- Θέλω να πάμε στην επικαιρότητα και να ξεκινήσουμε από κάτι που σχολιάζαμε πριν και βλέπαμε ζωντανά με την Μίνα. Σύνδεση με τα Τρίκαλα, «Βιολάντα». Πέντε νεκρές εργαζόμενες γυναίκες, εγκληματικές παραλείψεις χωρίς κανέναν έλεγχο πάρα πολλά χρόνια από τον ιδιοκτήτη που κατηγορείται για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Πάει χθες να απολογηθεί και τον αποθεώνουν εργαζόμενοι. Ηταν 100 - 150 και βγάζουν και ανακοίνωση χτες το βράδυ και λένε «μπράβο στον άνθρωπο αυτόν, που στάθηκε δίπλα μας». Πριν από λίγο μάθαμε ότι το Εργατικό Κέντρο είπε ότι δεν είναι έτσι, κάποιοι τους βάλανε, και συγγενείς του ιδιοκτήτη και φίλοι. Αυτό είναι μια εικόνα εξοργιστική, είδαμε να αποθεώνεται ένας άνθρωπος που την ίδια ώρα καταγγέλλεται ότι του έλεγαν πέντε μήνες «έρχεται, θα σκάσει» και έκλεινε τα αυτιά του. Το σχόλιό σας...

- Και γι' αυτό, και για τη στάση αυτών των ανθρώπων και για τις εγκληματικές παραλείψεις συνολικά.

- Καταρχάς, μιλάμε για εγκληματική ασυδοσία της συγκεκριμένης εργοδοσίας, αλλά δυστυχώς υπάρχουν και άλλα τέτοια και για άλλες επιχειρήσεις που έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου το εργατικό κίνημα, τα σωματεία, τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες, αλλά δυστυχώς δεν ακούνε οι υπεύθυνοι, οι κυβερνώντες. Ο κρατικός μηχανισμός, αν θέλετε και η Περιφέρεια, η οποία Περιφέρεια Θεσσαλίας πριν λίγα χρόνια όχι μόνο δεν έκανε ελέγχους, αλλά χρηματοδότησε και από προγράμματα τον συγκεκριμένο εργοδότη για την αναβάθμιση της επένδυσής του εκεί, χωρίς να στείλει ελέγχους, παρότι υπήρχαν τα καμπανάκια και από τους εργαζόμενους και από το Εργατικό Κέντρο, που είχε προειδοποιήσει, παρότι δεν το άφηνε η εργοδοσία να μπει μέσα στον χώρο για να κάνει έλεγχο.

- Ούτε καν εκλογές δεν τους άφηνε να κάνουν.

- Ούτε εκλογές δεν τους άφηνε να κάνουν. Αρα, λοιπόν, έχετε δίκιο. Εχετε δει αυτό που έλεγε σήμερα η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ, που μου άρεσε πάρα πολύ, του Μαξίμ Γκόρκι, ότι όσο αντιπαθής μου είναι ο εργοδότης που προχωράει σε τέτοια εγκλήματα, άλλο τόσο μου είναι αντιπαθής και ο δούλος. Εδώ πρέπει να σκεφτούμε πάρα πολύ καλά. Φυσικά έχει απόλυτο δίκιο το Εργατικό Κέντρο, γιατί - απ' ό,τι επικοινώνησα και εγώ αμέσως, γιατί σοκαρίστηκα όταν είδα αυτήν την εικόνα, κάποιων που παρουσιαζόταν από κάποια κανάλια ότι ήταν όλοι οι εργαζόμενοι - δεν ήταν όλοι, ήταν ελάχιστοι εργαζόμενοι, μεμπτό και αυτό βεβαίως. Δεν γίνεται να τον δικαιολογήσεις αυτόν τον άνθρωπο. Δικαιολογείται ότι θέλει το μεροκάματό του, αλλά δεν καταλαβαίνει ότι του παίρνουν τη ζωή; Χειροκροτείς έναν που σου δίνει ένα μεροκάματο, κάποια ψίχουλα, αυτό είναι το μεροκάματο και σε αυτήν την επιχείρηση, αλλά την ίδια ώρα σου παίρνει τη ζωή. Γιατί θα μπορούσε να είναι και ο ίδιος εκεί εκείνη την ώρα και να έχει βάρδια.

- Αυτό δείχνει πάντως και σε τι κατάσταση είναι ο Ελληνας εργαζόμενος, κ. Κουτσούμπα; Δηλαδή όταν φτάνει ο εργαζόμενος το 2026 να πρέπει να χειροκροτήσει τον εργοστασιάρχη, με πέντε νεκρές γυναίκες, σημαίνει κάτι για το πού είναι αυτήν τη στιγμή ο εργαζόμενος;

- Σύμφωνοι, αλλά ξέρετε, η πλειοψηφία των εργαζομένων δεν είναι αυτή η μικρή μειοψηφία εκεί, που υποχωρεί και έχει δουλική συμπεριφορά απέναντι σε έναν εγκληματία εργοδότη και σε άλλους υπεύθυνους. Η πλειοψηφία των εργαζομένων σηκώνεται, αντιστέκεται, παλεύει, καταγγέλλει αυτά τα γεγονότα. Εμείς το ξέρουμε πάρα πολύ καλά, γιατί ξέρετε ότι έχουμε και δυνάμεις μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, που παλεύουμε γι' αυτά τα ζητήματα και ανταποκρίνονται οι εργαζόμενοι. Εμείς δίνουμε το χέρι σε όποιον σηκώνεται.

- Πάμε σε δύο ακόμα θέματα της επικαιρότητας πριν φτάσουμε στο πολιτικό σκηνικό, που περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον τις απαντήσεις σας. Τέμπη: Βλέπαμε νωρίτερα τον νέο πρόεδρο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων, τον κ. Ασλανίδη, να μιλάει για εμπαιγμό, να λέει ότι μας κοροϊδεύουν. Ο ίδιος είναι ο πρώτος που ζήτησε εκταφή της σορού του παιδιού του, του γιου του, για να μάθει από τι πέθανε στα Τέμπη. Και η προϊσταμένη της Εισαγγελίας λέει, γρήγορα γρήγορα να κάνουμε τις εκταφές να τελειώνουμε. Οι ίδιοι λένε: «Δεν γίνεται γρήγορα, αν δεν πάνε σε κέντρο του εξωτερικού δεν θα μάθουμε ποτέ από τι πέθαναν τα παιδιά μας».

- Δυστυχώς είναι ένα έγκλημα που συνεχίζεται διαχρονικά εδώ και τρία χρόνια, κάθε μέρα. Θυμόσαστε ότι εγώ είχα πάει επίσης από την πρώτη μέρα, όπως και άλλοι φυσικά, από άλλα πολιτικά κόμματα. Η δήλωση όμως που είχαμε κάνει ήταν ότι υπάρχουν στοιχεία και προσπάθεια απόκρυψης, για να κλείσει το έγκλημα αυτό, να μην αποκαλυφθούν ούτε οι πραγματικές αιτίες, ούτε οι πραγματικοί ένοχοι. Και αυτό συνεχίζεται. Θέλουν να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους. Πρώτον, θέλουν να κρύψουν όλη την πολιτική αυτών των κυβερνήσεων, που με κατεύθυνση της ΕΕ οδήγησε σε «απελευθέρωση», κατάτμηση του σιδηρόδρομου, στο να υπάρχει αυτή η κατάσταση που φτάσαμε στο σημείο για 12 λεπτά δύο τρένα να πηγαίνουν στην ίδια ράγα και να μην το βλέπει κανένας, να μην υπάρχουν μέτρα τα οποία προβλέπονταν. Θυμόσαστε επίσης πολύ καλά ότι στη Βουλή εμείς ως Κοινοβουλευτική Ομάδα είχαμε μιλήσει για έγκλημα που θα πρέπει να περιμένουμε στα τρένα, με την κατάσταση που επικρατεί, βάζοντας όλες αυτές τις παραμέτρους, γιατί μας το λέγανε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι συνδικαλιστές. Είχαμε καταγγελίες, προειδοποιούσαμε τον υπουργό και ο υπουργός έβγαινε τότε και έλεγε «δεν ισχύουν αυτά, το ΚΚΕ πάλι κάνει καταγγελίες, πάλι λέει το ένα, πάλι κάνει το άλλο». Βγήκε και απάντησε στον Χρήστο τον Κατσώτη, τον βουλευτή του Κόμματος. Αυτά ισχύουν. Και βεβαίως αυτό θέλουν να κρύψουν. Γιατί θα μπορούσε να αποφευχθεί και αυτό το έγκλημα, αν παίρνονταν έγκαιρα μέτρα, φυσικά αν υπήρχε εντελώς διαφορετική πολιτική από την αρχή. Γιατί έχουν ευθύνη και έχουμε και ράμματα για τη γούνα των προηγούμενων απ' αυτήν την κυβέρνηση, που έχουν και αυτοί ευθύνες, που προσπαθούν τώρα να τις αποσείσουν. Είναι διαχρονικό το έγκλημα. Και αυτό δυστυχώς συνεχίζουν να κάνουν και τώρα, με διάφορες αιτίες, με διάφορες αφορμές, που δεν είναι η ουσία. Και, βεβαίως, δυστυχώς η Δικαιοσύνη, η αστική Δικαιοσύνη, παίζει ρόλο σε αυτό. Γιατί δυστυχώς διορίζονται και οι εισαγγελείς και οι ανώτατοι δικαστικοί από την εκάστοτε κυβέρνηση.

- Υπόθεση Παναγόπουλου: Μιλήσατε για συνδικαλιστική μαφία, μιλάμε για τα χρυσά επιδόματα για ανέργους που κάποια ή τα περισσότερα δεν έφτασαν στους στόχους, πήγαν σε τσέπες. Το τεκμήριο της αθωότητας υπάρχει για τον κ. Παναγόπουλο. Εσείς μιλήσατε για συνδικαλιστική μαφία και για λαδάκι.

- Είπατε λαδάκι.

- Πολύ λαδάκι κιόλας.

- Από ποιους σε ποιους και γιατί;

- Το είπα μάλλον με το υποκοριστικό του. Τενεκέδες λάδι, όχι λαδάκι απλώς, δεν μιλάμε για μια κουταλίτσα λάδι. Ολα αυτά τα προγράμματα που δίνονταν, καταρχάς. Εμείς και πολιτικά το είχαμε αντιμετωπίσει αυτό στην αρχή, χωρίς να έχουμε κανένα στοιχείο τότε, όταν αποχωρήσαμε από το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ το 2013, καταγγέλλοντας ότι αυτό είναι ένα εργαλείο, χρήματα που δίνονται για την εξαγορά, για τη χειραγώγηση των εργαζομένων. Δεν είναι ούτε κατάρτιση, ούτε επανειδίκευση, ούτε όλα αυτά τα φούμαρα που τα πουλάγανε για μεταξωτές κορδέλες. Και ότι αυτά είναι χρήματα του ελληνικού λαού, που έρχονται και που θα πρέπει να κατανέμονται ελεγχόμενα. Η κυρία υπουργός, για παράδειγμα, όταν της θέσαμε το ερώτημα πού πήγαν αυτά τα προγράμματα, τα χρήματα, σε ποιους δόθηκαν, και εργοδότες και συνδικαλιστές, γιατί δίνονταν ταυτόχρονα και σε εργοδότες για να κάνουν την ίδια δουλειά της κατάρτισης και επανακατάρτισης ή δίνονταν επίσης στη συνδικαλιστική μαφία της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, με επικεφαλής τον Παναγόπουλο. Πώς αξιοποιήθηκαν, πώς ελέγχθηκαν μετά; Δόθηκαν εν μέρει ή δόθηκαν όλα αυτά τα χρήματα που έρχονταν από τα ευρωπαϊκά προγράμματα ή δίνατε εσείς από το κρατικό ταμείο; Δεν απάντησε σε κανένα από αυτά τα ερωτήματα. Ούτε στη Βουλή, ούτε αλλού. Βεβαίως έχει ευθύνη, γιατί αυτή η κυβέρνηση λέει ότι εγώ μιλούσα θεσμικά με τον κ. Παναγόπουλο και το ανέθετα. Ναι, αλλά η κυβέρνηση διόρισε τον κ. Παναγόπουλο ως πρόεδρο αυτού του νομικού προσώπου που διαχειρίζεται αυτά τα κονδύλια.

- Το λαδάκι γιατί χρειαζόταν, κ. Κουτσούμπα, αυτό πείτε μας. Το λαδάκι γιατί χρειαζόταν, οι τενεκέδες λάδι για την ακρίβεια;

- Το λαδάκι χρειάζεται για να κρατάει ο κ. Παναγόπουλος υπό τον έλεγχό του συνδικαλιστές. Πώς μάζεψε, για παράδειγμα, προέδρους Εργατικών Κέντρων στη Βόρεια Ελλάδα τώρα πριν τις εκλογές;

- Α, τα έπαιρνε για να λαδώνει. Από ποιους τα έπαιρνε; Ο Παναγόπουλος είναι απ' το ΠΑΣΟΚ. Καταρχήν, τίνος είναι ο Παναγόπουλος; Η κυβέρνηση τον υποστηρίζει, ενώ το ΠΑΣΟΚ - που ήταν ΠΑΣΟΚ - λέει «απεταξάμην Παναγόπουλο».

- Γιατί έχουν αντιθέσεις μεταξύ τους, αλλά την ίδια πολιτική ακολουθούν και αυτοί. Γιατί και οι αντίπαλοι του κ. Παναγόπουλου, ως συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, δεν είναι καλύτεροι.

- Τώρα που έγινε αυτό κερδίσατε εσείς το Εργατικό Κέντρο, κέρδισε το ΚΚΕ το Εργατικό Κέντρο Αθήνας.

- Το μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας. Την Κυριακή βγήκαν τα αποτελέσματα. 34% πήραν οι συνδικαλιστικές δυνάμεις που υποστήριζε το ΚΚΕ, 15% πήρε ο κύριος Παναγόπουλος της μίας ΠΑΣΚΕ και ο άλλος πήρε 10%, της ΠΑΣΚΕ. Και ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε ένα 13% επίσης. Και η ΔΑΚΕ αντίστοιχα της ΝΔ, διασπασμένη κι αυτή, πήρε 13% και 9% αντίστοιχα.

- Μετά το λάδι και τους τενεκέδες, ξέρετε, έρχονται και τα χρυσά κουτάλια και πιρούνια.

- Και κάτι βραχιολάκια έρχονται μετά όμως.

- Αυτοί όλοι, οι Παναγόπουλοι και Σία, τρώνε με χρυσά κουτάλια και πιρούνια. Ο λαός δεν τρώει. Ούτε από την ΕΕ, τότε που μας τάζανε ότι αν μπούμε θα τρώμε με χρυσά κουτάλια, ούτε από εδώ από τους Ελληνες εργοδότες, που επίσης χρηματοδοτούνται και από τέτοια ευρωπαϊκά προγράμματα και λαδώνουν και αυτοί συνδικαλιστές.

- Πάμε στο πολιτικό σκηνικό. Εσείς σε ποιο καράβι θα μπείτε; Εχω μπερδευτεί με τα καράβια. Στα πανιά που ανοίγει ο Τσίπρας για την Ιθάκη, στο καράβι που θα μείνει ακυβέρνητο αν δεν έχουμε αυτοδύναμη ΝΔ.

- Ο Τσίπρας ακόμα δεν ξέρει πού είναι η «Πηνελόπη» του και αν θα τη βρει εκεί. Δεν ξέρω τι θέλει να κάνει στην Ιθάκη. Με όλους τους μνηστήρες που έχει εκεί και τη διεκδικούν.

- Ενδιαφέρον αυτό πολύ. Η Πηνελόπη του λέτε να λείπει δηλαδή.

- Για την Ιθάκη μιλάμε και μου θυμίζει λίγο την «Οδύσσεια». Δεν ξέρω να πέρασε και μεγάλη Οδύσσεια ο κ. Τσίπρας αυτά τα χρόνια, εδώ που τα λέμε. Προσωπική Οδύσσεια για τη μετάλλαξή του, που λένε κάποιοι, εμείς δεν το θεωρούμε. Εμείς θεωρούμε ότι ήταν αποφασισμένος από τότε και στόχευε, απλά ήθελε να κινήσει μαζί του δυνάμεις εργατικές, λαϊκές, γνήσιες ριζοσπαστικές πραγματικά, που πίστευαν σε ένα διαφορετικό πρόγραμμα, σε μια διαφορετική κοινωνία, να τους εγκλωβίσει στον ΣΥΡΙΖΑ και στην πολιτική του και μετά να κάνει σταδιακά τις αλλαγές, δικαιολογούμενος ότι δήθεν πιέστηκε και δεν μπορούσε, «τι να κάνει», έσωσε κι αυτός την Ελλάδα.

- Ο κ. Τσίπρας λέει ότι εμένα με έπνιγε ο ΣΥΡΙΖΑ, έφυγα και «ανοίγω πανιά για την Ιθάκη μου». Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει πάμε να βρούμε τον Τσίπρα. Ο Τσίπρας δεν ξέρουμε αν τους θέλει. Το ΠΑΣΟΚ λέει να συνεργαστούμε ευρύτερα, να μιλήσουμε με τον προοδευτικό χώρο. Η Νέα Αριστερά είναι στα δύο. Εσείς σε όλο αυτό το παζλ, που δεν μπορούν απ' ό,τι καταλαβαίνω προς το παρόν να συνεννοηθούν, τι ρόλο έχετε; Μιλάμε για την αριστερά, τις ευρύτερες δυνάμεις της αριστεράς. Εσείς;

- Να σας πω ότι αυτό που γενικότερα ονομάζουμε σοσιαλδημοκρατία, αυτό που ονομάζουμε κεντροαριστερά, αν θέλετε, αριστερά, ξέρω 'γω, γιαλαντζί αριστερά, που τη λέμε εμείς και λοιπά ή κέντρο και λοιπά...

- Ποιος είναι η γιαλαντζί αριστερά; Ο Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι γιαλαντζί αριστερά;

- Ε, ναι, γιαλαντζί αριστερά. Παραδοσιακά το λέγαμε αυτό. Αυτό το λέω από τότε που εμφανίστηκε στο πολιτικό προσκήνιο ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα αποδείχτηκε πλέον. Αλλά λέω, όλη αυτή η σοσιαλδημοκρατία έχει στρατηγικό αδιέξοδο. Δυστυχώς εκεί οφείλονται και τα αδιέξοδά της και το ότι δεν μπορεί να ανακάμψει είτε με τον Ανδρουλάκη είτε με τον Τσίπρα είτε με άλλους, Φάμελλο, Χαρίτση, Βαρουφάκη, οποιονδήποτε άλλο. Η σοσιαλδημοκρατία, λοιπόν, έχει στρατηγικό αδιέξοδο, γιατί πρώτον είναι πολύ νωπή η μνήμη όταν κυβέρνησε. Και παλιότερα με τον Γιώργο Παπανδρέου με αρνητικά πεπραγμένα και μετά με τον Τσίπρα. Είναι νωπό αυτό στον ελληνικό λαό, δεν είναι πάρα πολύ μακριά. Εχει κακή εμπειρία και συνεχίζει αυτό. Επίσης, έχει το πρόβλημα η σοσιαλδημοκρατία ότι σε έναν κόσμο που φλέγεται, σε έναν κόσμο με ανταγωνισμούς, με αντιθέσεις, με οικονομικές κρίσεις και προβλήματα, δεν μπορεί να κάνει ούτε εκείνη την παλιά - αν θέλετε - κοινωνική, ας το πούμε έτσι τέλος πάντων, καλύτερη κοινωνική πολιτική, αναδιανεμητική προς τον λαό σε εργαζόμενα, φτωχά λαϊκά στρώματα, γιατί είναι τέτοιες οι συγκυρίες και διεθνώς και στην Ελλάδα. Δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Οπότε στρατηγικά, δημοσιονομικά, οικονομικά, πολιτικά ταυτίζεται όλο και περισσότερο με τις λεγόμενες φιλελεύθερες, νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, αυτό, τέλος πάντων, που εκφράζει ένας δεξιός, κεντροδεξιός και λοιπά χώρος. Αρα, λοιπόν, εκεί βρίσκεται το στρατηγικό πρόβλημα. Γι' αυτό και ο Τσίπρας δεν μπορεί.

- Το καταλαβαίνω αυτό που λέτε, η ερώτησή μου είναι πρακτικά, ο Τσίπρας μπορεί να ηγηθεί ενός ευρύτερου μετώπου απέναντι στην κυβέρνηση; Γιατί αυτό καταλαβαίνω ότι είναι ο στόχος.

- Δεν βλέπω ότι έχει πολλές προοπτικές. Δηλαδή αυτό που μπορεί να συσπειρώσει σήμερα, κατά την εκτίμησή μου, ο κ. Τσίπρας είναι να πάρει κάποιο τμήμα από τον τωρινό ΣΥΡΙΖΑ, από τη Νέα Αριστερά, ίσως κάποια κομμάτια από το ΜέΡΑ25 και κάποιους άλλους που βρίσκονται εκεί, από την κ. Κωνσταντοπούλου και την Πλεύση Ελευθερίας κάποια επίσης κομμάτια. Από το ΠΑΣΟΚ δεν βλέπω να παίρνει και πολλά. Αρα μιλάμε για ένα κόμμα συρρικνωμένο. Και μάλιστα το βλέπουμε και από τις συγκεντρώσεις, γιατί εμείς ξέρετε έχουμε Κομματικές Οργανώσεις. Δεν παρακολουθούμε και πολύ στενά βέβαια τι λέει ο κ. Τσίπρας, γιατί επαναλαμβάνει την αρχική του ομιλία για την «Ιθάκη» σε όλες αυτές τις συγκεντρώσεις που πάει. Δεν λέει και τίποτα καινούριο. Αντε μπορεί να σχολιάζει λίγο την πολιτική επικαιρότητα, όπως κάνουν άλλωστε όλοι. Εκεί η σύνθεση αυτού του ακροατηρίου, εκτός από το ότι είναι άμαζες, δεν είναι μαζικές - φαντάζομαι ούτε ο ίδιος θα το 'θελε να καταντάει σε αυτή την κατάσταση - αλλά είναι και μεγάλης ηλικίας στη σύνθεσή τους.

- Πω πω, το ρίξατε το καρφί σας. Μόνο καρφί...

- Οχι, δεν είναι καρφί. Λέω αυτό που πιστεύω ειλικρινά.

- Ανδρουλάκης που λέει πρώτος με μια ψήφο διαφορά. Εγώ δεν συζητώ για τίποτα άλλο. Αυτό είναι ο στόχος. Μπορεί;

- Ε, καλά δεν μπορεί, γιατί είναι αντίστοιχος του κ. Τσίπρα, σε έναν άλλο χώρο βέβαια, με πολλά προβλήματα και αντιθέσεις. Οι μισοί, για παράδειγμα, από τον κ. Ανδρουλάκη και το κόμμα του είναι έτοιμοι να πάνε με τη ΝΔ.

- Οι μισοί του Ανδρουλάκη θέλουν να πάνε με τη ΝΔ; Εδώ λένε να υπογράψουν να μην πάει κανένας με τη ΝΔ.

- Βέβαια, ξέρετε τι υπάρχει και πιστεύω ότι θα γίνει. Ο όρος τους θα είναι μόνο να αλλάξει ο κύριος Κυριάκος Μητσοτάκης από πρωθυπουργός.

Και εντάξει ας φύγει, ας πάει όπου θέλει αυτός, αλλά το θέμα είναι ότι η πολιτική θα μείνει ίδια. Θα είναι κάποιος πρόεδρος της κυβέρνησης, κάποιος πρωθυπουργός, ένας άλλος της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος θα έχει την ίδια πολιτική.

- Ο οποίος; Βλέπετε ποιος θα είναι;

- Είναι διάφοροι δελφίνοι, θα δούμε, θα το αποφασίσει η ίδια η Νέα Δημοκρατία ή και η συμφωνία που θα γίνει ανάμεσα σε αυτές τις δυνάμεις. Δηλαδή και ο κύριος Ανδρουλάκης το σκέφτεται αυτό και πολύ περισσότερο οι άλλοι του ΠΑΣΟΚ, Διαμαντοπούλου, Γερουλάνος και άλλοι. Ο κύριος Τσίπρας το σκέφτεται αυτό και κάποιοι επίσης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η κ. Κωνσταντοπούλου λέει ότι χωρίς Μητσοτάκη μπορεί να κάνουμε κυβέρνηση ειδικού σκοπού.

- Αρα λέτε αυτή να είναι η λύση στο ακυβέρνητο καράβι;

- Βεβαίως, και ο Βελόπουλος ακόμα. Δηλαδή αυτά είναι κόμματα που έχουν ίδια πολιτική, ίδια στρατηγική και μη μας μπερδεύει τώρα, αν φωνάζουν στη Βουλή ή κάνουν αντιπαράθεση ο ένας με τον άλλον και μάλιστα πάλι στρεφόμενοι σε συγκεκριμένα πρόσωπα.

- Εδώ τους είχαμε όλους, τον κ. Ανδρουλάκη, τον κ. Βελόπουλο, τον κ. Φάμελλο, οι οποίοι λένε εμείς αποκλείεται με τον Μητσοτάκη. Καμία περίπτωση με τη Νέα Δημοκρατία.

- Ναι. Με τον Μητσοτάκη λένε καμία περίπτωση, αλλά με τη Νέα Δημοκρατία ναι, επειδή και μέσα στη Νέα Δημοκρατία υπάρχει έντονο κλίμα «άντε να τελειώνεις, αρκετά κυβέρνησες, φύγε από εδώ, μας έχεις πάει και λίγο στα βράχια ως κόμμα». Αυτή είναι η γενική αντίληψη που έχω εγώ τουλάχιστον και προσλαμβάνω από τους βουλευτές της ΝΔ, αλλά και από τον περίγυρο της ΝΔ. Ετοιμάζονται και οι ίδιοι να του πουν «κάτσε στην άκρη, παραμέρισε», για να διευκολύνουμε και το φτιάξιμο μιας νέας κυβέρνησης από όλους αυτούς που σας ανέφερα και πιθανόν άλλους πρόθυμους. Εκεί είναι το ζήτημα.

- Καρυστιανού; Για την κ. Καρυστιανού δεν μας είπατε τίποτα, που την είχαμε και εδώ και έχει γίνει τόση συζήτηση.

- Δεν με ρωτήσατε. Εγώ δεν έχω πρόβλημα να πω.

- Καλά, ούτε για τον κ. Βελόπουλο σας ρωτήσαμε. Τη βλέπετε να παίζει ρόλο;

- Κοιτάξτε, είναι διαφορετικό πράγμα, όταν είσαι μια αγωνιζόμενη μάνα που έχασε το παιδί της σε αυτή την τραγωδία, σε αυτό το έγκλημα των Τεμπών, να παλεύεις για τη δικαίωση και ως πρόεδρος τότε του Συλλόγου, πράγμα που το συνεχίζουν οι υπόλοιποι τώρα που έχουν μείνει στον Σύλλογο, οι γονείς σταθερά σε αυτόν τον δρόμο για τη δικαίωση των παιδιών τους και όλων των θυμάτων των Τεμπών. Και άλλο πράγμα να βγαίνεις στην πολιτική σκηνή, να θέλεις να μπεις και να ηγηθείς μάλιστα ενός νέου πολιτικού κόμματος. Εδώ δεν θέλει μόνο να λες «θέλω τη δικαίωση για το παιδί μου» και να αποκαλυφθεί το έγκλημα των Τεμπών, που άλλωστε το λένε και πολύ περισσότεροι άνθρωποι, περισσότερα κόμματα, αν όχι όλα, αλλά είναι και τι λες για όλα τα ζητήματα. Δηλαδή και για την εξωτερική πολιτική και άλλα.

- Τη ρωτήσαμε, θα είσαι αριστερή ή δεξιά στο κεντρικό, θα είσαι με τους πολίτες. Θα είμαι δίπλα στους πολίτες είπε.

- Δεν νομίζω ότι και η ίδια ξέρει ακριβώς τι θέλει. Πάντως εγώ αυτό που μπορώ να εκτιμήσω, γιατί την άκουσα και στην εκπομπή εδώ στο «Open» όταν ήταν και σε άλλες εκπομπές, για όσα ζητήματα έχει μιλήσει, για πολιτικά ζητήματα ή και για ζητήματα της πολιτικής επικαιρότητας, μιλάμε για σκοταδισμό, αυτό θυμίζει ως αρχηγός κόμματος. Εχει και σημασία και ποιους θα έχει συνεργάτες. Μέχρι στιγμής «πάρε τον έναν και χτύπα τον άλλον» είναι αυτοί που έχουν εμφανιστεί, ως συνεργάτες ή αυτά που διαβάζουμε. Θα δούμε τι θα γίνει. Θυμίζει λίγο Νίκη, θυμίζει λίγο Λατινοπούλου, θυμίζει λίγο Βελόπουλο, θυμίζει λίγο Ζωή Κωνσταντοπούλου στα καταγγελτικά και τα υπόλοιπα αυτά ζητήματα που όλοι της φταίνε και αυτή είναι η μοναδική και γνήσια εκπρόσωπός τους και πάει λέγοντας. Κι αυτή πάλι δεν βλέπω ότι έχει πολλή δυνατότητα να μιλήσει στους εργαζόμενους, στον λαό για τα πραγματικά προβλήματα που απασχολούν αυτή την κοινωνία.

- Λοιπόν, επειδή πρέπει να κλείσουμε, μακάρι να είχαμε άλλη μία ώρα γιατί η συζήτηση μαζί σας είναι εξαιρετική, ανεξάρτητα αν κανείς συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτά που λέτε, φαντάζομαι θα σηκώσετε πάλι σκόνη. Εχετε γίνει viral για κάποιες ατάκες που έχουν χαρακτηριστεί επικές. Εχετε πει «αλλά αυτοί είστε», «πού τα βρήκατε αυτά τα φιντάνια», «Παπαρατσένκο». Αυτά σας έρχονται ξαφνικά, τα ετοιμάζετε; Ξέρω, αυτοί που σας ξέρουν λένε ότι έχετε τρομερό χιούμορ.

- Δεν τα ετοιμάζω.

- Είστε πάντα έτσι;

- Ναι, όπως σήμερα εδώ.

- Κοιτάξτε, σας έχουνε κάνει και λαμπάδες.

- Νομίζω ότι ο αυθορμητισμός, όπως και το χιούμορ, είναι στοιχείο ταυτόχρονα και της σοβαρότητας, αλλά και της πολιτικής ευθύνης που πρέπει να έχει κάποιος και να μην ξεπερνά τα όρια.

- Εχει πολύ πέραση στη νεολαία αυτό πάντως κ. Κουτσούμπα.

- Ε, δεν ξέρω, εγώ δεν το σκέφτηκα έτσι. Εγώ έτσι ήμουνα, έτσι είμαι και έτσι κάνω.