εκτέλεση των 200 της Καισαριανής, μεταξύ άλλων, σημείωσε:

«Η δύναμη, η ορμή αυτών των ηρώων, όπως και του Νίκου Μπελογιάννη πήγαζε από την αφοσίωσή τους στο δίκιο του λαού και το Κόμμα, από τη συνείδηση και τη βαθιά πίστη στον σκοπό της πάλης τους, στο ιδανικό για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, στον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Είναι το Κόμμα μας που μπορούσε και μπορεί να διαμορφώνει επαναστάτες τόσο σε στιγμές ανόδου της ταξικής πάλης όσο και στις καμπές της. Είναι το Κόμμα μας που κόντρα στην προσπάθεια παραχάραξης της Ιστορίας από τα αστικά επιτελεία και την ΕΕ, συνεχίζει σε όποιες συνθήκες με τους κομμουνιστές μπροστά, στις μεγάλες, αλλά και τις καθημερινές μάχες. Με όπλο το επαναστατικό μας Πρόγραμμα και Καταστατικό.

Ετσι τιμάμε τους νεκρούς μας και την Ιστορία μας, συνεχίζοντας αταλάντευτα, σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας σε ολόκληρο τον πλανήτη, εμπλοκής της χώρας στις πολεμικές συγκρούσεις και έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο που γενικεύεται».

Και στις δύο συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν καταθέσεις στεφάνων στα μνημεία που είναι αφιερωμένα στον Ν. Μπελογιάννη, από τις Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, ενώ στην Πάτρα πραγματοποιήθηκε και μουσικό αφιέρωμα.

Καλλιθέα

Από νωρίς το πρωί κρεμάστηκε πανό έξω από το σχολείο και τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ συζήτησαν με τους μαθητές, διακίνησαν υλικό και πρόσφεραν κόκκινα γαρύφαλλα, τιμώντας με αυτόν τον τρόπο τα 74 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του.

Στην είσοδο του σχολείου κατατέθηκαν λουλούδια από τον Γιάννη Βακαλόπουλο, μέλος της Τομεακής Επιτροπής Νότιου Τομέα του ΚΚΕ και επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Καλλιθέας, και από την Αντριάνα Χατζηπαντελή, μέλος του Γραφείου του Τομεακού Συμβουλίου Νότιων Συνοικιών της ΚΝΕ.

Το απόγευμα της Δευτέρας οι ΚΟ Νίκαιας - Ρέντης του ΚΚΕ κατέθεσαν λουλούδια στον τάφο του Μπελογιάννη στο Γ' Νεκροταφείο.

Νίκαια