Eurokinissi |
Από τη χτεσινή συνεδρίαση του «Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής» |
Η συνεδρίαση έγινε στον απόηχο της πρόσφατης περιοδείας του υπουργού στη Μέση Ανατολή (είχε συνομιλίες και με τους «πρώην» τζιχαντιστές, νυν «αντάρτες» στη Συρία) και επισήμως είχε θέμα τις «τρέχουσες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή». Κατά πληροφορίες, «έγινε μεγάλη ανάλυση», μεταξύ άλλων για ένα «καλό ταξίδι» που κάλυψε εφτά χώρες, για μια «αναγκαία ελληνική παρουσία ώστε να είμαστε διαρκώς παρόντες στις εξελίξεις και να δημιουργούμε συμμαχίες», «χτίζοντας γεωπολιτικά, διπλωματικά και οικονομικά μια κρίσιμη γέφυρα ως την Ινδία, την οποία θα την κεφαλαιοποιήσουμε», όπως ανέφεραν οι ίδιοι παράγοντες τάζοντας στους ντόπιους επιχειρηματικούς ομίλους γεωστρατηγική αναβάθμιση και μπίζνες.
Αναλύοντας τι είδαν και τι συζήτησαν στην περιοδεία, χαρακτήρισαν κρίσιμο τον χρόνο για το Μεσανατολικό, αναπτύσσοντας ευχολόγια του τύπου «να περάσουμε στην επόμενη φάση της εκεχειρίας με απελευθέρωση όλων των ομήρων και απόσυρση των Ισραηλινών στρατιωτών από τη Γάζα με όρους ασφαλείας». Αυτοί οι όροι βέβαια γίνονται λάστιχο καταπώς βολεύει τους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστικών κέντρων εξ ου και οι ίδιοι κύκλοι του ΥΠΕΞ έκαναν σαφές ότι εξετάζονται σενάρια ακόμα και για την ανάπτυξη κάποιου «διεθνούς σώματος, με τμήματα από κάποια ομονοούντα κράτη», με «καπέλο» ΟΗΕ, βαφτίζοντας και αυτήν την επέμβαση «ειρηνευτική αποστολή». Εβαλαν εξάλλου θέμα ότι η Αθήνα δεν μπορεί να δεχτεί το σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα υπό την έννοια ότι «δεν μπορεί να περπατήσει, δεν μπορεί να φέρει βιώσιμη ειρήνη», τη γνωστή ιμπεριαλιστική «ειρήνη» με το πιστόλι στον κρόταφο που εναλλάσσεται με τον πόλεμο. Σημειωτέον, το επόμενο διάστημα ο υπουργός Εξωτερικών αναμένεται να βρεθεί στις ΗΠΑ για συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου θα συζητηθούν Μεσανατολικό και Ουκρανία.
Για τη στάση Γεραπετρίτη στη Δαμασκό την Κυριακή, έκαναν λόγο ότι η ελληνική κυβέρνηση θα αποδεχόταν μια άρση κυρώσεων στη Συρία αλλά με «αιρεσιμότητες», όπως οι πολιτικές της συριακής κυβέρνησης «να είναι συμβατές με το Διεθνές Δίκαιο», η συριακή κυβέρνηση των τζιχαντιστών να είναι ...συμπεριληπτική και «απαλλαγμένη από εξωτερικούς δρώντες» (βλ. Τουρκία), αυτούς ακριβώς τους «δρώντες» που τους έφεραν στην εξουσία με ευρωατλαντικές πλάτες. Οι ίδιες πηγές διαβεβαίωσαν άλλωστε ότι στους Σύρους τέθηκε το θέμα ενός τουρκο-συριακού μνημονίου οριοθέτησης ΑΟΖ. Ως διαβεβαίωση ότι δεν θα προχωρήσει ένα τέτοιο σχέδιο λένε ότι «η διάθεση του μεταβατικού Προέδρου της Συρίας είναι η κυβέρνησή του να κινείται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, άρα και το Δίκαιο της Θάλασσας». Στο μεταξύ, αυτό ακριβώς το δίκαιο επικαλούνται Τούρκοι και Λίβυοι για το δικό τους μνημόνιο. Ενώ και επιχειρήματα της κυβέρνησης ότι αν προχωρήσει ένα τουρκο-συριακό τέτοιο κείμενο «θα συγκρουόταν με την ευρωενωσιακή πολιτική αφού τα σύνορα της Κύπρου είναι και ενωσιακά σύνορα», κινούνται στη σφαίρα του γνωστού εφησυχασμού και στερούνται αξίας σχολιασμού.
Τέλος, στα Ελληνοτουρκικά, οι ίδιες πηγές είπαν ότι δεν έχει καταληχτεί ημερομηνία για το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας (ΑΣΣ) μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, χαρακτηρίζοντας τον ορισμό της «πολυπαραγοντικό» ζήτημα, αλλά επιβεβαιώνοντας ότι 17 - 18/3 θα γίνει «άτυπη πενταμερής» για το Κυπριακό. Σε κάθε περίπτωση ανέφεραν για το ΑΣΣ πως θα γίνει «με την προβλεπόμενη ατζέντα», καθώς υπάρχουν «κατανόηση, πολύ καλές οικονομικές συμφωνίες» κ.λπ., αποτυπώνοντας έτσι πως τον τόνο της συνεκμετάλλευσης και των «διευθετήσεων» τον δίνουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Εξάλλου, ο απαράδεκτος εφησυχασμός αφορούσε και τις προκλήσεις, όπως αυτή με την παρουσία τουρκικού πολεμικού πλοίου κοντά στα ερευνητικά που ποντίζουν καλώδια βόρεια της Κρήτης, λέγοντας ότι «όσο δεν επιλύεται το υποκείμενο πρόβλημα της οριοθέτησης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας θα υπάρχουν τέτοιες ενέργειες», παρακάμπτοντας το γεγονός ότι η συζήτηση αυτή γίνεται σε πλαίσιο ΝΑΤΟ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται εφόσον για τον ευρωατλαντικό άξονα προέχει η ΝΑΤΟική συνοχή.
Σε κάθε περίπτωση, οι ίδιες πηγές επέμειναν ότι «έχει επιτευχθεί πρόοδος τους τελευταίους 18 μήνες», με στόχο «να καταλήξουμε τι συζητάμε» (κατά την κυβέρνηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, κατά την Αγκυρα τα... πάντα) «και να το αποτυπώσουμε σε συνυποσχετικό». Ταυτόχρονα παρείχαν διαβεβαιώσεις ότι για τα εξοπλιστικά της Τουρκίας από ευρωπαϊκές χώρες «γίνονται όλες οι κατάλληλες ενέργειες» (βλέπε παράπονα σε άλλες κυβερνήσεις που δεν αναιρούν φυσικά τις «στρατηγικές σχέσεις» και τους δεσμούς), ενώ, τέλος, για τον περιλάλητο θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό υπόσχονταν γενικόλογα ότι «θα κατατεθεί το αμέσως επόμενο διάστημα».
Μετά από κάλεσμα της Επιτροπής Ειρήνης και των εργατικών σωματείων, εργαζόμενοι της πόλης συγκεντρώθηκαν στον Αγιο Νικόλαο φωνάζοντας συνθήματα όπως «Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών» και «Εξω το ΝΑΤΟ, να φύγουνε οι βάσεις, καμιά συμμετοχή στις επεμβάσεις» και μοιράζοντας πλατιά στον λαό του Βόλου την ανακοίνωση της Επιτροπής Ειρήνης. Με αυτόν τον τρόπο κατήγγειλαν τη μετατροπή του Βόλου και όλης της περιοχής της Θεσσαλίας σε πολεμικό ορμητήριο, και απαίτησαν να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές εγκαταστάσεις του θανάτου στην περιοχή.
Από το βήμα της συγκέντρωσης ο πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης Βόλου, Θόδωρος Καραγιάννης, τόνισε ότι «η άσκηση αυτή πραγματοποιείται τόσο σε συνθήκες αναμονής μιας νέας γενικευμένης καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, όσο και σε συνθήκες προετοιμασίας των ιμπεριαλιστικών στρατοπέδων για γενικευμένη πολεμική αναμέτρηση». Και, καταδικάζοντας τη ΝΑΤΟική άσκηση «Steadfast Dart 2025», υπογράμμισε: «Ο Βόλος και η ευρύτερη περιοχή σε αυτήν την επιχείρηση αποτελούν πεδίο απόβασης, με τη συμμετοχή πεζοναυτών από Ελλάδα και άλλες ΝΑΤΟικές χώρες, στις εγκαταστάσεις της Νέας Αγχιάλου στις 13/2 και ανάπτυξης στον Παγασητικό του γιγαντιαίου πλοίου των Ισπανών "Juan Carlos Ι", που μπορεί να φέρει είτε 30 ελικόπτερα, είτε 10-12 "Harrier" ή F-35 και 10-12 ελικόπτερα. Ετσι, η πόλη μας μετατρέπεται για μια ακόμα φορά σε πρώτης γραμμής στόχαστρο των ανταγωνιστών των μακελάρηδων του κόσμου».
«Αποτελεί πρόκληση για τον λαό μας η μετατροπή της περιοχής σε πεδίο ασκήσεων των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ, αφού η άσκηση αυτή αποτελεί πρόβα πολέμου σε βάρος άλλων λαών, είναι ενταγμένη σε επιθετικά σχέδια που εμπλέκουν τον λαό μας σε επικίνδυνους ανταγωνισμούς και καθιστούν την περιοχή μας, όπως και τις άλλες περιοχές όπου βρίσκονται τέτοιου είδους βάσεις και υποδομές, σε στόχους αντιποίνων από άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις», πρόσθεσε, για να καταλήξει ότι τώρα είναι ανάγκη «να δυναμώσει ακόμα περισσότερο ο αγώνας για απεμπλοκή της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους, να κλείσουν όλες οι ευρωατλαντικές βάσεις και στρατηγεία στην Ελλάδα, να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές εγκαταστάσεις του θανάτου στην περιοχή μας και να επιστρέψουν όλες οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις που βρίσκονται σε αποστολές εκτός συνόρων, και η φρεγάτα από την Ερυθρά Θάλασσα».
Για τον «ρόλο της Ελλάδας στην κοινή αμυντική πολιτική για ένα μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό τοπίο» μίλησε χθες από το βήμα του Φόρουμ των Δελφών στην Ουάσιγκτον ο υπουργός Αμυνας Νίκος Δένδιας.
Στην ομιλία του αναφέρθηκε στα ευρωατλαντικά διαπιστευτήρια που έχει δώσει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, τα οποία παρουσίασε ως κριτήρια επιλογής στρατηγικού εταίρου των ΗΠΑ όχι μόνο στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης αλλά και ευρύτερα. Στην «προσπάθεια των ΗΠΑ να σταθεροποιήσουν τον κόσμο», δηλαδή να αντιμετωπίσουν τους αντιπάλους τους, όπως Κίνα και Ρωσία, τόνισε ότι στην Ανατολική Μεσόγειο οι ΗΠΑ πρέπει να διαλέξουν τους συμμάχους τους, ανάμεσά τους την Ελλάδα και την Τουρκία.
Από την άλλη, «διαφήμισε» τον ρόλο της Ελλάδας ως σημαιοφόρου του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στην περιοχή, τον ρόλο που μπορεί να παίξει στο πλαίσιο των αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδιασμών. Ανέφερε έτσι ότι η Ελλάδα στηρίζει την Ουκρανία, προώθησε την ενσωμάτωση των Βαλκανίων στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ και διατηρεί πολυεπίπεδη συνεργασία με κράτη στην περιοχή αλλά και ευρύτερα, συγκεκριμένα με Ισραήλ, Κύπρο, Αίγυπτο, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία, Αρμενία, Μπαχρέιν, Ιορδανία, Ινδία, Σενεγάλη, Ρουάντα, Αγκόλα και Γκαμπόν, καθώς επίσης με τα κράτη της ΕΕ και των Βαλκανίων.
«Ολες οι συμφωνίες έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά», είπε για τις περίπου 350 συμφωνίες που έχει υπογράψει η κυβέρνηση της ΝΔ τα τελευταία 5 χρόνια με άλλες κυβερνήσεις, με τα χαρακτηριστικά που έχουν οι δύο «Συμφωνίες Κοινής Αμυντικής Συνεργασίας» με τις ΗΠΑ, οι «Αμυντικές Συμφωνίες» με τη Γαλλία και τα ΗΑΕ, η «Στρατηγική Συμφωνία» με τη Σαουδική Αραβία και οι Συμφωνίες για την ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο.
Ανέφερε ακόμα ότι η Ελλάδα έχει ενεργή συνεισφορά στο ΝΑΤΟ και σε όλες τις στρατιωτικές πρωτοβουλίες της ΕΕ, έχει αναλάβει την επιτήρηση του εναέριου χώρου της Αλβανίας, της Βόρειας Μακεδονίας, της Βουλγαρίας και του Μαυροβουνίου, ενώ συμμετέχει με στρατεύματα στις αποστολές σε Κόσοβο και Βοσνία - Ερζεγοβίνη. Πρόσθεσε δε ότι το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό συμμετέχει στις επιχειρήσεις σε Λιβύη και Ερυθρά Θάλασσα, μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα και η Αεροπορία βοήθεια στον Λίβανο.
Τόνισε επίσης ότι το αμερικανικό αέριο μεταφέρεται σε Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη μέσω των ελληνικών ενεργειακών υποδομών, ενώ η Ελλάδα δαπανά πάνω από το 3,5% του ΑΕΠ της στην Αμυνα. «Σημαντικό κομμάτι της στρατηγικής μας είναι οι σχέσεις με τις ΗΠΑ», πρόσθεσε, τονίζοντας ότι οι σχέσεις αυτές ήταν «εξαιρετικές τόσο κατά την πρώτη προεδρία Τραμπ όσο και κατά τη θητεία του Μπάιντεν».