«Αυξήσεις στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια φέρνει η παράταση του πολέμου», αναγγέλλουν από χτες τα ΜΜΕ, προετοιμάζοντας το έδαφος για το τι θα δουν τα μάτια μας μπροστά στο καλοκαίρι. Πριν λίγες βδομάδες η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει πακέτο εκατομμυρίων στις ακτοπλοϊκές εταιρείες για να συγκρατήσουν τάχα τις τιμές των εισιτηρίων ενόψει καλοκαιρινής σεζόν. Αποδεικνύεται όμως ότι αυτό ήταν μόνο το ορντέβρ των αυξήσεων που ετοιμάζουν οι ακτοπλόοι εφοπλιστές, όπως κάθε χρόνο, με πόλεμο ή χωρίς. Στον απόηχο των προβλέψεων για νέες «πολεμικές» ανατιμήσεις, έχει ξεκινήσει και το ψηστήρι για επιπλέον κρατική στήριξη στους αναξιοπαθούντες εφοπλιστές, με τη δικαιολογία ότι μόνο έτσι μπορεί να συγκρατηθεί κάπως η (δεδομένη) αύξηση των τιμών. Το έργο είναι χιλιοπαιγμένο και δεν κόβει πλέον εισιτήρια. Οι ακτοπλοϊκές θα τσεπώσουν τις κρατικές επιδοτήσεις, μαζί και τα κέρδη από την αύξηση των εισιτηρίων, την ώρα που 1 στα 4 νοικοκυριά δεν μπορεί να κάνει ούτε μία μέρα διακοπές επειδή το εισόδημα δεν φτάνει. Ούτε ο πόλεμος, ούτε τα χαμηλά εισοδήματα, ούτε οι ανατιμήσεις, ούτε τα πανάκριβα εισιτήρια πέφτουν από τον ουρανό. Ολα είναι κρίκοι στην αλυσίδα της πολιτικής του κέρδους, που σαν σιδερένια μπάλα κρατάει τον λαό φυλακισμένο σε σχετική και απόλυτη φτώχεια. Ο αγώνας για να απελευθερωθεί είναι αγώνας για τις ανάγκες του και την πραγματική ευημερία.

Ρεκόρ κερδοφορίας καταγράφουν τα πολεμικά μεγαθήρια στο φόντο του πολέμου που κατακαίει τη Μέση Ανατολή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο γαλλικός μονοπωλιακός κολοσσός «Thales», ο 4ος μεγαλύτερος παραγωγός όπλων στον κόσμο, που κομπάζει για πέντε παραγγελίες πολεμικού υλικού, αξίας άνω των 100 εκατ. ευρώ η καθεμιά, από τις κυβερνήσεις της Γαλλίας, της Δανίας και του Κατάρ. Σύμφωνα μάλιστα με στοιχεία που έδωσε η γαλλική θανατοβιομηχανία, οι συνολικές παραγγελίες ανήλθαν σε 4,65 δισ. ευρώ το πρώτο τρίμηνο του 2026, σημειώνοντας αύξηση 27% σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρυσι, με βασικούς πελάτες κράτη της ΕΕ. Τα κέρδη της «Thales» αναμένεται να εκτοξευτούν κι άλλο, αν υπολογίσει κανείς τα αστρονομικά deals που κλείνει με τη Frontex στο πλαίσιο της πολιτικής καταστολής των ξεριζωμένων που τρέχουν να γλιτώσουν από τον πόλεμο... Την ίδια ώρα, γερμανικά μονοπώλια της αυτοκινητοβιομηχανίας, που έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από τον ανταγωνισμό με την Κίνα, κάνουν στροφή στην παραγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού και αναζωπυρώνουν την κερδοφορία τους, στο όνομα της ...διάσωσης των θέσεων εργασίας! Ολα αυτά είναι αποκαλυπτικά για το ποιος βγαίνει κερδισμένος από την οικονομία του πολέμου και το μακέλεμα των λαών. Αποδεικνύεται παράλληλα ότι δεν υπάρχει έγκλημα που να μην μπορεί να κάνει η αστική τάξη στο κυνήγι του μεγαλύτερου κέρδους, ούτε ψέμα που να μην μπορεί να πει για να το δικαιολογήσει.

Δεν περνάει μέρα που η τουρκική κυβέρνηση να μη βάζει κάποιο ζήτημα για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Τελευταίο κρούσμα, η μη αναγνώριση των χαρτών που δημοσιοποιεί η ελληνική Αρχή Ελέγχου Αλιείας και οι οποίοι σύμφωνα με την τουρκική πλευρά καλύπτουν θαλάσσιες περιοχές εκτός ελληνικής δικαιοδοσίας. «Οι χάρτες που χαράσσουν φανταστικά θαλάσσια σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, και που παραβιάζουν την τουρκική θαλάσσια δικαιοδοσία σε αυτές τις περιοχές, είναι άκυροι», αναφέρει χαρακτηριστικά το τουρκικό ΥΠΕΞ και προσθέτει ότι «οι παράνομες απαγορεύσεις που επιβάλλει η Ελλάδα σε δραστηριότητες αλιείας πέρα από τα 6 ναυτικά μίλια χωρικών υδάτων της, σε περιοχές και θαλάσσιες ζώνες όπου δεν έχει δικαιοδοσία, καθώς και σε διεθνή ύδατα, είναι επίσης άκυρες και χωρίς ισχύ για την Τουρκία». Το πρόβλημα δεν είναι τα ψάρια, αλλά ο ανταγωνισμός για το ποιος έχει το πάνω χέρι στο Αιγαίο και στην Ανατ. Μεσόγειο, ειδικά σήμερα που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος επιταχύνει διευθετήσεις και αναδιατάξεις στην περιοχή, κάνοντας θρύψαλα τη βιτρίνα των «ήρεμων νερών» στη φουρτουνιασμένη θάλασσα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Είναι χαρακτηριστικό ότι το σχήμα «3+1» με Κύπρο - Ισραήλ και ΗΠΑ, που προβάλλεται ως «εγγύηση» τάχα για τα κυριαρχικά δικαιώματα, μπαίνει στο στόχαστρο της τουρκικής αστικής τάξης λόγω της κλιμακούμενης έντασης με το Ισραήλ, την ώρα που διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ την αναβάθμιση του ρόλου της στα ενεργειακά σχέδια για τη Μέση Ανατολή. Κουβάρι αξεδιάλυτο οι ανταγωνισμοί, που γίνονται ακόμα μεγαλύτερη απειλή για τους λαούς όσο απλώνεται η φωτιά του πολέμου.