Πλάι σε αυτούς τους «ανθρωπιστές» θέλει να στείλει η κυβέρνηση Ελληνες στρατιωτικούς

Συγκεκριμένα, την ώρα που η κυβέρνηση δρομολογεί τη συμμετοχή με τάγμα (με στοιχεία του Υγειονομικού Σώματος και του Μηχανικού, όπως και τμήμα παροχής ασφαλείας, μάχιμο δηλαδή τμήμα) στον στρατό κατοχής «Διεθνής Δύναμη Σταθεροποίησης», ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας παρέστη χθες στην τελετή ονοματοδοσίας των κτιρίων διαβίωσης της Σχολής Αξιωματικών Νοσηλευτικής σε «Πτέρυγα Υποναυάρχου (ΥΝ) Γλυκερίας Μεμεκίδου» και «Πτέρυγα Υποπτεράρχου (ΥΝ) Ευαγγελίας Ανδρεαδάκη». «Απόδοση φόρου τιμής» σε δύο γυναίκες «οι οποίες έχασαν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος, συμμετέχοντας σε αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Λιβύη», όπως λένε από το υπουργείο, «στρογγυλεύοντας» το οδυνηρό φιάσκο της 17/9/2023, που είχε αποτέλεσμα τον θάνατο 5 ανθρώπων, 3 στρατιωτικών και 2 πολιτών, συν τον τραυματισμό πολλών άλλων, όταν η κυβέρνηση αποφάσισε την «αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας» στην πόλη Ντέρνα της Λιβύης, μετά τις καταστροφές από την κακοκαιρία «Daniel», προκειμένου να «προβάλει ισχύ» στη διαλυμένη από τους ΝΑΤΟικούς Λιβύη.

Το παραδέχτηκε άλλωστε και ο Δένδιας, που πιστός στην «κουλτούρα του φέρετρου» έφτασε να λέει πως «επικροτούμε την προσφορά, αναγνωρίζουμε την απώλεια και προβάλλουμε το παράδειγμα», «εξηγώντας» ότι η αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι μόνο η υπεράσπιση συνόρων και κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά και η «παρουσία εκτός συνόρων» (!), στις λεγόμενες «ανθρωπιστικές» αποστολές. «Η ισχύς της πατρίδας μας εμπεριέχει, ιδίως σήμερα, αυτό που οι Αγγλοσάξονες αποκαλούν "Soft Power", ήπια ισχύς. Και η ισχύς αυτή προέρχεται ακριβώς από την υπηρέτηση του ανθρωπιστικού καθήκοντος», είπε, εννοώντας το «καθήκον» που καλεί το κεφάλαιο.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, στην Αθήνα αναμένεται ο Αμερικανός πτέραρχος Alexus G. Grynkewich. Στο πρόγραμμά του έχει συναντήσεις με τον υπουργό Αμυνας, τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και την πρέσβειρα των ΗΠΑ, ενώ σύμφωνα με όσα γράφονται δεν αποκλείεται και επίσκεψή του σε κάποια από τα αμερικανοΝΑΤΟικά ορμητήρια ανά την Ελλάδα, από τη Σούδα και τη Λάρισα έως την Αλεξανδρούπολη.

Λίγο αργότερα, μέσα στη μέρα, ο Δένδιας θα συναντηθεί και με αντιπροσωπεία του Κογκρέσου των ΗΠΑ που πραγματοποιεί «επίσκεψη» στην Αθήνα. Επικεφαλής της αντιπροσωπείας είναι ο Jerry Moran και μέλη της η Kristin Gillibrand, ο John Barrasso, ο John Boozman, η Deb Fischer και ο Gary Peters. Στη συνάντηση θα συμμετάσχει επίσης η πρέσβειρα Κ. Γκίλφοϊλ. Θα ακολουθήσει «γεύμα εργασίας».

Επίσης, στο ΥΠΕΞ έχουν ετοιμαστεί για το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων που συνεδριάζει τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες, εξετάζοντας μεταξύ άλλων την «κατάσταση στη Μέση Ανατολή, υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων όσον αφορά τη Γάζα, τη Δυτική Οχθη και ενδεχομένως το Ιράν». Οι υπουργοί θα συναντηθούν και με τον Nikolai Mladenov, ορισμένο από τον Τραμπ «ύπατο εκπρόσωπο για τη Γάζα» στο «Συμβούλιο Ειρήνης» που έστησε.

Με τη σημαντική αυτή πρωτοβουλία, η ΕΛΜΕ Ευβοίας, οι δεκάδες εκπαιδευτικοί, οι εργαζόμενοι και άνθρωποι κάθε ηλικίας που συμμετείχαν και παρακολούθησαν την εκδήλωση, έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα ότι «ο λαός της Παλαιστίνης δεν είναι μόνος». Διατράνωσαν ότι η πλατιά αλληλεγγύη που εκφράστηκε και η καταδίκη της γενοκτονίας που εξαπέλυσε το Ισραήλ συνεχίζεται δυναμικά και αποφασιστικά.

Ξεχωριστή και η παρουσία νεαρών προσφύγων από το καμπ της Ριτσώνας, οι οποίοι είναι μαθητές του Νυχτερινού Γυμνασίου Χαλκίδας και ήρθαν στην εκδήλωση συνοδευόμενοι από τους εκπαιδευτικούς τους.

Οι εικόνες που μετέφερε ο Μάρκος Μπεκρής, πρόεδρος του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ και μέλος της αντιπροσωπείας συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ που πήγε στην Παλαιστίνη τον περασμένο Οκτώβρη, αλλά και η προβολή του βραβευμένου ντοκιμαντέρ «Καμιά άλλη γη», ήταν αποκαλυπτικές για τα όσα βιώνει ο λαός της Παλαιστίνης. Ταυτόχρονα αποτέλεσαν υλικό για πολύτιμα συμπεράσματα για τους αγώνες των εργαζομένων και του λαού στη χώρα μας, ιδιαίτερα μάλιστα σε συνθήκες έντασης των ανταγωνισμών και πολεμικών συγκρούσεων.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με τον Αντώνη Μπαϊρακτάρη και τον Χρήστο Αλεξίου, πρόεδρο και αντιπρόεδρο, αντίστοιχα, του ΔΣ της ΕΛΜΕ Ευβοίας να καλωσορίζουν τους παρευρισκόμενους, ενώ απηύθυναν κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου και των συνδικάτων, το Σάββατο 28 Φλεβάρη, στη Χαλκίδα με τη συμπλήρωση 3 χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη.

Το πείσμα και την αποφασιστικότητα του λαού της Παλαιστίνης να ζήσει στον τόπο του, έτσι όπως την έζησε στο πλαίσιο της επίσκεψης της αντιπροσωπείας συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ τον περασμένο Οκτώβρη, μετέφερε στην εκδήλωση με την τοποθέτησή του, ο Μάρκος Μπεκρής.

Μίλησε για την καθημερινότητα της κατοχής: σημεία ελέγχου, αυθαιρεσία, εκβιασμούς, κατακερματισμένη ζωή για 3 εκατ. ανθρώπους σε μια περιοχή μικρότερη από την Κρήτη, ακόμη και για την πρόσβαση σε νερό, τονίζοντας πως παρά τις συνθήκες, ο Παλαιστινιακός λαός οργανώνει την πάλη του μέσα από σωματεία, Αγροτικούς Συλλόγους και Επιτροπές Γυναικών, δίνοντας μεγάλη σημασία σε κάθε διεθνή έκφραση αλληλεγγύης. Οπως τους ειπώθηκε, «με κάθε σφαίρα που σταματάτε, μια ζωή σώζεται», αναφερόμενος σε πρωτοβουλίες λιμενεργατών που μπλόκαραν πολεμικό υλικό προς το Ισραήλ.

Τόνισε ότι η διεθνής απεργία στις 6 Φλεβάρη, με πάνω από 20 σωματεία σε 7 χώρες, και η μαζική συμμετοχή σε Πειραιά, Ελευσίνα και Θριάσιο, έδειξαν πως οι εργαζόμενοι μπορούν να φρενάρουν την πολεμική μηχανή και να μη γίνουν «γρανάζι» στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Υπογράμμισε ότι το σύστημα που γεννά πολέμους και εκμετάλλευση κοστίζει ζωές - μόνο το 2025 πάνω από 200 εργαζόμενοι σκοτώθηκαν στη δουλειά.

Κατέληξε πως «ο Παλαιστινιακός λαός δεν είναι μόνος» και κάλεσε σε κλιμάκωση της διεθνιστικής αλληλεγγύης, με πρωτοβουλίες που θα στοχεύουν όσους στηρίζουν το κράτος του Ισραήλ, γιατί «μόνο οι λαοί μπορούν να σώσουν τους λαούς».