Eurokinissi

Ετσι, η Νίκη Κεραμέως έκανε ξανά λόγο για «ιστορική συμφωνία», προδίδοντας τη φιλοδοξία της να βάλει στο χέρι τις εργατικές διεκδικήσεις μέσα από την υπογραφή που έβαλε στο κείμενο η ηγεσία της ΓΣΕΕ μαζί με τους βιομήχανους.

Περνώντας στο δεύτερο ψέμα της, η υπουργός, και προκειμένου να καθησυχάσει τους εργαζόμενους, μίλησε για μια περίοδο με «πολύ θετικές προοπτικές», την ίδια στιγμή που η περίοδος χαρακτηρίζεται από τη στροφή στην πολεμική οικονομία και τη γενικευμένη πολεμική προπαρασκευή. Αυτή είναι η Νο1 «προοπτική» που σφραγίζει και αυτό το νομοσχέδιο, με την κυβέρνηση να προσπαθεί σε αυτές τις συνθήκες να βάλει «γκέμια» στο περιεχόμενο και στα όρια των διεκδικήσεων των εργαζομένων.

Παρακάτω, σε έναν ακόμα προκλητικό ισχυρισμό, η κυβέρνηση επικαλείται κάποια ...στήριξη από την κοινωνία στη Συμφωνία. Κι αυτό την ίδια στιγμή που σε κάθε διαδικασία, σε αρχαιρεσίες, Γενικές Συνελεύσεις κ.α. στα σωματεία, όπου κι αν εμφανίζονται οι δυνάμεις που στηρίζουν το νομοσχέδιο (συνδικαλιστές ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ) οι εργαζόμενοι τους γυρνάνε την πλάτη. Οπου μπαίνει κάλπη στα συνδικάτα τις τελευταίες μέρες καταψηφίζονται μαζικά. Απογείωση αυτής της πρόκλησης είναι το ψέμα ότι «όλες οι παρατάξεις στη ΓΣΕΕ ψήφισαν τη συμφωνία». Στην πραγματικότητα, σε συνεδρίαση της Διοίκησης της ΓΣΕΕ που έγινε μετά την υπογραφή της Συμφωνίας ανάμεσα στον «ελεγχόμενο» Παναγόπουλο και την Κεραμέως, τη συμφωνία επικύρωσαν οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ δήλωσαν ότι διαφωνούν και ότι θα παλέψουν για την απόσυρσή της, καταγγέλλοντας τις μεθοδεύσεις της πλειοψηφίας της ηγετικής ομάδας.

Η Νίκη Κεραμέως επανέλαβε τη γνωστή παραποίηση της αλήθειας πως η χώρα αποτελεί «παράδειγμα» στη μείωση της ανεργίας, την ώρα που οι καταγεγραμμένοι της ΔΥΠΑ είναι στο 15%, ενώ αν κάποιος έχει δουλέψει έστω και μια μέρα, λογίζεται από την ΕΛΣΤΑΤ - τα στοιχεία της οποίας αξιοποιεί - ως ..εργαζόμενος. Επιπλέον με θράσος μίλησε για αυξήσεις της κλίμακας του 10%, όταν η ίδια η κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενοι δείχνει πως ο μισθός πάει περίπατο στις 20 του μήνα. Μάλιστα, η κυβέρνηση βολεύεται σε συγκρίσεις με στοιχεία από το 2013 και μετά, για να κρύψει ότι οι σημερινοί πραγματικοί μισθοί είναι κάτω και από το 2011. Συγκεκριμένα, με βάση τα στοιχεία του ΕΦΚΑ, ο μέσος μεικτός μισθός συνολικής απασχόλησης τον Μάη του 2015 ήταν στα 1.192 ευρώ, ενώ τον Μάη του 2011 ήταν στα 1.253 ευρώ!

Ψεύδεται ασύστολα επίσης όταν λέει πως έχουν αυξηθεί οι συμβάσεις σταθερής και πλήρους απασχόλησης, όταν π.χ. η μερική απασχόληση τον Μάη του 2009 ήταν 16,71%, ενώ τον Μάη του 2025 έφτασε στο 22,61%!

Σε ό,τι αφορά τα άλλα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, αν κάτι ...περίσσεψε ήταν οι κραυγές και ο κουρνιαχτός μπας και συγκαλυφθεί η σύμπλευσή τους στη στρατηγική που αποτελεί τη μήτρα για τέτοια αντεργατικά εκτρώματα. Αλλωστε, την ίδια στιγμή που τάχα κονταροχτυπιούνται στα αλώνια της Βουλής, είχαν στείλει τους συνδικαλιστές τους στη ΓΣΕΕ να επικυρώνουν μαζί με τον «ελεγχόμενο» Παναγόπουλο τη συμφωνία που έγινε νομοσχέδιο.

Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης, αφού «αγανάκτησε» για την «αναδιανομή κατά της εργασίας», την «αύξηση των ανισοτήτων», την «ενίσχυση των ισχυρών» και άλλα τέτοια, κατέληξε να ...ενημερώσει ότι το ΠΑΣΟΚ δίνει θετική ψήφο σε άρθρα που ενσωματώνουν δικές του θέσεις και υπερασπίζονται εργασιακά δικαιώματα (!), εξωραΐζοντας το έκτρωμα και καλλιεργώντας άλλοθι για την υπερψήφισή του.

Μιλώντας δε για τον «ισόβιο» πρόεδρο της ΓΣΕΕ και πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ αν και με «αναστολή ιδιότητας», ρωτούσε την κυβέρνηση για τα αμαρτωλά προγράμματα της ΓΣΕΕ, για το αν έγιναν έλεγχοι κ.λπ.

Συνεχίζοντας στην ίδια λογική ο ειδικός αγορητής του ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «καθυστέρησε να φέρει το νομοσχέδιο», ενώ «καθαγιάζοντας» τη στρατηγική της ΕΕ σχεδόν έδινε συγχαρητήρια στην κυβέρνηση, λέγοντας ότι «αυτό το οποίο σας οδήγησε σε αυτήν εδώ την επιλογή είναι η Ευρωπαϊκή Οδηγία». Η Κοινοτική Οδηγία δηλαδή που μιλά για «επάρκεια μισθών» που καθορίζονται με μέσους όρους, ενώ η «επάρκειά τους» πρέπει να λαμβάνει υπόψιν τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας της κάθε χώρας. Από την άλλη, δικαιώνοντας ουσιαστικά την ηγεσία της ΓΣΕΕ για την υπογραφή της στο αίσχος, έλεγε πως η κυβέρνηση «επτά χρόνια δεν έκανε τίποτα για τον τριμερή κοινωνικό διάλογο», μια κριτική δηλαδή για το γιατί η μαύρη αυτή συμφωνία δεν περπάτησε πιο γρήγορα.

Ο Σ. Φάμελλος από τον ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε τις διαφωνίες με το νομοσχέδιο επικαλούμενος τη «μήτρα» του, την Οδηγία δηλαδή της ΕΕ για τις ΣΣΕ, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι τάχα «δεν υπακούει» στην Οδηγία «γενικής συμπίεσης» των μισθών. Και συνεχίζοντας ο ειδικός αγορητής του επανέλαβε τα παράπονα του ΣΕΒ για την παραγωγικότητα της εργασίας, λέγοντας ότι «η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας έχει προβλήματα, διότι η παραγωγικότητα είναι ακόμα χαμηλά στη χώρα μας».

«Κοινωνικό εμπαιγμό» χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ο Αλ. Χαρίτσης της Νέας Αριστεράς, καθώς όπως είπε «η ανάπτυξη δεν περνά στην κοινωνία».

Φαυλοκρατία και κομματοκρατία βλέπει στο νομοσχέδιο η Πλεύση Ελευθερίας, με την Ζωή Κωνσταντοπούλου, ενώ ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κ. Βελόπουλος βρήκε την ευκαιρία να «ποινικοποιήσει» τη συνδικαλιστική δράση, μιλώντας γενικά για «συνδικαλιστές που δεν εργάζονται» και άλλα παρόμοια. Μάλιστα, η αγορήτρια του τελευταίου ξεσάλωσε απαιτώντας περισσότερο φακέλωμα, αφού όπως είπε τα Συνδικάτα πρέπει να καταθέτουν όλα τους τα μέλη, ενώ ζήτησε και ...κίνητρα σε εργοδότες για να υπογράφουν ΣΣΕ.

Αποστομωτική απάντηση πήρε η υπουργός εργοδοσίας Νίκη Κεραμέως στα ψέματά της, με τα οποία επιχείρησε να καλλωπίσει το έκτρωμα και να ισχυριστεί ότι είναι προς όφελος και των εργαζομένων, από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ Νίκο Καραθανασόπουλο, ο οποίος τόνισε ότι το ΚΚΕ και θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο και θα ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία.

Ο Ν. Καραθανασόπουλος απάντησε ότι η ανεργία είναι πολύ μεγαλύτερη από το 7,5% που ισχυρίζεται η κυβέρνηση, ότι οι εργαζόμενοι με πλήρη απασχόληση δεν ανέρχονται σε 80%, καθώς πλήρους απασχόλησης θεωρούνται και ο εποχικός εργαζόμενος και ο εργολαβικός, και με μία μέρα δουλειά τη βδομάδα ακόμα, ενώ στη μεγάλη πλειοψηφία τους αμείβονται με ψίχουλα.

Στηλίτευσε το γεγονός ότι η κυβέρνηση, στην ανάγκη της να μην της χαλάσει η «σούπα», κάλεσε στην ακρόαση φορέων κυρίως «τα λιβανιστήρια της», αποκλείοντας μια σειρά συνδικαλιστικές οργανώσεις που όντως εκπροσωπούν τους εργαζόμενους. Ξεκαθάρισε πως το ΚΚΕ δεν πιστεύει στον «κοινωνικό εταιρισμό» αλλά «στην ανειρήνευτη ταξική πάλη των εργαζομένων απέναντι στα μονοπώλια και στο κεφάλαιο», προσθέτοντας: «Κοινωνικοί εταίροι είναι αυτοί που θέλουν να είναι υποταγμένη η εργατική τάξη κάτω από τα συμφέροντα του κεφαλαίου».

«Κάποιοι χάνουν και κάποιοι κερδίζουν σε αυτήν την κοινωνία, και επιτέλους πρέπει να χάσει το κεφάλαιο για να κερδίσουν οι εργαζόμενοι», είπε χαρακτηριστικά.

Ανέδειξε, επιπλέον, ότι το νομοσχέδιο συνδιαμορφώθηκε στο έδαφος της εγκληματικής και αντεργατικής πολιτικής της ΕΕ για Συλλογικές Συμβάσεις που δεν θα παρεμποδίζουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

Και την κάλεσε - αν πράγματι θέλει η κυβέρνηση να εξυπηρετήσει την εργατική τάξη, όπως ισχυρίζεται - να υλοποιήσει την Πρόταση Νόμου των 600 και πλέον πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων την οποία έχει καταθέσει 3 φορές το ΚΚΕ, ενώ καυτηρίασε και τις κατηγορίες της κυβέρνησης ότι δήθεν το ΚΚΕ είναι απέναντι στην κοινωνία, λέγοντας: «Ο Παναγόπουλος εκφράζει την κοινωνία; Που δεν ξέρει τι σημαίνει εκμετάλλευση, φτώχεια και εξαθλίωση;».