Ψηφίστηκε χτες στην Ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο για την κύρωση δύο συμβάσεων συνεργασίας με την Αίγυπτο στη στρατιωτική εκπαίδευση.

Ο βουλευτής του ΚΚΕ, Νίκος Παπαναστάσης, κατά τη συζήτησή του ξεκίνησε την ομιλία του σχολιάζοντας τη διεξαγωγή του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Τουρκίας στην Αγκυρα, σημειώνοντας πως η κυβέρνηση επιχειρεί εφησυχασμό, την ώρα που η τουρκική αστική τάξη, αναβαθμισμένη στο πλαίσιο ΝΑΤΟ και σε στενή σχέση με την ΕΕ, κλιμακώνει τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της: Αμφισβητεί τη δικαιοδοσία της Ελλάδας στο μισό Αιγαίο, ζητά αποστρατιωτικοποίηση 23 νησιών και επιδιώκει «συντονισμό» για έρευνες, επιβάλλοντας λογική συνδιαχείρισης - συνεκμετάλλευσης. Προειδοποίησε ότι αυτά λειτουργούν ως καταλύτης νέας κλιμάκωσης και επώδυνων συμβιβασμών στο όνομα της ΝΑΤΟικής συνοχής, με χαμένους τους λαούς.

Σε ό,τι αφορά την κύρωση των δύο Πρωτοκόλλων για τη συνεργασία Ελλάδας - Αιγύπτου στη στρατιωτική εκπαίδευση, επισήμανε πως η ένταση της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών συνεχώς αυξάνεται τα τελευταία χρόνια κι αυτό συνδέεται άμεσα με το ενδιαφέρον που δείχνουν οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για την περιοχή της ΝΑ Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής και τους άφθονους πλουτοπαραγωγικούς πόρους που διαθέτουν. Στο πλαίσιο αυτό συγκεντρώνουν μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις με τεράστια ισχύ πυρός, ελέγχουν καθεστώτα, αναζωπυρώνουν θρησκευτικές και εθνολογικές διαφορές προκειμένου να επιβληθούν, κι αυτό εντείνει τους ανταγωνισμούς, γεννάει πολέμους με θύματα τους λαούς που βιώνουν ανείπωτες τραγωδίες.

Απαντώντας στην κυβερνητική ρητορική πως αυτή η «σύσφιξη» σχέσεων αποτελεί παράγοντα «σταθερότητας», «ασφάλειας» και «ειρηνικής συνεργασίας», τόνισε πως συμφωνίες όπως αυτές εντάσσονται στην υλοποίηση μιας πολιτικής ταυτισμένης με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, των ΗΠΑ, που εκθέτει σε μεγάλους κινδύνους τη χώρα, τον λαό αλλά και τις Ενοπλες Δυνάμεις που βρίσκονται με διάφορες δικαιολογίες στην περιοχή (φρεγάτες στον Λίβανο, στη Λιβύη, στη Ερυθρά Θάλασσα κ.α.).

Αλλωστε, όπως σημείωσε, και η ανάλυση του περιεχόμενου της έννοιας «στρατιωτική εκπαίδευση» δεν περιορίζεται μόνο στην εκμάθηση της χρήσης οπλικών συστημάτων, ή τη δοκιμή «τακτικών» στρατιωτικού αγώνα. Μέσω αυτής μεταφέρεται το στρατιωτικό δόγμα που χρησιμοποιούν οι Ενοπλες Δυνάμεις, η μεθοδολογία αντιμετώπισης των «εχθρών» της, αλλά και η αντίληψη που καλλιεργείται για αυτόν τον «εχθρό», σημείωσε και αναφερόμενος στην «προίκα» που κουβαλούν οι δύο χώρες, η Ελλάδα τη στρατηγική και τακτική στήριξη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και η Αίγυπτος σκληρούς μηχανισμούς καταστολής εναντίον του λαού της, στενή συνεργασία με ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ισραήλ, σε ρόλο «χωροφύλακα» σε μια ιδιαίτερα εύφλεκτη περιοχή. Τόνισε πως «είναι σημαντικό να αναδειχθούν και τα ιδιαίτερα στοιχεία που θα "μεταλαμπαδεύσει" η μία στις Ενοπλες Δυνάμεις της άλλης», εξηγώντας πως «η μεταφορά στις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, αυτής της "παλέτας" δράσης των Αιγυπτίων, προφανώς και δεν έχει καμία σχέση με τη λαϊκή απαίτηση για άμυνα των συνόρων της χώρας. Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα, λειτουργώντας ως χώρα πλήρως ενσωματωμένη στο ΝΑΤΟ, μεταφέρει στα αιγυπτιακά στρατιωτικά στελέχη ΝΑΤΟικές διαδικασίες στρατιωτικής δράσης, στοιχεία διαλειτουργικότητας που αναπτύσσονται το τελευταίο διάστημα, αλλά και εμπειρίες από κοινές ασκήσεις με ΗΠΑ, Ισραήλ και άλλες ΝΑΤΟικές χώρες όπως Γαλλία, Ιταλία κ.λπ.».

Τέλος, ο Ν. Παπαναστάσης κατήγγειλε ως εξαιρετικά επικίνδυνες τις εκφραζόμενες θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης, πρώτον ότι όσον αφορά την περιοχή της ΝΑ Μεσογείου, «οι απόψεις Ελλάδας και ΗΠΑ είναι συγκλίνουσες και οι στόχοι είναι κοινοί» και δεύτερον ότι στην υφιστάμενη στρατηγική σχέση Ελλάδας, Ισραήλ, Αιγύπτου, η Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει ως η κόλλα που θα συνδέσει την περιοχή με την ΕΕ, κάτι που βάζει τον λαό μας σε τεράστιους κινδύνους.

«Με βάση τα παραπάνω, οι προς κύρωση συμφωνίες, για ανταλλαγή στρατιωτικών για αλληλοεκπαίδευση, σε καμιά περίπτωση δεν ενισχύουν την ασφάλεια και την ευημερία των λαών Ελλάδας και Αιγύπτου, αντίθετα εντάσσονται στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ, στοχοποιώντας τη χώρα, αυξάνοντας τις πιθανότητες εμπλοκής της σε πολεμικές αναμετρήσεις», κατέληξε.

Το ΚΚΕ καταψήφισε τις συμφωνίες, ενώ υπέρ ψήφισαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, με την Ελληνική Λύση και τη Νίκη να ψηφίζουν «παρών».

Ο τουρκικός πετρελαϊκός όμιλος «Turkish Petroleum Corporation» (TPAO) διασφάλισε άδειες για την εξερεύνηση υδρογονανθράκων στη Λιβύη, στον πρώτο γύρο αδειοδότησης που οργανώθηκε στην αφρικανική χώρα από το 2007.

Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου (NOC), ο διαγωνισμός αφορούσε εκτάσεις στις χερσαίες λεκάνες της Σύρτης και του Μουρζούκ, αλλά και την υπεράκτια λεκάνη της Σύρτης. Ο επικεφαλής της, Μασούντ Σουλεμάν, δήλωσε ότι «επιστρέφει η εμπιστοσύνη (...) μετά από πολύ καιρό παύσης και προκλήσεων», ενώ υποσχέθηκε «ακεραιότητα, διαφάνεια, ίσες ευκαιρίες» και «μεγιστοποίηση των εθνικών αποδόσεων».

Η ΤΡΑΟ θα συμμετάσχει στις έρευνες μέσα από κοινοπραξία την οποία συναποτελούν η θυγατρική της TOPC με την ισπανική «Repsol». Σε άλλα «οικόπεδα» θα δραστηριοποιηθεί η TOPC με τη Repsol αλλά και την ουγγρική MOL.

Δικαιώματα για έρευνες σε άλλα μερίδια του μεγάλου φυσικού πλούτου του λιβυκού λαού διασφάλισαν ακόμα η ιταλική «Eni», η αραβικών συμφερόντων «QatarEnergy», η αμερικανική «Chevron» και η νιγηριανή «Aiteo».