Είναι στιγμές που αναρωτιέσαι αν υπάρχει πάτος στον τρόπο που τα αστικά επιτελεία προσπαθούν να αναποδογυρίσουν την πραγματικότητα μετά την επίθεση στην Κύπρο, διαβάζοντας «δημοσιογράφους» και αναλυτές που καλούν τον λαό να ...πανηγυρίζει επειδή έγινε στόχος στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο της Μέσης Ανατολής! «Η Κύπρος στο προσκήνιο» τιτλοφορείται άρθρο της «Καθημερινής». Τι μας λέει; Οτι η επίθεση που δέχτηκε με drones «αναβάθμισε στρατηγικά» την Κύπρο, η οποία μετράει συνοπτικά τα εξής «οφέλη»: Αμυντική και πολιτική ενότητα με την Ελλάδα, κρίσιμος ρόλος στο πλαίσιο της ΕΕ και της Κοινοπολιτείας, στρατηγική σχέση με το Ισραήλ, ένταξη στους «αμυντικούς» σχεδιασμούς των ΗΠΑ. Δηλαδή, οι παράγοντες που σπρώχνουν με τα μπούνια την Κύπρο και τον λαό της σε βαθύτερη εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο παρουσιάζονται από τους διεστραμμένους ευρωατλαντικούς ως στοιχεία επιβεβαίωσης της αναβάθμισής της, με απόδειξη την επίθεση που δέχτηκε και την απειλή που συνεχίζεται. Με την άρρωστη λογική τους, το επόμενο βήμα είναι να σκοτωθούν και καμιά 15αριά. Αυτό κι αν θα ήταν πουσάρισμα στη γεωστατική αναβάθμιση της (ΝΑΤΟικής) Κύπρου!

«Σχέδιο δράσης κατά του έμφυλου μισθολογικού και συνταξιοδοτικού χάσματος ζητά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο», με το σκεπτικό ότι οι γυναίκες αναλαμβάνουν δυσανάλογο μερίδιο στη φροντίδα του νοικοκυριού χωρίς αμοιβή. Ανακαλύπτουν άραγε τον κόσμο; Οχι βέβαια! Ξέρουν καλά ότι τέτοιες ανισότητες έχουν ως αιτία τη γυναικεία ανισοτιμία, που είναι σύμφυτη με την καπιταλιστική εκμετάλλευση. Αυτήν θωρακίζουν οι κυβερνήσεις και τα άλλα όργανα της εξουσίας του κεφαλαίου, όπως το Ευρωκοινοβούλιο, ενισχύοντας τους οικονομικούς και κοινωνικούς καταναγκασμούς σε βάρος των γυναικών, με κατάπτυστες Οδηγίες, νόμους και κατευθύνσεις. Δεν ξεχνάμε για παράδειγμα ότι πριν ακόμα ψηφιστούν τα μνημόνια στη χώρα μας, ξεκίνησε η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, που φόρτωσε στην πλάτη της εργαζόμενης μάνας μέχρι και 17 χρόνια πρόσθετης εργασίας, στο όνομα μάλιστα της «ισότητας των δύο φύλων»! Τώρα το Ευρωκοινοβούλιο εξανίσταται δήθεν για το «συνταξιοδοτικό χάσμα». Το ίδιο θρασύ και υποκριτικό είναι το ενδιαφέρον τους «για καλύτερες συνθήκες εργασίας, δίκαιους μισθούς σε τομείς όπου εργάζονται κυρίως γυναίκες και καλύτερες υπηρεσίες παιδικής φροντίδας», την ώρα που εκατομμύρια εργαζόμενες βιώνουν έναν σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα με την «ευελιξία» στην εργασία, που δεν έπεσε βέβαια από τον ουρανό. Είναι διαχρονικό αποτέλεσμα των νόμων για την «εναρμόνιση της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής» που ψηφίζονται για να διευκολύνουν τάχα τις γυναίκες, στην πραγματικότητα όμως για να τις τραβήξουν με πιο μαζικούς όρους στην παραγωγή με σκοπό το κέρδος, ως φτηνότερο και πιο χειραγωγήσιμο εργατικό δυναμικό.

Τον βούρκο όπου κυλιέται επιδεικνύει σε κάθε ευκαιρία η σοσιαλδημοκρατία. Σε συζήτηση του Ευρωκοινοβουλίου για «τα διδάγματα που αντλήθηκαν από το δυστύχημα στο Adamuz (Ισπανία) και τρία χρόνια μετά την τραγωδία στα Τέμπη», ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ έδωσαν ρέστα... ξετσιπωσιάς. Ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε για «τέσσερις εγκληματικές ενότητες», όπου δεν χώρεσε ούτε μισή αράδα για τη στρατηγική «απελευθέρωσης» των σιδηροδρόμων, που γεννά εγκλήματα σε βάρος της ασφάλειας εργαζομένων και επιβατών σε Ελλάδα, Ισπανία και παντού. Αντίθετα, προσπάθησε να «βγάλει λάδι» την ΕΕ και διερωτήθηκε «γιατί στην Ευρώπη του 21ου αιώνα τα τρένα πήγαιναν σε μονή γραμμή, ενώ η Κομισιόν έχει δώσει δισεκατομμύρια για την αναβάθμιση του ελληνικού σιδηροδρόμου». Το δε ΠΑΣΟΚ αναλώθηκε σε κριτική για «κυβερνητικές καθυστερήσεις» και «εγκαταλελειμμένα έργα», προκειμένου να βγάλει εκτός κάδρου τις δικές του ευθύνες στο έγκλημα, ως υπερασπιστής της ίδιας εγκληματικής στρατηγικής της ΕΕ. Τελικά, η σύμπνοια των κομμάτων της ΕΕ δεν κρύβεται με τίποτα, επιβεβαιώνοντας ότι το «μπάζωμα» των πραγματικών αιτιών και ενόχων για το έγκλημα στα Τέμπη έχει πολλούς συνεργούς.