Με αυτά τα λόγια υποδέχονταν πριν έναν χρόνο οι ταξικές δυνάμεις στα Τρίκαλα το πολύ θετικό αποτέλεσμα στις αρχαιρεσίες του Εργατικού Κέντρου, όπου αναδείχθηκε πρώτο το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ, λαμβάνοντας 8 έδρες από τις συνολικά 13 της νέας διοίκησης. Μια αλλαγή στον συσχετισμό δυνάμεων η οποία σηματοδότησε ουσιαστική στροφή στη δράση και στον προσανατολισμό του εργατικού κινήματος της πόλης, διαμόρφωσε νέα δεδομένα, έδωσε ελπίδα στους εργαζόμενους και ώθηση στη δράση των σωματείων, σε αντίθεση με τον εκφυλισμό και τη νοθεία που επικρατούσαν μέχρι τότε, με τη σφραγίδα του εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Σήμερα η δέσμευση αυτή παίρνει «σάρκα και οστά», καθώς ο χρόνος που πέρασε έχει ήδη μετρηθεί σε σημαντικές μάχες και αγώνες των εργαζομένων της πόλης. Με οδηγό της δράσης το σύνθημα«Συνδικάτα εργατών! Οχι της κυβέρνησης και των εργοδοτών», γίνεται σημαντική προσπάθεια με στόχο το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων (ΕΚΤ) να αποτελέσει πραγματικό αποκούμπι για τους εργαζόμενους και τα προβλήματά τους.

Ο «Ριζοσπάστης» βρέθηκε στα Τρίκαλα με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από την ανάδειξη των ταξικών δυνάμεων στη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου και συνομίλησε με τον πρόεδρό του, Δημήτρη Αρμάγο, αλλά και με συνδικαλιστές από σωματεία, οι οποίοι μετέφεραν την πείρα από τα σημαντικά βήματα που έχουν γίνει τους μήνες αυτούς για την κατοχύρωση της μαχητικής και διεκδικητικής κατεύθυνσης, περιγράφοντας γλαφυρά την εγκατάλειψη και απαξίωση που επικρατούσε μέχρι πέρυσι.

Μιλώντας γι' αυτήν την αλλαγή πορείας του Εργατικού Κέντρου, ο Δ. Αρμάγος σημειώνει ότι «αυτό που πετύχαμε με την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων στη διοίκηση δεν μας χαρίστηκε! Ηταν αποτέλεσμα διαχρονικής παρέμβασης στα σωματεία, με συνέπεια, με προσπάθεια αυτά να ενεργοποιηθούν και να δρουν με κριτήριο τα συμφέροντα των εργαζομένων, με εμπιστοσύνη σε αυτούς αλλά και με μεγάλη προσπάθεια για την οργάνωσή τους στους χώρους δουλειάς. Σε σύγκρουση με την εργοδοσία και την πολιτική της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, σε αντιπαράθεση με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, της μοιρολατρίας, της ηττοπάθειας της ενσωμάτωσης με το εκμεταλλευτικό σύστημα. Η παρέμβασή μας αυτή αναγνωρίστηκε και από σωματεία και συνδικαλιστές που παρά τις διαφορετικές αφετηρίες συμφωνούσαν στην ανάγκη το ΕΚΤ να αλλάξει κατεύθυνση, ότι ο εκφυλισμός και οι νοθείες δεν εκφράζουν τις αξίες της εργατικής τάξης, απωθούν τους εργαζόμενους από τη συλλογική οργάνωση και δράση».

Μέσα σε αυτόν τον πρώτο χρόνο έγινε ουσιαστική προσπάθεια από τη νέα διοίκηση του ΕΚΤ για την ενεργοποίηση των πρωτοβάθμιων σωματείων, που με ευθύνη των εργοδοτικών δυνάμεων δεν είχαν καμία λειτουργία. Αυτό το θέμα αναλύει ο Δ. Αρμάγος, εξηγώντας ότι «αυτό το διάστημα παλέψαμε για το ζωντάνεμα και την αποκατάσταση της επαφής με όλα τα σωματεία που ανήκουν στη δύναμη του ΕΚ. Εγινε προσπάθεια να συμβάλουμε στην οργάνωση της λειτουργίας τους, επικεντρώνοντας στα οξυμένα προβλήματα που υπάρχουν στους χώρους δουλειάς. Οργανώσαμε συσκέψεις μαζί τους, περιοδείες σε χώρους δουλειάς, κάθε μορφή αγωνιστικών κινητοποιήσεων, απεργίες, συγκεντρώσεις, παρεμβάσεις σε ελεγκτικούς μηχανισμούς, στις οποίες δράσαμε από κοινού. Στηρίξαμε κάθε σωματείο και κάθε εργαζόμενο της πόλης που μας απευθύνθηκε μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, χωρίς να ζητάμε διαπιστευτήρια σε ποιον "θεό" ή κόμμα πιστεύουν».

Αναφερόμενος στα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας, επισημαίνει ότι «μέσα από αυτήν την παρέμβαση απέκτησαν ζωή πολλά σωματεία, βρήκαν αγωνιστικό βηματισμό, όπως: Των Οδηγών, των Καθαριστριών, των Χειριστών Εκσκαπτικών Μηχανημάτων, ακόμα και σωματεία που δεν βρίσκονται στη δύναμη του ΕΚΤ, όπως το Σωματείο Εργαζομένων "Lidl", που έχει παράρτημα εδώ και προσπαθούμε να συγκρουστούμε με τις δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Με τη συμβολή του ΕΚΤ έγιναν σοβαρά βήματα στην οργάνωση της διεκδίκησης αυτών των σωματείων μέσα στους εργασιακούς τους χώρους».

Επιπλέον, το ΕΚΤ αυτόν τον χρόνο ανέπτυξε παρέμβαση για μια σειρά προβλημάτων που αντιμετωπίζουν συνολικά τα λαϊκά στρώματα. «Συμβάλαμε σε κινητοποιήσεις για τα ζητήματα της Υγείας με το Νοσοκομείο, της Παιδείας, της υπεράσπισης της συνδικαλιστικής δράσης εκπαιδευτικών, σταθήκαμε στο πλευρό των βιοπαλαιστών αγροτών στα μπλόκα τους και όπου αλλού υπήρξαν αγωνιστικές κινητοποιήσεις», αναφέρει ο Δ. Αρμάγος και προσθέτει: «Γι' αυτά τα ζητήματα οργανώσαμε τον συντονισμό και την κοινή δράση με άλλους μαζικούς φορείς της πόλης, όπως είναι οι σύλλογοι των εργαζομένων στο Δημόσιο, των αυτοαπασχολούμενων, των φοιτητών, η Ομοσπονδία των αγροτών, ο Σύλλογος Νοσοκομειακών Γιατρών. Ο συντονισμός αυτός εκφράστηκε στην απεργία για το έγκλημα των Τεμπών, όπου με επίκεντρο το σύνθημα "Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας" έγινε μια ιστορικής σημασίας απεργιακή κινητοποίηση».

Στέκεται επίσης στο γεγονός ότι «καταδικάσαμε πολύμορφα τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την εμπλοκή της χώρας στους σχεδιασμούς των ΕΕ - ΝΑΤΟ, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό, εντείνουμε τέτοιες πρωτοβουλίες από κοινού με την Επιτροπή Ειρήνης και τους φορείς της πόλης».

«Παλεύουμε για να ενισχυθεί αυτή η κοινή δράση του ΕΚΤ με τους μαζικούς φορείς, για να κλιμακωθεί η πάλη του λαού για τις δικές του ανάγκες, σε σύγκρουση με όσα του επιβάλλουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, το κράτος και οι κυβερνήσεις τους», συνεχίζει.

Και συμπληρώνει ότι «η αναγνώριση αυτής της πρωτοπόρας δράσης του ΕΚΤ πιο πλατιά από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα της πόλης έχει "ενοχλήσει" την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της στα Τρίκαλα, οι οποίοι προσπαθούν να την περιορίσουν, γιατί γνωρίζουν καλά πως η αγανάκτηση που γεννούν τα αδιέξοδα αυτού του συστήματος στον λαό μπορεί να βρει ανατρεπτική διέξοδο, όταν οι εργαζόμενοι και ο λαός είναι καλά οργανωμένοι απέναντί τους».

Ο Μάκης Τατσιόπουλος είναι πρόεδρος του Σωματείου Οικοδόμων, ενός σωματείου που ζωντάνεψε έπειτα από την πολύχρονη αδράνεια στην οποία είχε περιέλθει με ευθύνη των εργοδοτικών δυνάμεων, κάτω από την αποφασιστική παρέμβαση των αγωνιστών συνδικαλιστών. Οπως μας λέει ο ίδιος, «με τη συμβολή μελών της τωρινής διοίκησης του ΕΚΤ αποτρέψαμε δύο φορές την προσπάθεια νοθείας στο Σωματείο, τους αναγκάσαμε να πραγματοποιήσουν πραγματικές αρχαιρεσίες, τριπλασιάστηκε η συμμετοχή των εργαζομένων, που ήθελαν ένα σωματείο που θα εκφράζει τις αγωνίες τους, θα παλεύει για τα προβλήματά τους». Και αναφέρει, σε σχέση με τη δράση του Σωματείου, ότι με τη βοήθεια του ΕΚΤ «πλέον οργανώνει την παρέμβασή του στις οικοδομές, στα γιαπιά, στα μεγάλα έργα. Οργανώσαμε τις κλαδικές απεργιακές μάχες, είχαμε νίκες απέναντι στην εργοδοσία, όπως η υπογραφή της κλαδικής ΣΣΕ. Συνεχίζουμε τη μάχη για την υποχρεωτική εφαρμογή της και για όλα τα ζητήματα που αφορούν τις συνθήκες εργασίας και τη ζωή μας».

«Το ΕΚΤ ήταν για χρόνια ένα κουφάρι, κλειστό για τους εργαζόμενους και τον λαό της πόλης», λέει χαρακτηριστικά ο Νίκος Γεραγόρης, πρόεδρος του Σωματείου Λογιστών και ταμίας του ΕΚΤ. Και εξηγεί: «Οι δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού θέλανε τους εργαζόμενους στο περιθώριο. Αυτό αποδείχθηκε ακόμη και από την κατάσταση στην οποία άφησαν το ΕΚΤ, εγκαταλελειμμένο, με χρέη, χωρίς ρεύμα και νερό. Χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια, με την εθελοντική προσφορά εργαζομένων και σωματείων, για να μπορέσει να αποκατασταθεί η λειτουργία του και να παίξει τον ρόλο του. Δηλαδή να μετατραπεί σε "κυψέλη" και κέντρο συντονισμού της πάλης των εργαζομένων, όπως έγινε κατά την προετοιμασία της μεγαλειώδους απεργίας στις 28 Φλεβάρη».

«Από τότε που άλλαξε η διοίκηση του ΕΚΤ ξέρουμε πλέον πως έχουμε πού να στηριχτούμε», επισημαίνει από την πλευρά του ο Ηλίας Χαλιαμούρδας, γραμματέας του Σωματείου Χειριστών Εκσκαπτικών Μηχανημάτων, και προσθέτει ότι «για τον νομό Τρικάλων αυτό ήταν μια τεράστια αλλαγή. Οι εργαζόμενοι δεν ξέραμε την ύπαρξη του Εργατικού Κέντρου, τα σωματεία ήταν διαλυμένα και ήταν κυρίαρχο παντού καθετί που επέβαλλε η εργοδοσία, σε κάθε κλάδο. Δεν γινόταν καμία συζήτηση, πολύ περισσότερο δράση για τις ΣΣΕ, τα ωράρια - λάστιχο στα μεγάλα έργα, τα ανύπαρκτα ρεπό. Πλέον τα πράγματα έχουν αλλάξει, ήρθαμε σε επαφή με το ΕΚΤ και τη διοίκησή του, παλεύουμε για τις ανάγκες μας μέσα από την οργάνωση και τη συμμετοχή στο Σωματείο». Ξεχωρίζει δε πως «ήταν πολύ σημαντική η συμμετοχή μας στις Πανελλαδικές Συσκέψεις του ΠΑΜΕ αυτήν τη χρονιά, γιατί αποκτήσαμε σημαντική πείρα από την οργάνωση του αγώνα σε άλλους χώρους δουλειάς. Αυτό είναι ένα ουσιαστικό ζήτημα για να σπάει ο φόβος που καλλιεργεί η εργοδοσία».

«Τα παραπάνω ζητήματα κατακτήθηκαν με πολύ κόπο, σύγκρουση με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της, συζήτηση και αντιπαράθεση στα σωματεία», σημειώνει ο Δ. Αρμάγος και καταλήγει: «Δεν τα αναφέρουμε ωραιοποιώντας την κατάσταση, γιατί έχουμε επίγνωση μέσα σε ποια φάση βρισκόμαστε και δρούμε. Εχουν όμως μπει σοβαρές βάσεις για τη συνέχεια της δράσης μας, έχει συσσωρευτεί μια πρώτη πείρα για το γεγονός ότι τα πράγματα στο εργατικό κίνημα και στους χώρους δουλειάς δεν μένουν στάσιμα, μπορούν να αλλάζουν προς όφελος των εργαζομένων, κάτω από τη δική μας μαχητική παρέμβαση.

Δεν εφησυχάζουμε! Είμαστε μπροστά στη δύσκολη αλλά αναγκαία προσπάθεια μαζικοποίησης και εμβάθυνσης του ταξικού προσανατολισμού των υπαρχόντων σωματείων, της οργάνωσης της πάλης με το διεκδικητικό πλαίσιο του ΕΚΤ, στην ανάγκη να δημιουργηθούν σωματεία σε μεγάλους κλάδους και χώρους δουλειάς. Γι' αυτό, συνεχίζουμε με την πεποίθηση ότι μπορούμε να γίνουμε πιο ικανοί στον αγώνα για την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής».