Χρειάστηκαν χιλιάδες ατυχήματα και οι θάνατοι νέων ανθρώπων για να ανοίξει η συζήτηση σχετικά με τα ηλεκτρικά πατίνια. Πρόκειται για άλλη μια κερδοφόρα μπίζνα, η οποία διαφημίστηκε και επιδοτήθηκε αδρά στο όνομα της «πράσινης μετάβασης» και της λεγόμενης «μικροκινητικότητας», που θα έσωζε τάχα τις μεγαλουπόλεις από το κυκλοφοριακό και το περιβάλλον από τα καυσαέρια. Τίποτα από αυτά δεν συνέβη, ούτε πρόκειται να συμβεί στο μέλλον... Αντί ο λαός να απολαμβάνει σύγχρονες, φτηνές και ασφαλείς αστικές συγκοινωνίες, μεγάλες εταιρείες λανσάρουν «εναλλακτικούς» τρόπους μετακίνησης μέσα στο χάος των αστικών κέντρων, με υποψήφια πελατεία κυρίως τους νέους σε ηλικία. Για να «ανοίξει η αγορά» και να «στηριχτεί η επιχειρηματικότητα», το κράτος βάζει πλάτη, με αποτέλεσμα ο συνολικός τζίρος των τεσσάρων μεγαλύτερων «παιχτών», που είναι πολυεθνικές εταιρείες, να μετριέται σήμερα σε πολλά εκατομμύρια ευρώ. Το ίδιο και οι επενδύσεις που σχεδιάζουν τα επόμενα χρόνια στη χώρα μας. Αρχή, μέση και τέλος της πολιτικής της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων είναι το κέρδος. Αυτό βρίσκεται πίσω από την ποικιλία των «πράσινων» επενδύσεων, που κάνει τη ζωή πατίνι στον λαό.
Την πλήρη κρατικοποίηση της χαλυβουργίας «British Steel» ετοιμάζει με νομοσχέδιο η βρετανική κυβέρνηση, για να τη σώσει από το λουκέτο. Τον Απρίλη του 2025 το κράτος είχε αναλάβει εκτάκτως τον επιχειρησιακό έλεγχο της βιομηχανίας στο Scunthorpe από την κινεζική «Jingye», προκειμένου να μη σβήσουν οι υψικάμινοι. Η εταιρεία επιστρέφει σε πλήρη κρατική ιδιοκτησία για πρώτη φορά από το 1988 που ξεκίνησε η ιδιωτικοποίησή της. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται το «δημόσιο συμφέρον» και προβάλλει τον στρατηγικό ρόλο της εταιρείας στην πολεμική οικονομία και προετοιμασία. Το παράδειγμα της «British Steel» επιβεβαιώνει ότι το κράτος του κεφαλαίου δεν έχει κανένα ταμπού στο να ανακτά την ιδιοκτησία επιχειρήσεων με κρίσιμο ρόλο στη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας και στην υπεράσπιση των γενικών συμφερόντων της αστικής τάξης, όπως τώρα με την παροχή πρώτων υλών για την πολεμική βιομηχανία, σε συνθήκες γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Ιδιωτικοποιήσεις και επανακρατικοποιήσεις είναι όψεις του ίδιου αντιλαϊκού νομίσματος επειδή έχουν για κριτήριο το τι συμφέρει το κεφάλαιο κάθε φορά. Ο λαός, από την άλλη, συνεχίζει να πληρώνει τα σπασμένα των κερδών και του πολέμου, ανεξάρτητα από το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μεγάλων ομίλων. Οπως στην περίπτωση της «British Steel», που το κόστος της επανακρατικοποίησης θα φτάσει τα 710 εκατ. ευρώ και θα φορτωθεί εξολοκλήρου στις πλάτες του.
Κλίμα απαξίωσης των φοιτητικών εκλογών και συκοφάντησης των νεολαιίστικων αγώνων προσπάθησαν να καλλιεργήσουν από νωρίς χτες το πρωί τα αστικά ΜΜΕ. Δίπλα στα ρεπορτάζ για τις κάλπες, βρήκαν θέση τα προβοκατόρικα χτυπήματα σε Θεσσαλονίκη και ΠΑΔΑ, που αξιοποίησε η κυβέρνηση για να ενισχύσει την αστυνομοκρατία και την καταστολή στις σχολές, αλλά και για να φτιάξει κλίμα αποχής στις φοιτητικές εκλογές, τρομοκρατώντας τους φοιτητές. Ειδικά στην κρατική ΕΡΤ τα πλάνα από τα επεισόδια στα πανεπιστήμια την περασμένη Τρίτη έπαιζαν σε επανάληψη από δελτίο σε δελτίο και από εκπομπή σε εκπομπή σε όλη τη διάρκεια της μέρας. Ομως, όσο κι αν επένδυσαν στο ψέμα και στη συκοφαντία, δεν τους βγήκε. Οι φοιτητές έφτασαν μαζικά στην κάλπη με το ψηφοδέλτιο της «Πανσπουδαστικής» και την ανέδειξαν για άλλη μια φορά πρώτη δύναμη πανελλαδικά στα πανεπιστήμια, στέλνοντας μήνυμα καταδίκης της κυβέρνησης και των μηχανισμών της, που θέλουν τους φοιτητές με σκυμμένο το κεφάλι, έρμαια στα βρώμικα σχέδια κράτους και επιχειρηματικών ομίλων.