Από πρόσφατη διαδήλωση πολιτών (ανάμεσά τους - στο κέντρο - και ο νομπελίστας Νιγηριανός συγγραφέας Ουόλε Σογίνκα) που ζητούν συνταγματικές μεταρρυθμίσεις

Με λίγα λόγια, οι ευαίσθητες πολιτικές, φυλετικές ακόμη και «θρησκευτικές» ισορροπίες μεταξύ των 200 διαφορετικών φυλετικών κοινοτήτων της Νιγηρίας έχουν μετατρέψει μία κοινή ιατρική περιπέτεια σε πολιτικό θρίλερ καθώς φαίνεται να θεριεύει και η κόντρα ανάμεσα στα κέντρα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας ενόψει και των επόμενων εκλογών που θα διεξαχθούν το 2011.

Αν και το νιγηριανό Σύνταγμα, προβλέπει στην περίπτωση σοβαρής ασθένειας του Προέδρου τον ορισμό προσωρινού αντικαταστάτη (στην περίπτωσή αυτή τον αντιπρόεδρο της χώρας Τζόναθαν Γκουντγουίλ) εντούτοις κάτι τέτοιο μοιάζει προς το παρόν ανέφικτο. Ο (απ' το 1975) άγραφος νόμος θέλει κάθε φορά να μοιράζεται εκ περιτροπής και εναλλάξ η προεδρία και η αντιπροεδρία της χώρας ανάμεσα στο μουσουλμανικό βορρά και στο χριστιανικό νότο. Ο 58χρονος Ουμάρου Γιαρ' Αντουα είναι μουσουλμάνος απ' το βορρά και τα σοβαρά προβλήματα υγείας του καθιστούν απίθανη την πιθανότητα να θέσει νέα υποψηφιότητα για δεύτερη θητεία και στις εκλογές του 2011. Ο Τζόναθαν Γκουντγουίλ, απ' την άλλη, είναι Χριστιανός απ' το νότο και εάν ορκιστεί έστω και προσωρινά Πρόεδρος τότε θα ανατρέψει την «παράδοση» των τελευταίων δεκαετιών δημιουργώντας προηγούμενο που ίσως (όπως λένε Αφρικανοί αναλυτές στο iol.co.za) να οδηγήσει ακόμη και σε επανάληψη του εμφύλιου πολέμου που ξέσπασε το 1967-'70 με πάνω από 1.000.000 νεκρούς (πόλεμος Μπιάφρας). Επιπλέον, στελέχη της κυβέρνησης και πολιτικοί αντίπαλοι του Νιγηριανού αντιπροέδρου προσπαθούν να εμποδίσουν μία τέτοια εξέλιξη γιατί θεωρούν πως θα μπορούσε (όπως και δύναται...) να ορίσει νέα κυβέρνηση ακόμη και να επηρεάσει τις εξελίξεις στους κόλπους του κυβερνώντος «Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος» προωθώντας π.χ. τον δικό του «άνθρωπο» ως υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές του 2011...

Ενδεικτικό της πολιτικής κόντρας είναι η «σύγκρουση» της περασμένης Τετάρτης ανάμεσα σε Υπουργικό Συμβούλιο και Γερουσία. Το Υπουργικό Συμβούλιο κήρυξε τον Γιαρ Αντουα «ικανό για την άσκηση των καθηκόντων του» (παρά το γεγονός ότι σχεδόν κανένας δεν έχει δει σε τι κατάσταση νοσηλεύεται σήμερα στο νοσοκομείο της Σαουδικής Αραβίας και αν μπορεί να επικοινωνήσει στοιχειωδώς με το περιβάλλον του). Λίγες ώρες μετά, η Γερουσία ζήτησε απ' τον Πρόεδρο Γιαρ Αντουα να ενημερώσει γραπτώς το Κοινοβούλιο για την ιατρική του κατάσταση, προκειμένου να ανοίξει και τυπικά ο δρόμος προσωρινής αντικατάστασής του απ' τον αντιπρόεδρο Γκουντγουίλ.

Μέσα σ' όλα αυτά, βρήκε την ευκαιρία και η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον να βγάλει την ουρά της Ουάσιγκτον έξω απ' την κρίση που μαστίζει εδώ και χρόνια τη Νιγηρία χαρακτηρίζοντας υποκριτικά «απίστευτη» τη διαφθορά που μαστίζει κάθε φορέα εξουσίας στη χώρα «εδώ και δέκα χρόνια». Ο χρονικός προσδιορισμός της Κλίντον δεν ήταν τυχαίος καθώς στην ουσία κατηγόρησε όλες τις κυβερνήσεις που προέκυψαν με εκλογές απ' το 1999, οπότε «τυπικά» τερματίστηκε το χουντικό καθεστώς των στρατηγών που στηρίζονταν ποικιλοτρόπως για πολλά χρόνια απ' τις ΗΠΑ (την πρώην αποικιοκράτειρα Βρετανία κ.ά.) και τις πολυεθνικές πετρελαίου τους...

Στο μεταξύ, πάνω απ' το 70% των 140.000.000 πολιτών της (ας μην ξεχνάμε...) πετρελαιοπαραγωγού Νιγηρίας στενάζουν στη μέγκενη της απόλυτης φτώχειας, της ανεργίας, της αμορφωσιάς, της ανέχειας. 'Η σκοτώνονται απ' τις σφαίρες του στρατού και των εξτρεμιστών ισλαμιστών που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση για το δικό τους όφελος, όπως φάνηκε και απ' τις τελευταίες συγκρούσεις Χριστιανών και Μουσουλμάνων στην πόλη Τζος της κεντρικής Νιγηρίας (προ 15ημέρου) με πάνω από 350 νεκρούς και πάνω από 2.500 ανέστιους...

Οσο, λοιπόν, συνεχίζεται η διελκυστίνδα ανάμεσα σε Γερουσία και κυβέρνηση, ανάμεσα σε παλιά και νέα οικονομική και πολιτική ελίτ και όσο διαιωνίζεται το παρόν άδικο, βαθιά διχαστικό και κυρίαρχα αντιλαϊκό σύστημα διακυβέρνησης της Νιγηρίας, και οι ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις τόσο θα πολλαπλασιάζονται τα βάσανα και τα πάθη του νιγηριανού λαού.

1. Η ιδιοκτησία γης των τσιφλικάδων καταργείται, αμέσως, χωρίς καμιά αποζημίωση.

2. Τα κτήματα των τσιφλικάδων, όπως και όλη η γη που ανήκει στην αυτοκρατορική οικογένεια, στα μοναστήρια, στις εκκλησίες, μαζί με όλα τα σύνεργα και ζώα εργασίας, όλα τα κτίρια των αγροκτημάτων και όλα τα εξαρτήματά τους μπαίνουν στη διάθεση των επαρχιακών επιτροπών γης και των νομαρχιακών Σοβιέτ των αγροτών βουλευτών, ως τη σύγκληση της Συντακτικής Συνέλευσης.

3. Κάθε φθορά της δημευμένης περιουσίας, που από σήμερα ανήκει σε όλο το λαό, θεωρείται βαρύ έγκλημα, που τιμωρείται από το επαναστατικό δικαστήριο. Τα νομαρχιακά Σοβιέτ των αγροτών βουλευτών παίρνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να τηρηθεί αυστηρότατη τάξη κατά τη δήμευση των κτημάτων των τσιφλικάδων, για να καθοριστεί πόση έκτασή της και ποια ακριβώς γη υπόκειται σε δήμευση, για να γίνει ακριβής καταγραφή όλης της δημευόμενης περιουσίας, και για να διαφυλαχτούν με τη μεγαλύτερη επαναστατική αυστηρότητα τα αγροτικά νοικοκυριά, που περνούν στο λαό μαζί με όλα τα κτίρια, τα εργαλεία, τα ζώα, τα αποθέματα τροφίμων κτλ.

Ο πρόεδρος του Σοβιέτ των Λαϊκών Επιτροπών Βλαντιμίρ Ουλιάνοφ - Λένιν

• Μπροστά στην αγωνιώδη κραυγή των Ελλήνων αγροτών και ιδιαίτερα της νέας γενιάς αγροτών, το «Διάταγμα για τη γη» της πρώτης εργατικής επαναστατικής κυβέρνησης των Μπολσεβίκων του Οχτώβρη του 1917 δύναται να αποτελέσει βάλσαμο και μπούσουλα του κορυφαίου αγώνα τους.
• Μπροστά στις χρόνιες κοροϊδίες και υποσχέσεις των ταγών της μεγαλοαστικής εξουσίας η εξεγερτική θέληση της μαχόμενης αγροτιάς μπορεί να γίνει σανίδα σωτηρίας της ελληνικής πατρίδας, του δοκιμαζόμενου έθνους των Ελλήνων.
• Μπροστά στα ποντικοσαλέματα του αστικού κοινοβουλίου το επαναστατικό «Διάταγμα για τη γη» του Κόκκινου Οκτώβρη δείχνει το δρόμο απαλλαγής των αγροτών από την πολυπλόκαμη μάστιγα των μεσοζόντων, του αστικού κράτους, της ντόπιας και ξένης πλουτοκρατίας των καπιταλιστικών μονοπωλίων και των διαφόρων κομμάτων που εξυπηρετούν τα εκμεταλλευτικά συμφέροντα.

Οταν οι λουστράτοι της αγελαίας δημοσιογραφίας χρησιμοποιούν κάθε τρόπο, για να ψευδολογήσουν κατά του αγώνα των αγροτών με περίτεχνα κόλπα «περί πληροφόρησης», όταν γίνονται σκύλοι των καναλαρχών και της καθεστηκυίας πολιτικής τάξης με τη μέθοδο των παραπλανητικών διαλόγων των «τηλεπαραθύρων», τότε συναποτελούν το έτερο σκέλος της εθνικής αλητείας.

Η μαχόμενη αγροτιά ας τους γυρίσει την πλάτη, σημειώνοντας τη συμπεριφορά τους. Η τύχη του αγώνα της βρίσκεται στη συμμαχία της με την εργατο-υπαλληλική τάξη της μισθωτής εργασίας του χεριού και του πνεύματος.

Υπάρχουν τα «εφτά σημεία» του αγώνα που προτείνει το κλιμάκιο του μπλόκου της Νίκαιας της Λάρισας. Στη βάση τους δύναται να διαμορφωθεί το ενιαίο αγροτικό μέτωπο κατά της ολιγαρχίας των πλουτοκρατικών συμφερόντων και των κομμάτων που τα υπερασπίζονται. Το σημείωμα αυτό είναι αγωνιστική ανταπόκριση στην κραυγή αγωνίας του μαχόμενου αγροτικού κινήματος.