Με τις πρώτες «πολεμικές» δημοσκοπήσεις ήδη να τρέχουν, ένα στοιχείο ξεχωρίζει. Το γεγονός ότι ένα 25% του λαού τοποθετείται αρνητικά απέναντι στη ΝΑΤΟική αποστολή πολεμικών πλοίων και μαχητικών αεροσκαφών στην Κύπρο. Θυμίζουμε ότι το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που με συνέπεια τοποθετήθηκε απέναντι και σε αυτήν τη ΝΑΤΟική αποστολή, αποκαλύπτοντας τον πραγματικό της χαρακτήρα, που καμία σχέση δεν έχει ούτε με την προστασία του λαού της Κύπρου, ούτε με την άμυνα της χώρας, όπως λέει η κυβέρνηση και όπως βομβαρδίζουν καθημερινά τα παπαγαλάκια. Σε συνθήκες ομοφωνίας όλων των αστικών κομμάτων με την πολιτική της κυβέρνησης, μέσα στον ορυμαγδό της πολεμικής προπαγάνδας που δικαιολογεί κάθε βήμα παραπέρα εμπλοκής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ως «εθνικό καθήκον» ή «άμυνα» (!!!) 1 στους 4 - ακόμη και στις «βολικές» για την κυβέρνηση δημοσκοπήσεις - δεν πείθεται και διαφωνεί με τη ΝΑΤΟική αποστολή στην Κύπρο. Ασφαλώς θα είχαν ενδιαφέρον και άλλα στοιχεία (π.χ. αν συμφωνεί με την παρουσία Patriot που πλήρωσε ο ελληνικός λαός στη Σαουδική Αραβία κ.ά.), αλλά και αυτό το στοιχείο επιβεβαιώνει ότι μέσα στον λαό υπάρχει ανησυχία, όπως και αντιστάσεις. Αυτές οι αντιστάσεις να δυναμώσουν κι άλλο, να γίνουν συμμετοχή στον αγώνα με σύνθημα «Καμιά θυσία για τους πολέμους των ιμπεριαλιστών - Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο!».

Πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι οι Αμερικανοί τα έχουν βρει μπαστούνια στη Μέση Ανατολή από τις επιθέσεις του Ιράν σε βάσεις τους, ότι οι απώλειες ξεπερνούν αυτές που ανακοινώνονται και ότι πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου που δέχονται επιθέσεις από το Ιράν πιέζουν για πρωτοβουλίες εκτόνωσης, ώστε να μην πληγεί ανεπανόρθωτα η οικονομία τους και το προφίλ της ασφάλειας που έχουν φιλοτεχνήσει για εμπορικούς - οικονομικούς σκοπούς. Αντιδράσεις υπάρχουν και από οικονομικά κέντρα μέσα στις ΗΠΑ, όπου δείχνει να φουντώνει η ενδοαστική διαπάλη για τα κόστη και τα οφέλη του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε ό,τι αφορά το κύριο μέτωπο, που είναι ο ανταγωνισμός με την Κίνα. Απ' αυτήν τη σκοπιά, μόνο τυχαίες δεν είναι οι αλλεπάλληλες παρεμβάσεις του Τραμπ, που χαρακτηρίζονται «αλλοπρόσαλλες», αλλά μόνο τέτοιες δεν είναι. Ο Αμερικανός Πρόεδρος εμφανίζεται τη μία να προαναγγέλλει πόλεμο μέχρις εσχάτων με το Ιράν και την άλλη να διαβεβαιώνει για τον άμεσο τερματισμό της επέμβασης, επειδή «δεν υπάρχει κάτι άλλο να βομβαρδίσει». Πρόκειται για αστειότητες, που επιβεβαιώνουν όμως ότι οι ΗΠΑ δεν κάνουν περίπατο στη Μέση Ανατολή, όπως δεν έκαναν και τον περασμένο Ιούνη. Σε κάθε περίπτωση, ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος κλιμακώνεται και ένα πράγμα είναι βέβαιο: Ανεξάρτητα από τη στάση των ΗΠΑ, ο σπόρος μια σφοδρότερης και πιο γενικευμένης σύγκρουσης έχει φυτευτεί ακόμα πιο βαθιά στους κρατήρες που ανοίγουν οι βόμβες τους στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Την «πείρα» τους από το ιμπεριαλιστικό σφαγείο στην Ουκρανία θα μοιράσουν απλόχερα οι Αζόφ. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, Ουκρανοί «στρατιωτικοί εκπαιδευτές» θα σταλούν σε σχολές του γερμανικού στρατού για να διδάξουν τεχνικές επί του πεδίου, ως οι πιο ...μπαρουτοκαπνισμένοι σύμμαχοι των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Ο Ζελένσκι ανακοίνωσε παράλληλα ότι η Ουκρανία θα στείλει στρατιωτικές δυνάμεις σε χώρες της Μέσης Ανατολής που καίγονται από την επέμβαση ΗΠΑ - Ισραήλ, προκειμένου - όπως είπε - να «μεταφέρουν την εμπειρία» τους από την αναχαίτιση ιρανικών drones. Στην πραγματικότητα, στέλνονται για να προστατέψουν τις αμερικανοΝΑΤΟικές υποδομές και βάσεις που βρίσκονται σε κίνδυνο από τα όπλα του Ιράν, διεκδικώντας ανταλλάγματα για το δικό τους μέτωπο του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Αλλη μια απόδειξη ότι οι δυο πολεμικές εστίες τείνουν να ενωθούν, δίνοντας τη μεγάλη εικόνα ενός παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου, αν προστεθούν οι συγκρούσεις σε Πακιστάν - Αφγανιστάν και ο μόνιμος στρατιωτικός ανταγωνισμός στον Ινδο-Ειρηνικό. Οσο για τους ναζί Αζόφ, επιβεβαιώνεται αυτό που μόνο το ΚΚΕ κατήγγειλε από την πρώτη στιγμή: Οτι αποτελούν εργαλεία για κάθε χρήση στα χέρια του ουκρανικού καθεστώτος και των συμμάχων του, ξεδιπλώνοντας τη δολοφονική τους δράση σε «ειρήνη» και πόλεμο, μέσα κι έξω από τη χώρα. Αυτά τα ναζιστικά κατακάθια χειροκροτούσαν σύσσωμα τα κοινοβουλευτικά κόμματα στην Ελλάδα, όταν η κυβέρνηση τους μόστραρε στη Βουλή.