Το μπλόκο του Αγγελόκαστρου

Ο λόγος για βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφους και σε νομούς της Δυτικής Ελλάδας, που αγωνίζονται όχι μόνο για να παραμείνουν στις καλλιέργειες και τα κοπάδια τους, αλλά για τη ζωή στην ύπαιθρο, για να μπορούν να παράγουν ποιοτικά προϊόντα που θα τους αφήνουν ένα εισόδημα και ταυτόχρονα θα μπορούν να είναι φθηνά για τα λαϊκά στρώματα στις πόλεις.

Απ' άκρη σ' άκρη, απ' την Ηλεία και την Αχαΐα έως τα τελευταία χωριά της Αιτωλοακαρνανίας, σημειώνουν με νόημα, ταυτόχρονα, ότι όσες προσπάθειες και αν κάνει η κυβέρνηση να σταματήσει τον μεγαλειώδη αγώνα τους, απ' την καταστολή έως τη συκοφάντηση, τη δημιουργία «κοινωνικού αυτοματισμού» κ.ά., θα «φάει τα μούτρα της», όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα.

Ο «Ριζοσπάστης» μίλησε με αγροτοκτηνοτρόφους και στη Δυτική Ελλάδα, που όλο αυτό το διάστημα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα, στα μπλόκα της ελπίδας και της προοπτικής τους, ακόμη και τις ημέρες των τελευταίων εορτών, παρουσιάζοντας τις απόψεις τους.

Μπλόκο στον Πύργο Ηλείας

«Νέοι αγρότες εντάχθηκαν στα προγράμματα και δεν έχουν λάβει ούτε τα "πριμ εκκίνησης". Μας έβαλαν να αγοράσουμε ζώα, να αναπτύξουμε κτηνοτροφικές μονάδες και εκτός του γεγονότος ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι καθημερινά με τις θελήσεις των εμπόρων για τις τιμές σε γάλα και κρέας, κινδυνεύουμε το τελευταίο διάστημα καθημερινά να μείνουμε άνεργοι».

Οπως εξηγεί, «οι ζωονόσοι, όπως η ευλογιά που έπρεπε να την έχουν σταματήσει, ή και ο καταρροϊκός πυρετός, έχουν "θερίσει" ολόκληρα κοπάδια και κανείς δεν δίνει λύση! Την ίδια ώρα, τα έξοδά μας μεγαλώνουν, η παραγωγή γίνεται ασύμφορη και οι ενισχύσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν δίνονται!». Και καταλήγει: «Με όλα αυτά πώς να κάνουμε πίσω; Παίζεται η επιβίωσή μας και δεν το διαπραγματευόμαστε».

Από κοντά, ο Παναγιώτης Σπηλιωτόπουλος, από την Πηνεία, πρόεδρος του τοπικού Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου, κτηνοτρόφος με δύο ανήλικα παιδιά, σημειώνει: «Εχω χάσει 43 ζώα από καταρροϊκό πυρετό. Η ζημιά είναι πολύ μεγάλη, όχι μόνο για φέτος που χάνουμε εισόδημα από γάλα και κρέας αλλά και για τα επόμενα χρόνια. Βγαίνουμε εκτός των προγραμμάτων ενισχύσεων του ΟΣΔΕ, άγνωστο επίσης για πόσα χρόνια». Υπογραμμίζοντας ότι τα προβλήματα στην περιοχή του είναι πάρα πολύ μεγάλα, ιδιαίτερα από τις πληγές που έχει αφήσει πίσω της η ίδια ζωονόσος, τονίζει:

«Χάσαμε εισόδημα και συνεχίζουμε, χωρίς αυτό να αναπληρώνεται. Την ίδια ώρα γάλα και κρέας αγοράζεται από εμπόρους και βιομήχανους, ανάλογα με το τι οι ίδιοι θέλουν. Εμείς πουλάμε πάμφθηνα και ο λαός πληρώνει ακριβά. Πώς να αντέξουμε;». Δίνει και το παράδειγμα με το ελαιόλαδο, ως παραγωγός και του συγκεκριμένου προϊόντος, υπογραμμίζοντας:

«Ποτέ δεν ξέρουμε τι τιμή θα έχει. Εμείς πουλάμε σε τιμές που δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στα έξοδά μας, συνυπολογίζοντας και τα κόστη για το μάζεμα. Στο ράφι το λάδι είναι πανάκριβο, την ίδια ώρα που γίνονται αθρόες εισαγωγές από την Τυνησία κ.ά. χώρες, με τιμές ακόμη και 3,15 ευρώ το κιλό. Δηλαδή εμάς πόσο θα μας φτάσουν;».

Με την αγωνία για το αν θα υπάρχει επόμενη μέρα για τον ίδιο και τους συναδέλφους του, ο Κώστας Νιάχος από τον δήμο Ερυμάνθου, κτηνοτρόφος με τρία παιδιά που για έναν μήνα έχει το τρακτέρ του στο μπλόκο της Εγλυκάδας στην Αχαΐα, επισημαίνει:

«Αγωνιζόμαστε όπως όλα τα προηγούμενα χρόνια. Τα προβλήματά μας είναι γνωστά σε όλους, όπως και τα αιτήματά μας. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν... ξέρει.

Για παράδειγμα, ζητάμε κατώτερες εγγυημένες τιμές για τα προϊόντα μας που να εξασφαλίζουν την επιβίωσή μας. Δεν γίνεται να δίνουμε το γάλα και να πληρωνόμαστε από τους εμπόρους μια φορά τον χρόνο, αν μας πληρώσουν, και την ίδια ώρα τα έξοδά μας να τρέχουν». «Τώρα έχουμε και τον φόβο ότι μπορεί να βρεθούμε από τη μία μέρα στην άλλη άνεργοι, λόγω των ζωονόσων και δεν μας λένε τίποτα ούτε για το εμβόλιο, για να μην θιγούν οι μεταποιητές».

Παράλληλα, συμπληρώνει: «Δεν πάει άλλο! Δεν έχουμε τυχαία τα τρακτέρ μας στους δρόμους. Εχουμε δουλειές και τα έχουμε εκεί για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να τις έχουμε».

Από το Ισωμα Ερυμάνθου, ο Χρήστος, επίσης αγροτοκτηνοτρόφος, τονίζει: «Είναι θέμα επιβίωσης, μη ερημοποίησης και εγκατάλειψης της υπαίθρου. Το κόστος παραγωγής ξεπερνά κατά πολύ τα έσοδά μας. Την ίδια ώρα στα χωριά μας υποβαθμίζονται ή κλείνουν σχολεία και υπηρεσίες, δεν μπορείς να βρεις την υγειά σου, ό,τι και να χρειαστείς πρέπει να πας στην πόλη και να βάλεις βαθιά το χέρι στην τσέπη! Γι' αυτό, στέλνουμε ανυποχώρητο μήνυμα αγώνα. Είμαστε ένα με τον λαό και τους εργαζόμενους. Δεν κάνουμε πίσω!». Επιπλέον σημειώνει: «Είναι μεγάλη υπόθεση η ύπαρξη του συλλόγου μας. Μαζί οργανώνουμε, συζητάμε, αποφασίζουμε και υλοποιούμε. Ετσι και θα συνεχίσουμε!».

Από την Κουνινά Αιγιαλείας, ο Φώντας Κατσιδήμας, παραγωγός σταφίδας και ελαιόλαδου, από το μπλόκο του κόμβου της γέφυρας Σελινούντα, λέει από την πλευρά του: «Κάθε χρόνο η τιμή για τα προϊόντα μας είναι ένα... στοίχημα. Ποτέ δεν ξέρουμε τι θα εισπράξουμε για τη σταφίδα και το ελαιόλαδο, αν θα μπορέσουμε να τα φέρουμε βόλτα, με τα έξοδα μόνο να μεγαλώνουν». Και προσθέτει: «Αν πάθουμε ζημιά στην παραγωγή ο ΕΛΓΑ δεν αποζημιώνει, παρότι τον πληρώνουμε, όσο για τα έργα που έχουμε ανάγκη, αρδευτικά κ.ά. που θα μπορούσαν να μειώνουν τα έξοδά μας, είναι ελλιπέστατα έως ανύπαρκτα. Πώς να συνεχίσουμε να παράγουμε λοιπόν; `Η παλεύουμε ή χανόμαστε...».

Στην Αιτωλοακαρνανία, ο Δημήτρης Κουτρούλης, πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Πεντάλοφου, μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του μπλόκου του Αγγελόκαστρου και αγρότης σχεδόν μια ολόκληρη ζωή, καυτηριάζει:

«Οποια προσπάθεια και αν έχει κάνει η κυβέρνηση να μας διασπάσει έως και σήμερα, έχει πέσει στο κενό και το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον, απλά γιατί η κατάσταση δεν πάει άλλο!». Και ως καλλιεργητής φυτών για ζωοτροφές (τριφύλλια, καλαμπόκι κ.ά.), προσθέτει: «Είμαστε άμεσα συνδεδεμένοι με τη ζημιά που υφίσταται η κτηνοτροφία. Χωρίς ζώα, χωρίς κτηνοτρόφους, με μέτρα στήριξης που δεν λαμβάνονται, πώς θα υπάρχει συνέχεια;». Παράλληλα, προσθέτει, υπογραμμίζοντας πως μόνο ο αγώνας απομένει: «Η αποζημίωση που δίνεται για την ευλογιά, όταν και όποτε γίνει αυτό, φτάνει για το ένα ζώο στα 70-80 ευρώ, όταν ένα νέο, παραγωγικό, αγοράζεται από 350-400 ευρώ και αρχίζει να αποδίδει μετά από χρόνο. Ποιος θα αναπληρώσει το χαμένο εισόδημα; Πώς θα επανέλθει ένας κτηνοτρόφος που παθαίνει ζημιά; Την ίδια ώρα οι υποχρεώσεις μας τρέχουν για ρεύμα, καύσιμα, καλλιεργητικά κ.ά. χωρίς κανείς να τα υπολογίζει αυτά».

Στην ίδια κατάσταση, ο 41χρονος Βαγγέλης Κούσουλας από το Νεοχώρι, παραγωγός εσπεριδοειδών, συμπληρώνει: «Δεν παλεύουμε μόνο για ορισμένα χρήματα. Αγωνιζόμαστε για να υπάρξει ένα συνολικό βιώσιμο πλάνο επιβίωσής μας για τα επόμενα πάνω από 15 χρόνια, που να στηρίζει εμάς, τη ζωή στην ύπαιθρο, τον λαό και τους εργαζόμενους συνολικότερα!».

Αναφέρει ότι πρόκειται για αγώνα που δίνουν μαζί αγρότες, κτηνοτρόφοι, μελισσοκόμοι, ακόμη και αλιείς, τονίζοντας: «Δουλεύουμε 365 μέρες τον χρόνο και παίζουμε "ζαριές" κάθε χρόνο για το ποια προϊόντα μπορεί να έχουν μια τιμή, να είναι βιώσιμα και ποια θα κατρακυλήσουν, τι ζημιές θα έχουμε κ.ά. Δεν γίνεται να μας λένε ότι δεν μπορούν να εγγυηθούν τιμές στα προϊόντα μας και την ίδια ώρα να εγγυώνται για τα διόδια, όπως και για διάφορες άλλες εταιρείες όπως η "Hellenic Train" τι έσοδα θα έχουν, με τον λαό να αγοράζει πανάκριβα. Γι' αυτό τονίζουμε ότι ο αγώνας μας αφορά όλη την κοινωνία, δεν κάνουμε πίσω, δεν έχουμε άλλη διέξοδο».