ΦΩΤΟ 2

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗΣ γεννήθηκε το 1916 και πέθανε το 1977.

Το 1941 διέφυγε στη Μέση Ανατολή από τη Σάμο ένστολος ναύτης και εντάχθηκε στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, στο αντιτορπιλικό «Πάνθηρ».

Τότε έγινε κοινωνός του κομμουνιστικού ιδεώδους και με το Κίνημα του Ναυτικού κλείστηκε στο «σύρμα» της Ελ Ντάμπα. Επιστρέφοντας στη Σάμο έγινε θύμα της λευκής τρομοκρατίας και, αν και ήταν αντίθετος στον ένοπλο αγώνα, εντάχθηκε στον ΔΣΕ Σάμου για λόγους αξιοπρέπειας.

Παραδόθηκε αφού κρύφτηκε τραυματισμένος στην πατούσα μετά την ήττα, και είναι καταγεγραμμένος στο Νοσοκομείο Σάμου ως ο τελευταίος αντάρτης, τον Σεπτέμβριο του 1949. Καταδικάστηκε δις εις θάνατον.

Κλείστηκε στις φυλακές Μυτιλήνης και απελευθερώθηκε το 1952 με τη διεθνή αμνηστία.

Παρέμεινε πιστός στις ιδέες του μέχρι τέλους.

Στη μνήμη του, τα παιδιά του προσφέρουν 100 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΚΟΒ Σάμου.

Η ΘΕΟΔΩΡΑ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗ γεννήθηκε το 1926 και πέθανε το 2022.

Στην Κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ Σάμου. Στον εμφύλιο φυλακίστηκε στις καπναποθήκες Σούτου στο Βαθύ Σάμου, γιατί ο κουνιάδος της, Κώστας Τζερέτας, ήταν μαχητής του ΔΣΕ Σάμου και δύο αδέρφια της ήταν εξόριστοι στη Μακρόνησο. Παντρεύτηκε τον Δημήτρη Ανδρεαδάκη, επιζήσαντα μαχητή του ΔΣΕ Σάμου.

Εμεινε πιστή στις ιδέες της και στο Κόμμα μέχρι τέλους.

Στη μνήμη της, τα παιδιά της προσφέρουν 100 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΚΟΒ Σάμου.

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του ΣΠΥΡΟΥ ΣΚΛΗΡΟΥ, κομμουνιστή αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης, ο Γιάννης Σκληρός, ο Σπύρος Σκληρός και ο Στέλιος Σκληρός προσφέρουμε 150 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΚΟΒ Ιθάκης.

Αναμνήσεις του Νόνου (παππού) μου, Σπύρου Σκληρού (Μποτσώνα), έχω από τα πολύ παιδικάτα μου.

Αντρας λεβέντης, αγέρωχος, με καθάριο βλέμμα.

Τον θυμάμαι να κάθεται απέναντι από το κατώι του σπιτιού στην Ιθάκη, κάτω από τον ίσκιο 2 μουριών. Οι μουριές ήταν το δέντρο της πατρίδας του, της Λευκάδας, που την όργωσε κυριολεκτικά και μεταφορικά από μικρό παιδί κι αυτός.

Μας έλεγε κι εμένα και του αδερφού μου, Στέλιου, για τη Λευκάδα χαρακτηριστικά: «Κάθε μέτρο γης, χίλιες σταγόνες αίμα».

Τον θυμάμαι από μικρό παιδί, αλλά τον αγάπησα με όλη μου την ψυχή κάποια χρόνια αργότερα, όταν διάβασα, έμαθα και είδα.

Ο Νόνος όποτε κατέβαινε στο κατώι πάντοτε έκλεινε την πόρτα. Ποτέ δεν είχαμε δει τη γυμνή του πλάτη. Εφηβος πια τον ακολούθησα και κρυφοκοίταξα. Σκαμμένη η πλάτη του.

Αυτά που έμοιαζαν και μας παρουσίαζε ως ραγάδες και ρυτίδες των γηρατειών ήταν τα «παράσημα» από τη Γυάρο (5,5 χρόνια), την Κέρκυρα (2 χρόνια), τη Λευκάδα (1 χρόνος) και την Πρέβεζα (1 χρόνος).

Ο λόγος που δεν θέλησε να μας τα δείξει ποτέ ήταν για να μη συνεχίζεται το μίσος μεταξύ των ανθρώπων και να μην «ποτίζονται» με μισαλλοδοξία οι νέες γενιές. Αρκετό από αυτό το μίσος είχε εισπράξει και τον είχε σημαδέψει συνάμα (ο αδερφός του, Χρήστος, αφού βασανίστηκε σχεδόν μέχρι θανάτου από τους Χίτες, πετάχτηκε στη χαράδρα των Χαραδιάτικων, ώστε να μην υπάρχει κορμί να ταφεί, και πόσα άλλα ακόμη).

Αγωγιάτης, άνθρωπος του μόχθου, αγνός, κομμουνιστής με αρχές και αξίες. Χαμογελαστός, με πρόθεση να βοηθήσει κάθε του συνάνθρωπο, αφήνοντας πίσω όλο το πονεμένο παρελθόν.

Νόνε Σπύρο, τεράστια η παρακαταθήκη που άφησες, υψηλή η τιμή να κουβαλώ το όνομά σου, μεγάλη η υπερηφάνεια να είμαι άγγονάς σου! Κάθε που ακούγεται «Της Δικαιοσύνης ο ήλιος ο νοητός» η συγκίνησή μου βαθιά!

Θα είσαι πάντα η Δικαιοσύνη και η Συγχώρεση για μένα. Αθάνατος!

***

ΦΩΤΟ

Στις 29/12/2025 έφυγε από κοντά μας η ΑΓΑΘΗ ΘΑΝΟΥ, αδερφή του Ιωάννη (Στράτου) Θάνου, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη των Δεκεμβριανών του 1944.

Η Αγαθή ήταν πιστή οπαδός του Κόμματος και σε κάθε επέτειο της 28ης Οκτωβρίου κατέθετε με μεγάλη περηφάνια το στεφάνι στο χωριό της, Καινούργιο Αγρίνιου, εκ μέρους του Παραρτήματος Αγρινίου της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ.

Μέχρι την τελευταία πνοή της ρωτούσε για την πορεία του Κόμματος και έλεγε πάντα ότι είναι στο πλευρό του.

Στη μνήμη της η αδερφή της, Μαρία Κασκαβέλη, και ο ανιψιός της, Σάββας Θάνος, προσφέρουν 50 ευρώ στο ΚΚΕ.

Στη μνήμη της η Κομματική Οργάνωση Τριχωνίδας προσφέρει 200 ευρώ στο ΚΚΕ.

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη της αγαπημένης μου μάνας ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΒΑΛΣΑΜΗ από την Αμαλιάδα Ηλείας, πιστής οπαδού του ΚΚΕ, που στις 17 Μάρτη συμπληρώθηκαν 6 χρόνια από το «φευγιό» της, προσφέρω 50 ευρώ μέσω ΚΟΒ Ζίτσας Ιωαννίνων για οικονομική ενίσχυση στο τιμημένο Κόμμα μας, το ΚΚΕ, με την υπόσχεση ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση.

Η κόρη της, Ιουστίνα Ζώτου από την Καρίτσα Ιωαννίνων

***

ΦΩΤΟ

«Εφυγε» ο συναγωνιστής ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΑΣ, μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη και στη συνέχεια του Κόμματος από το 1974.

Πρόεδρος του συλλόγου της περιοχής Ασυρμάτου Μπραχαμίου για πολλά χρόνια και με πολλούς αγώνες για τα τοπικά προβλήματα, όπως για να συνδεθεί η περιοχή με νερό, ρεύμα, να γίνουν δρόμοι, αποχέτευση και να αποδοθεί στους κατοίκους η έκταση του Ασυρμάτου για πάρκο αναψυχής.

Ετσι καταξιώθηκε στους κατοίκους και τον τίμησαν εκλέγοντάς τον δημοτικό σύμβουλο για 2 θητείες στον δήμο Αγίου Δημητρίου.

Στη μνήμη του, ο Στράτος Μόρφης προσφέρει 50 ευρώ στο «Σπίτι του Αγωνιστή».

Επίσης στη μνήμη του, 40 ευρώ για το «Σπίτι του Αγωνιστή» από φίλους.

***

ΦΩΤΟ

Πέρασαν 40 μέρες από τότε που έφυγε από τη ζωή η ΑΝΝΑ ΧΑΛΙΚΙΑ, δραστήριο μέλος της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ Νέας Σμύρνης. Στη μνήμη της, προσφέρουμε 100 ευρώ στο «Σπίτι του Αγωνιστή», για τη φροντίδα και την συμπαράσταση που είχε.

Οικογένεια Ερμίδου

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΙΤΣΑ, του σταυραετού που πέταξε και έφυγε από κοντά μας στις 24/3/2018, του περήφανου οικοδόμου πρωτεργάτη και κομμουνιστή μέχρι το τέλος, προσφέρουμε στο ΚΚΕ: Η μητέρα του, Ειρήνη Πιτσικάκη, 100 ευρώ μέσω ΤΟ Κατασκευών, και η συντρόφισσά του στη ζωή και στον αγώνα, Λώρα Βουτσίδου, 100 ευρώ μέσω ΤΟ Χρηματοπιστωτικού.

Σταυρί μου, στη νίκη του ΕΚΑ χορέψαμε τη «Νάουσα» και ήσουν εκεί, γιατί όπως όμορφα το περιέγραψε ο Ρίτσος, «ο πόνος τέτοιας απώλειας δεν είναι από τη στέρηση μα από την αύξηση».

***

ΦΩΤΟ

Σε κλίμα βαθιάς οδύνης η ΚΟΒ Δομοκού του ΚΚΕ αποχαιρέτησε το Σάββατο 7/3/2026 τον σύντροφο ΓΙΩΡΓΟ ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΟΥΔΗ, που σε ηλικία 82 ετών έφυγε για το μεγάλο ταξίδι.

Ο Γιώργος Μπουντουρούδης γεννήθηκε το 1944 από γονείς φτωχούς και μεροκαματιάρηδες αγρότες, που διωγμένοι από την Ανατολική Ρωμυλία ήρθαν πρόσφυγες το 1924 και εκεί που εγκαταστάθηκαν δημιούργησαν το Ν. Μοναστήρι.

Ο πατέρας του, Χρήστος Μπουντουρούδης, μαχητής του ΔΣΕ, πιάστηκε από τον κυβερνητικό στρατό τραυματισμένος και για τη δράση του καταδικάστηκε και φυλακίστηκε στη Λαμία.

Η οικογένεια δεν έμαθε ποτέ τι απέγινε. Πιθανά εκτελέστηκε το 1947 στην Ξηριώτισσα Λαμίας, αφήνοντας πίσω την γυναίκα του με πέντε παιδιά σε μικρή ηλικία (ο Γιώργος ήταν το τέταρτοαπό τα πέντε παιδιά).

Τα παιδικά χρόνια του Γιώργου ήταν πολύ δύσκολα, χωρίς πατέρα και με την μάνα μόνη της με τα παιδιά.

Πέρα από τη φτώχεια και την ανέχεια, είχαν να αντιμετωπίσουν και την εχθρική στάση των κυβερνήσεων που ακολούθησαν τον εμφύλιο.

Αναγκαστικά ο Γιώργος και τα αδέρφια του μπήκαν από νωρίς στη βιοπάλη για να τα βγάλουν πέρα.

Το οικογενειακό ιστορικό, η εκμετάλλευση και οι αδικίες που έβλεπε γύρω του, στον αγώνα για το μεροκάματο, οδήγησαν τον Γιώργο στην κατανόηση της ταξικής του θέσης.

Ετσι, τα πρώτα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση οργανώθηκε στο ΚΚΕ και ήταν ο πρώτος Γραμματέας της νεοσυσταθείσας ΚΟΒ Ν. Μοναστηρίου του ΚΚΕ, που ταχύτατα έγινε μία από τις πιο μαζικές και πιο μαχητικές Οργανώσεις του Κόμματος στην επαρχία Δομοκού, και ο Γιώργος ήταν μπροστάρης στους αγροτικούς αγώνες του '70 και του '80, στις εκδηλώσεις του Κόμματος στο χωριό και στην ευρύτερη περιοχή.

Επαιρνε μέρος εκπροσωπώντας το Κόμμα στις κοινοτικές εκλογές, έβγαινε μάλιστα πρώτος σε ψήφους, και για δύο θητείες ήταν αντιπρόεδρος της κοινότητας του χωριού, με πλούσια δράση στο ενεργητικό του.

Περνώντας τα χρόνια εμφανίστηκαν σημαντικά προβλήματα με την υγεία του, και μπορεί να μην πρωτοστατούσε όπως παλιά στους αγώνες με τη φυσική του παρουσία, αλλά πάντα ήταν πλάι στο Κόμμα, ακλόνητος, χωρίς να επηρεαστεί από τις ανατροπές στις σοσιαλιστικές χώρες και τα σκαμπανεβάσματα του κινήματος.

Πάλεψε για τη δημιουργία του Γυμνασίου στο Ν. Μοναστήρι και πρωτοστάτησε στη διεκδίκηση του κτήματος των 4.000 στρεμμάτων, με στόχο να μοιραστεί στους ακτήμονες του χωριού, ζήτημα που ακόμα και σήμερα δεν έχει επιλυθεί.

Στη μνήμη του, σύντροφοι και φίλοι του Κόμματος προσφέρουν 82 ευρώ στην ΚΟΒ Δομοκού του ΚΚΕ.

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του πολυαγαπημένου κουμπάρου και νονού των παιδιών μας, συντρόφου ΓΙΑΝΝΗ ΖΙΩΓΑ, ο οποίος έδωσε παλικαρίσια τη μάχη με την ανίατη νόσο, έχοντας μέχρι την τελευταία στιγμή την έγνοια για προσφορά στο Κόμμα, προσφέρουμε 350 ευρώ μέσω ΚΟΒ Χαριλάου.

Νίκος, Μαριάνθη, Μυρτώ, Φαίδρα

• Στη μνήμη του συντρόφου ΓΙΑΝΝΗ ΖΙΩΓΑ, σύντροφοι και φοιτητές του από τη ΣΘΕ του ΑΠΘ προσφέρουν 2.300 ευρώ στο ΚΚΕ.

Ο σύντροφος Ζιώγας ήταν υπόδειγμα συντρόφου, αγωνιστή και δασκάλου.

Τα χρόνια που βρεθήκαμε δίπλα του, με την αγωνιστική στάση και την ακεραιότητά του ήταν για εμάς παράδειγμα και πολύτιμο στήριγμα, που συνεχίζει να μας εμπνέει.

• Για τον σύντροφο ΓΙΑΝΝΗ ΖΙΩΓΑ, που «έφυγε» στις 2 Μάρτη, και τους τιμημένους νεκρούς του Κόμματος, προσφέρω 50 ευρώ μέσω ΚΟΒ Σταυρούπολης.

Α. Π.

***

ΦΩΤΟ

Μετά τις συγκλονιστικές φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 ηρώων κομμουνιστών την 1/5/1944 στην Καισαριανή, παρατήρησα ξανά με προσοχή και συγκίνηση τη φωτογραφία - ντοκουμέντο του πάτερα μου, κομμουνιστή ΗΡΑΚΛΗ ΚΟΣΣΥΒΑΚΗ, από τα αρχεία των φυλάκων του Ιτζεδίν, που ήρθαν στην κατοχή μου.

Η φωτογραφία είναι στον φάκελό του από την ημέρα της σύλληψής του τον Ιούλιο του 1946, σε ηλικία 27 ετών.

Ξέρει τι τον περιμένει, βασανιστήρια, δικαστήρια, πιθανότατα εκτέλεση, κι όμως: ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ, με την πίστη βουνό στην ψυχή του, πως θα νικήσουν τα υψηλά του ιδανικά, με τέτοιο ύψος αρετής και αντρείας! Χωρίς φόβο, έτοιμος για όλα!

Και αυτή η φωτογραφία είναι μία ακόμα παρακαταθήκη, ένα ακόμα μήνυμα. Κάθε γροθιά που υψώθηκε. Κάθε βλέμμα που δεν λύγισε. Κάθε ψυχή που δεν φοβήθηκε. Ζει πάντα.

Συνεισφέρω για έκτο έτος 120 ευρώ, ως ετήσια συνδρομή στο Επιμορφωτικό Κέντρο - Βιβλιοθήκη «Αρχείο Χαρίλαος Φλωράκης», στη μνήμη του συντρόφου Ηρακλή Κοσσυβάκη, ως περήφανος αποδέκτης της βαριάς κληρονομιάς που μου άφησε, της κληρονομιάς που αναγράφεται στην ταυτότητα πολιτικού κρατούμενου στο κολαστήριο του Ιτζεδίν, ως «αμετανόητος κομμουνιστής».

Προσφέρω επίσης αντίγραφο αυτής της φωτογραφίας και της ταυτότητας κρατούμενου στο Ιτζεδίν στο Ιστορικό Αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ, και καλώ όλους τους απογόνους πολιτικών κρατούμενων, αγωνιστών του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΟΠΛΑ - ΔΣΕ, να ξανανοίξουν τα οικογενειακά κειμήλια και να κάνουν το ίδιο.

Βελισάριος Κοσσυβάκης

***

ΦΩΤΟ 2

Στη μνήμη των συντρόφων ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ και ΓΙΩΡΓΗ ΠΟΛΥΜΕΡΙΔΗ, που ήταν μέλη της ΚΟΒ Ζωγράφου, προσφέρω 50 ευρώ ως πρώτη δόση για την αποκατάσταση του μνημείου των 200 εκτελεσθέντων κομμουνιστών στην Καισαριανή, μέσω ΚΟΒ Ζωγράφου.

Α. Σ.

***

ΦΩΤΟ

Τρία χρόνια κλείνουν από τον θάνατο της αγαπημένης μας συζύγου, μαμάς και γιαγιάς ΝΑΝΤΙΑΣ ΠΑΣΑΛΙΜΑΝΙΩΤΗ. Μπορεί η φυσική παρουσία της να μην υπάρχει πια, η ανάμνησή της όμως είναι πιο δυνατή από ποτέ.

Στη μνήμη της, η οικογένειά της προσφέρει 150 ευρώ στο Κόμμα της μέσω ΚΟΒ Νεάπολης.

***

ΦΩΤΟ

Η Φιλιώ Βογιατζή, στη μνήμη του συντρόφου της ΒΑΣΙΛΗ ΒΟΓΙΑΤΖΗ και προς τιμήν των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών το 1944 στη Καισαριανή, προσφέρει 300 ευρώ στο Κόμμα μέσω της ΚΟ Ρόδου.

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη της μητέρας του, ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΣ ΜΟΛΙΟΤΣΙΑ, η οποία έφυγε από τη ζωή εδώ και έναν χρόνο, ο Κώστας Μολιότσιας και η οικογένειά του προσφέρουν 200 ευρώ στην ΕΠ Θεσσαλίας του ΚΚΕ.

***

ΦΩΤΟ

Ο πατέρας μου, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΣΙΝΟΣ του Στεφάνου, από τον Ταξιάρχη Ιστιαίας, πήρε μέρος στην Αντίσταση και έδρασε με τον ΕΛΑΣ στην Εύβοια, με το ψευδώνυμο «Απιαστος». Εζησε και πέθανε κομμουνιστής.

Με αυτές τις αξίες και τα ιδανικά διαπαιδαγώγησε κι εμένα. Ηταν χαρακτηριστικό που σε κάθε του ενέργεια, πρώτα έλεγε «εμείς είμαστε κομμουνιστές».

Στη μνήμη του, αντί για μνημόσυνο προσφέρω 50 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΚΟΒ Ιστιαίας.

Στέφανος Γ. Στασινός

***

ΦΩΤΟ

Εννια χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, 21 Μάρτη, χωρίς τον ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΟΤΣΕΤΑ . Στη μνήμη του οι οικείοι του προσφέρουν στο ΚΚΕ 50 ευρώ, μέσω ΚΟΒ Παγκρατίου.