«Τα κεφάλια μέσα». Αυτό είναι το «δόγμα» που εφαρμόζει η κυβέρνηση, με την τρομοκράτηση που επιχειρεί σε βάρος των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων.

Γι' αυτό τα «αγροτοδικεία» που γενικεύονται αφορούν κάθε εργαζόμενο που οργανώνεται και παλεύει για το δίκιο του. Αφορούν όλο τον λαό, που αντιμετωπίζεται από το κράτος σαν εχθρός, ειδικά σε μια τέτοια περίοδο βαθιάς εμπλοκής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Γιατί διώκονται οι αγωνιστές παραγωγοί;

Διώκονται για τον μεγαλειώδη αγώνα που έδωσαν φέτος με τα μπλόκα τους σε όλη τη χώρα, όταν για πάνω από 50 μέρες πάλευαν για την επιβίωσή τους, έχοντας στο πλευρό τους όλο τον λαό.

Διώκονται για έναν αγώνα που στρίμωξε την κυβέρνηση, αφού ακύρωσε στην πράξη το σχέδιο καταστολής, διέλυσε τη συκοφάντηση και τον «κοινωνικό αυτοματισμό», αποκαλύπτοντας τη μεγάλη εικόνα του «κοινού εχθρού»: Την πολιτική που για να θωρακίσει τα κέρδη των εμποροβιομηχάνων, από τη μία χρεοκοπεί τον βιοπαλαιστή στο χωριό και από την άλλη στερεί από τους εργαζόμενους στην πόλη την πρόσβαση σε φτηνά και ποιοτικά προϊόντα.

Διώκονται για έναν αγώνα που ανάγκασε την κυβέρνηση να παραδεχτεί ότι οι διεκδικήσεις των αγροτών «απορρίπτονται» επειδή δεν χωράνε στην πολιτική του κέρδους και της ΕΕ, είναι «ασυμβίβαστες» με τη λειτουργία της «αγοράς». Ηταν δηλαδή η πιο επίσημη παραδοχή ότι για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο και ότι τα «ιερά και όσια» αυτού του σάπιου συστήματος, η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία, δεν συναντιούνται πουθενά με τη λαϊκή ευημερία. Αντίθετα προϋποθέτουν το τσάκισμα των λαϊκών στρωμάτων.

Διώκονται για έναν αγώνα που έδειξε τη δύναμη των «από κάτω» όταν παλεύουν ενωμένοι και οργανωμένοι, όταν στηρίζονται στην πλατιά λαϊκή αλληλεγγύη, και δίδαξε σε ευρύτερα τμήματα του λαού ότι ο κοινός αντίπαλος δεν είναι ανίκητος, ότι μπορεί να ακυρώνει σχεδιασμούς καταστολής και υπονόμευσης.

Αυτά είναι που «δεν συγχωρεί» το σάπιο κράτος του κεφαλαίου και γι' αυτό διώκει τους αγρότες. Αυτά είναι που δεν ανέχεται, ειδικά σε συνθήκες που δίνει μάχη για να αποσπάσει τη συναίνεση του λαού σε νέες θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους του.

Αυτά είναι τα πραγματικά «προβλήματα» που δημιούργησε αυτός ο μεγαλειώδης αγώνας στο κράτος και την κυβέρνηση και όχι η «παρακώλυση συγκοινωνιών» που επικαλείται η αστική δικαιοσύνη, αφού η ίδια εγκληματική πολιτική είναι που υπονομεύει το λαϊκό δικαίωμα στην ασφαλή και φτηνή μετακίνηση.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η κυβέρνηση βρίσκει πολύτιμα στηρίγματα σε όλα τα κόμματα του κεφαλαίου, όπως αποδείχθηκε και με την απόρριψη, με συνοπτικές διαδικασίες, της τροπολογίας - προσθήκης που κατέθεσε το ΚΚΕ στη Βουλή για να πάψουν τα «αγροτοδικεία» και οι διώξεις.

Οι δίκες αυτές αποκαλύπτουν τους «δύο κόσμους» που συγκρούονται: Από τη μία οι δεκάδες άνθρωποι του μόχθου, άνθρωποι βιοπαλαιστές που δίνουν τη μάχη στα χωράφια. Που μέσα σε δύο μήνες έγιναν «καταζητούμενοι» και «κατηγορούμενοι» επειδή πάλεψαν για να επιβιώσουν. Που δοκιμάζουν τα «άμεσα αντανακλαστικά» του κράτους, με τις υπηρεσίες του να αναζητούν «αποδεικτικά στοιχεία» ακόμα και στους λογαριασμούς των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης.

Από την άλλη, οι κρατικοί και κυβερνητικοί παράγοντες, βουλευτές και υπουργοί που από τη μία ψηφίζουν την ΚΑΠ και νομιμοποιούν το ξεκλήρισμα και από την άλλη εδώ και χρόνια είναι βουτηγμένοι μέχρι τον λαιμό στις «μπίζνες» της πολιτικής τους, ενώ σήμερα επιχειρούν να φορτώσουν στον λαό τα σπασμένα των σκανδάλων τους.

Η κυβέρνηση, λοιπόν, στο πρόσωπο των αγροτών επιχειρεί να καταστείλει όποιον σηκώνει κεφάλι, όποιον αμφισβητεί την εγκληματική πολιτική της. Ομως «λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο»... Οπως στραπατσαρίστηκε κάθε της προσπάθεια να διασπάσει τους αγρότες, να τους συκοφαντήσει και να τους στείλει στα σπίτια τους, έτσι και τώρα θα πέσει στο κενό η τρομοκράτηση και ο αυταρχισμός.

Οι αγρότες μαζί με όλο τον λαό έχουν τη δύναμη να απαντήσουν, αλλά και να κλιμακώσουν τον κοινό τους αγώνα με παρακαταθήκη τα μπλόκα, για τη ζωή που τους αξίζει, για τις ανάγκες και τα σύγχρονα δικαιώματά τους.

Επεσαν οι υπογραφές μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και του κράτους του Ισραήλ για την αγορά του πυραυλικού συστήματος πυροβολικού PULS, που κατασκευάζει η «Elbit», ο μεγαλύτερος ισραηλινός παραγωγός όπλων. Για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από την αγορά των 650 εκατ. ευρώ, η κυβέρνηση επικαλείται την παραγωγή εξαρτημάτων του συστήματος από ελληνικές εταιρείες. Αμέσως μετά τις υπογραφές, το ισραηλινό υπουργείο Αμυνας δήλωσε πως η συμφωνία αντανακλά «την αυξανόμενη αμυντική συνεργασία» μεταξύ των δύο χωρών, δείχνοντας ότι σ' αυτήν υπάρχει παρελθόν, παρόν και μέλλον. Τέτοιου τύπου συμφωνίες επιβεβαιώνουν πόσο χωμένη είναι η χώρα στα βρώμικα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ - Ισραήλ, που αιματοκυλούν τη Μέση Ανατολή και σπέρνουν τη φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε όλη την περιοχή. Το πανάκριβο πυραυλικό σύστημα είναι μέρος της υπό κατασκευή «Ασπίδας του Αχιλλέα», δηλαδή του «θόλου» που υποτίθεται ότι θα προσφέρει αντιπυραυλική προστασία στην Ελλάδα. Πέρα λοιπόν από υπέρογκο κόστος που βαραίνει την τσέπη του λαού, οι εξελίξεις προκαλούν ερωτήματα και για τον τρόπο που η κυβέρνηση διαφημίζει τους εξοπλισμούς της, πουλώντας «ασφάλεια» και «σταθερότητα» στον λαό. Θυμίζουμε ότι ο «θόλος» του Ισραήλ έχει γίνει σουρωτήρι από τις πυραυλικές επιθέσεις των Ιρανών και, αν δεν υπήρχε η στήριξη από τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους «συμμάχους», η καταστροφή θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη. Οσο «άτρωτα» και να παρουσιάζουν τα οπλικά τους συστήματα, η πραγματικότητα στο πεδίο δείχνει πως μόνο τέτοια δεν είναι...

Από τον ανεκδιήγητο Καμμένο, καθ' ομολογίαν κολλητό της Κίμπερλι, μάθαμε ότι η διοίκηση της βάσης της Σούδας ανεβοκατεβάζει μητροπολίτες στα Χανιά. Τώρα μαθαίνουμε και κάτι άλλο. Οτι ο διοικητής της βάσης ανησυχεί για το εισόδημα των βιοπαλαιστών εμπόρων της πόλης. Γι' αυτό - σύμφωνα με τον πρόεδρο του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου - του τηλεφώνησε και εξέφρασε δυσαρέσκεια για τις λαϊκές αντιδράσεις που προκάλεσε η άφιξη του αεροπλανοφόρου «Ford», αναγκάζοντας τους Αμερικανούς - σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες - να κρατήσουν το πλήρωμα μέσα στη βάση, πριν το πλοίο αποπλεύσει για επισκευές στην Κροατία. Το Επιμελητήριο ενστερνίζεται προφανώς τις ανησυχίες του διοικητή, και μαζί με το προεδρείο του Εμπορικού Συλλόγου και βουλευτές της ΝΔ πρωτοστατεί στις συκοφαντικές επιθέσεις ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, επειδή διαδηλώνει την αντίθεσή του στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στη μετατροπή της πόλης σε πολεμικό ορμητήριο των ΑμερικανοΝΑΤΟικών. Το επιχείρημα είναι ότι η πόλη «χάνει έσοδα» επειδή οι ...γιάνκηδες δεν αισθάνονται ευπρόσδεκτοι! Τι σχέση έχουν όλοι αυτοί με τα συμφέροντα εργαζομένων και βιοπαλαιστών, που στενάζουν από την πολιτική των κυβερνήσεων, πληρώνουν όπως όλος ο λαός τις πολεμικές ανατιμήσεις και από πάνω τους καλούν να σιωπήσουν μπροστά στη φρίκη του πολέμου και στους κινδύνους της εμπλοκής, για να μη χάσουν τα ματωμένα δολάρια των ΑμερικανοΝΑΤΟικών; Το Περλ Χάρμπορ της Μεσογείου μετατρέπει τα Χανιά και τον λαό της πόλης σε στόχο, κάνοντας ακόμα πιο επιτατικό το αίτημα να ξεκουμπιστούν τώρα οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί και η βάση τους.

Πολεμικό υλικό και τεχνογνωσία από το ιμπεριαλιστικό σφαγείο στην Ουκρανία προσφέρει απλόχερα ο Ζελένσκι σε μοναρχίες και σεΐχηδες του Κόλπου. Η χώρα του μετατράπηκε σε απέραντο πεδίο δοκιμών για τα δυτικά οπλικά συστήματα και τώρα αναλαμβάνει ρόλο «εκπαιδευτή» για λογαριασμό των Ευρωατλαντικών. Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι οι κουκκίδες των ιμπεριαλιστικών μετώπων ενώνονται και ότι η «νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας» κρύβει από πίσω έναν κόσμο - πεδίο βολής, όπου οι λαοί θυσιάζονται για τα κέρδη των μονοπωλίων και οι αστικές κυβερνήσεις τούς καλούν να στοιχηθούν πίσω από το ένα ή το άλλο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο. Σε αυτό το έδαφος, η κυβέρνηση της ΝΔ με τη συναίνεση των υπόλοιπων αστικών κομμάτων τρέχει να πιάσει στασίδι, βάζοντας τη χώρα πιο βαθιά στη δίνη των ανταγωνισμών, από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, ως ο πιο πιστός σημαιοφόρος των αμερικανοΝΑΤΟικών πολεμικών σχεδίων. Απέναντι σε αυτό το ζοφερό σκηνικό ο λαός έχει τη δύναμη να βάλει τη δική του σφραγίδα, αρνούμενος να γίνει «γρανάζι» στην πολεμική μηχανή των ιμπεριαλιστών και θύμα των ανταγωνισμών τους. Η μόνη πραγματική διέξοδος βρίσκεται στον δρόμο της σύγκρουσης με το σάπιο σύστημα του πολέμου και της εκμετάλλευσης, που δεν διστάζει να θυσιάσει μέχρι και τη ζωή του λαού.