Από τις διαδηλώσεις ενάντια στο αντικομμουνιστικό μνημόνιο

Αυτή ακριβώς η αλήθεια ξεπηδά σήμερα, τυφλώνοντας όσους επιδίδονται στη συστηματική αλλοίωση του παρελθόντος. Η πρόσφατη δημοσιοποίηση των συγκλονιστικών φωτογραφικών ντοκουμέντων από τις τελευταίες ηρωικές στιγμές των 200 αλύγιστων κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την 1η Μάη του 1944, αποτελεί συντριπτική και αποστομωτική απάντηση προς τους αναθεωρητές της Ιστορίας.

Κορωνίδα αυτής της ενορχηστρωμένης και πολυεπίπεδης ανιστόρητης προπαγανδιστικής εκστρατείας υπήρξε το διαβόητο «αντικομμουνιστικό μνημόνιο», το οποίο τέθηκε για πρώτη φορά προς συζήτηση στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 2005. Το συγκεκριμένο κείμενο - έκτρωμα στόχευε ευθέως στη συνολική αναθεώρηση της παγκόσμιας Ιστορίας, επιδιώκοντας την πλήρη ταύτιση του φασισμού και του ναζισμού με τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό.

Στο κατάπτυστο αυτό κείμενο αναφερόταν μεταξύ άλλων ότι η «ηθική καταδίκη» του παρελθόντος αποτελεί προϋπόθεση για τη διαπαιδαγώγηση των νέων γενεών, ώστε να αποτραπούν μελλοντικά «εγκλήματα». Τα επιτελεία της ΕΕ ομολογούσαν την αγωνία τους να διαστρεβλώσουν την Ιστορία προκειμένου να χτυπήσουν την ίδια την ταξική πάλη των λαών σήμερα, στοχεύοντας κυρίως στις νεολαιίστικες συνειδήσεις, γνωρίζοντας πολύ καλά πως ο καπιταλισμός είναι ιστορικά ξεπερασμένος.

Η κλιμάκωση αυτής της αντιδραστικής πολιτικής ήρθε τον Απρίλη του 2009 με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί «Ευρωπαϊκής Συνείδησης και Ολοκληρωτισμού». Με τη σύμφωνη γνώμη φιλελεύθερων, σοσιαλδημοκρατικών και πράσινων κομμάτων, το ψήφισμα αυτό πέρασε κατά πλειοψηφία, επιχειρώντας να επιβάλει μια νέα «επίσημη» ευρωπαϊκή Ιστορία.

Και αυτό το ψήφισμα επιχειρούσε την εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό, σημειώνοντας ανάμεσα σε άλλα πως «λαμβάνοντας υπόψη ότι κυρίαρχη ιστορική εμπειρία της Δυτικής Ευρώπης ήταν ο ναζισμός, ενώ τα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης είχαν την εμπειρία τόσο του κομμουνισμού όσο και του ναζισμού, και ότι πρέπει να προωθηθεί η κατανόηση για το διπλό παρελθόν δικτατορίας στις χώρες αυτές, ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση υπήρξε εξαρχής μια απάντηση στα δεινά που επέφεραν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι και η ναζιστική τυραννία που οδήγησε στο Ολοκαύτωμα και στην επιβολή ολοκληρωτικών και αντιδημοκρατικών κομμουνιστικών καθεστώτων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, αλλά και ένας τρόπος για την υπέρβαση των διαιρέσεων και της εχθρότητας στην Ευρώπη μέσω της συνεργασίας και της ενοποίησης, καθώς και για την εξάλειψη των πολέμων και την εδραίωση της δημοκρατίας στην Ευρώπη, (...) εκφράζει τον σεβασμό του προς όλα τα θύματα ολοκληρωτικών και αντιδημοκρατικών καθεστώτων στην Ευρώπη και τιμά εκείνους που αγωνίστηκαν κατά της τυραννίας και της καταπίεσης»...

Σε αυτήν την προσπάθεια η ΕΕ έχει επιστρατεύσει κατά καιρούς όλα τα διαθέσιμα μέσα, από επαίσχυντα ψηφίσματα μέχρι την οπτική προπαγάνδα, όπως το προεκλογικό διαφημιστικό σποτ του 2024 για τη συμμετοχή στις ευρωεκλογές, που κυριολεκτικά αποτέλεσε μνημείο αντικομμουνισμού.

Σε πολλές χώρες της ΕΕ οι διώξεις εναντίον Κομμουνιστικών Κομμάτων είναι πλέον καθημερινότητα. Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η κατάσταση που καταγράφεται στις χώρες της Βαλτικής και στην Ανατολική Ευρώπη, όπου ο αντικομμουνισμός έχει μετατραπεί σε επίσημη κρατική ιδεολογία. Σε Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία βλέπουμε την προκλητική αποκαθήλωση αντιφασιστικών μνημείων, ενώ την ίδια στιγμή οργανώνονται παρελάσεις προς τιμήν των «Legionnaires» των SS, οι οποίοι παρουσιάζονται ως «μαχητές της ελευθερίας». Στην Πολωνία μόλις τον περασμένο Δεκέμβρη οι αρχές επικύρωσαν την απαγόρευση του ΚΚ της χώρας, επιβάλλοντας ποινή φυλάκισης έως 3 έτη για όποιον διαδίδει τις κομμουνιστικές ιδέες. Αντίστοιχα στην Τσεχία η ποινή φυλάκισης είναι 5 έτη, ενώ στη Ρουμανία μεθοδεύεται νόμος με ποινή φυλάκισης 10 έτη!

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προκλητική ανακήρυξη της 23ης Αυγούστου ως «Ευρωπαϊκής Ημέρας Μνήμης για τα θύματα του ολοκληρωτισμού», όπως και η συστηματική προσπάθεια υποβάθμισης της 9ης Μάη. Η μέρα που συμβολίζει τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών επιχειρείται να μετατραπεί σε «Μέρα της Ευρώπης», αποσκοπώντας στην πλήρη διαγραφή της συμβολής του σοβιετικού λαού και των αντιστασιακών κινημάτων στη συντριβή του ναζισμού, πλαστογραφώντας προκλητικά την ιστορική αλήθεια.

Επιπλέον, με φόντο το σύγχρονο ιμπεριαλιστικό σφαγείο στην Ουκρανία, είδαμε το Ευρωκοινοβούλιο να επιδίδεται σε έναν αντικομμουνιστικό οχετό, επιχειρώντας να ταυτίσει την τωρινή καπιταλιστική Ρωσία με τη σοσιαλιστική ΕΣΣΔ. Κορυφαία στιγμή αυτής της παράνοιας υπήρξε η επιστολή πέντε ευρωβουλευτών του ΕΛΚ προς την Κομισιόν με την οποία ζητούσαν την απαγόρευση του σφυροδρέπανου, εξισώνοντάς το με τη σβάστικα ως σύμβολα «ολοκληρωτικής βίας και εγκλημάτων πολέμου!»!

Την ίδια στιγμή, οι συνεργάτες και οι ιδεολογικοί απόγονοι των ναζί αναγορεύονται σε «εθνικούς ήρωες» και συμμάχους της ΕΕ, όπως συμβαίνει με το τάγμα Αζόφ στην Ουκρανία, με την ΕΕ να προσφέρει το ιδεολογικό περιτύλιγμα για την αναβίωση του φασισμού.

Αυτή η διαρκής παραγωγή ευρωενωσιακών αντικομμουνιστικών διακηρύξεων και αποφάσεων δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια απόπειρα ιδεολογικού ευνουχισμού του λαού στο σήμερα. Και σε αυτόν τον χυδαίο κατήφορο έχουν συνηγορήσει με τη στήριξή τους όλα τα αστικά κόμματα στη χώρα μας.

Εκείνοι που σήμερα υποκρίνονται τους «υπερασπιστές» της ιστορικής κληρονομιάς και παριστάνουν τους «μπροστάρηδες» για την ανάκτηση των φωτογραφικών πειστηρίων της εκτέλεσης, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, φέρουν βαριά ευθύνη. Πρόκειται για δυνάμεις που διαχρονικά στηρίζουν, ψηφίζουν και εφαρμόζουν με απόλυτη πειθαρχία τα νομοθετικά εκτρώματα της ευρωενωσιακής προπαγάνδας, στρώνοντας το χαλί για την επικράτηση της αντιδραστικής θεωρίας των «δύο άκρων».

Αρκεί να θυμηθεί κανείς το όχι και τόσο μακρινό 2019, τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ, κατά την άτυπη Σύνοδο Κορυφής στο Σιμπίου της Ρουμανίας, έβαζε φαρδιά - πλατιά την υπογραφή του στην κατάπτυστη αντικομμουνιστική διακήρυξη της ΕΕ, η οποία μάλιστα δημοσιεύτηκε προκλητικά στις 9 Μάη και έλεγε πως «τριάντα χρόνια πριν, εκατομμύρια άνθρωποι πολέμησαν για την ελευθερία τους και για την ενότητα και γκρέμισαν το Σιδηρούν Παραπέτασμα»!

Σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας και προπαρασκευής, με το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου να βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ, ο αντικομμουνισμός επιστρατεύεται στην πιο άγρια μορφή του, ως το απαραίτητο ιδεολογικό «λίπασμα» για να αποδεχθούν ο λαός και η νεολαία τον ρόλο του «κρέατος για τα κανόνια» της αστικής τάξης, για να συρθούν σαν πρόβατα στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Σε μια περίοδο που η πολεμοκάπηλη ΕΕ των μονοπωλίων αυξάνει τις επενδύσεις στην πολεμική βιομηχανία, βαθαίνει την εκμετάλλευση των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων και εντείνει την καταστολή σε όλα τα επίπεδα, γνωρίζει πολύ καλά ότι το μοναδικό ανάχωμα στα επικίνδυνα σχέδιά της μπορούν να γίνουν οι ίδιοι οι λαοί, με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές, παλεύοντας ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα που γεννά εκμετάλλευση, φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά.

Η ΕΕ ξέρει πως η δράση και η παρέμβαση των κομμουνιστών στέκονται αντίθετες στις επιδιώξεις της και γι' αυτό επιστρατεύει τον αντικομουνισμό ως στρατηγικό εργαλείο για την επιβίωση του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος. Γι' αυτό τα αστικά επιτελεία της επιστρατεύουν την αντικομμουνιστική χυδαιότητα, για να προστατεύουν τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική τους και συγχρόνως να δικαιολογήσουν την καταστολή απέναντι στο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Οι λαοί βλέπουν τα αδιέξοδα του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος που οι αστικές κυβερνήσεις υπηρετούν, τα νιώθουν καθημερινά στο πετσί τους και γι' αυτό η καπιταλιστική βαρβαρότητα και ο αντικομμουνισμός δεν θα επικρατήσουν, γι' αυτό θα βγουν ξανά στο προσκήνιο παλεύοντας για όλα όσα δικαιούνται, και το μόνο σίγουρο είναι ότι οι κομμουνιστές θα είναι εκεί, για να καθοδηγήσουν αυτήν την πάλη και τη νικηφόρα έκβασή της.

Τα βλέμματα των 200 της Καισαριανής, έτσι όπως απαθανατίστηκαν στις ιστορικές φωτογραφίες - ντοκουμέντα, μας δείχνουν τον δρόμο... Ακυρώνουν στη συνείδηση των λαών όλα τα παραπάνω ανιστόρητα κατασκευάσματα και αποκαλύπτουν πόσο κοντά ποδάρια έχουν, παρότι συνοδεύονται και από αντίστοιχο απαράδεκτο νομικό οπλοστάσιο, που οι λαοί με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές μπορούν να το αχρηστεύσουν.

Η μόνη δικαίωση για το αίμα που πότισε το Σκοπευτήριο είναι η πάλη για αποδέσμευση από τις λυκοσυμμαχίες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, η σύγκρουση με το σύστημα που γεννά τον φασισμό, την εκμετάλλευση και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Με το ΚΚΕ μπροστά, ο λαός θα σπάσει τα δεσμά της ΕΕ και της εξουσίας των μονοπωλίων, ανατρέποντας το σάπιο σύστημα του κέρδους και της εκμετάλλευσης και οικοδομώντας τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό, με την εργατική τάξη στο τιμόνι της εξουσίας, ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει.