Επεσήμανε ότι τα φαινόμενα διαφθοράς και σήψης είναι αποτέλεσμα της διαπλοκής, της συνδιαλλαγής των εργατοπατέρων και της εργατικής αριστοκρατίας με την εργοδοσία, τις κυβερνήσεις και το κράτος της. «Η ηγεσία της ΓΣΕΕ έφτασε να διαχειρίζεται προγράμματα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ με ευρωπαϊκά και κρατικά κονδύλια, με θεσμικό και επίσημο τρόπο, με τον πρόεδρο να είναι και πρόεδρος αυτού του νομικού προσώπου και να έχετε απλήρωτους τους εργαζόμενους στα ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ εδώ και δύο και τρεις μήνες. Ντροπή σας. Ντροπή σας», είπε.

Ανέφερε ότι οι δυνάμεις του ΚΚΕ, τα ταξικά σωματεία, το ΠΑΜΕ έχουν αναδείξει και συγκρουστεί με τα φαινόμενα διαφθοράς. Εγκαιρα είχαν αποκαλύψει ότι ο «κοινωνικός εταιρισμός» πάει πακέτο με τον εκφυλισμό, τη διαφθορά, την εκτεταμένη νοθεία ώστε να αναπαράγονται αυτές οι ηγεσίες, που υπηρετούν το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης.

Κατήγγειλε όλες τις κυβερνήσεις που υπηρέτησαν αυτήν τη σάπια κατάσταση, ενώ προειδοποίησε τη σημερινή κυβέρνηση να μην τολμήσει να αξιοποιήσει αυτήν την υπόθεση για να χτυπήσει τα συνδικάτα που καθημερινά με θυσίες συγκρούονται με την εργοδοσία, το κράτος της και τις πολιτικές των κυβερνήσεών τους.

Κατήγγειλε επίσης την κυβέρνηση της ΝΔ που όχι μόνο αρνείται να αποσύρει το νομοσχέδιο, αλλά κοροϊδεύει τους εργαζόμενους όταν ισχυρίζεται ότι επαναφέρει τις ΣΣΕ, την ώρα που αφήνει ανέγγιχτο όλο το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο. Υπενθύμισε ότι το ΚΚΕ έχει καταθέσει τρεις φορές προτάσεις νόμου που τις υπογράφουν πάνω από 600 συνδικαλιστικές οργανώσεις για την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων, και τις οποίες η κυβέρνηση δεν έφερε καν για συζήτηση στη Βουλή.

Η επιδίωξη της κυβέρνησης - συνέχισε - «είναι να εφαρμοστούν στο ακέραιο όλες οι αντεργατικές διατάξεις των προηγούμενων νόμων όλων των κυβερνήσεων, που επέφεραν το ξήλωμα του εργάσιμου χρόνου και άλλων εργασιακών δικαιωμάτων, των συνδικαλιστικών ελευθεριών, του δικαιώματος της απεργίας κ.ά. Σε κάθε άρθρο αυτού του νομοσχεδίου επιχειρείται ευθέως να χτυπηθεί η αυτοτελής δράση των κλαδικών συνδικαλιστικών οργανώσεων σε ό,τι αφορά τη διεκδίκηση ΣΣΕ, αναθέτοντας μάλιστα στην ηγεσία της ΓΣΕΕ ρόλο τοποτηρητή των κλαδικών Συμβάσεων για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων».

Ακολούθως αναφέρθηκε διεξοδικά στις αντεργατικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, που στόχο έχουν να διασφαλίσουν ότι οι κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις που θα υπογράφονται δεν θα θίγουν τα κέρδη των επιχειρήσεων, και κατήγγειλε την υπουργό Εργασίας, η οποία όχι μόνο παρουσιάζει «μαγειρεμένα» στοιχεία για την ανεργία, τους μισθούς και τις εργασιακές σχέσεις, αλλά λέει και ψέματα ότι ισχύει η αρχή της ευνοϊκότερης Σύμβασης. Η σχετική ρύθμιση επανήλθε μεταλλαγμένη, ορίζοντας ότι η κλαδική ή επαγγελματική Συλλογική Σύμβαση δεν υπερισχύει της αντίστοιχης τοπικής. Δηλαδή, μια τοπική υπερισχύει ακόμα κι αν έχει χειρότερους όρους, όπως π.χ. η τοπική Σύμβαση της Ρόδου στον Τουρισμό, που έχει 7ήμερα και 16ωρα.

Κατήγγειλε ακόμα ότι με το νομοσχέδιο στήνεται ένα ασφυκτικό πλαίσιο για τις Ομοσπονδίες, που τίθενται κάτω από την ομηρία των εργοδοτικών ενώσεων και της ΓΣΕΕ, με στόχο οι κλαδικές Συμβάσεις να ενσωματώνουν όλο το αντεργατικό πλαίσιο.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση οι εργαζόμενοι χρειάζεται να αντισταθούν, να παλέψουν για να αποσπάσουν κατακτήσεις, τόνισε, και «για να συμβεί αυτό πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, να πληγεί η πολιτική όλων σας, που έχει ως κριτήριο την ανταγωνιστικότητα και τη θωράκιση της κερδοφορίας. Αλλιώς δεν γίνεται. Οι εργαζόμενοι με τους εργοδότες δεν είναι "κοινωνικοί εταίροι". Είναι εκμεταλλευόμενοι και εκμεταλλευτές, είναι ταξικοί αντίπαλοι, και η πάλη μεταξύ τους είναι ανειρήνευτη».

Τόνισε την ανάγκη γενίκευσης των αγώνων σε κατεύθυνση σύγκρουσης με το κεφάλαιο και την πολιτική που υπηρετεί τις ανάγκες τους, επισημαίνοντας ότι «η μαζική συλλογική και μαχητική πάλη των εργαζομένων θα κάνει και την άθλια αυτή συμφωνία κυβέρνησης, εργοδοτών και ΓΣΕΕ κενό γράμμα».

Τέλος, επεσήμανε ότι το ΚΚΕ καλεί την εργατική τάξη να συγκρουστεί με αυτόν τον νόμο - ταφόπλακα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, να συμμετάσχει μαζικά στη στάση εργασίας σήμερα και στη συνέχεια στην απεργία στις 28 Φλεβάρη, 3 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, για να απαιτήσει να σταματήσουν τα κρατικά και εργοδοτικά εγκλήματα.

«Στον καμβά των αντεργατικών νόμων που όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά προωθούν» έρχεται να προστεθεί το νέο εκτρωματικό και αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τον ενταφιασμό των ΣΣΕ, τόνισε στην ομιλία του ο Γιώργος Λαμπρούλης, βουλευτής του ΚΚΕ.

Επεσήμανε πως στόχος είναι το περαιτέρω τσάκισμα αναγκών και δικαιωμάτων της εργατικής τάξης, μέσω της υπονόμευσης των συλλογικών διαπραγματεύσεων, της καθήλωσης μισθών και της νομιμοποίησης της φτώχειας και της εκμετάλλευσης, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας επιχειρηματικών ομίλων και των «δημοσιονομικών αντοχών».

Κατέδειξε τις ευθύνες της ΕΕ, εξηγώντας ότι διαχρονικά οι αντιλαϊκές και αντεργατικές ρυθμίσεις υλοποιούνται σύμφωνα με τις περιβόητες «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές», για τις οποίες διαγκωνίζονται τα αστικά κόμματα ποιο τις εφαρμόζει καλύτερα, και αποσκοπούν στη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου μέσω της διαρκούς συμπίεσης του «κόστους εργασίας».

Στηλίτευσε την άσφαιρη κριτική που κάνει η αμαρτωλή σοσιαλδημοκρατία στην κυβέρνηση, ότι δήθεν ξεφεύγει της «ευρωπαϊκής κανονικότητας», υπενθυμίζοντας ότι οι αστικές κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων «έχουν διαμορφώσει και εφαρμόζουν ένα ασφυκτικό αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, με βάση τις Οδηγίες της ΕΕ, για την εξίσωση των μισθών προς τα κάτω και την αναίρεση δικαιωμάτων εργαζομένων οι οποίες κατακτήθηκαν με αίμα».

Γι' αυτό, τόνισε, «για να αποσπάσουν κατακτήσεις οι εργαζόμενοι πρέπει να χάσει το κεφάλαιο» αλλά και να παραμεριστούν οι συμβιβασμένες και ξεπουλημένες δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, «που δρουν υπονομευτικά στις όποιες αγωνιστικές διεργασίες και ως Δούρειος Ιππος ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε σε μια σειρά παραδείγματα «μάχης ζωής» που δίνει η εργατική τάξη στους χώρους δουλειάς για σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων, σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής και μέτρα υγείας - ασφάλειας αλλά και στον «αγώνα ζωής» που δίνει συνολικότερα ο λαός για σύγχρονες και ασφαλείς μεταφορές, αντιπλημμυρική - αντιπυρική - αντισεισμική θωράκιση που μπροστά στην κερδοφορία του κεφαλαίου αντιμετωπίζονται από ΕΕ και αστικό κράτος ως κόστος, αλλά και στον αγώνα που δίνεται για να ξεκουμπιστούν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις θανάτου και για να γίνουν οι εργαζόμενοι και ο λαός κρέας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους για τα κέρδη των καπιταλιστών. Ειδική αναφορά έκανε και στον αγώνα που συνεχίζουν να δίνουν οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι για την επιβίωσή τους, ο οποίος, όπως τόνισε, αφορά όλο τον λαό, ακριβώς γιατί είναι αγώνας για φτηνά και ποιοτικά προϊόντα, κόντρα στην πολιτική που υποστηρίζει μεγάλα συμφέροντα στον αγροτοδιατροφικό τομέα, που κερδοσκοπούν σε βάρος αγροτών και καταναλωτών.

Τέλος, απηύθυνε κάλεσμα στον λαό να εκφράσει μαζικά και δυναμικά τη στήριξη και αλληλεγγύη του και στο σημερινό συλλαλητήριο εργαζομένων και αγροτών στο Σύνταγμα, υπογραμμίζοντας πως ένα είναι το δίλημμα που μπαίνει σε εργαζόμενους, λαό και νεολαία: «'Η με τα κέρδη μιας χούφτας καπιταλιστών ή με τη ζωή και τις ανάγκες της εργατικής τάξης, της τεράστιας πλειοψηφίας του λαού. Αυτόν τον δρόμο ζωής έχει μπροστά του να βαδίσει ο λαός, και μπορεί να τον πάει μέχρι τέλους σε συμπόρευση με το ΚΚΕ».

«Από το '90 σάς την έδωσε την Οδηγία η ΕΕ, το "κοινό σπίτι" των βιομηχάνων, των τραπεζιτών και των εφοπλιστών, να ξεκάνετε τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Ολο σας το οικοδόμημα είναι φτιαγμένο από την κορυφή έως τα νύχια έτσι ώστε να γίνει πιο αποτελεσματική η ληστεία της εργατικής δύναμης», τόνισε στην ομιλία του ο βουλευτής του ΚΚΕ Λεωνίδας Στολτίδης.

Κατήγγειλε τη χείρα βοηθείας που διαχρονικά προσφέρει στην κατεύθυνση αυτή η σοσιαλδημοκρατία, χαρακτηρίζοντάς την το πιο εκπαιδευμένο εργαλείο της αστικής τάξης. Οπως σημείωσε, από όποια θέση κι αν βρίσκεται, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, συνδικαλιστικό κίνημα, διεξάγει τα πιο ύπουλα χτυπήματα στον λαό, στους εργαζόμενους. Και εξήγησε: «Ψήφισε και τα τρία μνημόνια και με τα δύο χέρια. Το έστειλε ο λαός στον πάτο. Μεταμφιέστηκε σε ΣΥΡΙΖΑ. Ψηφίζει τα περισσότερα άρθρα σε όλα τα νομοσχέδια της Νέας Δημοκρατίας. Εκανε τα πάντα συνδικαλιστικά για να μην αντιδράσει το κίνημα απέναντι στα εκτρώματα Χατζηδάκη για το 10ωρο, Γεωργιάδη για το 12ωρο. Προσπάθησε να μη γίνει η απεργία για τα Τέμπη. Με την εκτρωματική Σύμβαση του 16ωρου που υπέγραψαν στελέχη της στον Τουρισμό βοήθησε τη Νέα Δημοκρατία να παρουσιάσει ως προοδευτικό το 13ωρο. Τις τελευταίες μέρες των αγροτικών μπλόκων γυρνούσαν οι βουλευτές στα μπλόκα μαζί με αυτούς του ΣΥΡΙΖΑ για να σώσουν τη Νέα Δημοκρατία απ' το αδιέξοδο, καλώντας τους αγρότες να αποσπαστούν από την πανελλαδική επιτροπή».

Οπως τόνισε, όμως, «τους απορρίπτουν μαζικά οι εργαζόμενοι, χάνουν το ένα Εργατικό Κέντρο μετά το άλλο, τη μία Ομοσπονδία μετά την άλλη, το ένα σωματείο μετά το άλλο», και μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ γίνονται ένα όπου χρειαστεί για να φρενάρουν τις ταξικές δυνάμεις. «Τους δώσατε όλα τα εργαλεία για να αναπαράγονται. Τους δώσατε το χτύπημα στην απεργία ως ΣΥΡΙΖΑ, τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες για να ψηφίζουν οι εργοδότες, εκατομμύρια σε προγράμματα κατάρτισης, τους δώσατε μπράβους και ΜΑΤ για να διεξάγουν νόθα συνέδρια. Τελευταία τους δώσατε τη διαχείριση των εισφορών των εργαζομένων για τη χρηματοδότηση των σωματείων, για να μπορούν καλύτερα να τα εκβιάζουν. Παρ' όλα αυτά, η ταχύτητα δυναμώματος των ταξικών δυνάμεων είναι μεγαλύτερη από αυτήν την αναπαραγωγή της σαπίλας», υπογράμμισε.

Και επεσήμανε: «Οσα εμπόδια έχετε βάλει, το οργανωμένο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα πέρασε από πάνω. Θα περάσει πάνω και από αυτό που συμφώνησαν οι δυνάμεις των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Αριστεράς. Οι νίκες των μεταλλεργατών, των λιμενεργατών, των οικοδόμων, των μεταλλωρύχων της Χαλκιδικής είναι η απόδειξη ότι όσους νόμους και να κάνετε, καμία αξία δεν έχουν, όταν το αποφασίσουν οι εργαζόμενοι να οργανωθούν και να πετάξουν τους ανθρώπους της εργοδοσίας, των παρατάξεών σας δηλαδή, έξω από τα συνδικάτα».