Το «παρών» στη συγκέντρωση έδωσε αντιπροσωπεία της Γραμματείας του ΠΑΜΕ. Επίσης, τη στήριξη του ΚΚΕ στον αγώνα τους μετέφερε ο Χρήστος Κατσώτης, μέλος της ΚΕ και βουλευτής του Κόμματος που παραβρέθηκε στην απεργιακή συγκέντρωση.
Οι εργαζόμενοι στον Επισιτισμό, στον Τουρισμό και τα ξενοδοχεία λοιπόν, που στην άγρια εκμετάλλευσή τους χτίζεται το «τουριστικό θαύμα» για να θησαυρίζουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, ένωσαν τις φωνές τους στο πλαίσιο της 24ωρης πανελλαδικής απεργίας του κλάδου, διεκδικώντας μπροστά στο άνοιγμα μιας ακόμα σεζόν εξόντωσης, ανθρώπινες και ασφαλείς συνθήκες δουλειάς, αξιοπρεπείς μισθούς, πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Και στο πλαίσιο αυτό διεκδικούν υπογραφή ΣΣΕ, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, χωρίς καμία διευθέτηση του χρόνου εργασίας, 2 συνεχόμενα ρεπό, το διάλειμμα να περιλαμβάνεται στον εργάσιμο χρόνο και καμία κατάτμηση της καλοκαιρινής άδειας, καθώς και την καταβολή του εποχιακού επιδόματος για όσο διαρκεί η ανεργία, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση που το έχει περιορίσει σε μόλις τρεις μήνες.
Κατόπιν, συντεταγμένα πίσω από τα πανό τους, εκείνοι που «κινούν» τη «βαριά βιομηχανία» της χώρας, φωνάζοντας συνθήματα όπως «επιδοτήστε τώρα την ανεργία, και όχι τους πολέμους και την εργοδοσία» και «τέρμα πια στη σύγχρονη σκλαβιά, σταθερή δουλειά ζητά η εργατιά», κατευθύνθηκαν προς το Μέγαρο Μαξίμου, όπου βρήκαν παρατεταγμένες τις κλούβες των ΜΑΤ!
Από εκεί, οι απεργοί διαμήνυσαν ότι θα κλιμακώσουν την πάλη τους μπροστά και στη σεζόν, ενώ ανανέωσαν το ραντεβού τους για τη μεγάλη πανελλαδική απεργία της 28ης Φλεβάρη, ημέρα συμπλήρωσης τριών χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη, με το σύνθημα «Αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές» να ακούγεται δυνατά.
Μαχητική απεργιακή συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης πραγματοποίησαν χτες το πρωί εργαζόμενοι στον Επισιτισμό - Τουρισμό και στη Θεσσαλονίκη, διαδηλώνοντας με το κλαδικό σωματείο τους, το ΣΕΤΕΠΕ, για καλύτερους μισθούς, ανθρώπινα ωράρια και σταθερή δουλειά. Εκεί έξω από το ΥΜΑΘ διαδήλωσαν μαζί με τους εργαζόμενους της εργολαβικής εταιρίας ΔΕΔΑΣ, που δραστηριοποιείται στα ΕΛΠΕ, οι οποίοι απεργούν διεκδικώντας την υπογραφή επιχειρησιακής ΣΣΕ (βλ. σελ. 20).
Ο Διαμαντής Δημητρακόπουλος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Ξενοδοχείου «Intercontinental», σημείωσε ότι η μάχη που δίνεται είναι «για τη ζωή μας», απέναντι στην πολιτική «που σαρώνει ό,τι έχει απομείνει από κοινωνικές παροχές στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας και της ενεργής συμμετοχής της χώρας μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς και τις επεμβάσεις. Σήμερα οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία, στην εστίαση, οι καμαριέρες, οι μάγειρες, οι σερβιτόροι, όλοι εμείς που χτίζουμε το "τουριστικό θαύμα" τους, νεκρώσαμε χώρους δουλειάς και πόστα, παλεύουμε για υπογραφή ΣΣΕ με κατοχύρωση δικαιωμάτων, για αυξήσεις στους μισθούς μας».
Ακολούθως, η Μαυρομάτη Αντιγόνη, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Ξενοδοχείου «ST. GEORGE LYCABETTUS», ξεκαθάρισε: «Δεν είμαστε διατεθειμένοι να περάσουμε τα ίδια και χειρότερα με πέρυσι, για αυτό και θα ρίξουμε όλες μας τις δυνάμεις για να δυναμώσει η δράση μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς, να γίνει η αγανάκτησή μας οργάνωση και κοινός αγώνας, από όλα τα σωματεία, για όλα όσα μας στερούν, για όλα όσα μας αξίζουν».
«Πληρώνουμε τις συνέπειες της εγκληματικής πολιτικής και της πολεμικής προετοιμασίας των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων της αστικής τάξης της χώρας μας, με περικοπές σε όλες τις κοινωνικές παροχές και υποβάθμιση όλων των πτυχών της ζωής μας», ανέφερε ο Γιώργος Χατζούδας, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Ξενοδοχείου «ATHENS MARRIOTT». Και όπως εξήγησε, «την ώρα που έχουν αφήσει τους εποχικούς συναδέλφους χωρίς εισόδημα για μήνες, δίνουν δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς».
Για την κατάσταση στην εστίαση μίλησε ο Πάνος Συρίγος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στα «Mc Donalds», επικεντρώνοντας στην υποστελέχωση, στην εντατικοποίηση, στη δουλειά σε δυο και τρία πόστα ταυτόχρονα, «και όλα αυτά για να μπορούν να καταφέρνουν οι εταιρείες να βγάζουν περισσότερα κέρδη, να γίνονται τα καταστήματα πολλαπλάσια». Και μετέφερε την απόφασή τους για οργάνωση και συντονισμένη πάλη ώστε να δοθεί απάντηση στην εργοδοσία. «Και μέσα από αυτή τη συζήτηση που κάναμε, ιδρύσαμε το Σωματείο μας και θα θέλαμε και από εδώ να απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους τους εργαζόμενους στον Επισιτισμό, να οργανωθούν κι αυτοί στα σωματεία τους», σημείωσε.
Εκ μέρους των εργαζομένων στο Καζίνο της Πάρνηθας, ο Νίκος Τάκας, γενικός γραμματέας του επιχειρησιακού Σωματείου, ανέφερε ότι στον «ναό του τζόγου», με τα κέρδη των πολλών εκατομμυρίων, «δεν γνωρίζουμε σε τι κατάσταση βρίσκονται οι κτιριακές εγκαταστάσεις που δουλεύουμε, που από τον μεγάλο σεισμό του 1999 δεν έχει γίνει καμιά μελέτη στον χώρο για τη στατικότητα του κτιρίου. Δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτή η κατάσταση. Τα εργατικά ατυχήματα, οι μειωμένοι μισθοί, η αύξηση του εργάσιμου χρόνου, η κατάργηση της σταθερής εργασίας, η αύξηση των εργολαβικών συνεργείων με ενοικιαζόμενους εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα, μπορούν να απαντηθούν μόνο με την οργάνωσή μας μέσα από τα σωματεία».
Παίρνοντας τον λόγο, ο Γιώργος Στεφανάκης, πρόεδρος του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού - Τουρισμού και Ξενοδοχείων Αττικής, ξεκίνησε φωνάζοντας τα ονόματα των τριών άξιων τέκνων του κλάδου που εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του '44, της θυσίας που έρχεται στο επίκεντρο των ημερών μετά την αποκάλυψη των συγκλονιστικών ντοκουμέντων.
«Μήτσος Πολύδωρος, πρόεδρος του Σωματείου Σερβιτόρων της Αθήνας! Κώστας Παπανδρέου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου Σερβιτόρων της Αθήνας! Γιώργος Αϊβατζίδης, μέλος του μέλος του Σωματείου Ζαχαροπλαστών.
1944.
Τρεις ήρωες, αγωνιστές του κλάδου μας, στους 200 της Καισαριανής. Εκτελέστηκαν γιατί δεν κατέβασαν το κεφάλι, απέναντι στο κράτος, απέναντι στους ιμπεριαλιστές, τους ναζί εγκληματίες, συνολικά στο κεφάλαιο.
Ηταν αγωνιστές του κλάδου μας, άνθρωποι του μόχθου, καθοδηγητές του αγώνα, των εργαζομένων στον κλάδο και όλου του εργατικού κινήματος».
Συνέχισε λέγοντας πως «σήμερα με την προσπάθεια που κάνουμε σε κάθε χώρο δουλειάς, για να δυναμώσουν τα σωματεία μας, για να δυναμώσει ο αγώνας για αυξήσεις στους μισθούς, για μέτρα υγείας και ασφάλειας, για να ζούμε με αξιοπρέπεια, να δουλεύουμε σαν άνθρωποι, να ξέρουμε ότι θα γυρίσουμε σπίτι μας όρθιοι, είναι η μεγαλύτερη τιμή σε όλους αυτούς τους αγωνιστές που μας έδωσαν τη σκυτάλη, για να μπορούμε να πάμε τον αγώνα μπροστά, για να ανοίξει ο δρόμος για να απελευθερωθούμε από τα δεσμά της εκμετάλλευσης».
Συνεχίζοντας ανέδειξε ότι η φετινή εικόνα από τα ξενοδοχεία δείχνει ότι τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα από πέρυσι. Οπως εξήγησε, «τα περισσότερα ξενοδοχεία της Αθήνας από το τέλος του Δεκέμβρη και μετά απέλυσαν όλους τους συναδέλφους ορισμένου χρόνου, ανανεώσαν με το σταγονόμετρο συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ίσα ίσα για να συνεχίσει η δουλειά να είναι στο "κόκκινο" σε όλα τα τμήματα. Αντίστοιχα, τα εστιατόρια, οι μεγάλες αλυσίδες εστίασης συνεχίζουν ακάθεκτοι να εντατικοποιούν την εργασία, να δουλεύουν οι εργαζόμενοι στις μεγάλες αλυσίδες, στις πολυεθνικές εταιρείες του fast food λες και είναι ρομπότ, με χρονομέτρηση, χωρίς κανένα μέτρο προστασίας της υγείας, της ασφάλειάς τους».
Και εκφράζοντας την αλληλεγγύη του Συνδικάτου στην εργαζόμενη της «Γευσήνους», όπου την ώρα της δουλειάς έχασε τα δάχτυλά της σε μια μηχανή που δεν είχε κανένα μέτρο προστασίας, τόνισε: «Αποδεικνύεται για άλλη μια χρονιά ότι και τα κέρδη τους και η ανάπτυξή τους και οι επενδύσεις τους έρχονται σε άμεση αντίθεση με τα δικά μας συμφέροντα. Δεν πάνε μαζί, όσο και να μας λένε ότι "για να πάει καλά ο εργαζόμενος πρέπει να πάνε καλά οι επιχειρήσεις", εμείς το ζούμε κάθε μέρα ότι συμβαίνει το αντίθετο».
Μάλιστα, ξεχωριστή αναφορά έκανε στους εργαζόμενους και ειδικά τους μετανάστες που δουλεύουν μέσω εργολάβων, «κάτω από τον βούρδουλα και την πίεση του εργοδότη», όπως και σε όσους «έπιασαν τώρα δουλειά, νεότερους που δεν γνωρίζουν ακόμα τη σημασία της οργανωμένης πάλης, δεν πήραν την απόφαση να απεργήσουν. Ξέρουμε όμως ότι σε πολλές επιχειρήσεις, σε πολλά ξενοδοχεία, και αυτή τη φορά παρά τις δυσκολίες δημιουργήσαμε εμπόδια στην εργοδοσία, δώσαμε το μήνυμα.
Αυτός ο αγώνας είναι παρακαταθήκη, γιατί ξέρουμε ότι μια μέρα με τον δικό μας αγώνα θα νεκρώσουν όλα τα ξενοδοχεία, όλες οι επιχειρήσεις. Δεν έχουμε άλλη επιλογή, αυτή είναι. Και ξέρουμε ότι ο δρόμος αυτός είναι ο μόνος νικηφόρος. Γιατί ο δρόμος που προτείνει η πλειοψηφία της διοίκησης της Ομοσπονδίας, ο δρόμος που προτείνει η πλειοψηφία της διοίκησης της ΓΣΕΕ, της σαπίλας, της σήψης, του συμβιβασμού και της συνδιαλλαγής, είναι ο δρόμος που θα χάνουμε συνέχεια και που θα γινόμαστε έρμαια του κάθε εργοδότη και του κράτους και των κυβερνήσεών τους».