Καμπάνια «για την ειρήνη και κατά του πολέμου» ανακοινώνει ο ΣΥΡΙΖΑ, καλώντας τις λοιπές «προοδευτικές δυνάμεις» σε κοινό μέτωπο απέναντι στη ΝΔ, που είναι με τον πόλεμο ενώ αυτοί είναι με την ειρήνη! Αφού ξόρκισε τον «τραμπισμό» που εξελίσσεται σε «δόγμα», όπου το «δίκιο του ισχυρού» υπερισχύει του «διεθνούς δικαίου», και αφού κατήγγειλε την ΝΔ χωρίς να πει κουβέντα για τις πραγματικές αιτίες που οδήγησαν στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν και την ελληνική εμπλοκή, αναλώθηκε σε κενολογίες για την υπεράσπιση της ειρήνης, που «είναι βασικό στοιχείο της πολιτικής μας ταυτότητας». Να μην ξέρει άραγε ο Φάμελλος ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος δεν είναι ...καιρικό φαινόμενο και ότι δεν φτάνει να κρατάς ομπρέλα για να μη βραχείς; Δεν θυμάται ότι η Σούδα, που αποτελεί κρίκο στις ΝΑΤΟικές πολεμικές επιχειρήσεις και στην ελληνική εμπλοκή, έχει την υπογραφή (και) του ΣΥΡΙΖΑ, που ως κυβέρνηση εκθείαζε τον «διαβολικά καλό» Τραμπ; Δεν είναι το κόμμα του που έβαλε βαθιά θεμέλια στη στρατηγική σχέση με το κράτος - μακελάρη Ισραήλ;

'Η μήπως δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που ξεπλένει την πολεμοκάπηλη ΕΕ, σπέρνοντας δηλητηριώδεις αυταπάτες ότι διέξοδο από τον πόλεμο θα δώσουν οι ίδιοι που τον κάνουν; Γι' αυτό τη μια εκθειάζουν τον σοσιαλδημοκράτη Σάντσεθ και την άλλη καλούν την ΕΕ να αναλάβει ρόλο «αντίβαρου» στις ΗΠΑ του Τραμπ. Πάλη ενάντια στον πόλεμο σημαίνει σύγκρουση για να πάψει τώρα κάθε εμπλοκή, να κλείσουν οι βάσεις, να γυρίσουν φρεγάτες, αεροπλάνα και συστοιχίες από το εξωτερικό, αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και τις άλλες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, με τον λαό πρωταγωνιστή. Αυτός ο αγώνας έχει απέναντι την αστική τάξη, τα συμφέροντα και τα σχέδιά της, που για λογαριασμό της μπλέκεται η χώρα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με την υπογραφή όλων των κομμάτων, διεκδικώντας μεγαλύτερο μερτικό στην ιμπεριαλιστική λεία. Ολοι αυτοί δεν έχουν κανένα πρόβλημα να δηλώνουν ταυτόχρονα υπέρ της ειρήνης. Οπως κάνει ξεδιάντροπα και η κυβέρνηση, που υπερασπίζεται τη «μη εμπλοκή» της στον πόλεμο, την ώρα που οι «Patriot» στη Σαουδική Αραβία κροταλίζουν στις ΝΑΤΟικές επιχειρήσεις.

Με το γνωστό στιλάκι του, ο Κανέλλης στα «Νέα» καταπιάστηκε με το «σχολείο της αγραμματοσύνης», στο οποίο - σύμφωνα με την ανάλυσή του - φτάσαμε λόγω του «εκπαιδευτικού συνδικαλισμού», που μισεί κάθε είδους καινοτομία και δεν θέλει να αλλάξει τίποτα στην Εκπαίδευση, και κυρίως λόγω των συνδικαλιστών του ΚΚΕ με τα παρωχημένα συνθήματά τους! Φτάνει στο σημείο να ισχυριστεί ότι «κάθε αντιαυταρχικό μέτρο έφερνε λίγη αγραμματοσύνη ακόμα - ουσιαστικά, δηλαδή, έκανε ακόμα πιο ταξική την παιδεία»! Μετά από αυτά, βέβαια, δεν εκπλήσσει που ο ίδιος ενθαρρύνει μια «πραγματική μεταρρύθμιση» στην Εκπαίδευση, δηλώνοντας απογοητευμένος από τη σημερινή κυβέρνηση που απέτυχε... Η λατρεία του για τον αυταρχισμό και η αλλεργία του στον συνδικαλισμό είναι γνωστές και ανίατες. Πάει πολύ όμως ο Κανέλλης να χρεώνει την αγραμματοσύνη στους δασκάλους, στους γονείς και μαθητές που παλεύουν ενάντια στο σχολείο της αποσπασματικότητας και των δεξιοτήτων σε βάρος της πραγματικής γνώσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το τελευταίο νομοσχέδιο, που ενισχύει τον χαρακτήρα του Λυκείου ως εξεταστικού κέντρου. Το σχολείο της αγοράς είναι αυτό που διευρύνει την αγραμματοσύνη. Αυτό υπερασπίζονται το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις και το κάθε παπαγαλάκι τους. Οσο για το ΚΚΕ, πάει πολύ να το πιάνει στο στόμα του ο Ραν Ταν Πλαν των «Νέων». Οι αγώνες του και οι θέσεις του για το σύγχρονο σχολείο αναγνωρίζονται από ευρύτερο κόσμο που αγωνιά πραγματικά για τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών και δεν συμβιβάζεται με τη σημερινή σαπίλα.