Ο «Ριζοσπάστης» από σήμερα «δίνει τον λόγο» στους συνδικαλιστές, στις τοποθετήσεις τους που «φώτισαν» τα παραπάνω κατά τη διάρκεια των εργασιών, ενώ το σχετικό ρεπορτάζ θα συνεχιστεί και τις επόμενες μέρες.

Συγκλονιστικά ήταν τα λόγια του Δαμιανού Βουδιγάρη, εργάτη από το λιμάνι του Πειραιά, που δίνει μαζί με τους συναδέλφους του τη μάχη μέσα από το Σωματείο ΕΝΕΔΕΠ, όπου είναι εκλεγμένος αντιπρόεδρος.

«Συνήθως είμαστε στην πύλη του λιμανιού μαζί ή στον δρόμο», καθώς αναγνώριζε στους συμμετέχοντες δεκάδες εργαζόμενους που εκφράζουν σταθερά την αλληλεγγύη των σωματείων στους λιμενεργάτες.

Από το βήμα της Σύσκεψης έκανε μια αναδρομή στα χρόνια που προηγήθηκαν, στις προσπάθειες οργάνωσης στο λιμάνι, στη συμβολή του ΠΑΜΕ, αλλά και στο πώς ο ίδιος προσωπικά βίωσε όλη αυτήν τη συγκλονιστική πορεία.

Με αφετηρία το 2012, όταν «η λέξη "σωματείο" ήταν απαγορευμένη» στον χώρο δουλειάς, υπενθύμισε ότι «οι μόνοι που ήταν έξω από την πύλη για να μας ενημερώσουν και να μας στηρίξουν ήταν οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ».

Το 2014, όταν εργαζόμενοι υπόγεια, κάτω από τη μύτη της εταιρείας, έστησαν το Σωματείο τους, και πάλι «οι πρώτοι που ήταν στο πλευρό μας ήταν οι ταξικές δυνάμεις».

Το 2018, στην τριήμερη απεργία τους, απέναντι στην καταστολή, «ασπίδα για τους λιμενεργάτες στάθηκαν οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ». Μετά τον θάνατο του Δημήτρη Δαγκλή την ώρα της δουλειάς και τον 7ήμερο απεργιακό αγώνα που ξέσπασε, σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ «κράτησαν το λιμάνι για εμάς, μαζί με εμάς».

«Το ΠΑΜΕ ήταν πάντα εκεί να μας βοηθάει χωρίς να μας ρωτάει ποιοι είμαστε και τι ψηφίζουμε», τόνισε, ξεκαθαρίζοντας ότι αυτή η συμβολή ήταν πάντα χωρίς ανταλλάγματα.

Μετέφερε επίσης το πώς ο ίδιος ξεπέρασε απογοητεύσεις με τη στήριξη των αγωνιστών συναδέλφων του από το ΠΑΜΕ, ενώ αναφέρθηκε σε μια σειρά από κατακτήσεις, όπως για το πώς οργάνωσαν τη μαζικότερη Γενική Συνέλευση για να αποφασίσουν μια από τις απεργίες, με δεκάδες εργάτες να σηκώνουν το χέρι για την απεργία «μπροστά στα μούτρα της εταιρείας», έξω από τα γραφεία της.

Τέλος, με συγκινητικά λόγια αναφέρθηκε στην αντίδραση των μικρών παιδιών του, που, όπως είπε, μεγαλώνουν μέσα στους αγώνες στο λιμάνι, όταν τα ενημέρωσε ότι «ο μπαμπάς τους στο μοναδικό του ρεπό δεν θα μπορούσε να είναι μαζί τους γιατί θα έπρεπε να πάρει μέρος στη Σύσκεψη»: «Ηθελαν να έρθουν μαζί μου για να είναι με τους φίλους τους», είπε, προκαλώντας θερμό χειροκρότημα και αναδεικνύοντας τους δεσμούς που έχουν σφυρηλατηθεί στους αγώνες.

«Εμείς οι εργαζόμενοι στο "Ζαγόρι" δουλεύουμε στη μεγαλύτερη γραμμή εμφιάλωσης νερού στην Ευρώπη»: Με αυτά τα λόγια, που ανήκουν στον πρωθυπουργό, ξεκίνησε να μιλάει ο Θοδωρής Παντούλας, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στη ΧΗΤΟΣ, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση ήθελε να κάνει τους εργαζόμενους να ...νιώσουν σαν τους εργοδότες.

«Ομως, το πώς δουλεύουμε το ξέρουμε καλά», συμπλήρωσε, και αναφέρθηκε στη δημιουργία του Σωματείου:

«Πριν από δύο χρόνια αποφασίσαμε ότι δεν είναι μοιραίο να δουλεύουμε σε αυτές τις συνθήκες. Πιστέψαμε στη δύναμη του οργανωμένου αγώνα και φτιάξαμε το Σωματείο μας. Είναι η καλύτερη απόφαση που έχουμε πάρει. Μάθαμε να συζητάμε, να κάνουμε Γενικές Συνελεύσεις, να παίρνουμε αποφάσεις, να ξεπερνάμε τον φόβο. Ετσι καταφέραμε να κερδίσουμε πράγματα. Καταφέραμε να δουλέψουμε για πρώτη φορά πενθήμερο το καλοκαίρι. Το πιο σημαντικό είναι πως οι δεσμοί μας είναι πολύ ισχυροί, ο καθένας είναι στήριγμα για τον άλλο. Μας απασχολεί τι γίνεται στο σπίτι του συναδέλφου, πώς μπορούμε να βοηθήσουμε».

Ο Φίλιππος Λαζαρίδης, εργαζόμενος στην εταιρεία «ΒΕΤΑ CAE Systems», από τη Θεσσαλονίκη, μια ακόμα μεγάλη επιχείρηση που διαφημίζεται ως «καλός εργοδότης», μίλησε για τα θετικά βήματα που έχουν γίνει στην οργάνωση των εργαζομένων.

Οπως είπε, όταν προσλήφθηκε στην εταιρεία, δεν είχε γίνει ποτέ εξόρμηση, δεν είχε μοιραστεί πολιτικό ή συνδικαλιστικό φυλλάδιο και γενικά επικρατούσε η αντίληψη ότι «εδώ καλά είμαστε». «Αρχίσαμε 3 - 4 συνάδελφοι να κάνουμε εξορμήσεις, συζητάγαμε με συναδέλφους. Αρχικά η εταιρεία είπε ότι απαγορεύεται η πολιτική δράση μέσα στον χώρο δουλειάς. Σήμερα έχουμε επιχειρησιακό Σωματείο που αριθμεί 160 μέλη. Και από εκεί που απεργούσαν 1 - 2 άνθρωποι στις πανελλαδικές απεργίες έχουν φθάσει και τους 80», σημείωσε.

Για τις ιδιαίτερα επιβαρυντικές συνθήκες δουλειάς στο εργοστάσιο «Arivia» μίλησε η αντιπρόεδρος του επιχειρησιακού Σωματείου, Κική Παταρίδου. Η ίδια αναφέρθηκε στο πώς πήρε την απόφαση να γίνει μέλος του Σωματείου, ξεπερνώντας μαζί με συναδέλφους της τους δισταγμούς, οπότε σήμερα το Σωματείο φτάνει να αριθμεί 140 μέλη. Μετέφερε την πάλη που δίνεται από το Σωματείο για την υπογραφή ΣΣΕ, έχοντας και τη στήριξη του κλαδικού σωματείου.

«Υπάρχει φόβος και δισταγμός. Κι εγώ έτσι ένιωθα. Εχω τρία παιδιά και φοβόμουν την απόλυση. Αλλά θέλω να νιώθω καλά με τη συνείδησή μου, να διεκδικώ τα δικαιώματά μου, έχω φωνή και θέλω να ακουστώ!», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Επίσης, ο φάκελος με τα υλικά που μοιράστηκε σε όλους τους αντιπροσώπους περιλάμβανε δυο εκδόσεις του ΠΑΜΕ: Μία αφιερωμένη στις κινητοποιήσεις των συνδικάτων την περίοδο 2022 - 2024 και μια που εστίασε αποκλειστικά στις συγκλονιστικές κινητοποιήσεις για τα Τέμπη, όπου εκατομμύρια εργαζόμενοι βγήκαν στους δρόμους με σύνθημα «Το έγκλημα αυτό δεν θα ξεχαστεί, όλων των νεκρών θα γίνουμε η φωνή». Τον φάκελο των υλικών συμπλήρωναν η πρόταση νόμου των σωματείων και των Εργατικών Κέντρων για την επαναφορά των ΣΣΕ και το ξήλωμα των αντεργατικών νόμων, το διεκδικητικό πλαίσιο του ΠΑΜΕ για το 2024 - '25, όπως και το κάλεσμα για την πανεργατική απεργία της 20ής Νοέμβρη.

Στη συμβολή που προσπαθούν να έχουν οι φωτορεπόρτερ με την Ενωσή τους για να μην ξεχαστεί, να μην κουκουλωθεί το έγκλημα στα Τέμπη και οι αιτίες του, το κυνήγι του κέρδους, αναφέρθηκε ο Σωτήρης Δημητρόπουλος, πρόεδρος της Ενωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας. Με την παρέμβασή του στις εργασίες μίλησε για την έκδοση που διανεμήθηκε και είναι δημιούργημα της Ενωσης μετά από κάλεσμα του ΠΑΜΕ, καθώς και στη φωτογραφική έκθεση που λειτούργησε στον χώρο. «Ελπίζουμε ότι η έκδοση αυτή μπορεί να συνεισφέρει ώστε να μην ξεχαστεί αυτό το έγκλημα. Να αποτελέσει έμπνευση των αγώνων», σχολίασε. Ακόμα μίλησε για τη μάχη που δίνουν στον κλάδο έχοντας από την αρχή τη στήριξη του ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ.

«Στηρίζουμε τους εκπαιδευτικούς που μιλούν στα παιδιά για τον πόλεμο και εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στον λαό της Παλαιστίνης», τόνισε η Βιολέττα Γαλανοπούλου και κατέληξε: «Συνεχίζουμε να κοιτάμε τους μαθητές και τους γονείς στα μάτια και να διδάσκουμε ότι δεν είναι κανονικότητα η σημερινή βαρβαρότητα, από την κατάσταση στα σχολεία μέχρι τη βαναυσότητα του πολέμου».