INTIME NEWS

Χαρακτηριστικά, ο Κυρ. Μητσοτάκης λίγο πριν αναχωρήσει για το Φόρουμ του Νταβός (19-23/1, στις θεματικές του ξεχωρίζει «ο εντεινόμενος ανταγωνισμός μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων») και τις Βρυξέλλες, όπου αύριο Πέμπτη γίνεται έκτακτη Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ (με βασικό θέμα τη Γροιλανδία), πήγε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον οποίο τόνισε ότι «το 2026 μπήκε με πρωτοφανείς προκλήσεις για το διεθνές γεωπολιτικό και οικονομικό πλαίσιο, όπως αυτό οικοδομήθηκε ουσιαστικά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς αμφισβητούνται βασικές σταθερές πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η μεταπολεμική ειρήνη και ευημερία», εννοώντας ότι αλλάζουν τα θεμέλια των ιμπεριαλιστικών «κολιγιών», που έτσι κι αλλιώς έσπερναν πολέμους και φτώχεια τις τελευταίες δεκαετίες.

Σε μια προσπάθεια να ισορροπήσει στις λυκοφιλίες, κάλεσε «να πρυτανεύσει η λογική, ο διάλογος, οι ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας, έτσι ώστε να αποφύγουμε τα χειρότερα, ειδικά όσον αφορά στις σχέσεις της Ευρώπης, της ΕΕ με τις ΗΠΑ». Στο ίδιο τέμπο, πρόσθεσε ότι «η Ελλάδα είναι μια χώρα η οποία έχει στρατηγικές σχέσεις με τις ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, είναι μία χώρα - μέλος της ΕΕ», επικαλούμενος το ...Διεθνές Δίκαιο «ως το μόνο σημείο αναφοράς για την επίλυση των διεθνών διαφορών», την ώρα που αυτό αποτυπώνει ακριβώς τους συσχετισμούς δυνάμεων μεταξύ των ιμπεριαλιστών, με ό,τι αυτό σημαίνει.

Εξάλλου, με τον κυνισμό του κεφαλαίου, ο πρωθυπουργός είπε ότι «σε αυτό το περίπλοκο διεθνές περιβάλλον, πρώτα και πάνω απ' όλα πρέπει να τοποθετούμε το συμφέρον της πατρίδας μας», το συμφέρον δηλαδή της τάξης τους, εξ ου και χθες καλοδέχτηκαν στην Αθήνα τον υπουργό Αμυνας του κράτους - μακελάρη Ισραήλ, Ι. Κατζ, για συνεννοήσεις με την ελληνική κυβέρνηση ώστε να προχωρήσουν εξοπλισμοί και εμπλοκή στις κόντρες της Ανατ. Μεσογείου πάνω στα μερτικά της καπιταλιστικής «λείας» σε ό,τι αφορά πλουτοπαραγωγικές πηγές και διαύλους.

Ο Ισραηλινός, επικεφαλής πολυμελούς αντιπροσωπείας, πήγε στο υπουργείο Αμυνας για κατ' ιδίαν συνάντηση με τον ομόλογό του, Ν. Δένδια, ενώ ακολούθησαν διευρυμένες συνομιλίες μεταξύ των δύο αντιπροσωπειών, «γεύμα εργασίας» κ.λπ.

Στο μενού ήταν καταρχάς το παζάρι για τα εξοπλιστικά, με πρώτο το σύστημα πολλαπλής εκτόξευσης πυραύλων PULS της ισραηλινής «Elbit Systems» (πέρασε από το ΚΥΣΕΑ στις 10/12). Η προμήθειά τους, ύψους 692 εκατ. ευρώ, θα δώσει βασικό κομμάτι της λεγόμενης «Ασπίδας του Αχιλλέα», αξίας 3 δισ. ευρώ. Πέραν των PULS, η κυβέρνηση θέλει να αγοράσει και να εντάξει στον (αντιαεροπορικό - αντιπυραυλικό - αντιdrone) θόλο επιπλέον τρία ισραηλινά συστήματα: Τα «Spyder», «Barak MX» και «David's Sling», σε αντικατάσταση παλαιότερων (OSA, TOR-M1, HAWK και S-300, ανοίγοντας δρόμο για παραχώρησή τους στο καθεστώς του Κιέβου), συν 6 ραντάρ για το σύστημα αεροπορικού ελέγχου της Πολεμικής Αεροπορίας.

Σημειωτέον, όπως λέγεται, όλο αυτό το αλισβερίσι έχει προκαλέσει έναν ...εκνευρισμό στους Αμερικανούς, που βλέπουν να χάνουν σημαντικό κομμάτι από την «πίτα» των εξοπλιστικών.

Σε κάθε περίπτωση, έχουν ήδη στηθεί επιτροπές διαπραγμάτευσης με τους Ισραηλινούς και συζητούν τις προδιαγραφές των συστημάτων και τους όρους αγοράς (παραχώρηση κρίσιμων κωδικών για τη χρήση τους, χρονοδιαγράμματα παράδοσης και αποπληρωμής, ενδεχόμενες συμπαραγωγές κ.λπ.).

Αλλωστε, σύμφωνα και με την επίσημη ενημέρωση από το ΥΠΕΘΑ, μετά την κατ' ιδίαν συνάντηση των δύο υπουργών, «στην οποία συζητήθηκαν οι στρατηγικές αμυντικές σχέσεις Ελλάδας - Ισραήλ και οι προοπτικές περαιτέρω εμβάθυνσής τους, πραγματοποιήθηκαν διευρυμένες συνομιλίες μεταξύ της ελληνικής και της ισραηλινής αντιπροσωπείας».

Σε αυτό το φόντο, στις επίσημες δηλώσεις τους, ο Ν. Δένδιας καλωσόρισε «με ιδιαίτερη χαρά» τον Κατζ, πρόσθεσε ότι η χθεσινή συνάντηση ήρθε σε συνέχεια της Τριμερούς Συνόδου Κορυφής Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ (στα τέλη Δεκέμβρη) και υπογράμμισε την «κοινή βούληση για την περαιτέρω ανάπτυξη» του κομπρεμί «στο πλαίσιο των ήδη άριστων και στρατηγικών αμυντικών μας σχέσεων».

Παραπέρα, διευκρίνισε ότι η «αμυντική» τους συνεργασία «πλέον καλύπτει ολόκληρο το φάσμα: Από την επιχειρησιακή διαλειτουργικότητα και τις κοινές ασκήσεις, μέχρι τη στρατηγική σύγκλιση στην έρευνα, στην καινοτομία, στην αμυντική τεχνολογία και βιομηχανία». Παρέπεμψε π.χ. στο «Πρόγραμμα Διμερούς Αμυντικής Συνεργασίας» για το 2026 (το υπέγραψαν πριν λίγες βδομάδες) που προβλέπει 29 «δράσεις» στην Ελλάδα και 25 στο Ισραήλ (κοινές ασκήσεις και συνεκπαιδεύσεις όλων των κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων των δύο χωρών).

Είπε ακόμα ότι μίλησαν «για την ενίσχυση της συνεργασίας μας στη μελέτη των σύγχρονων μεθόδων που χρησιμοποιούνται στις συγκρούσεις του 21ου αιώνα», με το κράτος που έκανε «επιστήμη» τις σύγχρονες μεθόδους δολοφονίας αμάχων. Επιπλέον, ότι συμφώνησαν «να ανταλλάσσουμε απόψεις, τεχνογνωσία ώστε να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μη επανδρωμένες πλατφόρμες και, ειδικότερα, σμήνη από μη επανδρωμένα αεροχήματα και ομάδες από μη επανδρωμένα υποβρύχια σκάφη. Οπως επίσης να δουλέψουμε μαζί για να μπορέσουμε να προλαβαίνουμε και να είμαστε έτοιμοι να ανασχέσουμε απειλές και στον κυβερνοχώρο», όπου - σημειωτέον - υπογράφηκε και σχετική συμφωνία.

Δεν παρέλειψε να πει ότι «ένας άλλος πυλώνας συνεργασίας είναι η Τριμερής με τις ΗΠΑ, "3+1". Δηλαδή Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, ΗΠΑ», και ότι «γενικά λειτουργούμε ως ένας άξονας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο», υπό την έννοια φυσικά του αμερικανοΝΑΤΟικού χωροφύλακα στην περιοχή.

Διόλου τυχαία, υπογράμμισε ότι στην κυβέρνηση «στηρίζουμε την πρωτοβουλία του Προέδρου Τραμπ για τη Γάζα και είμαστε έτοιμοι να συνεισφέρουμε στην προσπάθεια ενίσχυσης της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή», βασικά στο σχέδιο μετατροπής της σε ευρωατλαντικό προτεκτοράτο και ενταφιασμού του δίκαιου αγώνα του παλαιστινιακού λαού, με αποστολή χερσαίων δυνάμεων και στόχο τον πλήρη αφοπλισμό της Χαμάς. Την ίδια ώρα το εν λόγω σχήμα που στήνουν οι ΗΠΑ «διευρύνει» την αποστολή του για επιβολή της ιμπεριαλιστικής «ειρήνης» με το πιστόλι στον κρόταφο και άλλων λαών.

Αλλωστε, θύμισε ο Ν. Δένδιας, στην Αθήνα «καταδικάσαμε τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου και υποστηρίξαμε το δικαίωμά σας, κύριε υπουργέ, για αυτοάμυνα», αναπαράγοντας ξανά τα προσχήματα για σφαγή των Παλαιστινίων και για την κατοχή της γης τους, που συνεχίζεται επί δεκαετίες. Θύμισε επίσης ότι την προηγούμενη βδομάδα η ελληνική κυβέρνηση παραχώρησε στρατιωτικό υλικό σε αυτήν του Λιβάνου, «για να μπορεί ο λιβανέζικος στρατός να αντιμετωπίσει προκλήσεις που συναρτώνται με την τρομοκρατία».

Στο ίδιος μήκος κύματος, ο Κατζ χαρακτήρισε την επίσκεψή του στην Αθήνα «σημαντικό σταθμό στη σπουδαία και βαθιά συμμαχία» μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας, «μια εταιρική σχέση στην οποία είμαστε πλήρως προσηλωμένοι - και φιλοδοξούμε να τη διευρύνουμε και να την εμβαθύνουμε». Εξ ου και εστίασε στο «κοινό μέλλον που ανοίγεται μπροστά στους λαούς μας και σε ολόκληρη την περιοχή. Ενα μέλλον που στηρίζεται στη συνεργασία, στην ένωση δυνάμεων και στη δέσμευση για σταθερότητα, ασφάλεια και ελευθερία», με ό,τι περιεχόμενο δίνουν οι ιμπεριαλιστές σε αυτές τις έννοιες.

Επανέλαβε ότι η επίσκεψή του «αποσκοπεί στη συνέχιση και στην περαιτέρω εμβάθυνση όχι μόνο των ισχυρών δεσμών φιλίας μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας, αλλά και της στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ των δύο δημοκρατιών, που μοιράζονται παρόμοιες αξίες, κοινή κοσμοθεωρία και σαφή συμφέροντα ασφάλειας».

Καθώς άλλωστε μπίζνες και εμπλοκή πάνε μαζί, θύμισε ότι από τα προηγούμενα πόστα του (υπουργός Μεταφορών, Οικονομικών, Ενέργειας) «εργάστηκα μαζί με τους Ελληνες εταίρους μας για την προώθηση περιφερειακών έργων στους τομείς της Ενέργειας, της συνδεσιμότητας και των μεταφορών». Και ότι «μαζί με τον πρωθυπουργό Νετανιάχου προωθήσαμε - και συνεχίζουμε να προωθούμε - τον οικονομικό διάδρομο που θα συνδέει την Ινδία με την Ευρώπη μέσω της Μέσης Ανατολής (σ.σ. IMEC, ανταγωνιστικός στον κινεζικό "One Belt - One Road"), παράλληλα με το έργο του υποθαλάσσιου ηλεκτρικού καλωδίου και πρόσθετα ενεργειακά έργα».

«Σήμερα ως υπουργός Αμυνας η δέσμευσή μου είναι ξεκάθαρη: Να εμβαθύνω ακόμη περισσότερο τη στρατιωτική και περιφερειακή συνεργασία μεταξύ του κράτους του Ισραήλ και της Ελλάδας. Καθ' όλη τη διάρκεια των τελευταίων ετών, το Ισραήλ και η Ελλάδα μοιράζονται μια αληθινή εταιρική σχέση - μια σχέση που βασίζεται σε κοινές αξίες, σε βαθιά αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των λαών και των ηγεσιών και σε πρακτική συνεργασία επί του πεδίου», είπε ο Κατζ για την τωρινή του αποστολή, εξηγώντας ότι «ως αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της συνεργασίας, ανταλλάσσουμε σχετικές πληροφορίες, προωθούμε την αμυντική και τεχνολογική μας συνεργασία, πραγματοποιούμε κοινές ασκήσεις και εκπαιδεύσεις και ενισχύουμε την επιχειρησιακή συνεργασία».

«Είμαστε αποφασισμένοι να οδηγήσουμε αυτήν τη στρατηγική συνεργασία σε νέα ύψη - και έτοιμοι να κάνουμε ό,τι απαιτείται για την επίτευξη αυτού του στόχου», έσπευσε να συμπληρώσει, προκαλώντας ανατριχίλα, στον απόηχο και προηγούμενων αναλύσεων για την δημιουργία ενός «ΝΑΤΟ της Μεσογείου».

Αλλωστε, ξεκαθάρισε ότι «είμαστε εξίσου αποφασισμένοι και σε ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα: Να μην επιτρέψουμε σε παράγοντες που επιδιώκουν να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή να εδραιώσουν παρουσία μέσω της τρομοκρατίας, της επιθετικότητας ή στρατιωτικών παρακλαδιών - στη Συρία, στη Γάζα, στο Αιγαίο ή σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή - και να υλοποιήσουν τις επικίνδυνες φιλοδοξίες τους». Τα λέει αυτά το κράτος - τρομοκράτης, που έχει βομβαρδίσει 5 χώρες της περιοχής, χρηματοδοτεί και συνεργάζεται με τζιχαντιστές...

Βάζοντας στην εξίσωση και την Κυπριακή Δημοκρατία, ο Κατζ είπε ότι οι τρεις χώρες «στέκονται ενωμένες απέναντι σε πραγματικές απειλές για ολόκληρη την περιφερειακή τάξη» και ότι πρόκειται για μια «συμμαχία» που «βασίζεται σε μια περιφερειακή στρατηγική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει κοινά συμφέροντα σε τομείς της Ενέργειας, της οικονομίας και της εθνικής ασφάλειας».

Την ίδια ώρα, με κάθε λέξη του να βρωμάει μπαρούτι, ο Κατζ υπογράμμισε ότι «το κράτος του Ισραήλ διατηρεί αυξημένη εγρήγορση και πλήρη ετοιμότητα για ένα ευρύ φάσμα σεναρίων. Μετά από περισσότερα από δύο χρόνια ενός σύνθετου πολέμου σε επτά διαφορετικά μέτωπα, στον οποίο το Ισραήλ απέδειξε τη δύναμή του και την ικανότητά του να ενεργεί με αποφασιστικότητα απέναντι σε κάθε απειλή κατά της ασφάλειας των πολιτών του, έτσι είμαστε προετοιμασμένοι και σήμερα», σε μία ακόμα προσπάθεια να παρουσιάσει την πραγματικότητα ανάποδα: Παρουσιάζοντας τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ως δήθεν «άμυνα», αλλά και καλλιεργώντας τα περί δήθεν «παντοδύναμου» Ισραήλ, μύθος που δεν επιβεβαιώνεται από τα πράγματα. Δεν παρέλειψε και τη «σάλτσα» περί «συμμαχίας ελεύθερων κρατών» που αντιστέκεται τάχα στις «αυτοκρατορίες», με τις κυβερνητικές «ντουντούκες» να ξελαρυγγιάζονται ότι όλα αυτά δήθεν αποτελούν ασπίδα προστασίας απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις - αυτές που συζητούσαν χτες στο τραπέζι του παζαριού...