Την εισηγητική ομιλία έκανε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης και ακολούθησαν ομιλίες από τα μέλη της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων Ρίζο Μαρούδα και Κώστα Τζέλλα, και από τον Ορέστη Διαμαντόπουλο, μέλος της ΚΕ του Κόμματος και υπεύθυνο του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ. Επειτα έγιναν παρεμβάσεις από τον Παναγιώτη Ζησίδη, κτηνοτρόφο που έχασε το κοπάδι του από ζωονόσο, και τον Μίλτο Χριστόπουλο, μέλος του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ του ΚΚΕ, γεωπόνο και διδάκτορα ΓΠΑ. Την εκδήλωση συντόνισε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Λευτέρης Νικολάου - Αλαβάνος.

Ξεκινώντας την ομιλία του ο Κ. Παπαδάκης αναφέρθηκε στην επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ σε βάρος του ιρανικού λαού, η οποία συνιστά ραγδαία κλιμάκωση του πολέμου σε όλη τη Μέση Ανατολή σε συνδυασμό με την εισβολή ισραηλινών στρατευμάτων στον Λίβανο, το σχέδιο εκτοπισμού του παλαιστινιακού λαού και άλλες εξελίξεις. Σημείωσε ότι «όποιος καλλιεργεί τον εφησυχασμό, και πρώτα η κυβέρνηση της ΝΔ, αναλαμβάνει μεγάλες ευθύνες. Είναι πόλεμος των ληστών των λαών, των ιμπεριαλιστών, για σφαίρες επιρροής, δρόμους Ενέργειας και αγορές».

Σε τέτοιες συνθήκες - συνέχισε - η αξία των αγώνων των βιοπαλαιστών αγροτών και παραγωγών αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Το να μείνουν στην παραγωγή, στα χωριά τους, να εξασφαλιστεί η τροφή και να είναι διαθέσιμη και προσιτή στον λαό, να διασφαλιστούν υποδομές και επάρκεια των υδάτινων πόρων, που είναι ζωτικής σημασίας, πολύ περισσότερο σε συνθήκες πολέμου.

Για να είναι η πάλη αυτή αποτελεσματική, «στο "σκαμνί" πρέπει να καθίσει η ίδια η καπιταλιστική αγορά, η ΚΑΠ, αυτός ο μηχανισμός καταλήστευσης των αγροτοπαραγωγών που προωθείται από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις και την οποία οι ευρωβουλευτές όλων των αστικών κομμάτων εδώ στο Ευρωκοινοβούλιο την ψήφισαν: ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας, Βελόπουλος, Λατινόπουλου και "Νίκη", και με τα δυο χέρια. Η ΕΕ επιδοτεί με χρήματα που βγαίνουν από τους φόρους των αγροτοπαραγωγών την ίδια την καταλήστευσή τους από τους βιομηχάνους, ώστε αυτοί να μπορούν να αγοράζουν τα αγροτικά προϊόντα κάτω του κόστους.

Οπως και η Συμφωνία ΕΕ - Mercosur που τώρα ενεργοποιείται ως αποτέλεσμα των σφοδρών ανταγωνισμών με τις ΗΠΑ και άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κέντρα, παρά την παραπομπή της στο Δικαστήριο της ΕΕ, κάτω και από την πίεση των μεγάλων κινητοποιήσεων».

Σχετικά με τον ρόλο της ΕΕ και το δήθεν «κράτος δικαίου» της, τόνισε ότι «έχει συμβάλει σε φαινόμενα διαφθοράς, όπως και σε αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, ένα εγκληματικό κύκλωμα που έδρασε σε πλήρη γνώση και με την ανοχή, αν όχι υπό την καθοδήγηση, πρώην υπουργών της ΝΔ, αλλά και πιθανά του ίδιου του πρωθυπουργού, υπό τον έλεγχο του οποίου βρίσκεται η υλοποίηση του κυβερνητικού σχεδιασμού». Οσο για την αναγόρευση ως ζημιωθέντων από το σκάνδαλο «των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ των μονοπωλίων», υπογράμμισε ότι «αυτοί που πραγματικά ζημιώνονται είναι οι φορολογούμενοι λαοί και οι πραγματικά δικαιούχοι βιοπαλαιστές».

Ο δρόμος για την επιβίωσή τους, υπογράμμισε, «απαιτεί αποδέσμευση από την ΕΕ με ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης, όπου κριτήριο δεν θα είναι το κέρδος των ομίλων αλλά η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών».

Κλείνοντας την εισηγητική ομιλία ο Κ. Παπαδάκης τόνισε: «Με εφόδιο την πάλη των βιοπαλαιστών αγροτών, να δυναμώσει ο αγώνας για να μην πληρώσει ο λαός τις συνέπειες του πολέμου των ιμπεριαλιστών. Να δυναμώσει η πάλη για να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους για το κόστος παραγωγής, το ρεύμα, το πετρέλαιο, τις αποζημιώσεις, ειδικά για τους κτηνοτρόφους. Το ελάχιστο σήμερα είναι η κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και του ΕΦΚ στην Ενέργεια, το πλαφόν στις τιμές των καυσίμων και της Ενέργειας στη χονδρική αγορά και στους ενεργειακούς ομίλους, οι ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς με πλήρη και πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Να δυναμώσει η πάλη κατά της εμπλοκής, καμία θυσία για το πολεμικό μακελειό».

Παίρνοντας τον λόγο ο Ρίζος Μαρούδας, μέλος της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, τόνισε: «Τα μπλόκα του τελευταίου διαστήματος δεν ήταν μια φωτοβολίδα. Ηταν η έκφραση μιας βαθιάς ανάγκης για αξιοπρέπεια.

Πριν από μερικές δεκαετίες είχαμε τις λεγόμενες τριτοβάθμιες οργανώσεις, τη ΓΕΣΑΣΕ και τη ΣΥΔΑΣΕ, οργανώσεις - σφραγίδες, ελεγχόμενες από τα εκάστοτε κυβερνητικά κόμματα. Οι ηγεσίες τους δεν έβγαιναν στα χωράφια και στους δρόμους, έβγαιναν στα κανάλια για να μας πείσουν να κάτσουμε φρόνιμα. Αυτές οι οργανώσεις κατέρρευσαν κάτω από το βάρος των δικών τους σκανδάλων και της πλήρους απαξίωσης από τον αγροτικό κόσμο.

Ο αγροτικός συνδικαλισμός στην Ευρώπη έχει μετατραπεί σε οικονομική επιχείρηση με στόχο τη συγκέντρωση της παραγωγής προς όφελος των εμπορικών και μεταποιητικών μονοπωλίων.

Με τη συμβολή των κομμουνιστών αγροτοσυνδικαλιστών το αγροτικό κίνημα ξαναχτίστηκε από τα κάτω, με Αγροτικούς Συλλόγους και Ομοσπονδίες που δεν εξαρτώνται από κρατικά κονδύλια και συγκρούονται με τον κρατικό έλεγχο. Το κίνημα της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων δεν διαχωρίζει τους αγρότες με βάση τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, χωράνε όλοι όσοι συνειδητοποιούν την ανάγκη του κοινού αγώνα για επιβίωση. Ανεξάρτητα από το τι πιστεύει ο καθένας, είναι ευπρόσδεκτος. Ο ίδιος ο αγώνας μεταμορφώνει τον άνθρωπο και οξύνει τη σκέψη του.

Ως κομμουνιστές, παλεύουμε μέσα στο κίνημα ο αγώνας αυτός να αποκτήσει αντιμονοπωλιακά χαρακτηριστικά και να συνδεθεί με την εργατική τάξη. Η συμμαχία αγροτών και εργατών είναι στρατηγικής σημασίας, καθώς ο εργάτης είναι ο φυσικός φορέας της ανατροπής, ενώ ο αγρότης εγγυάται τη διατροφική επάρκεια της νέας κοινωνίας. Πριν από χρόνια, όταν το ΚΚΕ προειδοποιούσε για τον πραγματικό χαρακτήρα της ΕΕ και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), πολλοί μας κοίταζαν περίεργα. Ηταν η εποχή της προπαγάνδας για τα "χρυσά κουτάλια". Μας έλεγαν ότι οι επιδοτήσεις θα μας κάνουν πλούσιους. Επιβεβαιωθήκαμε από τα ίδια τα γεγονότα. Και αυτή η επιβεβαίωση είναι που μας επέτρεψε να χτίσουμε μια σχέση εμπιστοσύνης με χιλιάδες αγρότες που δεν είναι κομμουνιστές, που ανήκουν σε άλλους πολιτικούς χώρους, αλλά βλέπουν ότι οι κομμουνιστές είναι οι μόνοι που δεν τους είπαν ψέματα.

Ως κομμουνιστές δεν κρύβουμε ότι επιδιώκουμε τη συνολική ανατροπή, καλώντας κάθε αγρότη να μελετήσει σοβαρά την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ. Στο επίκεντρό της βρίσκεται ένα εργατικό - λαϊκό κράτος, όπου οι λαογέννητοι θεσμοί θα αποφασίζουν για την παραγωγή. Ο αγρότης θα μπορεί να εντάσσεται σε παραγωγικούς συνεταιρισμούς, μέσα από τους οποίους θα απολαμβάνει όλα όσα του στερεί σήμερα το σύστημα των μονοπωλίων αλλά και οι συνεταιρισμοί του καπιταλισμού:

• Εγγυημένες τιμές στα προϊόντα του, που θα καλύπτουν το κόστος και θα του εξασφαλίζουν αξιοπρεπή ζωή.
• Πάμφθηνες πρώτες ύλες (λιπάσματα, σπόρους, φυτοφάρμακα) από την κοινωνικοποιημένη βιομηχανία, χωρίς το "καπέλο" των μεσαζόντων και τα υπερκέρδη των πολυεθνικών.
• Πλήρη επιστημονική και τεχνική στήριξη από το εργατικό κράτος.
• Και, πάνω από όλα, εγγυημένη διάθεση όλης της παραγωγής του μέσω του κρατικού μηχανισμού.

Την ίδια στιγμή, το εργατικό κράτος θα του εξασφαλίζει όλα όσα στερείται σήμερα η ύπαιθρος: Υψηλού επιπέδου και δωρεάν Υγεία, Παιδεία για τα παιδιά του, πολιτισμό και σύγχρονη κατοικία».

Ο Κώστας Τζέλλας, μέλος της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, επεσήμανε στην παρέμβασή του: «Το μεγαλύτερο κέρδος του αγώνα μας είναι ότι είχαμε τη στήριξη του λαού. Το τι θα τρώει ο ίδιος ο λαός μετά έγινε και δική του αγωνία. Ενωμένοι μπορούμε να αλλάξουμε κάτι στην κοινωνία. Οι αγρότες δείχνουν εμπιστοσύνη στην Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων γιατί μιλάμε ξεκάθαρα στον κόσμο, δεν θέλουμε να εκμεταλλευόμαστε το κίνημα. Με την αγωνιστικότητα που είχαμε, τη σύμπλευση, καταφέραμε να σπάσουμε τον τσαμπουκά και την αυταρχικότητα της κυβέρνησης. Μεγάλοι αγώνες πάντα θα γίνονται, άρα οι ρίζες του αγροτικού κινήματος είναι και γερές και θα υπάρχουν κέρδη, καμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί να διασπάσει το κίνημα».

Κλείνοντας τόνισε: «Ο καπιταλισμός είναι ένα σάπιο σύστημα που υπολογίζει τα κέρδη των λίγων, θα συνεχίσουμε τον αγώνα για να αλλάξει αυτό».

Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο Ορέστης Διαμαντόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ, ο οποίος σημείωσε:

«Θα αναρωτιέται κανείς: Γιατί, ενώ η επιστήμη προοδεύει, η ζωή μας γίνεται πιο δύσκολη;

• Δείτε την κτηνοτροφία. Υπάρχει το εμβόλιο για την ευλογιά, υπάρχει η γνώση. Γιατί δεν ελέγχεται η αρρώστια; Γιατί το κράτος θεωρεί "κόστος" την πρόληψη. Προτιμούν να θυσιάσουν το δικό σας βιος, αρκεί να μην πληγούν τα κέρδη των εξαγωγών φέτας.
• Δείτε την ελιά. Θα μπορούσε να υπάρχει οργανωμένη δακοκτονία, επιστημονική και φιλική στο περιβάλλον. Αλλά δεν γίνεται, γιατί "κοστίζει". Ετσι, αναγκάζεται ο καθένας μόνος του να ψεκάζει, να ξοδεύεται, και στο τέλος το αποτέλεσμα να είναι αμφίβολο.
• Δείτε τις καταστροφές, όπως τις πρόσφατες στον Εβρο. Από τη μια πνίγεστε στις πλημμύρες και από την άλλη δεν έχετε νερό να ποτίσετε το καλοκαίρι! Γιατί; Γιατί τα αντιπλημμυρικά και τα αρδευτικά έργα δεν δίνουν γρήγορο κέρδος στους εργολάβους και στο κεφάλαιο, οπότε το κράτος τα αφήνει στην τύχη τους. Το ίδιο είδαμε και στη Θεσσαλία με τον "Ντάνιελ".
• Δείτε τι συμβαίνει φέτος με το ρύζι. Ενώ η χώρα μας έχει εξαιρετική παραγωγή και οι αγρότες μοχθούν για να γεμίσουν τις αποθήκες, το προϊόν μένει απούλητο και σαπίζει. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι οι μεγάλοι εισαγωγείς και οι μέτοχοι των ομίλων προτιμούν να φέρνουν ρύζι από την άλλη άκρη του κόσμου, εκμεταλλευόμενοι τις προβλέψεις της ΚΑΠ. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο σχεδιάστηκε αυτή η πολιτική: Για να διευκολύνει τις πολυεθνικές να διακινούν εμπορεύματα χωρίς σύνορα, τσακίζοντας τελικά τον Ελληνα παραγωγό.

Από τη μια τα κέρδη των λίγων και από την άλλη οι δικές μας ανάγκες που μένουν ανικανοποίητες. Οσο όμως ο πλούτος μαζεύεται σε λιγότερα χέρια, αυτοί οι συμβιβασμοί γίνονται όλο και πιο δύσκολοι. Από τη μια μεριά η ΚΑΠ μιλάει για "στρατηγικά αποθέματα" και ανάγκη ανάπτυξης της παραγωγής, και από την άλλη η ΕΕ υπογράφει συμφωνίες τύπου Mercosur, φέρνοντας προϊόντα από την άλλη άκρη του κόσμου, με πολύ χειρότερους όρους, για να εξασφαλίσουν φτηνές ύλες οι Ευρωπαίοι βιομήχανοι.

Αυτές οι οξυμένες αντιθέσεις του καπιταλισμού, που αποτυπώνονται ανάγλυφα στον ανελέητο ανταγωνισμό ΗΠΑ - Κίνας, οδηγούν σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους για τον έλεγχο της καπιταλιστικής λείας. Το ΚΚΕ αποκαλύπτει πώς τα διάφορα προσχήματα αξιοποιούνται για να θολώνουν τη μάχη των μονοπωλίων για τον πλούτο. Για τον αγρότη και τον εργάτη, ο πόλεμος είναι η συνέχιση της εκμετάλλευσής τους με άλλα μέσα: Καλούνται να χύσουν το αίμα τους για τα κέρδη των ομίλων - εγχώριων και ξένων - που τους ληστεύουν και στην ειρήνη. Η διέξοδος βρίσκεται στην άρνηση της σημαίας του "εθνικού συμφέροντος" και στην πάλη για την ανατροπή του συστήματος. Η κρίση του πολέμου μπορεί να γίνει η θρυαλλίδα για εξελίξεις που θα δημιουργήσουν προϋποθέσεις ώστε ο λαός, με το ΚΚΕ μπροστά, να πάρει την εξουσία και την οικονομία στα χέρια του.

Γιατί, για να μπορούμε να μιλάμε πραγματικά για κάλυψη των αναγκών μας, πρέπει πρώτα εμείς να πάρουμε τα μέσα παραγωγής που σήμερα κατέχουν τα μονοπώλια στα χέρια μας και οι ίδιοι να αποφασίζουμε τι έχουμε ανάγκη και πώς θα το παράγουμε, και όχι να το καθορίζουν τα μονοπώλια με βάση το πόσο θα φουσκώσουν οι τσέπες τους. Γι' αυτό, ας είμαστε κοντά, ας στηρίζουμε, και κυρίως ας οργανωθούμε, ισχυροποιώντας το ΚΚΕ. Γιατί όταν ο λαός παίρνει την υπόθεση στα χέρια του, με σχέδιο και αποφασιστικότητα, να είστε σίγουροι: Η νίκη θα είναι δική του».

Στη συνέχεια έκανε παρέμβαση ο Παναγιώτης Ζησίδης, κτηνοτρόφος από τον Εβρο που έχασε το κοπάδι του από ζωονόσο, και τόνισε ότι η κυβέρνηση όχι απλώς δεν προστατεύει τους κτηνοτρόφους που έχασαν τα ζώα τους, αλλά τους διώκει αν βγάλουν κάποια για βοσκή και τους πετάει το μπαλάκι της «ατομικής ευθύνης». «Μάλιστα, αν κάποιος θέλει να πάρει αποζημίωση σε περίπτωση θανάτωσης των ζώων πρέπει να έχει φράχτη και τάφρο, δηλαδή χιλιάδες ευρώ επιπλέον κόστος. Για να σταματήσει η ευλογιά, ο μόνος τρόπος είναι ο εμβολιασμός. Αλλά η κυβέρνηση αρνείται, για να μη χάσουν οι εξαγωγείς φέτας και γιαουρτιού. Ευθύνες έχει και η ΕΕ, που με την πολιτική της εκρίζωσης των ζωονόσων δεν επέτρεπε τους εμβολιασμούς, και στη συνέχεια έλεγε να εμβολιάσουμε, αλλά να είμαστε έτοιμοι για το κόστος».

Ο Μίλτος Χριστόπουλος, μέλος του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ του ΚΚΕ, γεωπόνος και διδάκτορας ΓΠΑ, υπογράμμισε ότι «στην Ελλάδα το κόστος φυτοπροστασίας μέσα σε 15 χρόνια, από 2008 έως 2023, έχει αυξηθεί κατά 53% και από το 1992 (Μάαστριχτ) έχει τριπλασιαστεί. Την ίδια περίοδο οι βιομηχανίες αγροχημικών που παράγουν και πουλούν τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα απομυζούν τεράστια κέρδη. Τα εμπορικά και μεταποιητικά μονοπώλια μπορούν να εισάγουν νομιμότατα, με βάση το πλαίσιο της EE, φτηνά προϊόντα από τρίτες χώρες τα οποία έχουν παραχθεί με πολύ χαμηλότερο κόστος. Μάλιστα, με τη Mercosur και τις άλλες συμφωνίες της ΕΕ θα αυξηθούν οι αθρόες εισαγωγές ομοειδών προϊόντων, συμπιέζοντας ακόμα περισσότερο τις τιμές. Ταυτόχρονα δεν υπάρχει κανένας κανονισμός της ΕΕ που να απαγορεύει στα ευρωπαϊκά μονοπώλια αγροχημικών να παράγουν μη εγκεκριμένα στην ΕΕ φυτοπροστατευτικά προϊόντα. Επιτρέπεται να τα παράγουν, αρκεί να μην τα πουλούν στην ΕΕ, αλλά κανονικότατα μπορούν να τα εξάγουν σε τρίτες χώρες».

Τόνισε ακόμα ότι «στον καπιταλισμό η φυτοπροστασία είναι αποκλειστικά ατομική ευθύνη του αγρότη, δεδομένου ότι δεν του παρέχεται καμία ουσιαστική επιστημονική καθοδήγηση με ευθύνη του κράτους. Ο μόνος επιστημονικός σύμβουλος του αγρότη είναι τα καταστήματα που πουλάνε τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, με αποτέλεσμα πολύ συχνά να έρχεται αντιμέτωπος με καταστροφές της παραγωγής του από επιβλαβείς οργανισμούς και μεγάλες απώλειες εισοδήματος, ενώ τα μονοπώλια παραγωγής φυτοφαρμάκων δεν επενδύουν για έγκριση αν μια συγκεκριμένη καλλιέργεια δεν καταλαμβάνει μεγάλες συνολικές εκτάσεις ή ο επιβλαβής οργανισμός - στόχος δεν προκαλεί μεγάλες και συχνές καταστροφές, με αποτέλεσμα συχνά οι αγρότες να μην έχουν λύσεις για τη φυτοπροστασία».

Στη συζήτηση που ακολούθησε οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι μετέφεραν την πολύ πλούσια πείρα από τις κινητοποιήσεις των τελευταίων μηνών σε όλη την Ελλάδα, τα κέρδη και την παρακαταθήκη που αυτές άφησαν, και τόνισαν την ανάγκη συνέχισης του αγώνα για μη φύγει κανείς από τη γη του, να μην καθυστερήσουν οι πληρωμές από την κυβέρνηση, αλλά και την προστασία από τις ζωονόσους.

Αγρότης από τα Χανιά της Κρήτης σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «τα μπλόκα ήταν ένα μεγάλο "πανεπιστήμιο": Ερχονταν επαγγελματίες, φοιτητές, κόσμος από την περιοχή, και όλοι μαζί συζητούσαμε και μας στήριζαν στον αγώνα», ενώ αγρότης από τη Μυτιλήνη μίλησε για τη μεγάλη συμμετοχή της νεολαίας στις κινητοποιήσεις, και για τους νέους Αγροτικούς Συλλόγους που φτιάχνονται στο νησί.

Στις δυσκολίες στην Ημαθία του 48,5% των εγκαταλελειμμένων γεωργικών εκμεταλλεύσεων, αλλά και στην αισιοδοξία της οργάνωσης του αγροτικού κινήματος μέσω της ίδρυσης Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων, στάθηκε αγρότης της περιοχής, λέγοντας πως «το ΚΚΕ στήριξε τον αγώνα μας χωρίς "ναι μεν αλλά", τόσο στα αιτήματα όσο και στις μορφές πάλης που εμείς το αγροτικό κίνημα επιλέγαμε».

Αλλοι αγρότες αναφέρθηκαν στον ρόλο των κομμουνιστών αγροτοσυνδικαλιστών: «Μας έμαθαν πώς να παλεύουμε για την επιβίωσή μας και να ξεπερνάμε, μέσα από τον αγώνα και τη συλλογική οργάνωση, τον ατομικό δρόμο που οδηγεί τον αγρότη στο αδιέξοδο και την απογοήτευση».

Τέλος, αγρότες και κτηνοτρόφοι από Λάρισα, Βεγορίτιδα, Ορεστιάδα, Φθιώτιδα κ.α. στάθηκαν στην ενότητα, στη συζήτηση και απόφαση με άξονα τη ΓΣ κάθε μπλόκου και τον συντονισμό τους που εκφράστηκε πανελλαδικά «ως ένα» κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων.

Αναφέρθηκαν επίσης στον ρόλο της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, η οποία σύμφωνα με τις τοποθετήσεις των ίδιων των αγροτών κατόρθωσε μέσα από τις μαζικές και δημοκρατικές διαδικασίες της να συντονίζει, να συσπειρώνει και να δίνει αγωνιστική διέξοδο στους αγωνιζόμενους παραγωγούς, ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις του καθενός. Οπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, αυτή η μορφή οργάνωσης των αγροτών δεν αποτελεί απλώς μια πανελλαδική, αλλά μια πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία.

Κλείνοντας τη συζήτηση, ο ευρωβουλευτής του Κόμματος Λευτέρης Νικολάου - Αλαβάνος τόνισε: «Η σημερινή μας εκδήλωση πέτυχε τον σκοπό της: Να φέρει τη φωνή των αγωνιζόμενων βιοπαλαιστών αγροτοπαραγωγών μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, φωνή που ακούστηκε πολύ δυνατά το προηγούμενο διάστημα, με τις μαζικές ,πολυήμερες κινητοποιήσεις σας στην Ελλάδα και σε άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ.

Μας έδωσε μια εικόνα για τη δύναμη που μπορεί να αποκτήσει η κοινωνική συμμαχία των εργαζομένων, των βιοπαλαιστών της πόλης και της υπαίθρου, που για μας είναι κρίσιμο ζήτημα να προχωρήσει, να βαθύνει, να διευρυνθεί με νέες δυνάμεις. Είναι όρος για να διευρυνθούν κατακτήσεις που πετύχατε με τον αγώνα και είναι αναγκαίες σήμερα.

Σήμερα είναι ζητούμενο να συζητήσουμε πιο πλατιά την πρόταση του ΚΚΕ, να ενισχυθεί η συμπόρευση με αυτό, για τη διέξοδο προς όφελος του λαού, για την οικονομία και την κοινωνία που ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού και μπορεί να εγγυηθεί όλα τα σύγχρονα δικαιώματά μας, τον σοσιαλισμό».