Από τις κινητοποιήσεις στη Μυτιλήνη

Στην ανακοίνωσή της αναδεικνύει τις τεράστιες ευθύνες ΕΕ και κράτους για την εμφάνιση των κρουσμάτων, υπογραμμίζοντας ότι κυβέρνηση και περιφερειακή αρχή, ενώ γνώριζαν την εξάπλωση της νόσου στην Τουρκία και τη μετάδοσή της στην Κύπρο, δεν πήραν κανένα μέτρο πρόληψης για να μη φτάσει στο νησί. Σημειώνει τους ελέγχους - «φαντάσματα» στις πύλες εισόδου και τα υποτυπώδη μέτρα βιοασφάλειας, όπως και το ότι το νησί παρέμενε με μόλις 9 κτηνιάτρους, για να ελέγξουν 400.000 παραγωγικά ζώα.

«Αναδεικνύεται περίτρανα ότι για την κυβέρνηση και τη διοίκηση της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου που λειτουργούν με βάση τις οδηγίες της ΕΕ, οι ανάγκες των βιοπαλαιστών αγροτών και κτηνοτρόφων μπαίνουν στη μέγγενη των αναγκών του κεφαλαίου και θυσιάζονται κυνικά στον βωμό της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των λογιστικών τους υπολογισμών», σημειώνει η Οργάνωση του Κόμματος.

Παρακάτω αναδεικνύει ότι οι όποιες πρωτοβουλίες της κυβέρνησης δείχνουν ότι το μόνο που την απασχολεί είναι «να δείξει στις διεθνείς αγορές ότι "απομονώνεται" το πρόβλημα στο νησί μας, ώστε να συνεχιστούν απρόσκοπτα οι εξαγωγές φέτας των 4-5 μονοπωλίων της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Ολα τα μέτρα που έχουν αποφασιστεί βάζουν στο ζύγι την ύπαρξη και επιβίωση του βιοπαλαιστή κτηνοτρόφου με τα κέρδη μιας χούφτας γαλακτοβιομηχανιών!

Αυτό υπηρετούν ο πλήρης αποκλεισμός του νησιού, οι έλεγχοι που δεν γίνονται σε όλο το νησί, μέτρα βιοασφάλειας αποσπασματικά και με "ωράριο", οι αποζημιώσεις που δεν φτάνουν για να στήσουν οι κτηνοτρόφοι ξανά το βιος τους, το ότι δεν απαντιέται το αίτημα του τι θα γίνει με την απώλεια εισοδήματος των κτηνοτρόφων που δικαιολογημένα ήλπιζαν στο Πάσχα».

«Τώρα είναι ώρα δράσης, είναι ώρα μάχης», τονίζει η ΤΕ, σημειώνοντας τις πρωτοβουλίες του Κόμματος για την ενημέρωση και την οργάνωση της πάλης, και ξεκαθαρίζει:

«Η κατάσταση είναι κρίσιμη. Καμία αναμονή, καμία εμπιστοσύνη σε κυβέρνηση και ΕΕ που δεν έχουν στον προσανατολισμό τους τις λαϊκές ανησυχίες.

Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις και στηρίζουμε τα αιτήματα του οργανωμένου αγροτικού κινήματος».

Στο πλαίσιο αυτό, αναδεικνύει τις δίκαιες διεκδικήσεις των παραγωγών για χρηματοδότηση και τήρηση των μέτρων βιοασφάλειας από το κράτος, για πλήρη στελέχωση της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας, για υποχρεωτικές απολυμάνσεις, προστασία της τιμής του γάλακτος, άμεση και πλήρη αποζημίωση για όσους θανατωθούν τα ζώα τους, πλήρη στήριξη μέχρι την ανασύσταση του κοπαδιού. Ακόμα για πάγωμα οφειλών, για κάλυψη χαμένου εισοδήματος κ.ά.

Στη συνέχεια η Οργάνωση του ΚΚΕ σημειώνει ότι «η πολιτική της ΕΕ, της ΚΑΠ, στην οποία πίνουν νερό και ψηφίζουν όλα τα άλλα κόμματα, βάζει τη σφραγίδα της και στον τρόπο διαχείρισης της νόσου του αφθώδους πυρετού. Αυτή η πολιτική συνεχώς θα συμπιέζει το λαϊκό εισόδημα, θα επιδεινώνει τους όρους ζωής της μικρομεσαίας αγροτιάς.

Αυτή η διαχείριση, που βάζει τα κέρδη των μονοπωλίων πάνω από την επιστήμη, γεννά επικίνδυνες αντιφάσεις. Η άρνηση του εμβολιασμού - όπως στην περίπτωση της ευλογιάς - ή η απαγόρευση διάθεσης θερμικά επεξεργασμένων προϊόντων, μόνο και μόνο για να μη "λερωθεί" η εικόνα των εξαγωγών μιας χούφτας βιομηχάνων, αλλά και η άρνηση κάθε πρόληψης επειδή "κοστίζει" - παρά τις υπάρχουσες δυνατότητες - τροφοδοτούν τον ανορθολογισμό. Οταν η επιστήμη υποτάσσεται στα κέρδη, ανοίγει ο δρόμος για την αμφισβήτηση ακόμα και των πιο υποτυπωδών και αναγκαίων μέτρων, την καταστρατήγησή τους και, τελικά, την ταχύτερη διάδοση της νόσου. (...)

Στις μέρες μας υπάρχουν όλες οι τεχνολογικές και επιστημονικές δυνατότητες για μια καλύτερη ζωή, όμως αυτές μένουν αναξιοποίητες και στραγγαλίζονται στον βωμό του κέρδους των λίγων. Αυτή η αδικία δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχιστεί άλλο. Γι' αυτό η σημερινή πάλη μπορεί και πρέπει να συναντηθεί με την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ, γιατί μόνο εκεί οι κόποι θα πιάσουν τόπο οριστικά.

Στον δρόμο αυτό, φεύγουν από τη μέση τα μονοπώλια, οι τράπεζες και η σαπίλα του σημερινού κράτους. Ενός κράτους που αποδεικνύεται ικανότατο και πανηγυρίζει όταν αναχαιτίζει drones με πυραύλους στη Σαουδική Αραβία, αλλά δηλώνει ανήμπορο να αναχαιτίσει μια ζωονόσο στη Λέσβο. Η σαπίλα αυτού του εχθρικού για τον λαό μηχανισμού φάνηκε καθαρά και στον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου οι πραγματικοί παραγωγοί βρίσκονται διαρκώς αντιμέτωποι με την κοροϊδία και τα αδιέξοδα.

Στον σοσιαλισμό, όπου τα μέσα παραγωγής είναι κοινωνική ιδιοκτησία και ο ατομικός αγροτοπαραγωγός οργανώνεται εθελοντικά σε παραγωγικούς συνεταιρισμούς που στηρίζονται από το εργατικό κράτος, η προστασία της γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής δεν μπαίνει στη ζυγαριά "κόστους - οφέλους". Με τον κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό, η πρόληψη των ζωονόσων γίνεται καθολική. Το κράτος εγγυάται πλήρη επιστημονική υποστήριξη, καθολικούς εμβολιασμούς και συνεχείς ελέγχους στις μονάδες. Αξιοποιούνται όλα τα τεχνολογικά μέσα παρακολούθησης και επιδημιολογικής επαγρύπνησης, διασφαλίζοντας την υγεία του ζωικού κεφαλαίου και την απρόσκοπτη παραγωγή, με μοναδικό κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι τα κέρδη των ομίλων.

Σε περίπτωση εμφάνισής της, κάθε ζωονόσος αντιμετωπίζεται άμεσα με κρατική ευθύνη, χωρίς να κινδυνεύει το εισόδημα του παραγωγού. Τα επιστημονικά επιτεύγματα διαχέονται παντού και εξασφαλίζονται όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διάθεση της παραγωγής. Δεν θα ζούμε το σημερινό αίσχος, όπου εμποδίζεται η διάθεση των τυριών με τη δικαιολογία της μολυσμένης συσκευασίας - λες και δεν μπορούν να την απολυμάνουν - ή που δεν εμβολιάζουν για την ευλογιά μόνο και μόνο για να μην θιγούν οι εξαγωγές της φέτας των ομίλων.

Ο ίδιος ο παραγωγός, μέσα από τη συμμετοχή του στα όργανα της εργατικής - λαϊκής εξουσίας, θα συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων, καθορίζοντας ενεργά τα μέτρα προστασίας με την απαραίτητη επιστημονική καθοδήγηση. Δεν θα είναι όπως σήμερα, που τα πάντα αποφασίζονται από τα μονοπώλια και η κυβέρνηση του κουνάει το δάχτυλο της "ατομικής ευθύνης".

Σε αυτόν τον δρόμο, ο πλούτος περνά στα χέρια εκείνων που μοχθούν, μετατρέποντας την επιστήμη και την τεχνολογία από εργαλεία λεηλασίας του ιδρώτα των πολλών σε ασπίδα για τη ζωή και το εισόδημα του λαού».